zaman tüneli

tatlı biri.* lennie içindi. ayı reis işte özetle.

en azından donla yakalanmış. daha kötüsü de olabilirdi değil mi?

sevdiğimiz yazar mallarla uğraşma derneği fahri başkanı.

zevkli biri.

iyi içiyor. eh, bize de yarasın demek düşer artık.

depresyon üzerine bir deneme;

bu durum en çok da inanç problemlerini beraberinde getiriyor. en başta kendine olan inancın sorgulatılıyor ve zaman içerisinde tükeniyor. o gün nasıl uyanacağını bilmeyen bir adam olarak iyi güne denk gelmeyi umuyorsun. öbür türlüyse vay haline. o günü çöpe at gitsin. söz verebilmek ne mümkün. o gün iyi hissediyorsundur. verdiğin sözü yerine getirebileceğine inanıyorsundur. rahatlıkla yapabileceğini düşündüğünden o sözü hemen verirsin. ama bu hastalığın sağı solu belli olmaz. ertesi güne tükenmiş, çökkün bir şekilde uyanabilirsin. işte tam o anda ne verdiğin sözler, ne sorumlukların, ne de senden beklenilenler aklına gelir. felç geçirmiş bir hasta gibi yatağa bağlanır kalırsın. bu birden fazla kez tekrar ettiğinde de herhangi bir işe girişmeye çekinir hale gelirsin. içinde hep o anların tekrarı gelir mi korkusuyla yaşarsın.

enerjisine hayran kaldığım, yazardır kendileri…

pek seyrettiğim bir diz değildi. aybike pusar’a yaptıkları terbiyesizlikten sonra özetini bile izlemem.

odaklanamıyormuş..

bir üstteki yazar hakkında düşündüm,

hala düşünüyorum.*

türkiye, ev sahipliği oranı avrupa sıralamasında, 32 ülke arasında 29.sırada. (son 3'e bu listede de girmeyi başarabilmişiz. kaynak:eurostat)
ilk üç ülke de sırasıyla: romanya, slovakya ve macaristan. yani sosyalist sistem mirasçıları.

kimsenin düşünmediği ve sormadığı bir soru olabilir.

tiyatro ile hiçbir alakası olmasa bile böyle düşüncelere dalmaya engel olamamaktır.

ben işin gerçeğinin ne olduğunu bilmiyorum, o zaman da özel olarak takip etmedim gündemi.
gerçekler ile benim kafamda dönenler alakasız da olsa böyle şeyler düşünmeden duramıyor.

lucifer ile slife5r'in birbirlerini tanıyan insanlar olduklarını, aynı masada kadeh tokuşturduklarını bile hayal ettim..
çok alakasız bile olsa ben böyle şeyler düşünüyorum.
bu söylediklerim deli saçması da olabilir. ama benim kafamdaki şeyler bunlar.
olmayan şeyleri bir araya getirebiliyorum istemsiz.

beni dibe çeken şey bir düşünce değil, sahip olduğum yetenekleri o zaman zarfı içerisinde kullanamıyor olmak. sonrasında gelen öldüm-bittim düşüncesi sönüp yiten becerilerin yasından kaynaklanıyor. bu durumun sadece o döneme ait ve geçici olduğunu o zaman diliminde idrak edemiyorum. yine aynı zaman zarfında ne bu durumu ifade edebilecek cümleler kurabiliyorum, ne de içinden çıkabilecek gücü kendimde bulabiliyorum. sanki bundan önceki hayatında hiçbir şey öğrenmemiş, deneyimlememişsin. bomboş bir defter sayfası gibisin. kalemin var ama yazacak bir şeyin yok.

valla polis için bulunmaz fırsat içerisinde chp nin olduğu davalar ve olaylar. resmen yeni birlerini dövmek için fırsat kolluyorlar. ne de olsa hükumetten ve medyadan kimse sesini çıkartmıyor eğer chp destekçilerinden birisi dayak yerse. poliste birikmiş bütün stresini atıveriyor. çok da şey yapmamak lazım.

kaynak

zombie nation

bir yere geç kalıyorsan mesela, yapılabilecek en risksiz kombin ya da kombin yapmak için isteksiz olduğun günlerin kurtarıcısı. bir kere siyah her şeyle mükemmel uyumlu olan bir renk zaten.

üniversitede öğrenci işleri,

iş yerinde insan kaynakları,

ikisinin de yaralı parmağa işediği görülmemiştir.

faydasız çay kahve ekibi.

sonra reyiz diye biri gelir ve hepinizi sefalette eşitler.

umarim bir gun 4. duvari yikacak yazar kardesimizdir.

ayı ailesi mi?