zaman tüneli

bu sefer de macun için birbirlerini ezmişler buradan

hani zombi filmlerinde güvenli bölge vardır. zombilerden kaçanlar kapılara akın eder, kapılar daha fazla dayanmaz, içeri zombiler basar, askerler de bırakıp kaçar. aynı öyle video. görevliler bırakıp kaçıyor. en önde ezilen kadınlar var. biri diğerini yere çalıyor, ötekine bariyer girmiş hâlâ gözünde güneş gözlüğü, üstünden adam atlıyor. çok komikler. hayır o macunu yiyeceksiniz de n'olacak.

fare degil, hamster hic degil. iste kaju o bir ginepig
(bkz. fineas ve förb)

yüz yıllık geyik olacak ama hala geçerli. kitleleri kontrol etmek için dinden sonraki en verimli alan. ne kadar kutuplaştırılırsa o kadar sorgulamayı bırakıyor insanlar.

mevzunun tahsille de alakası yok. toplumda iyi konumda olan insanlar da, ağızlarından köpükler saçarak, beyinlerini bir kenara bırakıp, 6 yaşında çocuk kelime oyunları yaparak takımını desteklediğini düşünüyor. kendi takımının yanlışlarını hasır altı edip, "ama siz de bilmemkaç yıl önce bunu yapmıştınız" diye konuya giriyor.

okumamış insan da bunların yaptığını görünce, "bilmemkim abi bile bizle beraber" diyip yaptığı şeyi yüceltiyor. arma diyor, takım diyor, hayatım diyor.

fanatizm, zaten herhangi bir alanda fanatik olduğu fikri savunanlara beş kuruş fayda sağlamış değil. "cambaza bak" diyenler ekmeğini yer her zaman.

şahsi olarak, herhangi bir konuda fanatik olanlarla minimum iletişim kurmayı tercih ediyorum. zira, çok yorucular benim için. üç günlük ömrümü milyonlar kazanıp ağlayan insanlar için heba etmeyi anlamsız buluyorum. becerebilirsem milyonlar kazanıp ağlayan insanlar arasında olmayı tercih ederim ama onu yapacak götüm olmadığından da emin gibiyim.

kapanış olarak şunu söyleyebilirim. tek desteklediğim -izm erotizm. gerisi boş. erotizm öyle mi, hem beynini hem vücudunu gıdıklar. düşünmeye sevk eder. mutlu eder. daha ne yapsın.

(bkz: çabuk kalktı dikkat edersen)

ben sana gerçekleri anlatsam anlatamam.

dudaklarım şaka şaks elma. şöyle taptaze.

etrafımdaki isimlerden bakıyorum:
- asena, miray, tuğrul, kürşad, kurtçebe.. söylemeye gerek yok. yalnız etrafım silme bu kesimmiş, yeni fark ettim.
- öylesine tanıdıklarım: rojşin, rojda ve türevleri. bunlar da belli.
- beyzanur, şeymanur vesaire nurlu isimler de açık..
- mia, ares, arel vesaire tarzında skimsonik isimler net liboş, yüzeysel. bunların bir siyasi görüşü de yok.
- ülker, çağdaş, devrim, bilgen vesaire. cehepe seçmeni.

bir de etnisite ve mezhep açığa çıkaranlar var:

setenay, janset, zişan: çerkes
hediye, meryem: karadenizli.
ali, ali haydar / ali, hasan, hüseyin takipli isimleri tabii ki alevi.

edit: çoğu turgay karadenizli’dir.

jule payot - irade terbiyesi.

onun yerine çocuğunu kayışla döv, michael jackson olsun daha ne.

televizyonu yumruklayanlar, tekmeleyenler, camdan atanlar...

yukarıda da dendiği gibi, zeka geriliğidir. asla anlam veremiyorum, mantıklı bulamıyorum. mesela üst komşumuz galatasaraylı, öküz gibi bağırıyorlar gol olduğunda. ben senin anırmanı dinlemek zorunda mıyım? kendilerine, eşyalarına zarar vermelerini geçtim, başka insanları da rahatsız ediyorlar. tükenmelerini diliyorum.

2025-2026 iş takviminin, iş günü sayısı -muhtemelen- en az olan ayıdır. dolayısıyla çay bardağı memurluğu yapan tayfanın dört gözle beklediği aydır.

bence gayet anlaşılır:>

hayat rollerini bir kenara koyduğumda, benden geriye bi sen kalıyorsun.

deniz ve ulaş isminde çocuklarım var siyasi görüşüm ne olabilir ki?

tutunamayanlar. okudum aklımda bir şey kalmadı efendimiz. bir gencin hezeyanları olsaydı ismi kimse okumazdı sanki.

mesela babamla hiç dertleşmedim

filtre kahve seven kadındır aynı zamanda.

kürk mantolu madonna.. ilk tasvirleri olağanüstü ama sonrası..

yaaani..

lev nikolayeviç tolstoy başımızın tacı olsa da "insan ne ile yaşar?" nedir be kardeşim. okuyarak geçirilen zaman kaybına mı yoksa sağda solda bu kadar övülmesine mi yanalım bilmiyorum.

çocuk masalı mı anlatıyorsun dayı sen? he? bizi mi yiyorsun? tamam insan sevgi ile yaşar, manevi değerlerle hayata tutunur bunu anladık da o öyküler ne öyle ya?

anna karenina hatırına susuyorum bak. neyse, sakinim...

iki adım var. “genç işi” olan adımla hayatım boyunca enver, erdem, ersan ve en sonunda altay olarak çağrılınca “eeeeh be” dedim ve klasik ismime dönüş yaptım.

fakat askerde de, koğuşta benim klasik ismimden 5 tane daha vardı. “bi derdim var çavuuuj” dediklerinde 6 kişi kafayı kaldırıyorduk. bir süre sonra sadece mesleğimle çağırmaya başladılar, onu da öyle atlattık. şimdi klasik ismimle mutluyum.

vadideki zambak.s

bir ara pucca kitapları ortalığı kasıp kavuruyordu. içeriği bu kadar boş olmasına rağmen bu kadar ilgi görmesi çok ilginçti.