boşluk hissi

bazen çok güzel bazen de insanı gerçekten depresyona sokan bir şeydir. yalnızlık gibi. yalnız olmak istersin çünkü dertlerini sadece kendin anlayabilirsin bazen çok kalabalık olsan da kimse seni anlamak istemez. o kadar yorulursun ki bomboş olmak istersin ama en kötü anında tutunacak bir dalın yoktur ve boşluğa düşersin. boşluğun dibi de overthinkistan.

bilmediğim histir.
dün arkadaşımla konuştuk bunu. hayatımda hiç boş hissetmedim. ne kastediliyor onu da anlamıyorum, tümüyle yabancıyım.

işsizlik anlamında boşluksa buna düştüm.
hissizlik manasında deniyorsa bunu da yaşadım.
iç sıkıntısı, amaçsızlık, depresyon ise okey.
isteksizlik ise, tamam.

abi ne kastediliyor burada ya, bunlar mı boşluk hissi?
şimdi okuycam entryleri tek tek.

adam boşuna demiyor bu hayatın heyecanı meyecanı yok

bütünlüksüz ve tutarsız bir kendiliğin yarattığı, daha alt düzey kişilik örgütlenmelerinde deneyimlenen his.

hiçliğin müptelalısı. beyin dalgaları adeta havada asılı.

biri size içinde geçmeyen bir boşluk hissiyatından bahsediyorsa bu kırmızı alarmdır, acilen uzaklaşın. koşarak olur, herhangi bir ulaşım aracıyla olur roketle olur ışınlayıcıyla olur fark etmez uzaklaşın.

boşluk hissi, etrafın doluyken bile içinde kimsenin olmadığı o an. ne geçmiş tutar elinden, ne gelecek ses verir. sadece susarsın... çünkü bazen en ağır yük, içini dolduramayan duygulardır.

neyle ve nasıl dolduracağımı bilmediğim bir boşluk. üzüntü, keder mi değil. kafamı boşaltmak, eğlenceli aktiviteler kovalamak faydasız. içimin daralması, yoksunluk mu desen değil. kötü gün dostları, tutunacak meşgaleler faydasız. öyle bir boşluk ki, sanki her şey anlamsız. aslında keyif aldığın, uğraşın kendisi değil de kimle beraber yapınca keyif verdiğini idrak ettiren cinsten. insana lazım olan insan. doğru insanla nerede, ne zaman, neyle meşgul olursan ol o boşluğu hissetmen mümkün değil.

ya kör oldum ya da geçti hissi

içinde yankı bile yapmayan bir mağara gibi..
sesini bırakırsın, geri dönmez;
gözlerini kaparsın, karanlık bile sana uğramaz.

içini bir türlü dolduramadığım his.


yıllardır bu hisle yaşıyorum, belki doldurumum diye denemediğim şey kalmadı,

arada geçici olarak dolduruyormuş gibi hissetsem de sonunda yine aynı his içimi eskisinden daha fazla kaplıyor.

ne yapılır, nasıl doldurulur bilmem ama artık bir an önce öğrenmem lazım nasıl yapılacağını.

bence hızlı tüketilen bir çağda gayet de doğal bir his. ve bu histen kurtulmak için öncelikle evden çıkmak gerekiyor. hareket etmek ve bir amaç edinmek bu boşluk hissinden kurtulmanızı sağlayacaktır diye düşünüyorum. tabi bir takım olaylardan sonra oluşan boşluk hissi için farklı reçete yazılır.