içimizdeki insan sevgisini sömüren insanlar vardır bilirsiniz. insana dair ön yargıların temelinde bu tecrübeler yatar. buna rağmen kadın düşmanı, troll, bağnaz gibi sıfatlara asla bürünmedim. toplumsal cinsiyet eşitliğini, bilgiyi ve aydınlanmayı destekledim. ki hala da destekliyorum. fakat görüyorum ki bazen yaptığım bu şeyler insanları rahatsız ediyor. "sonunda ben kötü oluyorum" dediğimiz bir durum ortaya çıkıyor. yaptıklarım birçok insan tarafından hoşa gitmeyen bir insan olmama yol açıyor. evet doğru olanı ben yaptım bunu hepiniz olmasanız da birçoğunuz biliyorsunuz. bu düşünce yüzünden meriç olduk, aptal olduk, duygu delisi olduk, ilgi manyağı veya deli olarak görüldük her türlü kötülüğe maruz kaldık. soruyorum size hassasiyetli olmak bu kadar zorlaştı mı?

hep hassasiyet içinde ılımlı davranmaya çalıştım. kibarlığım ve dürüstlüğümden ödün vermemeye çalıştım. kendine ait bir oda isimli kitabı hediye ettim, daha yeni tanıştığım insanlara şiir kitapları gönderdim, tavsiye verdim tavsiye aldım, bilginin rehberliği üzerine felsefenin önemini anlattım. fakat karşılaştığım ne oldu? hakaret, kötülük, acı ve yalnızlık. bazen diyorum artık kötü bir insan* olacağım ama affedin olamıyorum. vurdumduymaz biri olamıyorum. bazen intiharı düşünüyorum. toplum tarafından anlaşılamamaktan çok sıkıldım. bu yolda derbeder oldum gitti. saygı duyulası, sevilen bir insan olmak için troll mu olalım ya da kadın düşmanı? erkeği üstün mü görmeliyim? duygusuz mu olayım? kendimi mi sadece önemsemeliyim? boş yapıp eğlenceyi mi savunmalıyım?
ben de mi herkes gibi bencil olayım. takdir görmek için. siz söyleyin ben ne olayım kötü bir insan mı olayım?

içimi dökmem lazımdı bunu pek yapmam ama kusuruma bakmayın yazmak zorundaydım.

hoş gelmiş.
yavru antilop büyüsün onun için geç olmasın. kıymasın avcılar ona.
ajitasyon için mi bu isim allah aşkına yaz.

alım, çekicilik, cazibe anlamındaki kelimedir.

annem ve babam evlendiğinde fantom marka bir elektrikli süpürge almışlar. yıl 2001. daha geçen sene veda ettik kendisine. o kadar sağlamdı yani. alırken eğer ki imkan varsa üç beş demeyip kaliteli olanını almak lazımdır. geçen sene de philips marka bir süpürge aldık. 1500 lira civarıydı. anneme göre oldukça kaliteliymiş.

günaydın yazarlar, güzel tanımlar yazmayı, bol beğeni ve fav. atmayı unutmadığınız bir gün olsun. okuyunuz, birikiniz sonra gelip buraya kusunuz efenim.

kelimelerin kifayetsiz kalma durumudur. benim için kötü bir şeydir genelde. insanlara bir şey anlatmaya mecalim kalmadığında ya da anlatmakla bir şey olmayacağını fark ettiğimde kullanırım.

anlatamamış kendini, ben de işini iyi yapan zanaatkâr için sanatçı gözüyle bakarım. saatlerce iyi bir tahta kaşık oymacısını, ayakkabı ustasını yahut bir zippo çakmak restorasyonunu izleyebilirim. işini güzel yapan, ona hakikaten emek veren insan takdir edilesidir.

zamanında bizim köyde bir şirket için halı dokurlardı. kızlar haftalık olarak bir yarım altın kazanırmış. gel zaman git zaman bunlar halıya atılan ilmegi azaltmaya, ipleri de kendilerine çalmaya başlatmışlar. ip bitmediği halde ip almışlar. halılara daha az tarak vurmaya, düzgün kesmemeye başlamışlar. çaldıkları ile de kendilerine halı dokumuşlar. firma bakmış ki kalite yerlerde, bir daha köye halı siparişi gelmemiş. oysa eskiden kac tane dokusalar o kadar alıyorlarmış.

şimdi aval aval oturuyor köyümün kızları, eskiden evlenmeden kolları altın dolan, çeşit çeşit kıyafetler giyen büyüklerinin fotoğraflarına bakıyorlar. bakarlar normal, aslında yerdeki çalıntı iplerle dokunmuş halıya baksalar neden böyleişsiz olduklarını da anlarlar.

velhasıl kelam işini güzel yapan herkese saygım vardır. keske tüm esnaf düzgün yapsa, toz biber yerine kiremit, siyah zeytin yerine boya yemezdik. vali öveyim derken çam devirmiş gibi görünmüş ama olan bu...

"köylü milletin efendisidir."
mustafa kemal atatürk
( çalmadıkça)

afrika'nın bin çeşit dili olan ülkelerinde gezerken, bir camide imamın aynı senin bildiğin ayetleri okuyup namaz kıldırması güzel oluyor.
istesekte istemesekte artık islam ümmetinin ibadet dili olmuştur ve ibadet sırasında ne dediğini merak edenler kuranı kerim meali açıp türkçesini okuyabilir yada başka islami kitaplara bakabilirler.

linke tıklamak istemeyenler için:

öldükten sonra aynı muhitte oturmaya devam etmek demektir.

tüm canlılarda ortak olarak bulunan birimdir. ökaryot ve prokaryot olarak ikiye ayrılırlar.

