öz eleştirinin altından kalkamamaktır.

"siz dilek tutarken yıldızlar intihar ediyordu"

(bkz: bi çıkardım baktım boyu tam şu kadar)

ailemle birlikte yaşarken evimizde her gün pişen yemek. babam, ortanca kardeşim ve bendeniz arasında bitmek bilmeyen bir makarna savaşı dönerdi, çünkü biz iki kardeş yemek ısıtmaktansa makarnayı soğuk soğuk yemeyi göze alabilen insanlarken babam makarnasız doymadığını iddia eden biriydi.

eylülden beri kendi evimde yaşıyorum, 5 kere makarna yapmamışımdır. bugün fırına atınca aklıma geldi, öyle yazayım dedim.

edit. tarifini de vereyim işim gücüm yok madem 15dk kadar.

*** 190 derece fırını ısıtın. o ısınırken aşağıdakileri yaparsınız.
1. fırında hangi makarnayı pişirecekseniz onu al dente olacak kadar haşlıyorsunuz. tuz atmayı unutmayın, ben şu an bu tarifi yazarken fark ettim tuz atmayı unuttuğumu. pişirdikten sonra yağını ekleyip yapışmasını engelleyin, bu kadar. kullandığım makarna miktarı yarım paket (250g civarı)
2. bu sırada bir tavada ya da tencerede bir miktar tereyağı eritiyoruz. tarife göre 4 kaşık diyor ama size şöyle bir ölçü vereyim, "3 su bardağı unu yağlayacak kadar bir miktar yağ". 1 yemek kaşığını 10-12g desek 40-50g tereyağ kullanmamız gerekiyormuş ama ben tabii size yine kendi kullandığım kadarını söyleyeyim: yuvarlak uzun tereyağ paketleri var ya ondan bir halka kesip attım tavaya. yarım parmak kalınlığında falandır.
3. yağ eriyince unu eleyerek yavaş yavaş yağın üstüne ekleyin. çırpıcıyla karıştırın. bir anda unu yağın üstüne eklerseniz topaklanıyor. açması zor olur o zaman da, boşuna uğraşırsınız.
4. 2.5 su bardağı sütü parça parça ekleyip kavrulan unu çözün. altını kapatırsanız ya da çok uzun süre ocaktan alırsanız katılaşır, biraz daha süt koyarak açabilirsiniz.
5. süzüp yağladığınız makarnayı büyük bir karıştırma kabına alıp üzerine sosunuzu dökün. iyice karıştırın. fırına vereceğiniz kaba yollayın. sonra da fırına sürün. 30 dakika sonra olay tamamdır. şekil şukul olsun istiyorsanız son 2-3 dk kala rendelenmiş kaşar peynirini makarnanın üzerine serpip eritebilirsiniz.

afiyet olsun.

bir tür deniz salyangozu. deniz kertenkelesi, mavi ejderha gibi isimlerle de bilinir.

mavi-gri renkleriyle bu tür, okyanuslarda kolayca kamufle olur. boyu birkaç santimetreye kadar çıkabilir. midesinde bulunan hava kabarcıkları sayesinde su yüzeyinde durabilir. çift cinsiyetli bir türdür. bazen kendi türlerinin bireylerini yiyerek beslenirler. yedikleri zehirli bazı türlerin zehirlerini vücutlarında depolar ve savunma aracı olarak kullanırlar.

