beni neden sevmedin sorusu

çünkü sen sevildiğine inanmadın.
inançsız kimseyi sevemem ve seni sevmedim pikaçu.

çünkü;
because the night belongs to lovers
because the night belongs to love.. dur yeniden dinleyim.

garip bir soru düşününce.

sevilmediğine ikna olduğun, iliklerine kadar hissettiğin o yerde bir de buna cevap aramak..

gelen cevap ne kadar tatmin edebilir ki bilemedim.

zor soru, sevilmeyi beklediğin yerde.

''evlat olsan sevilmezsin, karabiber'' diye yanıt verilir

çünkü gönlüm çoktan başka birine kaptırmış kendini. resmen çakılı kalmış oraya. ne kadar zorlasam da söküp atamıyorum.

ama sakın unutma sen de acayip değerlisin, kıymetlisin. belki kader başka bi vakit, başka bi şekilde yazar bizim hikayeyi.

sevdin de ne yaptın
sevip de ne yapacaktım...

kendinden başka hiç kimseyi sevemeyecek kimselere sorulan, beyhude soru.

cevabını bildiğin bir soruyu sormaktır. sormakta, o cevabı vermekte, o cevabı dinlemekte acı vericidir…

baba bozuntusu, iskele babası, tek bir hayrını görmediğim insan müsvettesi neden beni sevmedin lan!!?

nedeni önemli mi sahiden? geçerli bi gerekçe, ruhunuzun ızdırabını dindirecek mi? sevmemiş işte, sevememiş. sevse de bazı 'nedenler'e yenik düşmüş.

nedenini bilseydi belki ortadan kaldırabileceğini düşünenlerin sorusu. sevmemenin de sevmek gibi bir nedeni yoktur halbuki. o halde ortadan kaldırabileceğin bir şey de yoktur. çabalarının hepsi boşuna. biraz daha çabalasan da olmayacak, biraz daha çabalasan da olmayacak. ben de mesela sevilmemek için çabalıyorum ama çoğu zaman olmuyor. beni neden sevdin diye sormuyorum kimseye. seviyorlar, ne bileyim ben. hem sevgileri ne işe yarıyor dersen, hiç. ha sevmişler, ha sevmemişler. üzerinde düşünerek kendini oyalarsın, bak o işe yarar. gerisi de boş.

sevilmemiş olmanın nedeni aranmaz. sevgi varsa vardır, yoksa da açıklaması yoktur.

bazı mikroplar, benim gibi, bunun nedenini sorabilir. ben olsam sorardım. herkes seviyor, sen neden sevmedin derdim. flört de demiş meselâ;
bir tek sen gelmedin yanıma, neden?
yoksa beni, hiç mi sevmedin?


sözün özü, sorulabilecek bir sorudur.

tengri sordurtmasın.
sorması da cevaplaması da zor bir soru.

genç ve toyken (geçen sene yani) sormuşluğum var bu soruyu. "olmadı prada, yapamadım. içimde bişiler kıpraşmadı sana karşı" cevabını aldım. galiba en son soruşum buydu daha da merak dahi etmem sevip sevmediğini. şehvete odaklıyım ben artık yüzeysel takılıyorum, derinlikmiş bağlılıkmış aşkmış aramıyorum artık.

çünkü seven silkilir..

kimseye sormadığım sorudur. seven sever, sevmeyen sevmez. ki başkası olsam ben de beni sevmezdim belki. saygıyla karşılarım beni sevmeyenleri de, tabii bana yönelik sevgisizlikleriyle birlikte saygısızlıkları da yoksa...

çirkin ve kekeme bir kimse olan 'ümit yaşar oğuzcan'a binlerce aşk şiiri yazdıran temel mantra 'beni neden sevmedin' sorusu dur.

sen başka profillerde park edince
gönlün yok sandım

“beni neden sevmedin?” sorusu en çok bir çocuğun ağzından çıktığında can yakıyor. çünkü o soru suçlama değil, anlamaya çalışma. bir yetişkin sorarken hesap sorar belki, bir çocuk sorarken kendini sorgular... sevginin eksikliğini dünyaya değil, kendine bağlar. bu yüzden bu metni bir çocuğun diliyle yazmak istedim. henüz güçlü olmayı öğrenmemiş, ama kırılmayı çok iyi bilen bir yerden… çünkü bazı sorular vardır, cevabı verilmediğinde insanın içindeki çocuğu sessizce yaralar.
**
beni neden sevmedin diye soruyorum, çünkü dünyayı senin gözlerinle öğreniyorum. sesim sana fazla geldiyse kısayım sandım, yer kapladıysam küçülürüm sandım. yanlış bir şey yaptıysam, bunun adını bilmeden içimde büyüttüm. insan sevilmediğinde, önce kendinden şüphe ediyor.

ben daha çocuğum, sevginin şartlı olabileceğini bilmiyorum. sevilmek, nefes almak gibi olmalı sanıyordum. sen yüzünü çevirdiğinde, odanın içi soğudu. o an anladım ki sessizlik bazen bağırıyor. kendime kızdım, sana değil. çünkü çocuklar sevilmeyişin suçunu hep kendinde arar.

aslında büyük bir şey istemedim. bir bakış, bir dokunuş, adımı yumuşak söyleyişini.. beni olduğum halimle görmeni.. eğer sevmedinse, bana söyle… neyi yanlış yaptım..? düzeltirim. çünkü bir çocuk, sevgiyi kaybetmemek için kendinden vazgeçmeyi bile öğrenir.