ben, seninle mutsuzluğa da varım.

boza, bilinen en eski türk içeceklerinden biridir. günümüzde eski osmanlı coğrafyası ile orta asya coğrafyasının bazı kısımlarında yapılıp tüketilir.
boza, darı irmiği, su ve şekerden üretilir. fermente bir içecek olan boza, mayalandıktan hemen sonra daha tatlıyken, bekledikçe ekşi bir lezzet kazanıyor. bozanın kendine özgü tadı ise laktik asit bakterileri sayesinde fermente olmasıyla yani mayalanmasıyla ortaya çıkıyor. fermantasyon, bozaya lezzet kazandırırken sindirim sistemi için yararlı bakterilerin oluşumunu da sağlıyor.

çocukluğumdan beri kışları severek boza tüketen biriyim. açıkçası marketlerden aldığım değişik firmalara ait ürünleri başarılı bulmuyordum. izmirde şemikler bozacısı diye bir mekanı şans eseri öğrendim ve dün yönümü şemikler'e çevirerek boza almaya gittim. çok başarılı boza. izmirde yaşayan, daha önce burayı bilmeyen( düne kadar benim gibi!) boza severlere tavsiye ederim. ben çok beğendim...

gerçekmiş gibi insanın tüm benliğini saran, sarsan rüyalardır.

bugün biraz hüzünden gidiyoruz. hem ruh halim hem başlıkların anımsattıkları bu yöne çekti bugün beni. kusura bakmayınız artık.

üst üste sürekli aynı rüyaları görüyordum. rüyamda abim sürekli 'ben ölmedim banu' diyordu. ama bu aylar yıllar sürdü ve ben her defasında çok üzülüyordum.

bir gece bir bankta oturuyorum. lapa lapa kar. göz gözü görmüyor. fırtına kıyamet. abim çıktı geldi. kocaman sarıldı bana 'kuzum korkma' dedi. bir anda hafif sakin hani böyle tatlı tatlı yağar ya kar heh işte ona döndü hava. nasıl bir huzur kapladı içimi. sonra abim 'banum ben artık gelmeyeceğim çünkü sen hep çok üzülüyorsun bundan sonra uzaktan izleyeceğim seni kendine dikkat et tamam mı?' dedi ve uzaklaşmaya başladı. bir anda ayağa kalktım ama o gözden kaybolmuş ve her yer yine fırtına tipi olmuştu. 'abi abi' diye bağırmalarımı hatırlıyorum. etrafa koşuşturuyor ama onu göremiyordum. o gece ağlayarak uyandım. sanki rüya değildi. o günden sonra abim hiç gelmedi rüyalarıma. hiç göremedim onu bir daha. ve bu rüyanın etkisi aylarca sürdü.*

amatörün bir tık üstüdür.

bulutsuzluk özlemi-ankara sokakları

ete kemiğe bürünüp ülke alev alev yanarken yoldaşlarıyla kol kola girerek saçını tarayanların ana besini.

doğrudur. sabahtan beri 1 tane bile lucifer tanımı görmedim. canım çok sıkkın.

ülkelerin satın alma gücünü ve fiyat düzeyini gösteren endekstir.
adı, anlaşılacağı üzere, big mac'ten gelmektedir.
big mac üzerinden hesaplanan maliyetlerin ülkeler arası oranlanmasıyla oluşturulur.
"the economist" dergisi tarafından yayınlanır.

neresinden tutsak elimizde kalmasındandır o. artık savunulacak ,yaşanılacak hiç bir yeri kalmadı lağımdan hallice şu an bu ülke. ortadoğu’nun bile güzel kültürünü alabilecekken yine ülkenin büyük cahil kesimi eliyle yemek yemeye çalışan pis arap kültürünü benimsedi. evet kardeşim nefret ediyorum ve kendimi barbar avrupa’ya atmak için de elimden geleni yapıyorum , her gün kusmaktan yoruldum çünkü.

bir düş yakamızdan artık anladık be anladık, halkımız siyah havyar sürüyor ekmeğe sabahları zeytin ezmesi yerine biz de biliyoruz dediğim açıklama.

kamp yapacak eleman ilanı vermeyi planlıyorum.

çok bir beklentim yok her türlü kamp işinden gücünden anlasın, elinden her iş gelsin gezip duralım. *

hee ayrıca ben her işi biliyorum, her işi ben yapıyorum o zaman banu'ya ne gerek demesin.

huzurlu bir gün...
bir iki gün minnak bir buhran vardı geçti gibi.
kalabalık anacım çok fazla kalabalık.
her yer ev, bark sokaklar falan her yer.
çok insan bana dokanıyor.
hele ki ev bu tatil bana hiç yaramadı. tatil bitse herkes evine dağılsa ne hoş olacak.

neysem anın tadını çıkaralım.
huzur huzur...

