iyi geceler dünya.
léon bonvin - moonlight scene, houses in background (1864)

*

yatakta kahvaltıyı yaptıktan sonra, dökülen kırıntıları falan ben toplayacağıma göre; ben mutfakta kahvaltıyı tercih ediyorum. türk kadını yer mi bunları beeee..
mümkünse elim hiç değmesin hazırlanmış olsun. bulaşıklar falan da toplansın. bak romantizm kokan bir başlığa bile bunları yazıyorum sözlük..*
kahvaltı hazırlamayı sevmeyen biri olarak, birileri hazırlasın da her türlü yerim diyeceğim başlıktır.

kimse için tek bir doğru insan yoktur, ve bunu bilmediğimiz için tek olduğunu sandığımız doğru insanı buluruz.
eğer kendimiz için tek bir doğru insan olmadığını hepimiz bilseydik, kimse mutsuz olmayacaktı.
tek ve onun teki olma isteği aslında çok ilkel bir istek. ama toplum kuralları bunu ister.
toplum ister ki sen tek olanı ara, bulunca birbirinizin gardiyanı olun. sorun çıkarmayın, toplumu dinleyin.

doğru insan bir tek kişi değildir.
insan sadece özü ile tek ve biriciktir.

dm kutusuz 20 tl'ye, dm kutulu 10.000'e bırakacağım hesaptır.

4 litrelik ayçiçek yağ ile takas olur.

(bkz: emredersiniz). emre itaatsizlik edersek ne yaparsınız?..

sinsi sinsi gülerek bizleri merak ettiren yeni acun ılıcalıdır. kardeşim heyecan yaratma söyle. haa ayrıca bu işin içinden bir şey çıkarsa allah çarpsın bir daha dinlemem radyonu.

bak radyoya shakira gelsin yine dinlemem. çok kinciyimdir. gecenin bir saati bekliyoruz. yap şu açıklamaları.

düzgün yapamazsan eğer defter kapağını kaparken ki meydana gelen kasma durumu cinnet getirten eylemdir.

ibn sina'nın epistemolojisini incelemek istediğimizde onun mantık ve psikoloji anlayışını da incelememiz gerekir. çünkü ibn sina, epistemolojisini mantık ve psikoloji ile birlikte oluşturmuştur. bu anlayışın temelinde ikili bir ayrım vardır. bu ayrıma göre psikoloji bilme sürecini oluşturur. mantık ise bilginin biçim ve içeriğini inceler.

ibn sina’ya göre inanın temel amacı ve en belirgin özelliği bilmek, istemek ve yapmaktır. insanın bunları yapabilmesi için ‘’idrak’’ etmesi gerekir. yani insan zihninin soyutlamaya başlaması gerekir. böylece somut bir şeyden bahsederken insanın zihninde o somut şeyi temsil eden soyut bir nesne canlanabilecektir. yani insan o somut nesneyi bilmiş olacaktır. ancak biz sadece somut varlıkları bilmeyiz. bunun yanında soyut varlıkları da biliriz. ancak bu ikisi birbirinden biraz farklıdır. somut bir şeyi bilmek için onu soyutlamamız gerekir. böylece zihnimizde o şeyi temsilen soyut bir şey canlanacaktır. ancak zaten soyut olan manevi varlıklar için durum böyle değildir. manevi veya metafizik bir şeyi bilmek istediğimizde bu şeyler zaten soyut olduğu için o şeyin bilgisini doğrudan elde edebiliriz.

burada kısaca anlattığımız bilme süreci duyular ile başlamaktadır. öncelikle duyular fiziki gerçekliği duyumlarlar ve ardından ilk yargı oluşur. mesela kırmızı acıdır yargısı gibi. ardından bu algılarımızın suretleri ‘’musavvire’’ yani hayal ve tasarlama araçları ile saklanır. böylece iki aşamada insan bir şeyi bilmiş olur ve ne zaman isterse bu suretin neye ait olduğunu hatırlar.