“tek isteğim kimseye yük olmadan yaşayıp..... gitmek....”

john steinbeck / gazap üzümleri.

nutella ile kastedilen bir marka değil de genel olarak tüm sürmelik çikolatalar ise bence sürmelik çikolatalar çok rahat bir şekilde kazanır.

ama kastedilen sadece nutella markasının sürmelik çikolataları ise tahin pekmez ikilisi gözü kapalı kazanır.

yola 1 kala, dolmuş beklerken dostoyevski ile karşılaştık. "life [had] a logic" diyordu ki izban turnikelerinden geçildi, hayat her şeyin yerini aldı.

24 aralık 2018 / izmir

benim de yakında yapmaya başlayacağım hadise.*

imza cümlem ise
may the freyja be with you olsun bari ne diyem.*

isimlerin dillerde farklı hallerde karşımıza çıkması.
ali-ally-eli
mikail-michael-michel
cdbrail-gabriel
davud(t)-david
ibrahim-abraham
yusuf-jose-josef-joseph-guiseppe
yakup-jacop
leyla-laila
meryem-myriam-maria-mary
havva-eva-eve
adem-adam
yunus-jones-johannes
ilyas-elias-elijah
isa-yesu-jesus
süleyman-salamon
ishak-izak-isaac
harun-aaron
zekeriya-zacheria
bünyamin-benjamin
iskender-alexender
ismail-samuel
feride-frida
aklıma ilk gelenler , belki ilerde güncellerim.

yin kötülüğü yani siyahı, yang ise iyiliği yani beyazı temsil etmektedir. siyahın içindeki beyaz bölge; her kötülüğün içerisinde bir iyiliğin olduğunu, beyazın içerisindeki siyah bölge ise; her iyiliğin içerisinde bir kötülüğün olduğunu ifade eder. tüm sembol aslında evrenin dengesini simgeler. iyi ve kötü bir aradadır, düşünmeye gerek yok aslında; şu an yaşadığımız dünyayı anlatıyor bize. tabi bir denge var mı bu konuda süpheliyim ben. artık yavaş yavaş grileşmeye, siyahlaşmaya başladı bu sembol benim için...

bu sembol bana hep aynı sözü ve hikayeyi hatırlatır;

--- alıntı ---

yaşlı kızılderili reisi ve torunu kulübelerinin önünde oturmuşlar, az ötede birbirleriyle boğuşup duran iki kurt köpeğini izliyorlardı.
köpeklerden biri beyaz, öteki siyahtı ve on iki yaşındaki çocuk kendisini bildiğinden bu yana o köpekler dedesinin kulübesi önünde boğuşup duruyorlardı. dedesinin sürekli göz önünde tuttuğu, yanından ayırmadığı iki kurt köpeğiydi bunlar. çocuk kulübeyi korumak için bir köpeğin yeterli olduğunu düşünüyor, dedesinin neden ikinci köpeğe gereksinim duyduğunu ve renklerinin neden illa da siyah ve beyaz olduğunu anlamak istiyordu artık. torununun bu yöndeki sorusunu, yaşlı reis bilgece bir gülümsemeyle yanıtladı: "onlar benim için iki simgedir yavrum." dedi; "biri iyiliğin, öteki kötülüğün simgesidir. aynen bu köpekler gibi, iyilik ve kötülük de içimizde sürekli bir savaş içindedir. onları seyrettikçe ben hep bunu düşünürüm. onun için sürekli yanımda tutarım onları." çocuk sözün burasına bir nokta koydu; "onların arasında bir savaş varsa, kazananı, kaybedeni de olmalı" dedi; yeniden sordu: "dede, sence hangisi kazanıyor bu savaşı?" reis, şu yanıtı verdi:

"ben, hangisini daha çok beslersem, savaşı o kazanır."

--- alıntı ---

ismi uzun sevgili yazarımız nazım hikmet'ten bahsederken yine edebi ruhunu, kalitesini ve hassasiyetini gösterdi. ben bilmiyordum ama bilmemek değil öğrenmemek ayıp. nazım hikmet'i de rahmetle anıyorum.

uzaktan seviyorum seni
kokunu alamadan,
boynuna sarılamadan
yüzüne dokunamadan
sadece seviyorum

öyle uzaktan seviyorum seni
elini tutmadan
yüreğine dokunmadan
gözlerinde dalıp dalıp gitmeden
şu üç günlük sevdalara inat
serserice değil adam gibi seviyorum
öyle uzaktan seviyorum seni
yanaklarına sızan iki damla yaşını silmeden
en çılgın kahkahalarına ortak olmadan
en sevdiğin şarkıyı beraber mırıldanmadan
öyle uzaktan seviyorum seni
kırmadan
dökmeden
parçalamadan
üzmeden
ağlatmadan uzaktan seviyorum
öyle uzaktan seviyorum seni;
sana söylemek istediğim her kelimeyi
dilimde parçalayarak seviyorum
damla damla dökülürken kelimelerim
masum beyaz bir kağıtta seviyorum
-cemal süreya