zaman tüneli

her şeye sahip olmak isteyen elindekini de kaybediyor

herkesin aksine, seviyorum ben burayı..

iyi olmaktan maksat sürekli kendinden vermek ve koşulsuz sadakat ise bu yanlıştır, kendini ihmal etmenin iyi birisi olmakla alakası yok enayi olmakla alakası var. ayrıca hiçbir insan saf iyi niyetli olamaz zaten en fazla kötü yönlerini gölge tarafını baskılar bu da ileride daha büyük krizlere yol açar. hiçbir yönünü baskılamadan, sürekli kendini keşfederek ve korkularınla yüzleşerek yaşamalı bu hayatı. selam ve dua ile..

çaba yorucudur.

iyi bir insan olma çabasındaki kimse, yorgunluğundan söz edince yaptığı bütün iyiliklerin geçersiz kalacağından kaygılanır. yorgunluğunu maskelemeye çalışır.

iyi insanlar; yorgunluklarını, bıkkınlıklarını en iyi maskeleyen insanlardır. bu nedenle göğsüne bir öküz oturmuşçasına yüklü gezerler. ağlamak ister ama ağlayamazlar. içe dönük göz yaşları, sürahinin içinden nemlenmesine benzer.

seninle mutsuzluğa da varız.

atilla taş'ın ahı tuttu bence bizi ya. çok yüklendik zamanında, yunan bayrağı paylaştık hep yorumlarda...

kendi kızları amerikalarda okur, ingilterelerde okur, çakarlı araç kullanır, daha sayamayacağım birçok imkandan faydalanır ama elalemin karısına kızına vaaz vermekten geri durmaz bu karaktersizler. diğer yıllar da matah değildi ama türkiye'de utanmazlığın prim yaptığı başka bir zaman dilimi görülmemiştir.

tostunu basacaksın ki ayranı ibret alsın.

kör bir insana bağırırsanız ağzınızın yerini nokta atışı bulabilir.



cüneyt arkın
korkusuz cengaver 1976

tam olarak öyle bir şey değil. bir yüzeyde hafif bir eğrilik varsa anlıyorsunuz veya sadece evin sıva kalitesine, kullanılan bir kaç detaya bakarak evin dayanıklılık seviyesi hakkında, büyük ölçüde tutan bir tahmin yapabiliyorsunuz.

kadının adını sokak ortasında susturmaya çalışanların, şimdi de hayatını eve kapatmaya çalışması şaşırtmıyor ki..
mesele hiçbir zaman “aile” olmadı bunu hepimiz biliyoruz artık.. mesele, düşünen, üreten, kendi parasını kazanan, karar veren kadından duyulan korkuydu..

bu ülkede kadınlar fabrikada, hastanede, okulda, tarlada, gece vardiyasında, deprem enkazında, evde çocuk büyütürken bile omuzlarında dünyanın yükünü taşıdı..
şimdi çıkıp “eve çekilin” demek, yüzyıllardır verilen emeği yok saymaktır..

malesef ki ülkemde kadınların adı hâlâ adalet haberlerinde geçerken, hâlâ korunamıyorken, hâlâ eşitlik için mücadele verirken böyle söylemler kadına olan şiddeti ve değersizleştirmeyi arttırır..
kadını sadece dört duvar arasına layık gören zihniyet ilerlemekten değil, yobazlıktan beslenir.. *

kadın ister evde olur, ister işte..
ister çocuk büyütür, ister şirket yönetir..
ister aynı anda ikisini de yapar..
kararı kadın verir..

hiç bir zaman "yardımcı karakter" olmayı kabul etmeyeceğiz..

the land down under

bemce direkt müge annı'dan izlenmeli
hbo versiyonu beni pek sarmadı

toplum ahlakı dizileri bozuyor.

korktuğum şeyler gerçekleşiyor. bir kirli bomba ve ardından nükleer savaş başlıyor. herkes aynı anda düğmeye basıyor.

sonra birden doğru insan beliriyor gözlerimin önünde. o olduğunu hemen anlıyorum. saçını başını yoluyorum. savaşan askerler onca şeyin arasında durup kurtarmaya çalışıyorlar parçalamayayım diye.. *

akrep sokması durumunda cüneyt arkın filmlerindeki gibi yaradaki zehri emip tükürmek.

yetenek sizsiniz avustralya

çürümüşler yeni gelenlere alışamadı demek..

kimse de dememiş ki... köpek sorununa dikkat çekmesi ya da telef etmesi !