anne

kukulu ebeveyn, çüklüsüne de baba deniyor.

küçükken şikayet ettiğim bütün özelliklerini büyüdükçe kendimde gördüğüm canımıniçi kadın

geçer mi sandın acılar?

*

dün bir dergide şu şiir gözüme çarptı ve can yakıcıydı.

''anne gitti ve evler döndü yazlık otellere
anne gitti ve sular buruştu testilerde
artık çamaşırlar yıkansa da hep kirlidir.

herkes salonda toplansa da, kimse evde değildir...''

işte anne budur.

yaşar kurt'un abi ben anti-militaristim temalı hoş şarkısı..

kelimelere sığmayacak kadar büyüktür.*

aşırı kutsallaştırılmıştır. her şeyin iyisi kötüsü var.

siz yüz yaşına gelseniz de size kızdıktan sonra çabucak affedip bağrına basabilen, kendisi yüz yaşına gelse bile sarıldığınızda aynı sıcaklığı ve kokusuyla sizi dünyadaki tüm dertlerden uzaklaştırabilen; hayata gelmenizdeki en kıymetli aracı, varlığınıza vesile olan özel insan.

dünyaları taşır da birine dahi sığamaz. insan olan için varlığı o derece büyüktür, birkaç cümleyle anlatılamaz.

hemen her işi yapan insandır.
evin temizlikçisi, çocukların bakıcısı, mutfağın aşçısıdır.
ayaklarının altı bu yüzden cennettir. hakkı asla ödenemez.
www.mutluanneler.net/

tedirginlik, kaygı, özlem, aşk, uykusuzluk, yorgunluk gibi daha pek çok duyguyu harflerin içine gizlemiş olan melek... bebeği karnındayken başlar o annelik duygusu. özlemle bekler her gün aynı zamanda da bir şey olacak korkusu taşır yüreğinde... doğum sonrası başlar uykusuz günler, geceler ve hiç ses etmeden sarılır yavrusuna. öyle bir aşk ki ondaki, sevgiliye duyulan aşkmış sevgiymiş hikaye kalır yanında. kelimelerle anlatılmayacak düzeyde yaşar sevdasını. yavrusu kucağında yokken nasıl özler biliyor musunuz, nasıl burnunda tüter yavrusunun süt kokusu. ve nasıl koşar yavrusuna kavuşmak için. annesini anne olduğunda anlar kadın. annesinin yaşadıklarını yaşarken hak verir. yavrusu hasta olsa, birkaç gün o iyileşene kadar kendi de hastadır, yorgundur. parkta oynarken gözünden ayırmamak için elindeki telefonu boşvermektir annelik. gelecek kaygısı taşımaktır. benden geçti artık ama çocuklarım ne olacak acaba diye düşünür her gece... üzülür çocuğu düştüğünde. sevinir her attığı gülücükle... kutsaldır annelik, hakkı ödenmeyecek bedeldir...

açılman gereken fırtınalı denizdeki gemin

hem etnik hem genetik olarak facia olan.

şimdi ben küçükken annemin adını anne sandığım için aynı yanılgıya çocuğum da düşmesin diye ona adımı öğretmeye çalışıyorum. ama çocuğum kabullenemiyor bu durumu. merhaba ben emine, tanıştığımıza memnun oldum diyorum. hayır sen anne diyor. yandık. en azından ben üstüme düşeni yaptım.

uzaktan tanidik bir kadin vardı. genc sayilabilecek bir yasta. kanser oldu. işini birakmak zorunda kaldi. bir hafta evvel, uyusturucu kuryeligi yapan oglunu karakoldan toplamak icin o saçsız başıyla ve yorgun bedeniyle yollara düştü. gitti oglunu bir sekilde kurtardi. iki gun evvel de öldü. bunun uzerine dusunuyorum. o anne artik yok.

bitmeyen endişe , korku ve fedakarlık demek.

kendisi içinden dünyaları çıkarır, hepsini omuzunda taşır da o dünyalar koskocaman bir galaksi olup büyüse bile içlerine onu sığdıramaz. insan olana varlığı çok büyüktür. kelimelerle anlatılamaz.

en kral ateistin bile taptigi canli. kokusunda cennet sakli. oyle boyle degildir anne. siginilacak limandir. varilacak gemidir. bogulunacak okyanustur. gidilecek yoldur. tutunacak daldir. seni sen oldugun icin degil, evladin oldugu icin sever belki ama, yine de sever anne. cok sever.

tüm eksikliklerimle hastalığının son zamanlarında umutla yanında var olmaya çalıştığım annem...

duygu somurusune gerek yok ama 28 yasindayken babam kucaginda 2 bebekle onu kapi disari ettiginde ulke degistirip, calisma mecburiyetinde kalip, bazen ekmek almak icin dahi birkac kurus borclanip bizi buyutmus kadindir. saraylarda yasamasi gerekirken asgariyle gecekonduda yasiyor. oyle bir dunya iste. yine de seviyorum, asigim, umarim allah da seviyordur.

dusundum de cok ilginc bir annem var. kime anlatsam sasirir.

devlet isinde mudur yardimcisi, ressamlik yapiyor, ayni zamanda heykel yapan bir heykeltiras, gencliginde muhtesem siirler yazan bir kadindi cidden cok iyi siirleri vardir, bi zamanlar piyanoya merak salmisti, ruscayi ana dili gibi biliyor, cocukken rusya'ya gidip satranc birincisi olmustu.

boyle bir kariyer, fakat kadinin aylik maasi 294 dolar ve her gun eve gelip bize yemek falan yapip gidip yatiyor.

hic mi tutunamadin be anne. hem resim cizdin, hem heykel yaptin, dil ogrendin, piyano caldin, siir yazdin, yurt disinda yasadin, satranc birincisi oldun, universite okudun, mudur yardimcisisin yillardir...

ya bi insan bu kariyere ragmen nasi ortalama bi ortadogu kadini olur, nasi gidip iktidara falan oy verir, nasi internette her gordugune inanir...

cidden anlatinca ne entelektuel annen var diyorlar benim anam fadime ana gibi bisey, sen bu kariyer yoluyla nasi basarisiz olabildin nasil lan nasil?

anneme 2010'da greencard cikti, amerika'ya bile gitmedi cocuklarima kim bakar diye...

lan madem gitmicektin neden basvurdun lan greencarta!

1 insanin hic mi dunya malinda gozu olmaz, bu nasi bi adanmisliktir sendeki..