30 yaşından sonra insanın zevklerinin değişmesi

insanın zevki her yaşta değişir ama her on senede bir kendi kendine uydurduğu eşikleri geçtikçe kabullenir. 10’ar da saysan 1’er de saysan sonuçta hep değişensin.

*kibirin ve egonun anlamsizligi
*park yeri veya trafik tartismalarinin anlamsizligi
*anne ve babanin degeri, velev ki artik yoklarsa cok daha fazlasi
*mutlulugun kazanilan para ile esdeger olmamasi
*hatani kabul edebilmenin erdemini anlama
*insanlarin zayifliklari ile alay etmenin, komik oldugunu düsündügün masum(!) sakalarin baskalarini fazlaca incitebilecegini ve özgüvenini yikacagini anlama, pismanlik..
*daha rahat seni seviyorum diyebilme
*icten, pazarliksiz, cikarsiz özür dileyebilmek
*kendini ve sana ihanet eden bazi eski dostlari affedebilme olgunlugu
*kücük hesaplar yüzünden kacirilan hayat tecrübelerinin pismanligi

hayata dair bakışım da değişebilir zevklerim fikirlerim belki medeni halim belki iç dengem yaş yaştır önemli olan sen o yaşın neresindesin

sadece 30 yaşa kalıplandırılmaması gereken, kaçınılmaz bir gerçektir.

mesela ben de 23 yaşındayım, fakat 7-8 yıl öncesine kadar zevklerim, yönelimlerim şuankinden çok daha farklıydı. elbette ergenliğin de etkisi olacaktır ama, bu zevk değişimi zaten belli bir kuşağı aştıktan sonra değil, sürekli gerçekleşen bir olay değil midir? değişime açık olan insan kendisini mental anlamda 1 ay içinde bile değiştirebilir misal.


ben o dönemde, oyunlara inanılmaz ilgi duyardım. ama şimdi dönüp baktığımda, nefret etmesem bile neredeyse yüzüne bakmıyorum. yoğun iş temposunu bir kenara bırakalım, açıp da oynamaya tenezzül bile etmiyorum. açıp oynadığımda da, "ulan ben bir zamanlar şu oyunu ne kadar çok severdim" düşüncesini de aklımdan geçirmeden edemiyorum. belki de eskiler eskiden güzeldi, şimdilerde ise bayat kalıyor bunu bilemeyeceğim. ama zaman geçtikçe bir şeylerin değiştiğini farkedebiliyoruz. şuanda da mesela odak noktam oyunlar değil, müzikler. halen daha bana bambaşka şeyler hissettiriyor, ve oyunlara olan ilgim gibi geçici bir şey olduğunu da sanmıyorum.


oh, tamam bitti. yılda bir tanım girince insan ister istemez uzatabiliyor böyle.

30'dan sonra değil, insan ne zaman iş hayatına atılıyor, işte o zaman tüm zevkler, duygular ve düşünceler başkalaşım geçiriyor.

katıldığım önermedir. 30 yaşın insanların üzerinde gerçekten de belirleyici bir sınır olduğuna inanıyorum.

mesela kendimden örnek vereyim… ıhlamuru hiç sevmezdim, sadece demlenmişini değil; demlenmemiş, dalında duranını da sevmezdim..

30’umdan sonra nefret etmeye başladım…

umarım tüm zevkleri değildir..

bedeniniz değişiyor.
tarzınız değişiyor.
paranız değişiyor.

e bırakın zevkleriniz de değişsin.

büyüyoruz çünkü. iyi ki değişiyor, neyse ki değişiyor. 20'lerden kurtulmalıyız en kısa zamanda.

ne zevki allasen hayattan soğudum.

yani kesin bir yaş belirtmek ne kadar doğru olur emin değilim ama, normal olandır. insan dediğin şey değişmiyorsa ölsün yani. ya 15 yaşındaki ergen buhranların 55 yaşında da mevcutsa geçmiş olsun. değişmemesi gereken bazı şeyler var tabii. bazı etik değerler, bazı doğrular. bunların sabit kalması omurga sahibi bi insan olmanın gereği. ancak zevkler, bakış açısı, yaşamın keyif alınan yönlerinin farklılaşması olması gereken.

değişiyor insan, gerçekten değişiyor.
mesela ben, öyle çok değiştim ki..
kırdığım tabularım, kızdığım eski bir ben var içimde,çok iyi olduğu için herkese.
küskün de değilim kimseye, bu kadar iyi niyet gerçekten fazlaydı kırılgan kalbime.
affedemediğim şeyler var elbette ama yine de teşekkür ederim gözümün açılmasında emeği geçenlere...

daha steril ve rafine yaşam başlıyor.
ben bazı şeyleri sonradan öğrendim o yüzden başlamak için geç kaldım.

40 yaşından sonra da yeni bir enstrüman çalıp, ikinci bir dil öğreneceğim.
madem hayat zor biz de güzelleştirelim.

aklıma (bkz: chungking express) filmini getirdi.
"birisini tanımak onu elde tutabilirsin anlamına gelmez. insanlar değişir. birisi bugün ananası sever ama yarın başka bir şey sevebilir."

30 yaşımdan önce playstation 4 herşeyimdi. şimdiyse xbox series s adeta herseyim oldu.
kesinlikle doğru tespit.

ben eskiden çok yemek seçerdim . bulgur patlıcan ıspanak karnabahar pirinç pilavı kuyruk yağı falan sevmezdim. sonra zamanla yemeye başladım.
en son hoşaf yedim. hiç sevmezdim. öyle hosafti kompostoydu sevmezdim..geçen yedim hoşuma gitti. zamanla neler değişiyor oo insanda.

bu gerçek.
damak tadı, okuma zevki, müzik zevki, eğlence anlayışı... birçok şey 30-35 sonrası değişiyor.

hayat daha farklı akıyor, insan da akışa başka türlü ayak uyduruyor.

daha 30 olmadığım için bi şey diyemem.

o bişey değil moruk.
sen asıl 40 dan sonra gör kendini.

benim henüz 17 yaşımdayken değişti.