yazismak ilk tercihim olsa da konuşmak daha iyi kendimi ifade etmemi sağlıyor. ses tonumdaki degisimler anlatılani karşı tarafa daha iyi aktarmami sağlıyor. hele motivasyon konuşması yapacaksam kesinlikle sesli olarak yapmam lazm. yazarak üşeniyorum.

(bkz: sesiyle cepheye silahsız yollayan adam)
(bkz: telefonu aç konuşmamız lazım cok acil)

bebeğin kendini tanımasını kolaylaştırmak için kullanılır, çünkü bebek bir buçuk yaşına kadar kendini tanımaz. yalnızca dışarıdan haz alan, alamadığında haykıran, evrenin kendisi için olduğunu sanan, ne olduğu belirsiz, daha doğru, 'ben' kavramı olmayan şeydir bebek.
şu mükemmel yazıya bakınız.

7 ay kadar başkenti madrid'de ve 1 sene kadar sevilla 'da ikamet ettiğim ülke. iklimi can sıkıcı olmasına rağmen bir çok bölgede mimarisi insana sabah sabah nefes aldırmaktadır. dil bilmiyorsanız eğer eziyet çekmeniz olası. benim yaşadığım zamanlar , dilini öğrenene kadar elimde sözlükle gezmeme sebep olmuştur. kalabalığı bazen yorar ama prado müzesi sizi şehire zincirleyecek kadar güzeldir. sanatın hayat bulduğu ülkelerden biri ispanya . yazın gitmediğiniz , polislerle tartışmadığınız ve insanlarla din üzerine polemiğe girmediğiniz sürece çok sorun yaşamazsınız . ayrıca rìo manzanares karşısında biraz sangria içmeden yaşamış hissetmiyor insan.

mısır fravunları'nın aşina olduğumuz çenelerindeki metalik sahte sakal otokratik ve dini statüyü vurgulayan bu simge çağlar öncesi predynastic dönemden beri önemli yer tutuyor. narmer tabletlerinde prens (bkz: rahotep) postişli şekilde işlenmiş. orta dönem hükümdarı ankhef'in de postişi var. önceden beri süregelen firavun ailesi mirası olduğu için bu otokratik modaya çoğu uymuş. aslında bunu anlamamız için antik mısır sosyolojisini iyi bilmek gerekiyor. çok sert bir hiyerarşik ayrım var. saray ile halk kesin ayrılmış durumda.

firavunlar kendilerini tanrı kabul ediyor. fake beard'ın önemli olmasına şaşmamak gerek, mitolojilerinde yer alan osiris aynı şekilde postişli resmedilmiş. çünkü onlara göre kendilerini tanrı gibi sunmanın dışavurumsal yorumu ona benzemekti. osiris'in metalik sakalı var. tutankhamun kendi altın maskesini osiris suretinde yaptırdı. aslında öncesinde firavunlar sakal bırakırdı sonrasında hijyen ve normal halk sefaletinden ayrılmak için kendilerini saray adına deforme etmeyi seçtiler. bu yüzden firavunların çoğu sakalsızdır bunun yerine fakebeard kullanırlar.

bu aynı zamanda kadın firavunların da örneğin (bkz: hatshepsut) postiş kullandığını açıklıyor. büyük hiyerarşik statülerini kendi modalarında kullanmaktan da geri durmadılar. sphinx başından bildiğimiz baş örtüsü(bkz: nemes) takıyorlardı. bazı firavun başlıklarında yılan motifi görürsünüz (bkz: uraeus). bunun anlamı firavun'un her daim düşmanlarına zehirli gücünü gösterebilmesi ayrıca mısır tanrıçası wadjet'in de sembolü.

(bkz: tutunamayanlar (kitap))
çok sevdiğim biri seçti, uzun zaman sonra tekrar başladım. yakın bir zamanda bitirmek dileğiyle...

kafa içimde sesli düşünenler..

biraz önce bana da uğradılar. lafta emniyetten arıyorlarmış. telefonun numaranız feto/pyd terör örgütü ile ilişkili dediler. evet bilgim var dedim kısa bi şoktan sonra ben sizin masum olduğumuzu biliyorum yardım edeceğim dedi. hayır ben masum değilim bir bağım var zaten dedim *
küfürler eşliğinde kapattı.


bu yöntemin bittiğini sanıyordum, devam ediyormuş.

insanın dişinin arasına kaçmayan mısır.

bir reklamı vardı. beyaz saçlı bir adam televizyonun üzerine kapı çalar gibi "tık tık tık" vurup ay ti ti şaplorens derdi. nasıl unutmamışım. çocukluğuma götürdü beni bu başlık.

ankara'da, tunalı hilmi caddesi'nde bulunan restoran - pub.

neredeyse kendimi bildim bileli oradadır. sanırım 40 yıldır falan var. bir ara çayyolu'nda da bir şubesi açıldı ama sonra ne oldu orası, bilmiyorum. tunalı'daki hâlâ duruyor.

kumpir dediniz mi kıtır gelirdi akıllara. hafta sonları arkadaşlarla gider, şanslı azınlıktan olup da yer bulabilirsek otururduk biraz. pek kalabalık olurdu. özlüyorum eski zamanlarını.

tam olarak böyle.

okulda deprem olurken şarkı açıp oynayan çılgın arkadaşlarım ben korkudan sıraya yapıştığım için bana çok gülüp çokça dalga geçmişlerdi. bir de onlara bağırıyordum azıcık komik mi ölüyoruz diye.* depremler gerçekten hassas noktam. ama bu olaya çok gülmüştüm. hala hatırladıkça güler dururum.*

yapmasaydın.

zayıf insanlara kıyasla çok daha neşeli olan insanların bedensel hali.
bir tane aksi kilolu insan görmedim desem anca.

bir kilimi üzerinde sevgiliniz gezinecekmiş, bir kaşkolu çocuğunuz boynuna dolayacakmış gibi dokur, bir binayı içinde anneniz oturacakmış gibi yaparsanız, ne o kilim eskir, ne o kaşkol solar, ne o bina yıkılır..
posta kutusundaki mızıka

"çaresizlik nedir bilir misin?
kalbin kanatlanıp gittiği yere,
bedenin gidememesidir."

sebebini bilmiyorum, bu videoyu hatırlatıyor bana:

bu yıl da covid belası yüzünden anamızın ,babamızın, kardeşimizin yanına gidemeden,büyük bir özlem ve buruklukla eve hapsolduğumuz bir bayram olucak.uzaktan bayramlaşıcaz artık,bu günlerde geçecek inşallah.

ben tanımlarını okumayı sevdiğim , ne yazdıklarını merak ettiğim yazarları takibe alıyorum ve bu sayede takip kısmından bulmak ve bakmak daha kolay oluyo doğrusu o yüzden de tanımlarını beğendiğim herkesi takibe alıyorum aslında .

son mutlu olduğum zamanlar.