mantık içerisinde tasavvur bir tanım için kullanılırken nicelik, nitelik, ve benzeri şeylerden tamamen soyutlanmış bir haldedir. böylece spesifik olarak bir nesnenin değil genel olarak bilinmeye konu olabilecek her türlü nesnenin incelenmesi sağlanmış olur. mantıkta cins, hassa, nevi, araz ve fasıl adı verilen beş tümel kavram vardır. bu tümeller haricinde hiçbir şey ile tanım yapmak mümkün değildir. sadece beş tane tümel olması da bizim için son derece önemlidir. çünkü çok fazla veya sonsuz sayıda tümel kavram olsa tanım yapmak imkansız olurdu.

ibn sina’ya göre düşünmek bilgiyi edinmek için yeterli değildir. düşünmek sadece bilgiyi istemek aşamasını ifade eder. ayrıca bilgi sadece düşünce yolu ile elde edilmez. ibn sina ‘’sezgi’’nin bilgi edinmek için daha kestirme bir yol olduğuna işaret etmiştir. ayrıca ibn sina mantık ilmini tutarlı düşünmeyi gösteren kurallar bütünü olarak nitelendirmiştir. bu nedenle mantık için kısaca düşünce bilimi denilebilir. burada hem mantık hem de düşünce için en temel şey dildir. kelimeler, kavramlar ve yargılar mantık ve düşüncenin ortak çalışma alanıdır.

buraya kadar ibn sina’nın temel bilgi teorisini mantık ve psikoloji üzerinde durarak inceledik. şimdi daha çok psikoloji üzerinden epistemoloji incelemesi yapabiliriz.

ibn sina, nefsin bağımsız bir varlık (cevher) olmasını söyleyerek kendisinden önceki felsefecilerden ayrılmıştır. ancak psikolojiyi tabiat felsefesi içerisinde inceleyerek ise kendisinden önceki felsefecileri takip etmiştir. ona göre tüm biyolojik, psikolojik ve fizyolojik varlıklar nefis ile ilişkilidir.

içerisinde yaşadığımız bu oluş ve bozuluş aleminde üç tür nefis vardır. bunlardan ilki olan nebati nefis, bitkilerin temel özelliklerini ifade eden ilkelerdir. bunlar ise büyüme, beslenme ve üreme gibi tüm bitkilerin temel olarak yaptığı şeylerdir. ikincisi ise hayvani nefis’tir. burada bitkilerde gözüken özelliklerin yanı sıra duygusal idrak ve temel irade ilkesi mevcuttur. son olarak insani nefis vardır. burada diğer tüm özelliklerin yanı sıra akli idrak ve akli irade vardır.

ayrıca mizaç yapısı da nefsin türlerini çeşitlendirmektedir. ibn sina’ya göre beden ve nefis birbirinden farklı varlıklardır. bu ikisi birbirinden ayrıldığı zaman nefis ölümsüz olduğu için yaşama devam eder. bu nedenle insanın asıl benliği ölümlü olan vücut değil ölümsüz olan nefistir. burada nefsin kendi varlığını bilmesi de son derece önemlidir. ibn sina nefsin kendi varlığını bilmesini boşlukta uçan bir adam düşüncesi üzerinden açıklamıştır. ona göre boşlukta bir insan asılı kalsa ve tüm duyuları işlevsiz olsa bile yine de kendi varlığını bilir. çünkü burada akli idrak vardır. yani nefis kendini doğrudan bilir.

güzel dinlerim ama anlatamam

tehdit mi bu?

samsung’un e1150 modelinin halk arasındaki adıdır ya da öyle olmalıdır, en azından benim için.

günümüzün çok amaçlı telefonlarından çok ama çok farklı olan bu telefon tam bir görev insanı gibidir. verilen işi layıkıyla yerine getirir. onu da yapayım, bunu da yapayım demez. haddini bilir, kendini tanır ve tabii ki tevazu sahibidir.

biraz asosyal olduğunu kabul edebiliriz ama bu nitelemeyi olumsuz anlamda kullanamayız. sosyal medya platformlarına asla yüz vermez. mesajlaşma programları ile arası hiç ama hiç hoş değildir. sadece standart sms kullanımı kendisi ve sahibi için yeterlidir.

bir sohbet esnasında yenmiş elmalı, insanları birbirine bağlama temalı, güllü dallı telefonlar gibi masada yerini almak yerine usulca sahibinin onu koyduğu yerde bekler bir graham bell evladı ararsa ses vermek üzere.

