çok net hatırlamıyorum ama bir yerde okumuştum. japoncada ay ve sevmek kelimeleri çok benzediği için seni seviyorum yerine "bu gece ay çok güzel" derlermiş. ayı, gezegenleri çok sevdiğimden sanırım bayılıyorum bu lafa. arkadaşlar allah aşkına yanlışım varsa düzeltin doğrusunu öğrenmek çok isterim

yeşilçam filmlerinin dna testidir.
bakıyor aynı leke onda da var. ahah bu benim çocuğum!

aslında çok keyifli lan hele bir de yakalarsam.

hemen baskın basanındır diyerekten profiline dalıyor bildirimler gönderiyorum. bu yakalandın eller yukarı demek oluyor.

hemen nasıl profili terkediyorlar görmeniz lazım, sanki fuhuş operasyonundan kaçar gibi*.

tiyatro tanrısı olarak kabul edilen, ingiliz diline onlarca yeni sözcük kazandırmış olan william shakespeare’in macbeth oyununda geçen bir cümledir. macbeth bu sözü lady macbeth’e söyler: insan olmak adına yapıyorum.

shakespeare kahramanının bu sözü neden söylediği üzerinde fazla durmayacağım, sadece şunu söyleyebilirim ki karakter insan olmak adına arzularına, isteklerine gem vuracağını ve bunun sonucunda da işlemeyi planladığı cinayeti işlemeyeceğini anlatmak için kurar bu cümleyi

yıllar önce insanolunbiraz mahlasını kullanmaya başladığımda aklımda bu cümle vardı ve insanolunbiraz kendini shakespeare’in bu oyununa ve bu oyuna aynı cümle ile gönderme yapan v for vendetta filmine borçludur.

bir hamakta kuzenlere filmleri hikaye gibi anlatarak başlayan yolculuk çeşitli yazarlık serüvenleri sonucunda buraya geldi ve içim çok rahat bir şekilde söyleyebilirim ki yaptığım her şeyi, yazdığım her şeyi insan olmak adına yapıyor, insan olmak adına yazıyorum.

gezi direnişi esnasında bir duvara insan olun biraz yazıldığını gördüğümde sanki bir şeyler başarmış gibi hissettim kendimi. yazılarım okununca, yazdığım bir yazıdan sonra insanlardan iletiler gelince bir kibirle değil insan olmaya yaklaştığımı hissetmenin huzuruyla mutlu oluyorum.

mesleğim gereği anlatmaya mahkumum. ve bu dünyanın en özgür mahkumiyeti. geniş zamanın s takılı labirentlerinde dolaşmakla yetinmiyorum. her gün sınıfıma günün kitabı ve günün filmini de öneriyorum. hepimiz insan olmak için çabalıyoruz. çok eski bir mottodur bu benim yazdığım: insanoğlunun kurtuluşu sinema ve edebiyattadır. sanattadır.

iyi insan olmak zor değil, zorlaştırılmış bir eylemdir. aslında çok kolay başarabileceğimiz bir eylemi, içinden çıkılmaz bir hale sokuyoruz. yapmayalım desem ne çıkar! insan olmayı beceremedik. yapacağız bu işkenceyi kendimize.

insana olan mesafem de bu yüzden aslında. hayır, sayın okur bir çelişki yok bu tanımda. biz insan olmayı beceremeyen insanlarız. fiziksel olarak insan tanımını karışlasak da zihinsel ve ruhsal olarak insan olmaya çok uzağız. sudan korkan balık gibi düşünün insanı, yükseklik korkusu olan kartal gibi, vejeteryan bir akbaba gibi ya da aseksüel bir tavşan gibi.

doğamızın bize emrettiği şeyleri yanlış yorumlamaktan vaz geçmemiz gerek. yoksa yolumuz çok uzun. ben bazı şeyleri unutmadım. siz de unutmayın. zarfsız kuşlar bekleyen uğur kaymaz’ı, çaresizliği tatmamış insanlara sessizce feryat eden dilek özçelik’i, cebinde çok az parası olduğu ve alacak başka bir şey bulamadığı için luppo alan ve alay konusu olan kardeşimi, kimsemin artık hatırlamadığı güldünya tören’i.

hafızam lanetimse razıyım lanetlenmeye. unutmadımaklımda. unutmayacağım. ben aklımda tuttuğum her şeyle merhametimi sivriltiyorum. insan olmak adına yapıyorum ve dahasını da yapabilirim.

vatan yahut 128 milyar dolar.

