zaman tüneli

taksiciye 3 bin lira çiçek borcum varmış. atayım bari. insanın taksiciye taksi borcu olur. benim genelde pasta, peluş, çiçek borçlarım da olabiliyor. elim ağzım hiç durmadığı için, herkese taksiyle bir şeyler yolluyorum.

allah böyle yaratmıç.
onun dışında allah'a can borcum var, gün gelince güzel bir kalp kriziyle ödeşeceğiz inşallah. o gün şimdi veya yarın da olabilir. savunmam hazır. mastor'un savunması.

karar vermem gereken olaylar var, erteliyorum. karışık hissediyorum.

ferah, ılımlı, rahat.
ee biraz da küskün.

mersinliler bilir marinadaki kahvecilerin arkasında gratis var. kapıya sepetin içine şampuan koymuşlar. alsam mı lan dedim, kendime bile hayır diyemedim. aldım yürüdüm içeri. kasadaki kadın fön öncesi koruma suyu gibi bişey ve durex uzayan zevk yazan bi kutu gösterdi. hem soru sevmem hem seçenek. şimdi kötü seçenekli bir soru var ve hayır diyemediğim için “su iyi su lazım olabilir” dedim.

eskiden yazdığım yer kapanınca internette bir süre sahipsiz fikir gibi dolaştım. sonra gelip burada tutundum.
şimdi ara sıra entry girip kendi iç sesimi halka açık yaşıyorum.

yetkili bir hanımefendi vardı beni kandırdı başka sözlükteyken. girince alışıyorsun gel dedi geldik.

bir robert de niro olmasam da ayna karşısına geçtiğimde ara sıra kendi kendime sataştığım doğrudur.

(bkz: you talking to me)

onkoloji servisinde melek gibi abla vardı ismi nurhan veya menekşe öyle bişeydi. nasıl hissediyorsun dedi, terhis olmuş gibiyim dedim. ona taburcu derler dedi. işte şimdi aynı dili konuşmaya başladık dedim. çıkarken numaramı istedi. beni sözlük anneleri <3 etkinlique diye bi gruba almış. işte öyle geldim.

insan evladı içmez bunu bence .

8 aralık 2001 venezuela doğumlu futbolcu.
7 haziran 2026 venezuela türkiye maçının 13. dakikasında topu doksana taktı. çok güzel gol attı valla.

şu anda hemen olmasını istediğim şey.

olması iyidir yoksa bu kadar kötüye kim ceza verecek.

hangi tanrı?

birbirinden farklı ve hatta zıt binlerce tanrı inancı var.

nicki tanıdık gelmiyor, yazılarıyla herhangi bir karşılaşmışlığım yok, muhtemelen benim de onun radarına girmişliğim bulunmuyor. buna rağmen sözlük gelenekleri gereği hakkında bir şeyler söyleme sorumluluğu hissettim.

kendisini zihnimde; geceleri çay içen, gündüzleri "şunu da favorileyeyim" deyip sonra unutan, en az üç kez sözlüğü bırakıp dört kez geri dönen, ara sıra da "bu entry aslında daha çok şey hak ediyor" diye düşünüp hiçbir şey yazmayan biri olarak canlandırdım.

muhtemelen düşündüğüm kişiyle hiçbir alakası yoktur.

yine de sözlük tarihinde hakkında en az bilgiye sahip olduğum yazarlar arasında ilk sıralara oynadığı kesindir. kendisine uzun ömürlü entryler, bol favlar ve hiçbir zaman "hesabı neden kapandı acaba?" dedirtmeyecek bir sözlük kariyeri diliyorum.

karşılıklı enflasyonun olacağı maç. bu arada yayının kalite 144p kör olucam az kaldı. bunları yazarken bomba bir gol yedik, irfancanı oraya götüren zihniyetin kaynanasına atlayayım.

çok da kötü değil.

kendi kendime konuştum bir önceki tanımımda

ben bu hissettiğimi kendime nasıl anlatayım-yani eppur senin hiç arkadaşın yok mu? var. ee? nası yaa.. valla mı? evet. ama var yani. biliyorum da hadi anlatsın. hee, yok anlatamaz ki. yaa işte. nası ya. . . . .

çok fazla görmediğim bir yazar.

ben beğendim, merak uyandırıcıydı.

dizi, dış dünyaya tamamen kapalı bir tarikatın karanlık yüzünü konu alıyor. bu topluluk içinde baskı altında ezberlenmiş bir hayat yaşayan insanların bastırılmış duyguları, gizemli bir yabancının hayatlarına girişiyle gün yüzüne çıkıyor, ortalık karışıyor.

güzel başladı, akıcıydı ama bir unorthodox olamaz tabii. konu itibari ile insan ister istemez bir kıyasmaya gidiyor.

genelde yorumlarda dizinin çok iyi başlayıp sonunu pek iyi bağlayamadığı söylenmiş. kısmen katılabilirim, bazı noktalar daha güçlü işlenebilirdi. yine de benim için finali beklemediğim şekilde ilerlediği için sürprizliydi..
beklemediğim şeyler olunca izlemesi daha keyifli oluyor.

çok etkileyicilik beklemeden, sürükleyicilik kontejanından izlenebilir.