2000-2008 yıllarında tülay eratalay, cafer özgül, tarık alpagut yönetmenliğinde
tolga aydoğan, aynur ulusoy,
erkan bir gören, ayşem özge yoldaş, senaristliğinde çekilen aile, duygusal, komedi ve dram türlerinde dizidir.

başrollerinde
beyhan saran
meral niron
emel göksu
burak demir
ayşe nil şamlıoğlu
şahap sayılgan
nusret çetinel
pervin ünalp
ozan şenozan
berfu öngören
murat demir
hülya gülşen ırmak
dilara yalçın

trt1, kanal 1 ve atv kanallarında yayımlandı.

bu dizide benim dikkatimi çeken rüzgar (burak demir) ve misket'in (berfu öngören) aşkıdır. o kadar insan karşı çıkmıştı, aralarına bir çok insan girmişti ve başkalarıyla evlenmişlerdi. tüm zorlukları yenip tüm karşı çıkanları susturdular derken misket hayatını kaybetmişti. nasıl sinir bozucu. rüzgar'ın evlendiği sinir bozucu şeyda ay aklıma gelince hala sinirimi bozuyor o kadın. yahu adam seni istemiyor başkasını seviyor bu nasıl mide bu nasıl gurursuzluk, onursuzluktur.

nemide hanım (beyhan saran) ve çocukları, akrabaları, konu komşuları aralarındaki ilişkiler, entrikalar, kavgalar, aşklar üzerine yazılmış bir dizidir.

dizi 10 sezon devam etmiştir. kimler kimler girdi çıktı. o kadar karışık olaylar oldu ki bir süre sonra takip etmekte zorlandım. 1705 bölüm sürerek türkiye'de ki en uzun dizisi oldu. bir son yapılmadı dizide bir anda yayından kaldırıldı.

hislerine güvendiğim ve tecrübelerinden faydalandığım kıymetli yazar. hep yazsın, çokça yazsın.

umursamazlık, bencillik vb.

varlık ve yokluğun savaşıdır. mecaz değildir gerçek anlamdır. mühimmat, giyecek, yiyecek ve dahi en küçük şeylerin bile yokluğu içinde olan ordumuz ve milletimizin zengin olan düşmana karşı verdiği inanılmaz mücadeledir. kazanacağına kesin gözle bakılan işgal kuvvetleri komutanları yenilgi sonunda mahkemeye cıkarılmışlardır. böyle imkansızlıklar içinde fakir atacak mermisi bile sayılı olan bir orduya nasıl yenildiğinin hesabını vermesi gerekir
sir winston churchill savunmasında " biz türklerle değil onların tanrıları ile savaştık, haliyle yenildik"
demiştir.
söylenecek çok şey vardır. çok kanlı çok acıklı bir olaydır çanakkale. savas sonrası denizin renginin kırmızıya döndüğü söylenir.
allah bu millet ve bu vatan için can vermişlere rahmet etsin, mekanları cennet olsun. aziz türk milleti var olsun.

bi zamanlar çok sevdiğim bir arkadaşımın ismi..
nasıl bu kadar uzaklaşıp iki yabancıya dönüştük oldukça şaşkınım..
abi bugün onu tanıyamadım bile, çok güzel bir kıza dönüşmüş gerçi eskiden de öyleydi..
iki konuştuk ve sonra sustuk çünkü bi zamanlar onun her şeyini bilirken keza o da benim her şeyimi bilirken şimdilerde iki yabancıya dönüşmüşüz.
şeyi anladım eskiden çok yakın olduğumuz ve bir zamanlar tanıdığımız ve bildiğimiz insanlar tanımadığımız insanlara dönüşebilirlermiş.
kalbim ve umutlarım çok kırık.
seni özlemişim pınar.

kilo verme sürecim.

genelde kız öğrencilerini en öne oturtup ders boyunca sürekli elindeki silgiyi, tebeşiri, kalemi düşürmek sureti ile bacaklarına bakmaya çalışan öğretmen tipidir.
lisedeyken sınıftaki kızlarla farkedip anlaşarak hepimiz sıranın altından el hareketi çekmiştik bu tipe, sinirlendi ama birşey söyleyemedi.
tüm sınıflarla konuşup yaymıştık, bir daha hiçbir kız onun dersinde öne oturmadı. yer değiştirmeye çalışınca erkek öğrenciler yerlerinden kalkmadı, sınıfın arkasına gitmeye çalışınca sıralarını birleştirip geçirmediler.
o yüzden bir insan ne kadar çok ahlaktan bahsediyorsa o kadar ahlaksızdır benim gözümde.

dehşete düşüren kısmı da intiharların normalleşmeye başlaması algı olarak. bu son notunu bırakan kardeş de sanki çok normal bir şey yapıyormuş gibi yazmış adeta, benim dimağım kurudu artık!