bir kadını ne kadar sevdin sorusu

her erkegin farklı yanıtlayacagı sual.

bundan bi 10 sene evveldi.
ben bosanalı bir iki sene olmus.
aklım hala cok eski esimde.
bi seyler olsun istiyorum yeni bi yandan, ama bi yandan da isteksizim kalbimde hala cangır cangır eski esim oldugu icin.
tinder yukledim.
bi cocukla konusmaya basladık. cocuk ingiltere de okumus, hukuk terk. ben de fransa da okudum, hukuk terkim. ogrencilik donemlerinde ve hayat onu cok zorladıkca garsonluk filan gibi kucuk isler de yapmıs. aynı seyleri ben de yaptım. yakısıklı. iyi kalpli. merhametli. cok hos sohbet. ilim bilim de konusuyordun, kuantum da konusuyorsun, edebiyat da konusuyorsun, geyik makara goygoy yapıp sacmalayıp guluyorsun. biz boyle bir 3 ay telefonda konustuk. o anlattı. ben anlattım.
velhasılı bi gun dedi ki uc aydır her gun konusuyoruz, artık guzel yuzunu yakından gorebilir miyim?
dedim hayhay:)
nereye geleyim dedi.
dedim ben evden pek cıkamıyorum, cok usengeclik var bende. bizim siteye gelsen burda cok cici cafeler var asagıda, ama cok zor olur dersen anlarım.
tamam dedi, nı problem.
sisli de oturuyor. ben halkalı da tema istanbul dayım.
sansa o gun istanbul da deli gibi kar yagdı. her yer kapandı. dedim bugun bulusamıcaz, her yer kar.
bana tek bir sey soyledi: -ben seni gormek istiyorum ve sana soz verdim. bazen kosullar lehimize olmasa da sevdigin seyler icin sartları zorlarsın. bugun bi sekilde gelicem yanına.
derken o gun 4 saatte yollarda surunerek yanıma geldi.
bu adam seni seviyorum demese de olur:)
10 kusur senedir en samimi arkadaslarımdan biri.
hatta arada bi sıra evlenme de teklif etti bana ama yanlıs zamanda, tam da sevgilim oldugu donemde. aynı anda iki kisiyi sevemiyorum ben, o donem dogal olarak odagımda sevgilim vardı, o yuzden olmadı.

bosanalı 10 sene oldu. belki bu 10 senelik surecte bana her acıdan en fazla hitap eden ve ciddi bir yola cıkmak isteyen tek adamdı.

belki de hakkım ve haddim olmayarak, biraz fazla sevmiş olabilirim açıkçası.
diyebilirdi, imkanı vardı, -sen de sevmenin cılkını çıkardın. şov yapma."
diyebilirdi.
unutmaya çalışmıştım utanma belası, unutamamıştım.

bir kadın ağzından bunu görmek duymak isterdim...

ben bahtsız bedevisiyim aşkın...

ömrümü bir hediye haline getirip önüne koyacak kadar.

bir kadın ne kadar sevilebilirse o kadar.

17 yaş....... 45 yaş.

entry burada.

pisman edecek kadar. saygılarımla.

sabaha karşı beş gibi sana dua etmişliğim var. kimse seni o saatte benim kadar düşünemez.

anne diyecek kadar çok sevdim.
abla, kardeş, dost diyecek kadar çok sevdim birkaç kadını.

ona olan sevgim beni korkutmuştu. o kadar diyeyim.

kendisine yaramayacak kadar sevmiştim.

annemle kardeşime bayılırım

devletteki görevimden istifa edip,
şehir değiştirerek sıfırdan bir hayata başlamayı göze alacak kadar.

bazen ağalayacak kadar bazen uykusuz kalacak kadar

azıcık bozuşsak, bir uzvum eksik gibi hissedecek kadar.

sevgisizliğimi doyurmak için sevilmek istedim ben.

dizlerine başımı koyarken, saçlarımı okşadığında, avuçları gözlerimi kapadığında mutlu oldum.

ama o kadar sevgisizdim ki bana yetmedi, istedim ki daha çok sevileyim, başkaları da sevsin, hep sevsin.

anladım ki ben sevilmeyi sevmişim ve hayatımdaki tüm kadınlara çok büyük haksızlık etmişim.

şimdi geriye dönüp baktığımda arkamda mutsuz bir kadınlar ordusu var. sevgisizliğin iştahıyla sevilmek için her şeyi yaptım bir daha hayatınızda kimse benim gibi tutkulu yaklaşmayacak biliyorum. bana kızgınlığınız en çok bundan. ama bana yetmedi işte. eğer sizin mutsuzluğunuzu gidermeye yardımcı olacaksa açık sözlülükle söyleyeyim ben hepinizin toplamı kadar mutsuzum.

ben… böyle olmak istemezdim. bu kadar kalp kırmak istemezdim. hepinizden çok özür dilerim.

hayatımda kimseyi sevemeyeceğim kadar çok.
(bkz: anne)

ne kadınlar sevdim zaten yoktular.
böyle bir sevmek görülmemiştir.
(bkz: atilla ilhan)