birçoğumuz için ütopya gibi bir şeydir.

günaydın caağnım sözlük.
bugün yapmam gereken bir sürü iş, gitmem gereken bir sürü yer var. hepinize harika bir gün diliyorum.
gününüz çok güzel geçsin. diyelim kötü mü gidiyor? biri çıksın karşınıza ve o günü güzelleştirsin.*

12 eylül 1980 darbesinin ardından 17 yaşında asılarak idam edilen çocuk. grup yorum'un büyü, sezen aksu'nun son bakış şarkıları, onun için yazılmıştır. savaş ay'ın çektiği fotoğrafla akıllarda yer alır.

"+babasız nasıl yaşanır bilmiyorum. bilen var mı aranızda?
-kimse bilmez ki beyza. bir an gelir öğreniverir insan. " konuşmasının geçtiği; sadık gürbüz'ün seslendirdiği dallarım yaprak döküyor şarkısının kullanıldığı şu sahneyi hatırlatan soru cümlesi.

güzel güzel yazmış ya herkes, ben bir şok ben bir mutlu. daha yeni kendime geldim inanır mısın sözlük?*

bu düşünceleri boşa çıkartmamaya çalışacağımdan kimsenin şüphesi olmasın.*

kafamız attı, normale döndük.

yoldaş neden bizi sokağa çağırmadın?

düzgünce reddedersiniz size hakaretler etmeye başlarlar halbuki kabul etseydiniz dünyanın en iyi insanı olacaktınız ama etmediğiniz için bir anda en kötü siz olursunuz iki yüzlülük yaparlar. hayırdan anlamazlar. insanı sinir ederler.

kendi ağzıma kürekle vurma isteği uyandıran his.
size de oluyor mu bilmiyorum ama bende işleyiş şu şekilde gerçekleşiyor:
önce yaşadığım her olumsuz şey minik minik birikiyor. ilk başta bunun farkında olmuyorum, ya görmezden geliyorum ya da o an tolere ediyorum sanırım. sonra o biriken minik şeylerin yavaş yavaş sinir tellerimi germeye başladığını hissediyorum.
işte kilit nokta burası.
gerilen tellerim ve ben bir yerden sonra minik patlamalar yaşıyoruz. kızılmayacak şeye gerildiğimi, büyütülmeyecek şeylere tahammülümün kalmadığını hissediyorum. hah işte tam da bu anda "getirin küreği vurayım kurtulayım" diyorum. *
çevreme çok fazla yansıtmamaya çalışsam da beni iyi tanıyan insanlar ters giden bir şeylerin olduğunu hissediyor ve usul usul kayboluyorlar. *
neyse ki çok uzun sürmüyor, sürse kendime katlanamazdım çünkü.*
düşünsenize ortalıkta sürekli şu şekilde dolaşan birinin olduğunu;

kadıköy
buradan

bazıları da oyun oynamayı sevdiğinden söyler. hayatı ve gerçekleri çok sıkıcı buluyordur ve böyle renk katmaya çalışırlar sıradan yaşamlarına. ne kadar inanırsanız o kadar eğlenceli hale gelir onlar için.

"dünyada her kim ki canını, cananı için severse aslında yine cananını sevmiş olur, aynı şekilde cananını yani sevgilisini kendi canı için seven kişi yine kendi varlığını sevmiş olur."

inek sağmak. hayır durduk yere ot, saman yiyip güzelce kendi kendine gezen hayvanı sağmak kimin aklına neden geldi acaba?

çok sevdiğim bir oyuncu ercan kesal...
oyunculuğunun yanı sıra bir çok dergi ve gazetede yazılar yazmış, çeşitli illerde uzun süre doktorluk yapmış, okumaya, yazmaya, üretmeye doymayan bir garip insan... mesela nuri bilge ceylan'ın müthiş filmlerinden bir zamanlar anadolu'da da senaryoya ciddi katkılarda bulunmuş. mesela bu kitapta ne var diye soracak olursanız, bu kitapta o filmde kendisinin oynadığı muhtar var...

bu kitapta ne var?

bu kitapta anadolu'da yaşanan, yaşanmakta olan, keşke yaşanmasaymış dediğimiz, diyeceğimiz bir sürü anı var. bu anıların çoğu ercan kesal'ın doktorluk yaptığı dönemlerden.. mesela bir kaç hikayede gerçekten boğazım düğümlendi. özellikle bir intihar hikayesi var ki hem kanım dondu, hem gözlerim doldu okurken. çok, çok garip bir deneyimdi bu kitabı okumak.

