vazgeçemediğim aksesuar.

kendilerine ve peygamberlerine 4 eş ve sayısız cariyeyi hak gören kimi cibiliyetsiz yobazlarin, kimi türk gençlerinin cinsel yaşamı olmasına kuduzca karşı cıkmasi. olanlara da fuhuş yapıyorlar demesi. en son ebubekir adlı mikrop tarafından ifade edilmis. zaten soyadindan da ne ayak olduğu belli. bu yaptığının hesabını vereceksin ahlaksız herif.

avrupa, avusturalya ve yeni zelanda'da yetişebilen boraginaceae familyasından, 40 kadar birbirine yakın alt türü bulunan bitki cinsi. cins adı myosotis. bizim unutmabeni dediğimiz mavi çiçeğin bilimsel tür adı myosotis scorpioides. bu çiçek ingilizce forgetmenot olarak bilinir ve buradan dilimize geçmiştir. myosotis cinsi mavi, beyaz ve pembe tonlarında çiçekler açan otsu bir bitkidir.
e: forgetmenot (bkz: kafa sözlük'e bir daha gelinse alınacak nickler)

kişisel iletisindeki mesajı çözdüğüm *, şapşal ancak tatlış, gezegenimin medar-ı iftiharı olan yazar.

biraz kıvrak zekâsından bana da geçmiş olacak ki çamaşır makinesinin yediği çorabı mıçmaması gibi başlıklar açmaya heveslendim. sonra lucifer'ın hatrına entel olmaya devam etmem gerektiği geldi aklıma. şimdi elimde hiçbir işime yaramayacak delik adamı, italya'daki dev peluş tavşan gibi başlıklarla kalakaldım. sağlık olsun, kendisinin canı sağ olsun. seviliyor.

eksik olmasın. *

ben en çok genç yaşta ölen şairlere üzülüyorum. yazılacak şiirleri, romanları kalmıştır geriye.
muzaffer tayyip, arkadaş zekai, rüştü onur, orhan veli ve niceleri.

sunny side up yani sahanda yumurta.*

losing my religion çalıyor arkadaşlar. program her dinden bahsetti sonunda ateistlerin sesi oldu....
tek sıkıntı, “yahudiler çakal bir millettir” cümlesinin kullanılmış olması. sizi dinleyen musevileri arkadaşların olabileceği ihtimalini atlamış olmanız.....

hayatım boyunca akademik anlamda hep başarılıydım, kendimce zor bir insandım ama asla anlayışsız değildim. şimdi ise görüyorum ki gerçek anlamda ayrımcılığa maruz kalıyorum. aslında kimsenin de umrunda değilmişim ve yaptıklarımın hiçbir değeri yokmuş. ne güzel.

çokkk ince düşünceli, nazik, naif yardımsever, hoşshobet, pamuk gibi, harika bir insan... keşke böyle insanlarla daha çok karşılaşsak.

gökhan kırdar-üstüme basıp geçme.

son yılların moda olan hastalığı. herkesin bir depresyonu bir ansikiyetesi var. bakkalı, kasabı, komşusu, çoluğu çocuğu herkes depresyonda.
depresyonda olabilmek için aşağıdaki belirtilerin devamlı veya en az on beş gündür süregeliyor olması gerekiyor yani üç gün bir sebebe dayalı mutsuzsunuz diye depresyonda olmuyorsunuz.
- hiçbir şey yapmak istemiyor veya yaptıklarınızdan zevk almıyorsanız,
- kendinizi sürekli mutsuz hissediyor ve eskiden keyif aldığınız şeyleri bile yapmak artık içinizden gelmiyorsa,
- eş, dos, sevgili, arkadaş kimseyle vakit geçirmek istemiyor ve hep yalnız kalmak istiyorsanız, yalnızlık hayat mottonuz haline gelmişse,
- geçmişte başınıza gelmiş veya yaşadığınız olumsuzlukları düşünüyor ve bunlardan uzaklaşamıyorsanız, her şeye olumsuz açıdan bakıyorsanız,
- dikkatinizi bir şeye odaklayamıyor ve kararsızlık yaşıyorsanız,
- hep yorgun ve halsiz hissediyor ve hiçbir şey yapmak istemiyorsanız,
- sürekli uyuyor veya uykusuzluk çekiyorsanız,
- içinizde tarif edemediğiniz bir huzursuzluk varsa,
- ölümü veya intiharı düşünüyorsanız veya onun gibi kendinizi ölmüş olsam şöyle olur böyle olur gibi düşünürken buluyorsanız,
- ya çok yiyor ya da hiçbir şey yemek istemiyorsanız,
- çok sinirli veya tam tersi çok sakinseniz,
- çok kırılgan veya çok agresifseniz öncesine kıyasla... işte o zaman; “yaşasın! nur topu gibi bir depresyonum oldu.” diyebilirsiniz. bu durumda geç kalmadan destek almak ve hayata bakış açımızı değiştirmek adına veya etkili çözüm adına bize yol gösterecek doğruları bulmaya yardımcı olacağına inanacağımız bir psikiyatris ile görüşmeye başlamalıyız.

