ben bu yazıyı sana yazdım

1 soylem. mektup yazarken soylenebilir. evet.

bu kelimeler belki sana hiç ulaşmayacak, ama yine de yazıyorum. çünkü içimde öyle bir yerde duruyorsun ki, sessizce var olmaya devam ediyorsun. hayatın bizi bambaşka yönlere savurduğu o an, aslında bir yanımın hep sende kaldığını fark etmiştim. şimdi, belki de sadece kendi kendime anlatıyorum, ama bu yazıyı yine de sana yazdım.

bazen düşünüyorum, nasıl bu hale geldik? ellerimizi sımsıkı tuttuğumuz o günlerden, birbirimize bu kadar uzaklaşabildiğimiz bir yere nasıl geldik ? seni suçlamıyorum, kendimi de. çünkü bazen en sevdiğin şey bile ellerinden kayıp gidiyor, tutamıyorsun. işte o kayıp giden şeyin adı "biz" oldu.

sana kızdığım anlar oldu, evet. belki sen de bana kızmışsındır. ama şimdi geçmişe baktığımda, o kızgınlıkların yerine başka bir şey geliyor: özlem. birlikte paylaştığımız o küçük anlar, kahkahalar, hatta tartışmalar... hepsi şimdi bir hazine gibi zihnimde..

ben bu yazıyı sana yazdım çünkü bunu söyleyecek cesareti bulamadım. belki söylemenin zamanı geçti, belki de hiç doğru zaman yoktu. ama bil ki, seni hep özel bir yerde sakladım. seninle geçen zaman, yaşanmış en gerçek şeylerden biriydi hayatımda.

bazen, sadece bir anlığına da olsa, geçmişe dönüp seni görmeyi dilerdim. belki o zaman gözlerinin içine bakıp, "seni sevmiştim, hala bir yerlerde seviyorum" diyebilirdim.

ama şimdi sadece bu yazı var. ve bu yazıyı, seni unuttuğumu sanma diye yazdım. çünkü bazı insanlar kalbinde gölge bırakır. sen benim gölgemsin ve bu hiç geçmeyecek...

slm.

ben özledim galiba seni,
bu yüzden bu kadar sitemlerim.
sen üzülme, acıdan bu sözlerim,
karşımda görsem dolar gözlerim...

(bkz: yazma yazma kocam geldi)

benden 15 yaş küçük olmana rağmen koca karı gibisin. ne hastalığın bitiyor ne de çenen duruyor. dünyayı kendi etrafında dönüyor sanmanı, kaprislerini, kendini bir halt sanmanı, her konuda bilmişlik satmanı, cimriliğini, egoistliğini, kendini dünya güzeli sanmanı, vurdumduymazlığını, kalpsizliğini, kibirini ve zamansız öfke patlamalarını yüzüne vurmak isterdim de, sen ondan da anlamazsın.

kulislerde mototo ve dosto ittifakının sözlüğe verdiği zarardan bahsediliyormuş..
duydum ki moderatörlere şikayet ediliyormuşuz.
ulan ne çok çekemeyen var bizim gibi garibanları.
ciğersizler. adınızı biliyorum. ben bunun hesabını size sormaz mıyım peki?

mototo ile bir tanecik özel mesajlaşmamız bile olmadı bugüne kadar.
açtığımız başlıklarla olsa olsa birbirimizi gazlamışızdır hanımcılık konusunda...
şikayet ediliyoruz olacak şey değil ya...
siz ne kattınız da bu sözlüğe, atomu mu parçaladınız, nedir ulan vasfınız da bizi şikayet ediyonuz.

(bkz: vay anam vay neler dönmüş serhat ya)
günlüğünüze de yazdınız mı?

kime yazmış olursanız olun, bilin ki aslında kendinize de yazdığınız bir şey o. çünkü belki de sizden başka okuyanı olmayacak o yazdıklarınızın. ama unutmayın ve vazgeçmeyin de derim.
(çünkü yazmak, yazmaya paylaşmaya değer bulduğunuz sizden bir "şey"lerdir. kendinizi daha iyi tanımanızı da sağlayan.. vedalaştığınız sevgilinize el salladığınızı görememesi bir şeyi değiştirir mi.. yazmak da öyle.)

altı ay oldu seni tanıyalı. gorur gormez buyulenmiş gibiydim. sonra sen beni aramaya basladın. iyi ki..

hırcın bir oglan cocugusun. hayattan hak ettigini alamamıs her cocuk gibi biraz isyankar. ben sertliginin arkasındaki duygusallıgı ve yumusaklıgı hep gorebildim.

hayat birkac guzel anı..
sair diyor ya birkac guzel anı hatrınadır cektigim dunya cilesi.
bana birkac guzel anı bıraktıgın için tesekkurler.

sevgiler.

incelikli bir tarzın var.
bunu ben hep bildim zaten.
cok ses var su sıra.
cok cirkin sesler ve yorumlar da var.
sen bana kendi dilinde seslen.
ben seni duyarım.

bugun sana seslenicem,

aramız bozulsun istemiyorum.
aramız bozulmasın.
etrafındaki insanlar umrumda degil.
ama senle benim aram bozulmasın.

ilk sevgilim bana ilk defa soyle küstü. ona kişiliksizsin dedim. napim durmadan arkadaslarının gazına gelip sacma sapan davranıyordu.
sen davranma.

sen ben, ikimiz hep kalalım.
sevgilidir, olunur.
sevişmektir, sevişilir.
bunlar dert degil.
bunların otesi lazım bana.
ben bileyim ki sen ve ben, hep varız. baglıyız.


istediginle sevgili olabilirsin.
benim beklentim cok otesi.
omurluk. saglam. ve hep burdayımcı.

saçlarım çok dökülüyor. demir eksikliğinden.
ilaç yazdı dr, düzenli kullandığımda dökülme duruyor resmen. demir ilacını almayı unuttuğumu saçlarımın dökülmeye başlamasıyla fark ediyorum.
unutmasam çok şeye iyi gelecek ama b12 de eksik işte. önce b12yi içmeyi unutmamam lazım ki demir ilacını unutma riskim azalsın.

çok fazla ilaç oldu.
yüzde doksanı vitamin mitamin. hepsi de gerekli. geçen gün hepsini birden mal gibi içmiştim çok pratikti ama sersemletti tabii. multivitamin mantığıyla düşünüp içmiştim. aklımda kalacağına midemde kalsin demiştim. daha pratik yöntemler bulacağım bu konulara ilişkin.

demir hapını gün içinde çokça hatırlıyorum aslında ama hep bir engel çıkıyor. 2 saat önce ve sonra çay kahve içmeyeceksin; yoğurt, süt yemeyeceksin gibi engellere takılıyorum. bunlar çözümsüz şeyler değil.

saç dökülmemi önleyemedim ama dökmeyi önleyebildim.
çözümüm çok mantıklı ve tartışmaya kapalı. yavrumuzun tarağı ile hallettim. fazla bastırmamaya dikkat ediyorum kafam yerinde kalsın diye. inanılmaz pratik.
şu basmalı yeri itekleyince topladığı saçları kolayca atabiliyorsun. yerlerde saçtan eser yok. bu sayede daha az süpürge çalıştırıyorum.