haricinde çocukluğundan, gençliğinden de anılar var. ama şunu belirtmeliyim, yani en azından bende öyle oldu. bu kitap okurken burnunuza hastane kokusu gelecek. morg önünde ölülerini teslim almayı bekleyen aileler göreceksiniz bu kitapta mesela. evet bazı anlar yüzünüzü güldürecektir ama, ölenin ardından kalanların alışmak için verdikleri mücadeleyi göreceksiniz. belki size kendi mücadelelerinizi hatırlatacaktır...

yani otobiyografi sevenler elinden düşüremez bu kitabı diyeceğim ama yani bence bir otobiyografi de diyemem. otobiyografi bende soğuk, net bilgiden oluşan çok daha teknik bir şeymiş hissi uyandırıyor.

çok güzel bir anı kitabı bence bu. okursanız, seversiniz...

2000-2008 yıllarında tülay eratalay, cafer özgül, tarık alpagut yönetmenliğinde
tolga aydoğan, aynur ulusoy,
erkan bir gören, ayşem özge yoldaş, senaristliğinde çekilen aile, duygusal, komedi ve dram türlerinde dizidir.

başrollerinde
beyhan saran
meral niron
emel göksu
burak demir
ayşe nil şamlıoğlu
şahap sayılgan
nusret çetinel
pervin ünalp
ozan şenozan
berfu öngören
murat demir
hülya gülşen ırmak
dilara yalçın

trt1, kanal 1 ve atv kanallarında yayımlandı.

bu dizide benim dikkatimi çeken rüzgar (burak demir) ve misket'in (berfu öngören) aşkıdır. o kadar insan karşı çıkmıştı, aralarına bir çok insan girmişti ve başkalarıyla evlenmişlerdi. tüm zorlukları yenip tüm karşı çıkanları susturdular derken misket hayatını kaybetmişti. nasıl sinir bozucu. rüzgar'ın evlendiği sinir bozucu şeyda ay aklıma gelince hala sinirimi bozuyor o kadın. yahu adam seni istemiyor başkasını seviyor bu nasıl mide bu nasıl gurursuzluk, onursuzluktur.

nemide hanım (beyhan saran) ve çocukları, akrabaları, konu komşuları aralarındaki ilişkiler, entrikalar, kavgalar, aşklar üzerine yazılmış bir dizidir.

dizi 10 sezon devam etmiştir. kimler kimler girdi çıktı. o kadar karışık olaylar oldu ki bir süre sonra takip etmekte zorlandım. 1705 bölüm sürerek türkiye'de ki en uzun dizisi oldu. bir son yapılmadı dizide bir anda yayından kaldırıldı.

şu sıralar muzdaribi olduğum hastalıktır. sözlüğe telefondan girerken yazmaya üşeniyor ve taslak kaydediyorum, bilgisayara geçince o taslağı da unutup uzay boşluğunda yok olmasına izin veriyorum. çoğunlukla sonrasında okuyup beğenmiyor ve yayınlamaktan vazgeçiyorum. bu özelliği bir kere aktif edince öz kontrolünüz tavan yapıyor. mesela bundan da vazgeçmemek adına anında yayınlayacağım şu an.

(bkz: fizik)

omzumda iz bırakma, yüküm dünyaya yakın, elfida, hep aklımda kalacaksın dizeleriyle özdeşleşen haluk levent şarkısıdır.

hazır gün pazara dönmüşken en güzel şiirlerinden birini paylaşmak istediğim canım şair.
genco erkal'ın sesinden dinlemek isteyenler için;



bugün pazar.
bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar.
ve ben ömrümde ilk defa gökyüzünün
bu kadar benden uzak
bu kadar mavi
bu kadar geniş olduğuna şaşarak
kımıldamadan durdum.
sonra saygıyla toprağa oturdum,
dayadım sırtımı duvara.
bu anda ne düşmek dalgalara,
bu anda ne kavga, ne hürriyet, ne karım.
toprak, güneş ve ben...
bahtiyarım...

'en kıymetlim' sonunda 3, 5 kalp, çiçek falan var.

kelimenin, kavramın tam anlamını karşılayan insan.