(bkz: oysa herkes öldürür sevdiğini)

allah gani gani rahmet eylesin..

ay içerisinde en çok karmayı toplayan yazarlar.

son 8 gün hiç girmeyip nasıl 2. sırada yer almışım diye düşündürdü beni doğrusu. geçtiğimiz aylardada durum hep aynı ama en azından o zamanlar deli gibi yazıyordum. sanırım eylül ayı kesat geçmiş sözlük için.

bu arada 1. sıradaki pek kıymetli sayın yazar arkadaşım lütfen az dinlenir misin? bu nedir ya topuklarım bir tarafımı aşındırdı hala aramızda 5 yazarlık karma var. ayıp ayıp. hahah şaka şaka tebrik ve takdir ediyorum. zaten pek dolu dolu yazıyor malum. kendileri hakkını veriyor ama ben sanki herkes ölmüşte mecburi o sıradayım gibi. hani yarışmaya 3 kişi katılırda sen 3. olursun ya hah işte o hesap. diğerleri sınavda hep kaydırmış da ben arada sıyrılmışım gibi. (başka ne derimde gömerim kendimi bilemedim. dur az daha düşüneyim.) heh hani yüksek yerlerde tanıdıkları vardırda tüm saçmalığına rağmen mülakatta seçilir işte o işte o benim. (selam yüksek yerler.)

bir ayı daha geride bıraktık. kah güldük kah güldük kah güldük valla biz genelde güldük. darısı başınıza. çok öptüm.

en iyisi düşünmekti. kaçmaktı. kendi içime kaçmak. fakat bir içim var mıydı? hatta ben var mıydım? ben dediğim şey bir yığın ihtiyaç, azap ve korku idi.
saatleri ayarlama enstitüsü

2000 yılı çıkışlı, asıl adı 'yalanın batsın' ukde sahibi olan hristiyanismailin mihenk taşı gördüğü hande yener şarkısıdır.

son zamanlarda ülkemiz insanı tarafından pek sevilen ve okunan yazar stefan zweig’ın kendi hayatını anlattığı eseri. yazar, kitapta her ne kadar kendi hayatını sahnelese de, perde arkasında dönemin avrupa tarihini de izleyebilirsiniz. bilindiği üzere stefan zweig, 1881 yılında doğmuş, 1942 yılında ise maalesef intihar etmiştir. kitap da, 1800’lü yılların sonundan başlayarak 1940’a kadar geçen dönemi anlatıyor. aslında o dönem için bile epey sevilen, üretken, başarılı, maddi durumu gayet iyi ve epeyce entelektüel dostu olan bir adam stefan zweig. adamın çevresi, maksim gorki, james joyce, sigmund freud, richard strauss, salvador dali gibi isimlerden oluşuyor. varın seviyeyi siz düşünün. kitap boyunca, arka fonda anlatılan dünya ne kadar kasvetli olursa olsun, hiçbir şekilde intihar edecek bir görüntü çizmiyor yazar. avusturya imparatorluğu'nun çöküşü ile kendini vatansız olarak tanımlayan yazara, yahudi olduğu için arkadaşları da sırt çevirince maalesef intihara sürüklenmiştir. bu vesile ile bir kez daha ateşleri bol olsun nazilerin diyelim.

eminim ki siz de bazen benim gibi, keşke bu zaman diliminde doğmasaydım diyorsunuz ve bu dönemde yaşadığınız için kendinizi şanssız hissediyorsunuz. bu kitabı okuyun ve kedi götünü görmüş, bu yara beni öldürür demiş sözünü hatırlayın. adamlarda iki büyük dünya savaşı, açlık, sefalet, ekonomik buhran, enflasyon, hastalık ne ararsan var. bir gazete için yüz bin mark, bir tramvay bileti için milyonlarca mark ödeme yapılıyormuş. dilenciler iki yüz bin markı beğenmeyip sokağa atıyordu diyor yazar. bir bavul dolusu para ile manava gidilip bir adet soğan alınabilen zamanlar.

“aydınlığı ve karanlığı, savaşı ve barışı, yükselişi ve çöküşü gören kişi, hayatı gerçekten yaşamış demektir.”

heves.

kafa dinlememizi sağlayan durum.

siyaset aşağı siyaset yukarıydı yıllardır, şimdi 1 senedir covid aşağı covid yukarı... zaten yeterince can sıkıcı bir durum, bir de sabah akşam sürekli konuşulması, her kafadan farklı ses çıkması, şeffaf olmayan bilgiler sunulması falan derken gerçekten iyice bunalttı beni.