olsa da beslesem dediğim bir tipi var:

görselin kaynağı

saatler geçmiyor efendim, bakıyorum bakıyorum 5'er dakika ilerliyor yelkovan.
spontane bir an önce başlasa da robnaja'nın pamuk, cenk'in arka bahçesi'nin enerjik ve cool sesini duysak!
yayın saatini beklerken ben;

gündem ve yahut türkiye’de son 10 yılda popülerleşmiş henüz isimlendiremediğim, belirli bir müzik tarzıyla ilişkilendiremediğim kendilerine “alternatif” denilen birbirine benzer bir çok müzisyen’den biri. ara ara isimleri çok duyulur olduğunda belki gerçekten iyidir diye dinlemeye başlıyorum. hissettiğim ya da bulduğum şey hep “aynı” oluyor. müzik çoğu zaman bireysel bir zevk olduğundan “kötü” demek yerine bana hitap etmiyor diyebilirim. müzikalite olarak ortalama olmasının yanı sıra içinde bulunduğu “aynı” lar topluluğundan onu ayıracak, farklı kılacak ya da pohpohlanacak her hangi bir güzellik bulamıyorum müziğinde.
müzik dışında değerlendirecek olursak bazı ideolojilerin aktivizm satar niteliğinde içinin boşaltılması güruhundandır kendileri. savunduğu fikrin niteliklerini, tarihini öğrenme, yorumlama ve eyleme dökme açısından bir çoklarının düştüğü hataya düşüyor çoğu zaman. o bir çokları yüzünden de ideolojilerin temel niteliklerini gerizekalı’ya anlatır gibi yeniden anlatmak zorunda kalıyoruz herkese.

benim aklıma adını duyduğumda ilk gelen aldığı tepkilere karşın “sınıf kini” kelimesini kullanması. bu kelimeyi kullanan istisnasız herkesin bir sınıfa tabii olduğuna inandığı ve bu sınıfın üst sınıf olduğu gerçeği, karşı durdukları her şeyin “onlar” oldukları iki yüzlülüğü ve satış politikasını suratınıza çarpıyor. burjuvazinin üst kademesinde olmanın gizli tatminkarlığı bazen yetersiz olmayı “coğrafya kaderdir” e bağlayabiliyor.

bu kimilerinin diline pelesenk olan ama ‘canım sizinki de sınıf kini’ söylevi, sömürme ve sömürülme üzerine duyulan kindir ve sizi ve tavrınızı beğenmeyen insanlara karşı kullanılan içi boş bir laf sokma argümanına dönüşmesi de yine kavramın içini boşaltan bir cehaletten kaynaklıdır.

bir eril kişilik olarak beni son derece rahatsız eden durum ortamdaki östrojen kokusundan burnumun direkleri sızladı.

ittapar lobisinin uğramayacağı ve görse de kafasını kuma gömeceği haberdir.
dünyada gelişmiş ülkelerde türkiye'deki kadar sokak köpeği yoktur. bizim büyükşehirlerin yüksek muhit! görmüş ittaparları ise dünyadan habersiz, 'hoyvon hokloro yoo' diye zırlayan boş beleş tiplerdir. onlara öyle olaylar olabilir, normaldir!!

mamacılar ve sözde ittaparlara karşı çaresiz durmaya alışmış onların bir dediğini iki etmeyen kimler varsa bu işin vebali onun boynunadır.



haberin detayları

bir çocuğun hayatı dünyadaki bütün hayvanların hayatından daha önemlidir.
romantik ve sulu göz ile edebiyat yapanlar ise hayatın gerçeklerinden uzak birer et yığınından fazlası değildir.

zulme rıza zulümdür.

(bkz: haksızlık karşısında susmak)

benim nick atımdan bile daha boş bir nick altı olan yazar

başta kendim olmak üzere ilk 10dk sında hepimiz çıkar giderdik.

düşünmek için beynini değil, teknelerin “kıç” kısmını kullanan, daha kendi ülkesinin yakın geçmiş tarihini bilmeyen, 24 yaşında dar ağacına giderken “rodrigo’nun gitar konçertosunu” dinlemek isteyen bir yurtsevere, “omo onlor horsoz” diye sıçmalamış olanları okumak gayet eğlenceli.

siz gidin birilerinin “kıçının kılı” olun!
biz deniz’e sahip çıkarız.

