çin'de bebekler doğduklarında 1 yaşında sayılıyorlarmış.

"ne ikna edici bir intihar biçimidir; şimdi seninle göz göze gelmek"
imza: tavuklardan korkan yazar kişisi.

hiihg bir kelime midir? öyleyse budur.

(bkz: hande erçel) kadın güzel ama abartıldığını düşünüyorum. standart bir güzelliği var bence ve türkiyede ondan kat kat daha güzel olan çok kişi var. yok dünya lisesine girmiş cart curt boş yapmayın. kadın sizin gibiler yüzünden sıfır yetenek ve beceriyle başımıza bir şey oldu.

9 tane kedi besleyerek, kafa sözlükte rekorun bende olduğunu düşünüyorum.
1- menekşe
2-asteros
3-oburiks
4-şakir
5-pakize
6-nalan
7-tomas
8-ciklet
9-pekmez

koskoca bir boşluğun ağırlığı altında eziliyorum gün be gün, o ağırlığın altında nasıl nefessiz kaldığımı anlatmayacaktım aslında. hayat elbette devam ediyor. o boşluğu görmezden gelerek değil, o boşluğu kabullenerek. düşünmediğim anlarda bile orada olduğunu, geceden başlayıp tüm güne yayıldığını, beni nasıl sarıp sarmaladığını, bir güç ayaklarımı yere çivilemese sanki o boşluğun içinde kaybolup gideceğimi, sancılarımı, kızgınlığımı, kırgınlığımı...
fakat hayır bunları da anlatmayacaktım.

noktadan sonra... acı ve haz aynı şeydi. ne dallarımızda titreyen gün ışığı ne de gövdemizi kemiren kurt...
çocukların tomurcuk ellerine susamış genç bir ağaçtı alnımız.

başka şeyler yazmak istiyordum. yazamıyorum. birkaç cümleden fazlasını okuyamıyorum bile. ölüm her cümlemin baş köşesine oturuyor maalesef. geçecek. her şey geçer. fakat hiçbir şey eskisi olmayacak. temelde acılar sıkıntılar yer ve zaman değiştiriyor. biz ise azalarak ve çoğalarak, gülerek ve ağlayarak yaşamın bize sunduğu her şeyi çaresizce kabullenerek, hayat düz bir çizgiymiş gibi devam ediyoruz yolumuza.

noluyor anlamıyorum. yok z kuşağı ucurulsun yok 30 yaş üstü ucurulsun. neyin pesindeyiz arkadaşlar aramızda sadece asil ırk kalsin diye bir başlık görürsem hiç sasirmayacagim artık. nedir bu insan hazımsızlığı.

adımı soy adımı yazarım.

sanırım bu durum evrensel bir ritüel.

atın üstüne eğersiz binen, bir elinde ok ve yay bir elinde mızrak olan, deri elbiseler ve uzun deri çizmeler giyen dövmeli kadınlar. güçlü, savaşçı, vahşi ve ares'in kızları...
kendilerine has yönetim şekilleri, yasaları, yaşam biçimi ve de mücadeleleri ile mitolojide kendilerine günümüzde bile 'vavvv be' dedirtecek özellikleri var.

ama ben bunları burada uzun uzun anlatmak yerine pandora'nın mitolojik inciler kanalındaki podcastine bakınız veriyorum tam şurada insanı sıkmadan bıcır bıcır anlattığı üslubundan ve de tatlı sesinden dinleyin diye.

ölüm.

"ne yaparsan yap aşk ile yap" mottosuna sahip bir kenan doğulu şarkısıdır. sadece sevgiliye karşı duyulan bir his değildir aşk; işini, mesleğini de aşkla yapabilirsin. bunu yapabilenleri kıskanmıyorum da saygılarımı gönderiyorum...

"ne yaparsan yap aşk ile yap
ne dediğin değil nasıl dediğin olay
açılır kapılar ardına kadar
kalpten gülersen kalanı detay gerisi kolay..." *

bu haberde dikkatimi çeken şey, bakan, milletvekili, başkanlara ek olarak insanların lahitin açılışını izlemek için çatılara, yüksek yerlere çıkmasıdır. ne kadar da tarihe meraklıyız değil mi? çıkan eserler ile ne kadar ilgiliyiz.

ben buraya bu topraklardaki tarihimizi nasıl mahvettiğimizi gösterecek örnekleri maddeler halinde yazmaya kalksam emin olun birden bine kadar örneği bir saat içinde bulabilirim.

okumaya durumu olanlar için tarihin katledişine örnek olarak türkiye'de yaşanmış bir olaya ait bir yazı buyrun

her izlediğimde gülmekten yarılırım. yorumları okuyunca daha da komik.**

sözlüğe kaydolalı tam bir yıl olmuş. ekşi sözlükte bir şeyler okurken kafa sözlük'ün başlığına denk gelmiştim . o aralar ekşide bazı rahatsız edici başlıklara sürekli maruz kalmaktan sıkılmıştım. ayrica sözlükte 8-9 yıldır okuyordum ve hesap silinmesin diye yazdığım tek yazı haricinde yazı  yazmamıştım. hem yeni bir heyecan hemde yeni sözlükte belki bir şeyler yazasım gelir diye düşünmüştüm.

