babanın sevgisini gösterememesi

sorunlu çocuklar böyle olusur işte .

babanın otoriterliğine halel gelmesin diye sevgisini göster(e)meyen biri olması, aşina olduğumuz bir şey gibi görülebilir, hatta bu durum, "toplumdaki çoğu baba böyle zaten, ne var bunda?" denilerek önemsizleştirilmeye çalışılabilir ama baba figürünün, kızının eş seçimi üzerinde bilinçli veya bilinçaltı düzeyde inanılmaz bir etkisi vardır ve böyle bir baba, çoğunlukla kızının, yine onun gibi sevgisini göstermeyi bilmeyen, derdi olduğunda anlatamadığı, soğuk ve mesafeli bir eş bulmasına yol açar.

seven baba öyle bir seviyor ki yok yapısı sertmiş bilmem ne. bu hayatta kendinden bir parçayı da sevemeyecek kadar beceriksiz olan insan gerçekten ziyandadır. eskiden beri nefret ederim kendisinden. benden uzak olsun da ne yaparsa yapsın.

yeri gelince öfkesini çok iyi gösteriyor ama

olmayanı nasıl göstersin

tam anlamıyla benim baba.

başardığım hiçbir şey için daha kendisinden bir övgü duymuşluğum yoktur. bir kere sarıldığını görmüşlüğüm, “canım oğlum” demişliğini duymuşluğum yoktur.

ama beni içten ne kadar sevdiğini anlamama olanak veren çok şey yaşadım. bir baba neden çocuklarını bu kadar sevip neden hiç sevgi göstermez bilmiyorum ama durum bu. onun tarzı da bu demek ki.

yaşadığı her an her dakika sevgisini fazlasıyla gösterdi. tam bir aile babasıydı yemedi yedirdi içmedi içirdi. bizi okutabilmek için öğretmenliğin yanında ek işler yaptı. gece yarılarına kadar çalışırdı. dışarıda yemek yediğine şahit olmadım hiç. onlara vereceğim parayla eve bir şeyler alırım hep beraber yeriz derdi. her zaman arkamdaydı. bir kaç kere nezaretten çıkardı beni görünce çok utanmıştım anladı...
benim boynumu yere eğecek bir suç işlemedikten sonra hep arkandayım
demişti
şimdi ben çocuklarıma diyorum aynı şeyi.
şu anda yatalak ve hala benim için dua ediyor. hala beni düşünüyor. geçen canı bir şey çekmiş bana söyleyememiş kıyamamış param gitmesin diye...
anlatırken gözlerim yaşardı belli etmemek için zor tuttum kendimi. beni hiç ağlarken görmedi. erkek adam ağlamaz derdi...
hayatta ki en büyük şansım. o hayatta olduğu sürece ben hiç büyümeyeceğim....

sevgi istemiyorum ya nefretimi kazanmasa yeter artık.

çocuğunun gelecekte nur topu gibi bir narsist olmasına yol açabilir.

degil sevgi gostermek, aska boguyorum. gostermemesi ayri da gosterememesi kadar sacma bir sey yok.

ebeveynlerinden sevgi göremediğindendir. sevgi dili oluşturmak isteriz hepimiz ancak bu bazen mümkün olmuyor. kalıplaşmış ataerkil yargılar, aile içi sevgisizlik duygusunun hakim olması, babanın da ebeveynlerden sevgi görmemesinin yanısıra isteyerek evlenmeme ya da isteyerek çocuk yapmama da ne yazıktır ki buna eklenebilir.

çocuk sevgisi halife hazreti ömer (r.a.) eshab-ı kiram'dan bir zatı vali tâyin etmek üzere huzuruna çağırmıştı. hazreti ömer'in torunlarından biri çıkageldi. hazreti ömer torununu kucakladı, öptü ve onun gönlünü hoş etti. orada bulunan zat hazreti ömer'e (r.a.):

— ya ömer! sen çocukları sever misin? halbuki ben, on tane torunum olduğu halde hiç birisini bu zamana kadar kucağıma almadım ve öpmedim, dedi.

hazreti ömer ona:

— allah senden merhameti kaldırmışsa ben ne yapayım? dedikten sonra «kendi çocuğunu ve torununu sevmeyen, halkı hiç sevemez» diyerek vali tâyin etmekten vazgeçti.

benim babamdı bu. ne yapsın?
sabah 6'da evden çıkardı, gece 10'da anca gelirdi. babam severdi bizi, bunu bildirdik. hep bizim için çabaladığını bilirdik.
varsın gösteremesin sevgisini.

o öyleymiş.
hasittir.

yok gösterdi ve gösteriyor sağolsun.

ben göya uyurken, babamın annemle konuşmalarını çok duyarım.
-berat bambaşka hülya...
deyişine çok şahit oldum, o an hemen kalbim ağabeyime burkulur, o da bambaşka...

geçen gün yine ağlıyorum... ne kadar güzel hayat ama ne kadar da kötü... ya önce ben öleceğim ya başkası, birbirimizden ayrılacağız...
o gün ağlarken bunu düşündüm, hayat bizi ayırıyor aslında...

ben babam ölürse bir daha nerede göreceğim, annemi bir daha ne zaman duyacağım, muhtemel ki, bir evlat acısı yaşatacağım onlara, ben erken gideceğim, üzülecekler de, biz nerede buluşacağız?

yaşıyorduk böyle ne güzel.
allah beni cehenneminde yaksın ama tüm akrabalarımı cennetinde konaklasın. ben seslenirim onlara. kıyamam kimseye.

başlığı okuyunca babamın sevgi dilini düşündüm..
belli bir yaşa kadar beni babam yıkardı, saçlarımı tarar kurutur toplardı. hâlâ fırsat olursa saçlarımı babam kurutur.
hastalandığımda geceleri başımda babam beklerdi. bekliyor da. bir istediğim asla iki olmadı hâlâ böyle. ama sadece doğum günlerimi kutlarken seni seviyorum der. seslendiğinde ya da telefon ettiğinde civciv der bana. ben sarılır öperim bazen 34 yaşımda olmama rağmen babamla uyurum. hâlâ elini tutarak yürürüm..
benim için bunlar babam beni çok seviyor demek.