çok ihtimam da istemez. atsan kırılmaz, satsan alınmaz. dayanıklıdır; yanmaz yapışmaz. ayrıca kullanışlıdır da. ama belli ritüeller gerektirir. eğer kapaklı samsung kullanıyorsanız yaptığınız konuşma bitince telefonun kapağını çenenizle kapatmanız gerekir.

evet belki mazide kaldı kapaklı samsung ama marka sadakatine verdiğimiz önem gereği onu unutmayacağız. değiştirdiğimiz bütün telefonlar yenisini elimize alır almaz unutulurken kapaklı samsung unutulmaz.

bu da elmagillere kapak olsun.

"ama komik olan şu ki ben de dahil ülkedeki çoğu insan koyu siyaset fanatiği değil, değiliz.
kim iyi hizmet verirse o geçer başa."

(bkz: yersen)

kişilerin birbirleriyle olan problemlerini çözme yöntemim. yanımda birinin söylediklerinden şikayet edildiğinde istemsizce bu cümle çıkıyor ağzımdan. kimse kimseye kırılmasın, buluttan nem kapmasın, hayat bayram olsun mu istiyorum artık bilmiyorum.

anne ölmemeliydin.

hem öğretmen hem öğrenciyim.

biz memleket savaş halindeyken kaçalım sınırdan gizlice geçip dilenelim demiyoruz. imkan, varsa gidip işimizi yapalım diyoruz aynı şey mi allah, akıl fikir versin.

dikkat cekme babında yapilmis hareket ki öyle de belirtilmis. boyle bir paylasima gerek var miydi esasinda yokmus. gorevinden alinmasina luzum var miydi bilemem ama bulundugu makam itibariyla yapacagi paylasimlara, bilhassa kullacagi gorsellere dikkat etmesi gerekliydi tabii ki. gorseldeki ablayi da kizarmis piliçe benzettim bu arada, masallah bayagi besili de bir sey.

(bkz: sülün osman)

ispanyol yapımı hapishane filmi. türkçe manası "hücre 211" şeklindedir. atandığı yeni hapishanedeki ortamı görmek için göreve başlayacağı tarihten önce hapishaneyi ziyarete giden bir gardiyan, yeni mesai arkadaşları ile hapishaneyi gezip bilgi topladığı sırada mahkumlar isyan çıkarır ve o sırada da yaralanır. diğer gardiyanlar ona yardım etmeye kalksa, ortalığı yakıp yıkan mahkumlara yakalanacakları için onu hemen boş bir hücreye (211 numaralı hücre) bırakırlar ve kaçarlar. daha sonra da filmin başkahramanı olan arkadaşımız kendine gelmeye başlar ve mahkumların onun bulunduğu hücreye doğru geldiğini görünce üzerinde gardiyan olduğunu belli eden ne kadar şey varsa hepsini çıkarıp hücredeki klozete atar ve kendisini mahkum gibi göstermeye kalkar. mahkumlar onun bulunduğu hücreye ulaşınca da artık kendisini zorlu bir sınavın içinde bulur ve izleyici bir taraftan isyanın nasıl biteceğini merakla beklerken, diğer yandan da karısı hamile olan ve kendisini bir mahkum gibi gösterip isyan çıkaran mahkumların arasında onlardan biriymiş gibi rol yaparak hayatta kalmaya çalışan gardiyanın akıbetini merak eder.

not olarak şunu da belirteyim ki, filmde en dikkat çekici karakter ise, mahkumların başı, yani hapishanenin reisi olan "malamadre" karakteridir. adamda öyle bir görüntü ve ses var ki, sanki gerçekten de hapishane mahkumu gibi izlenim vermekte.