biraz sözlüğü inceledikten sonra hemen kaydoldum. uykusuzkahve'den hoş geldin mesajı gelmişti. ben bot olduğunu düşünüp cevap dahi yazmamıştım. üzerimde yeni bir yere gelmenin yabaniliği de vardı biraz.  kendisinden özür dilemediğim için halen biraz kötü hissediyorum. 
sözlüğe ilk geldiğimde instagram tipi beğenme özelliğini nasıl kapatacağımı bilmiyordum ve bu özellikten dolayı sinir krizi geçirecektim. neyse ki kapatmayı öğrenebildim.

bu tanım sözlükte ki 34. yazım olacak. sildiğim de 4-5 tanım olmuştur. bir miktarda yazdığım ama kendime saklamayı tercih ettiğim yazılar oldu. insanlar ile iletişim kurmayı sevmesemde sözlük sayesinde tanıma fırsatı bulduğum ve tanımaktan memnun kaldığım 3-4 kişi bile oldu. zaman zaman kimseye bahsetmediğim, kendime bile itiraf edemediğim şeyler hakkında konuşma fırsatım bile oldu. bu sözlükte en çok yaptığım ve yaparken keyif aldığım şey okumak olmuştur. bazen ön yargı ile yaklaşsam bile yine de okudum. bazı yazarlara hayran bazılarına sinir oldum. bazılarına teşekkür etmek istedim ama kimseyi rahatsız da etmek istemedim.

son zamanlarda hayattan beklentilerim ile birlikte zihnimi en çok meşgul eden düşünceler sözlükte bulunma sebebim. bir yıldaki tanım sayım diğer yazarlara göre çok az olsada sözlükte özellikle son zamanlarda çok fazla vakit geçiriyorum. bunda son dönemde depresyonda olmamın da etkisi vardır elbet.

bunları yazma sebebim sözlüğü bugün bırakıyor olmam. böyle bir karar vermemin sebebi sözlükteki sürekli var olan kankacılık tartışması veya sözlüğün gittiği noktanın beni rahatsız etmesi değil. tamamen şahsi nedenler. kendimi sözlüğe bağımlı hissetmenin beni rahatsız etmesi. aslında hiç bir şey yazmadan sessiz sedasız gidecektim ama iradesizlik yapmaktan korktuğum için sözlüğe tekrardan dönme ihtimalimi tamamen bitirmek istedim.

her şey için teşekkürler. hoşçakalın.

sanalmuze.gov.tr/ adresinden erişim sağlanarak ziyaret edilebilecek sanal müze gezi adresi. gerçekten gezip görmenin yerini tutmuyor ama oturduğun yerden müze gezmek de hiç fena bir deneyim değilmiş.

şu an sanal olarak gezilebilmesi mümkün müzeler:

efes müzesi - izmir
göbeklitepe ören yeri - şanlıurfa
zeugma müzesi-gaziantep
izmir efes ören yeri
etnoğrafya müzesi-ankara
anadolu medeniyetleri müzesi - ankara
antalya müzesi
göreme açıkhava müzesi-nevşehir
hattuşa ören yeri-çorum
troya müzesi - çanakkale
denizli laodikeia ören yeri
denizli hierapolis ören yeri
bitlis ahlat selçuklu meydan mezarlığı ören yeri
çanakkale assos ören yeri
istanbul arkeoloji müzesi
mersin arkeoloji müzesi
istanbul havalimanı müzesi
adıyaman nemrut ören yeri
ıhlara vadisi-aksaray
cumhuriyet müzesi - ankara
kurtuluş savaşı müzesi- ankara
gazi müzesi - samsun
boğazköy müzesi - çorum
arkeoloji müzesi - gaziantep
çorum müzesi
şanlıurfa müzesi
adana müzesi
hatay arkeoloji müzesi
van müzesi
izmir atatürk müzesi
istanbul türk ve islam eserleri müzesi
uşak müzesi
ankara cumhurbaşkanlığı milli mücadele sergisi

daha önce gidip gördüğüm müzeleri de inceledim, çekimler oldukça net ve özenli. sanal ziyaretçileri için de bilgi kutularını eksik etmemişler.

ilk beş altı bölümünden sonra sarmayan dizidir. zira hikaye bildiğiniz arabesk bir hal alıyor...
kuzeyin aşık olduğu kızı güney kapıyordu...
kız da bir çirkin bir çirkin anlatamam size. burnunda dolu dolu sümük varmış gibi konuşan uyuz bir kız işte.
neyse arkadaşlar, kuzey tekinoğlu, simay denilen bir eskortiyer ile takılıyor, film kavga gürültüsü bol bir hal alıyor.
kuzey hıyarı merdiven altı yerlerde dövüşmeye başlıyor...
madem kendine güveniyorsun madem yeteneğin var, allahın adamı lisansını al ringe çık oradan paranı kazan değil mi?
her neyse... sami ustanın güzel de bir ekmek fırını vardı. şahsen ben kuzey serserisinin yerinde olsam fırında çalışır, babama yardımcı olurdum. annemin bana münasip bulacağı temiz bir aile kızıyla da izdivaç eder, işime gücüme bakardım...

beni sarmayan, karakterime, zihniyetime her şeyime baştan sona ters bir diziydi.
sami ustanın yerinde olsaydım o kuzey'i öldürene kadar döverdim. itlik serserilik peşinde koşacağına adam olup da babana yardımcı olamadın, hayırsız puşt. sümüklü bir kıza takılmış saplantılı adi herifin tekiydi. neyse. söyleyeceklerim bu kadar.