zaman tüneli

akşam yemeğinden sonra mutfağa girdim. masada hala domates kabukları, tencerede makarnanın “bir tabak daha çıkar” diye tutunmuş son kalıntıları… hayatımın bu noktasında büyük kararlar almaya niyetli değildim, tek hedefim bulaşıkları yıkayıp kaçmaktı. ama insanın kaderi bazen süngerle karşılaşır.

suyu açtım. ılık... içimden “ılık su gibisin hayat” diye bir cümle geçti, neden bilmiyorum. süngeri elime aldım, deterjanı sıktım. köpükler çıktı. köpükler her zaman umutlu görünür, kısa ömürlü ama hevesli... ilk tabağı yıkarken zihnim de otomatik moda geçti. düşünmüyordum, daha doğrusu her şeyi düşünüyordum ama hiçbirine odaklanmıyordum. tam da aydınlanmaların sevdiği o belirsiz hâl.

çatalı yıkarken fark ettim: çatal dediğin şey hep arada kalıyor. ne kaşık gibi kapsayıcı ne bıçak gibi net. hayatta da böyle insanlar var. her masada varlar ama kimse onları seçmiyor. “ben biraz çatalım galiba” diye düşündüm. bu düşünceyle birlikte bir tabak daha devrildi, ama kırılmadı. hayat da öyle değil mi..? kırılacağını sandığın şeyler bazen sadece ses çıkarıyor.

sonra bardaklar geldi. bardaklar tehlikelidir. hem şeffaf hem kırılgan. onları yıkarken hep daha dikkatliyim. çünkü bardak kırılırsa suç hep senindir, “bardağın yapısı” diye bir savunma kabul edilmez. tam bu sırada beynimden bir şimşek çaktı: hayatta da en çok şeffaf olanlar kırılıyor. içini gösterenler. “demek ki çözüm daha opak olmak” dedim kendi kendime. biraz mat, biraz bulanık. ınstagram filtresi gibi...

tam bu derin düşüncelerle yüzleşirken tencereyle göz göze geldik. dibinde yanmış bir sos, kararmış bir geçmiş gibi bana bakıyordu. “beni hemen yıkamazsan geçmez” der gibiydi. işte o an aydınlandım. meğer hayat da böyleymiş. beklettikçe zorlaşıyor, üzerine su tutmak yetmiyor, biraz kazımak gerekiyor. kaçtığın şey, sonunda daha sert dönüyor. “yüzleşeceksin!” dedim tencereye. o da bana cevap vermedi tabii, ama içimden bir ted konuşması geçti.

tam her şeyi çözdüğümü, evrenin sırlarını mutfak tezgahında çözdüğümü sanırken musluğu kapattım. ellerim buruşmuş, zihnim berrak. bir an durdum. “demek ki aydınlanma böyle bir şey” diye düşündüm. “insan bulaşık yıkarken bile kendini bulabiliyor.”

o sırada arkamdan bir ses geldi:

“bulaşıkları niye elde yıkıyorsun?”

döndüm. kızım kapıda duruyordu, elinde tablet. tablette bulaşık makinesinin kullanım kılavuzu açıktı.

“makine bozuk değildi ki” dedi.

o an anladım. aydınlanma falan yoktu. ben sadece yanlış tuşa basmıştım.

uzunu yalamak. sözlükte de var böyleleri.(-ler derken mecazen. tüm aktroll hesaplar bir iki sivilceli ergene ait)

(bkz: beni tanıdılar siz kaçın)

bu diyalog kurmaya çalışan kişi benim işte. bakıyorum bazen 3 5 entryimi beğenmiş birisi hemen damlıyorum mesaj kutusuna. bugün entrylerime çok az beğeniyo gelmesinin sebebi biraz da bu baktığında.

haberlere çıkıp trump'ın babam olduğunu ispatlamaya çalışacağım.

yağmurdan dolayı sakin olan moda sahilinde yürüyüş yapıyorum.

çalışanlarına çok güzel maaş veren kurum*

herkes seks olmuş fuat abi

tercihen c planlarını daha çok seviyorum ama b planlarının da çok iyilerini gördüğüm için haklarını yiyemem

cennetteyim. fırtına var ama tepemde ısıtıcı, üstümde şal, isteklerimi anında yerine getiren şahane insanlar var.hiç bir işim yok, sorumluluğum yok, hiç bir şey yapmıyorum. öylesine bir varolmanın dayanılmaz hafifliği anı.

birleşip gelsinler, bizi şu trump i/lle/tinden kurtarsınlar.

kendine hayrı olmayan kurum, kuruluş, temelini atan abd olmasına karşın, bu fikri dünya tarihinde ortaya atan ilk bilim insanı farabi'dir.

içinizde, a planının tutmasından çok b planının vakti bir an önce gelse keşke umudu ile yanıp tutuşanlar görüyorum.

etmeyin.

ya da edin; etmeyen noo'olsun.

iyi bir a planı

(bkz: hem beğendi hem favoriledi kesin evlenmek istiyor)

onlyfans benim de aklıma gelmedi değil.
b planım evlenmek. umarım a planıma maddi manevi gücüm yeter.

siz şimdi kendinize de yükselirsiniz.

devri daim bir başlık. ürkünç ve de korkunç.

donald trump'ın gazze bahanesiyle ortaya attığı barış kurulu/konseyi, birleşmiş milletler'e bir alternatif gibi görünüyor. son olarak ispanya bu oluşuma katılmayı reddetmiş.



link

"abd başkanı donald trump, aralarında 31 birleşmiş milletler (bm) kuruluşunun da olduğu toplam 66 uluslararası kuruluştan abd'nin geri çekilmesini öngören başkanlık kararnamesine imza attı." aa

"abd, dünya sağlık örgütü'nden çekildi"



dw

eski dünya düzeni ile beraber bm de ortadan kalkıyor. olması gerektiği gibi.

#3860162 (bkz: dayı terörü)

etrafımda dayısıyla övünen bir kişiye rastlamadım. o güzel dayılar o güzel atlara binip gittiler

teydeb'de bir hesabı firma kullanıcısı olarak yetkilendirmeye çalışıyorum..

ben ekrana bakıyorum ekran bana..

neden olmuyorsun yaa.. delirecem az kaldı.

edit: sövmek iyi geldi.. yaptım laan.. kılavuz okumak aklıma yeni gelmiş olması bir problem olmamalı.

okuma yazmam var çok şükür. bildiğim kadarıyla kör de değilim. lakin ne hikmetse migrosa hep çıkış kapısından girmeye çabalıyorum. bıyık altından sırıtsalar da üzülüyorlar halime, fark etmemek imkansız.

kıyamadılar, dayanamadılar bir gün. yüzlerinde kocaman bir gülümseme ile ardına kadar açtılar kapıyı. öyle mahcup oldum, öyle kızarıp bozardım ki ne alacağımı da unutup ortalıkta uzaylı gibi biraz gezindikten sonra marketi bu kez giriş kapısından terk etmeye çalıştım.

ne güzel, kaçıp kurtarmıştın kendini. kaçmamıştın tabi, kurtarmış da denmez ama; neden bir türk filmi esenliğinde olmasın dedim. iyi etmiş miyim