...hayal gücümün ulaşabildiği nokta itibarıyla, en son ve en üst düzeyde bir tür ölüm daha olduğunu düşünüyorum.
nasıl bir ölüm bu?
bu kainatı yok edecek olan ölümdür, esasında ölüm adını gerçekten hak eden de bu ölüm, o kendini gösterdiğinde bu adı telaffuz edecek kimse kalmayacak...

ölüm bir varmış bir yokmuş

terk edilmiş, eskimiş ve gözden çıkarılmış alanlara yapılır. geceleri yapmayı tercih ederler genelde.

--- alıntı ---

kentlerdeki atıl kalmış alanlarda, gökdelen gölgelerinin arasında kalan kaldırım kenarlarında, kanalizasyon kapaklarının üzerinde, yollardaki parke taşların arasında, bakımsız kalmış arazilerde gerçekleştirilen bir tür korsan bahçevanlık olarak tanımlanabilir. gerilla bahçeciler (korsan hobilerin doğası gereği), izinsiz olarak gerçekleştirdikleri şehri yeşillendirme hareketini genelde gizli bir şekilde organize olup geceleri gerçekleştiriyorlar. bazı gerilla bahçeciliği meraklıları ise korsan hobilerini güpegündüz icra ediyorlar ki, gerilla bahçeciliğin bir nevi reklamı yapılsın, destek alınsın, katılım ve sürdürülebilirliği artsın. arada bir sulama için de gece baskınları düzenleniyor olsa da, çoğunlukla bitkiler doğa anaya teslim ediliyor. sonucunda ise şehrin orta yerinde çiçek bahçeleri bitiveriyor.

--- alıntı ---

iyiki androidler biraz özgürlüğümüz vardir. ya ios olsaydılar eyvah eyvah.

insanı farklı çözümler üretmeye sürükleyen fahiş fiyatlardır.

800'ün 1000'e tamamlanabilmesi için kaç gerek? evet 200.
1000'i 200'e bölersek kaç çıkar? evet 5.
5 çarpı 800 kaç peki? evet 4000.
800'ün kaç sıfırı var peki? 2.
4000'den 2 sıfır atarsak elimizde ne kalır? evet, doğru bildiniz. 40.
(bkz: mhp'nin 40. yıldönümü kutlu olsun)

sonu esra erol'da bitmesin de.

ben sözlükteki tüm öğretmen ve hemşireleri biliyorum ek3600 gelirse hepsini söylerim.

honore de balzac- vadideki zambak,
küçük prens,
dostoyevski-budala

göz kanatan kişiler.

ben ki uzun yazı okumaktan hiç kaçmam, hele o yazı ilgi alanımla paralelse... ama bu insanlar öyle bir kaçırıyor ki hevesimi, bir süre kısası dahil hiçbir yazıyı görmek istemiyorum. işin kötüsü gayet güzel yazanlar da var. yazık ediyorlar kendilerine.

bunun daha beteri, o tek paragrafta zinhar noktalama işaretlerini kullanmayanlar.

(bkz: bunu insan okuyacak)

"ramadanda ağır yiyeceklere dikkat" diyen peltek doktoru hatırlatan, şimdilerde (her şeyin olduğu gibi) gerçekte içi boşalmış olduğu halde medyada pompalanan iftar sofralarıdır. fakir fukara, garip gureba patates soğanla iftar sofrası kuracak gibidir.

sayısalcıların da konuşabildiğini öğrendiğimiz ilginç durum.

robotik sesler vs çıkarmıyor muydu sayısalcılar.

sözlüğe büyük katkısı olan yazar. tanımları makale gibi okunur.

1909-1986 yılları arasında elazığa bağlı nimri köyünde yaşamış, saz çalan ve tasavvuf şairi olan nimri dedeye ait bir şiirdir. arif sağ tarafından seslendirilmiş.
beni her okuduğumda etkileyen şiir; insanın gerekirse serden geçip insan olma mücadelesini sürdürmesinin gerekliliğini çok güzel tarifliyor. ayrıştırmadan ve ötekileştirmeden de var olunabileceği noktasında umut ışığı olan bir şiir.


sözleri şu şekildedir;


arif sağ yorumu ile; insan olmaya geldim

biz hastayız ühüüüüğğ.

yav daha kış bile gelmedi bu nedir arkadaş. yazın sıcak dokunur kışın rüzgar hasta eder bu nedir böyle püff?

bahar dalları.