büyük amerikan rüyası,
oldu dünyanın kabusu.
hep daha fazlası lazımdı.
düşüncesi makyavelistdi.

aç gözlü avrupa.
gözü hep afrika’da.
sömür babam sömür.
kömür kaderli afrika.

felsefe tarihiyle övünen yunan,
olmasaydı emrinde köleler,
nasıl yapardın felsefe?
olurdu düşüncende zelzele.

anlattınız filmlerinizde,
düşmanlarınızı pejoratif bir dille.
aklınıza şaşayım.
hiç yazılır mı tarih böyle?

bir rivayette thomas edison adlı şahıs tarafından fikrinin çalındığına inanılmaktadır.

"kin gütme unut gitsin geçmişte olanları."

- evlat

priori incantatem, bir asanın yaptığı son büyüleri ortaya çıkaran söz öbeğidir. tam olarak bir büyü olduğu söylenemese de harry potter evreninde açıklaması detaylı yapılmamış gizemlerden biridir. bu büyünün sadece aynı çekirdeğe sahip asalarda işe yarayacağı şeklinde yaygın bir görüş bulunur. bunun temel sebebi elbetteki bu sözcüklerle ilk karşılaştığımız noktanın harry ile lord voldemortun, riddle'ların mezarlığında yaptığı düello olmasıdır. voldemort'un asasının yaptığı son büyüler,ki bunların tamamı avada kedavra laneti yapılmış insanlar idi, puslu bir hayal halinde asadan dışarı fışkırmış,harry' nin kaçmasını ve anahtar olan kupaya dokunup hogwarts'a geri dönmesini sağlamıştır.

(bkz: üçgen biçiminde birbirimize takacaz)

ortamda söylediğiniz komik şeyler sonrası herkes gülüp devam ederken, onun gülümseyerek biraz daha gözlerinizin içine bakması.
kırılır, üzülürsünüz diye tartışma anında bile kelimelerini dikkatli seçmesi, gibi sıralanabilir. tabii karşılıklı olduğu sürece güzel şeyler.

the long dark aşığı bir oyuncu olarak paraya kıyıp alacağım oyundur. oyunun ismi bile güzel. erzurum yerine soğuğu daha beter olan doğubayazıt veya kars olabilirdi ama böyle de güzel.

bu arada siz böyle türk yapımcılarına destek vermedikçe türk oyun sektörü gelişmeyecek. geliştirici arkadaşa gerekli imkanlar sağlanırsa the long dark kadar güzel bir oyunun ortaya çıkacağını düşünüyorum.

monte kristo kontu - edmond dantés. tek geçerim, en sevdiğim kitap karakteri. onu çağırmayacağımda kimi çağıracağım.*

karşınızdaki insanın sizin için çok özel bir yeri yoksa, sonucuna değmeyecek durumdur.

a seperation, shahr-e ziba, forushande, darbareye elly gibi son zamanlarda da çok iyi eserler vermiş ışık gibi parlayan bir sinemadır.

bize, türkiye bir atatürk çıkarmalı diyen başlık. peki türkiye'nin ihtiyacı olan yeni bir atatürk mü?
yani bir atatürk çıksa güneşli günler bizi mi bekliyor olacak?

atatürk üzerinden cevap vermeye çalışalım. atatürk ve onun gibi lider ruhlu olan insanların ortak bir özelliği var: birey olmak, tebaa olmayı reddetmek. nerede olursa olsunlar ister bir imparatorlukta ister bir demokraside birey ruhlu insanlar tarihe damga vuruyor. tebaa olmayı kabul edenler ise kaderlerine razı oluyor.

