aşık veysel şatıroğlu

belki çocukluğum köyde geçti diye bilemiyorum ama ne zaman veysel'e dair bir dize okusam veya duysam zihnimde sapsarı bir buğday tarlası canlanır, burnuma bozkırın kokusu gelir. yüreğime de garipliğin hüznü çöker.
aynı duyguları neşet ertaş'ta da yaşıyorum.

görmek ister miydiniz sorusuna...hayır demiş...görsem bunları yazamazdım demiş...offffffffff

aşık veysel’e sormuşlar; “sevdiğine ne verebilirsin? gözlerimi demiş. ama gözlerin kör demişler. veysel demiş ki; sevgiye kalbi kör olanın, gözleri görse ne olur...

engin bir karanlıkta böyle bir derinlik.

"güzelliğin on par'etmez
şu bendeki aşk olmasa
eğlenecek yer bulaman
gönlümdeki köşk olmasa

tâbirin sığmaz kaleme
derdin dermandır yâreme
ismin yayılmaz âleme
âşıklarda meşk olmasa

kim okurdu kim yazardı
bu düğümü kim çözerdi
koyun kurt ile gezerdi
fikir başka başk'olmasa

güzel yüzün görülmezdi
bu şak bende dirilmezdi
güle kıymet verilmezdi
âşık ve maşuk olmasa

senden aldım bu feryâdı
bu imiş dünyanın tadı
anılmazdı veysel adı
o sana âşık olmasa"

bir bahtı karayım, gülmedi yüzüm
neşeli görünür kan ağlar özüm
kış misali geçti baharım yazım
kaldırmadı başımdaki dumanı

dünya dedikleri bir büyük handır
veysel durmaz ağlar bunca zamandır
az yaşar, çok yaşar sonu virandır
bir gün göçüm çeker ömür kervanı
aşık veysel şatıroğlu

ölümünün kısa bir süre öncesinde duygularını kaleme döktugu son eseri. veysel baba, nur içinde yat. mekanın cennet olsun.

bir çoğumuzca 'görme engelli' olarak bilinir; ta ki, o'nun görüp dokunduklarının binde biri kadar göremediğimizi anlayana kadar.
( son yıllarda türeyen ve o'nu türkücü sanıp, sesini beğenmeyen, sazını beğenmeyen, diksiyonuyla dalga geçtiğini zanneden moronlar, o'nun binde biri kadar görebiliyor olsalar, bambaşka bir ülkede yaşıyor olurduk oysa.)

gördüğüm anda sular seller....kendi sesi......

kendisini keşfeden ahmet kutsi tecer'in daveti üzerine ankara'ya gelen, ankara garından ankara radyosuna giderken "kıyafeti ankara'ya uygun olmadığı için" geri gönderilen halk ozanı. kemalist rejimin halka bakış açısını net olarak gösteren bir olaydır.
www.cthaber.com/haber/16969...

aldanma cahilin kuru lafına
kültürsüz insanın külü yalandır..
hükmetse dunyanın her tarafına
arzusu hedefi yolu yalandır..

kar suyundan süzen çeşme göl olmaz
gül dikende biter diken gül olmaz
vız vız eden her sineğin bal'olmaz
peteksiz arının balı yalandır..

insan bir deryadır ilimle mahir
ilimsiz insanın şöhreti zahir
cahilden iyilik beklenmez ahir
işlediği amel hali yalandır..

cahil okur amma alim olamaz
kamillik ilmini herkes bilemez
veysel bu sözlerin halka yaramaz
sonra sana derler deli yalandır

saygı ve rahmetle

sen altınsın
ben tunç muyum?
aynı vardan var olmuşuz
sen gümüşsün
ben sac mıyım?
yarın toprağa girende
sen toksun da
ben aç mıyım?

(bkz: köylü kıyafeti yüzünden ulus’a alınmayan adam).

pentagram - gündüz gece

mezhebi yeni rejim tarafından kaideye alınmamış sanatçı.

alaviler niye beyle? rejim, mezheplerini ve ibadethanelerini yok sayıyor; lakin alaviler, rejimin 1 numaralı adamı oluyorlar.

aşık veysel kadar gafaaza gaya düşe yeri.

neredeyse atlıyordum bugünün ölüm yıl dönümü olduğunu. unutulur mu hiç büyük usta?
sesinle, sazınla büyüdük, insanlığından feyz aldık, felsefenle terbiye olduk.

"derdimi dökersem derin dereye
doldurur dereyi düz olur gider
ırakipler geldi girdi araya
korkarım yar benden yoz olur gider"

kendisi kim tanimiyorum ama allah rahmet eylesin mekani cennet olsun diyelim. amin.

okuyup anlayabilenlere ve sindirebilenlere hayat dersi; hadi bakalım!..

bu âlemi gören sensin



aşık veysel şatıroğlu

saf temiz aşkı yazabilen ve bunu kalpten söyleyebilen nadir insanlardan. öyle önüme çıktı anasım geldi. çok güzel bir yerde olduğuna eminim yani ona dileyebileceğim daha güzel bir yer olma olasılığı yok.

felsefeyi türkülerine nakış nakış işlemiş bir ozandır. bunu da öyle halk edebiyatının klasik mazmunlarını falan kullanıp yapmamıştır he yanlış olmasın. mesela;


ilk dörtlük varoluşçuluktan izler taşır. dünyada murat yani mutluluk gibi sabit bir kategori olmadığını, muradın peşinden koşmanın aslında kişinin kendi hayatını anlamlı kılmak için yani varoluşunu öze tahvil etmek için giriştiği meşakkatler olduğunu vurgular. ikinci dörtlükte bu geçici anlamlar dünyasından kurtulmanın tek yolunun belki de bir insanın yaşayacağı en gerçek deneyim olan ölüm olduğundan bahseder. üçüncü dörtlük ise insan varoluşunun yani dasein'ın ve bu varoluşun evi olan dünya 'nın agnostik ve nihilist bir betimlenişidir aslında.

ayrıca, veysel'in diğer türkülerini incelerseniz bir yani tasavvufa diğer yani hümanizme yaslanan oldukça varoluşçu bir panteizm görmeniz mümkündür.

gölköy öğretmen okulu'nda rahmetli dedemin müzik dersi aldığı insandır.