övgüleriniz için canı gönülden teşekkür ediyorum. lakin artık sadece ev hanımı değil, öğrenci ve çalışanım aynı zamanda.

hayat zor, hep koşturuyoruz üstüne bir de evi çekip çeviriyoruz. biraz sihir, ne bilem mucizevi şeyler bekliyorum. çokmu yani expeliarmus desem de ev kendiliğinden ayağa kalksa?

günaydın sözlük, benim için neşeli uyanmanın gittikçe zorlaştığı şu günlerde herkese musmutlu bir gün dilerim.

yayın sonrası tanım : sevgili arkadaşlar güzel geri dönüşleriniz için hepinize tek tek teşekkür ederiz. genel olarak konular biraz dağınık gibi görünsede, sizleri sıkmamak için yayının temposunu sürekli yukarıda tutmaya çalıştık. tanımlarınızı tek tek okuyor, eleştiri ve tavsiyelerinizi kulağımıza küpe ediyoruz* bizi çok motive ettiniz. gelecek yayınlarda üzerine koyarak devam etmeyi, yeri geldiğinde tıpkı araya koyduğumuz komik capslar gibi sizleri güldürmeyi ve düşündürtmeyi planlıyoruz. sonraki yayınlarımızda görüşmek üzere. *

adı instela olana dek iyiydi. instela olunca mı bozuldu yoksa bozulunca mı adı değişti karar veremiyorum.

tanım:eskilerde kalan bir interaktif sözlük.

(bkz: bakire olmayan adamla evlenmek)
öncelikle şunu söylesem iyi olacak:
amacım kesinlikle duyar kasmak değil.
sonuçta isteyen gitsin istediğini kasıklarından öpsün, istediğinin karnından limon emsin... herkesin hayatına kimse karışamaz*
lakin,
bir kadın, bakire olmadığı zaman, evleneceği adamı aldatacak anlamına gelmiyor.
günahkar biri olduğu anlamına da gelmiyor,
geçmişte bir hata yapmış da bekaretini kaybetmiş anlamına da gelmiyor,
sevgiyi ve güvenmeyi bilmiyor anlamına hiç gelmiyor.
ıki farklı cinsiyet, iki farklı insan, insan!, biri yalnızca kadın, biri yalnızca adam. evet çok sade, ama aslında tüm olay bu. sadece insan gözüyle bakabilmek ve yaratılış'ı iğrenç bir mesele haline getirmemek mesele..
seviyesi düşük bir cümle asla yazmak istemezdim lakin başlığın seviyesi zaten düşük, o yüzden sorun olmayacaktır.
"davulun zarı sağlam lakin tokmağın değmediği yer kalmamış." derler.
yani yapacak olan aslında yapmayı istediği şeyleri zaten çoktan yapmış ve yapacaktır. sen mi engel olacaksın? sen kimsin?
güvenmek, sevmek, kendini birine adamak, onunla bir ömür geçirmek, bunlar çok ama çok farklı şeyler.
bakire olmayan bir kadın da sevebilir, o da güvenilmek ister, o da güvenir, o da kötü veya iyi şeyler yaşamıştır hayatta.
belki de kaderine yazılan, gerçek anlamda tek mutlu olacağın kadın bakire değil lakin sen bu gözlerle baktığın sürece onu göremeyeceksin.
hoş, gerçi öyle olacaksa hiç olmasın diyeceksindir ya, neyse.
herkesin anlayışlı olamayacağı ve anlayamayacağı kadar ince ve derin bir mesele.
not: bakire değilim.

yahudi kökenli avusturyalı psikiyatrist.



alfred adler

ukde sekmesine dair bir güncelleme için ricada bulunmuştum ve yapmışlar gel de sevme işte imkansız.

insanın kendine yapabileceği kötü şeylerin başında gelir. daha önce deneyiminiz yoksa hiç yanına yöresine yaklaşmayın. yoksa sonra hiç içmemiş kişilere hiç bulaşmayın diye tavsiyeler verirken bulursunuz kendinizi. hem zaten ne demiş atalar; parasını el alır dumanını yel alır.