şöyle bir düşününce atatürk'ün ne kadar bireysel hareket ettiğini görebiliriz. vatanı için mücadele eden bir birey. onun kadar kapsamlı onun kadar ayrıntılı planı olan biri var mıydı? maalesef yoktu. keşke bu yolda bu kadar tek başına kalmasaydı. ama tarih, bir deney- gözlem sahası değil. tarihsel gerçeklikle yetinmek zorundayız. tam bu nokta aslında bize yeni bir atatürk'ün neden bir daha çıkmayacağını/çıkamayacağını söylüyor. (bkz: tarih) #28650

yani atatürk, osmanlı tebaası olmayı reddetmiş bir bireydi ve türk toplumunu da tebaa olmaktan kurtarmak için mücadele etmişti.

biz bugün hâlâ birey-tebaa ikilemi yaşıyoruz. açılan bu başlık da bunu net bir şekilde gösteriyor. ihtiyacımız olan şey bir atatürk değil.
atatürk gibi bireyselliğini tamamlamış insanlar. toplumumuzun buna ihtiyacı var. şu zamana kadar yaşadıklarımız da net olarak bunu gösteriyor.

işin kötüsü demokrasiyi içselleştirememiş bir toplum olarak yine aynı durumda olan insanları yönetici olarak seçtik. yakın tarihimiz bunun örnekleriyle dolu. benim aklıma rahmetli turgut özal'ın meşhur: anayasayı bir kere delmekten bir şey olmaz lafı geliyor. bir örnek sadece.

aslında bu kadar şikayet ediyoruz ama geldiğimiz nokta hiç şaşırtıcı değil. hak etmediğimiz bir noktada değiliz ki. vermediğimiz mücadelenin sonucunu istemeye hakkımız yok. yapabileceğimiz tek şey imkanımız olduğunda doğru seçimi gerçekleştirebilmek. naçizane objektif bir eğitim sistemiyle bu meseleleri aşabileceğimizi düşünüyorum. ama bunun yakın gelecek için bir hayal olduğunu da biliyorum.

dünya dönüyor sen ne dersen de yıllar geçiyor fark etmesen de...

içten içe kibirli ama dışa mütevazı ve tontik takılan. her şeyden şikayet eden ama değiştirmek için çaba sarf etmeyen. şu sıralar renkli ojeli, kedi seven

kadın ölmüş diyorum orda ne işi varmış diyorlar.kadın ölmüş diyorum o adamın tipinden belliydi takılmasaymış onunla diyorlar.kadın ölmüş diyorum kıyafeti de böyleymiş diyorlar.kadın ölmüş diyorum gece vakti dışarda gezmeseymiş diyorlar.evet canım ülkemin kadının ölümüne bakış açısı.

hiç geçmeyendir. üzerine yapışır geçmiş. tabi seni sen yapandır bir yandan. acılarını, sevinçlerini sakladığın zaman dilimidir. ama orada takılı kalmak seni diplere doğru çeker. yapılması gereken, geçmişten ders alıp şimdiyi ve geleceği güzel kılmaya çalışmaktır.

büyümenin çok eğlenceli olduğunu sanıyordum. o küçük ve saf dünyama geri dönmek isterdim. en büyük derdim de dolaptaki çikolatamı ablamın yemesiydi. ablamın önce kendi çikolatasını yemesini beklerdim ve sonra karşısına geçer çikolatamı yerdim*(arkadaşı geldiğinde beni odaya sokmuyordu, ben de bu şekilde intikam alıyordum).

öteki taraftan anlatılar-kenan beykont

olaylar silsilesinde acı, göz yaşı dökülmediği sürece, atışmalar tatlı ise sevilir kaos. ciddili kaos gerer insanı.

a’nın görüşünü okuyup anlıyorum.
b’ de kendince haklı, dinledim, onu da anlıyorum.

ne ara lanet olası bi empat oldum bak onu hiç anlamıyorum.

hiç bir yazar kötü değildir. sizin en iyi yazar dediğiniz sadece size göre en iyi yazardır. herkesi bağlayıcılığı yoktur. o yüzden şudur, budur diye mahlas yazmayacağım.

tanımlarıni sevdiğim ve çokça samimi bulduğum yazardir kendileri :)

zenginlik, kişinin ayıplarını, kusurlarını kapatır anlamına gelen atasözü.

gerçekten normal düzeyde bir kişinin yaptığı bir eylemi zengin birisi yaptığında normal karşılanması durumunu güzel özetleyen bir söz. (bkz: fakir giyer rezil olur;zengin giyer moda olur)