çocuk sahibi olmak

22 yaşında anne oldum su an kızım 3 yaşında ,çok zor ,her şeyin en iyisini en güzelini en doğrusunu vermek isterken koşulların hiç bir zaman yeteri kadar iyi olmadığını düşünüp kendini devamlı pişmanlık içinde bulmak,ama tüm dünyayi değiştirmek istemek ve değiştirmeye yetecek güçte hissetmek ... insan doğru zamanda doğru insandan çocuk sahibi olursa harika bir his tüm bu zorluklara rağmen ,ama tek başına ustlenirse iki tarafında sorumluluğunu çok ağır çok yıpratıcı ,allah kolaylık versin bu cagin anne babalarına ve anne baba olmasını becerememislerin evlatlarına.

1-2 saatlik zevkin bir ömre yayılmasıdır.

hakkıyla evlat yetiştireyim derseniz, çok masraflıdır. öte yandan, helal olsun bee.

paranız yoksa girmeyin bu işlere. hayat hem o cocuga hem size zehir olur. bencillik etmeyin.

hiçbir zaman düşünmediğim eylem. belki bir evlatlık alırım evlenince.

2018 de bir sempozyum izledim. adamın biri dedi ki; bir ülke mültecileri yönlendirmez ya da kontrol altında tutmazsa (doğum kontrol, tampon bölge, bilem ne )o bölgeden terör örgütü çıkar. konu ile ne alakası var derseniz sizin kaygı duyup iliklerinize kadar hissettiğiniz ekonomik krizde mültecilerin aile başı ortalama 5 çoçuk yapmasıdır (ülkenin ortalaması 2). çocuk iyi yaa tabii...

sorumluluktur.

bakamayacak, düzgün bir şekilde ilgilenip gereken sevgiyi veremeyecek, en ufak şeyde bağırıp çağıracak hiç kimsenin yapmaması gerektiğini düşündüğüm eylem.

dışardan bakınca yakın çevreme yakıştırdiğım ama kendimde düşününce garipsediğim bir durumdur.kendime çok bir güvenim yok bu konuda,her türlü manada.o yüzden ilerdeki çocuğuma sesleniyorum burdan.annen birazcık kendini toparlıycak,olgunlaşacak,hem kendine hem de sana yetebilcek seviyeye gelince en kısa zamanda tanışmak isterim evladım.seni güzel yetiştircem bunda kuşkun olmasın yeter.

çocuk eğer aile içerisinde sevgi görmeyecekse ve toksik bir ailede büyüyecekse hiç doğmamış olsun daha iyi. çocuk yetiştirmek kolay değil. o çocuk sadece sizi değil, çevresini de çok fazla etkileyecek. çocuğa değer verilmezse kendi kendini övme ihtiyacı duyup narsistleşebilir, her istediğini yaparsanız şımarır ve ileride de çevresinden aynısını bekler. istediği olmayınca büyük kavgalar çıkartabilir. ez cümle çocuk sahibi olmak asla kolay değil.

türkiye sınırları içerisinde asla girmeyeceğim aksiyon.

bu dünyada ne başardın kelenderis? 2 tane pırlanta guzu bırakıyorum bu dünyaya...fazla değil birkaç yıla ölürüm ben, ama kızlarımmm ....bubammm diyecekler.
---o ayağı yeyiveririmmmmm

bana bencilce ve büyük bir risk olarak geliyor. öncelikle dünyanın durumu ortada. türkiyede bile su kıtlığı kapıda, ekonomik durum desen ortada, doğan her çocuğun büyük ve zorlu bir yarışın içine doğduğu da bilinen bir gerçek dolayısıyla sadece kendince sebeplerle birini bu dünyaya getirmek bencilce. daha farklı sebepler bulunmalı, yoksa yapılmamalı. risk kısmı ise ne olacağı belli değil eğitilse bile çevre faktörü çok büyük bir etken. kumar oynamak gibi bir şey

korkuyorum çocukları atıp atıp tutmayı boğuşmayı eğlence olarak görecek bir adamla bir çocuk yapmaya. çocuklara daha birey gibi davranılan ebeveyn modelini seviyorum. çocuklar da artık daha zeki daha gözü açık doğuyorlar bence. bizi aptal olarak görsünler istemem agu bugu yapan iki dev... sanat ağırlıklı bir eğitim aldırabileceğim ruhsal yapısı sağlıklı bir çocuk yetiştirmek isterdim. çocuğum olsun diye değil de maddi manevi yeterli gelebileceğim bir parçam olsun isterim belki bir gün. oldukça zor meziyet ebeveyn olmak. çok yakınlarım anne ve baba. yüksek oranda sabır gerekiyor ve sürekli rahatsızlanabilen varlıklar olarak görüyorum. uykusuzluk ve endişe hep var olacak çocuğun varsa. gamsız değilsen çok yıpratıcı.

hem fiziksel olarak hem psikolojik olarak nasip işi. hakkını vermek kısmı da nasip işi.
hakkını verip bunla avunmak ise manasız bir avuntu.

kimse kimsenin sayesinde yaşamıyor.
anne baba olmak meslek değildir, vasıf değildir, yetenek değildir.

anne babasınız diye ekstra puan almazsınız.
güzel olmak gibi bir şeydir. size sunulan bir ekstradır o kadar. kadrini bilin ve yaşamaya devam edin.

bazen arkadaşlarımın çocuklarını görünce içime doluyor bu istek. kendi çocuğum olsa tip olarak nasıl görüneceğini merak ediyorum. yedi yaşına gelince nasıl sanatın her türünü icra edebilen, minimum üç dil bilen bir makina olacağını hayal etmeye çalışıyorum.
çok güzel bir şey olsa gerek..
tabi bu durum çok zengin olmadığım sürece gerçek olmayacak bir şey. dünya zaten çok kötü bir yer, refah seviyesi yüksek ülkelerde rahat bir hayat yaşayamayacaksam eğer kendimle birlikte doğmamış çocuğumu da yakmamalıyım.

türkiye’de hem zengin olmayıp hem çocuk sahibi olanlara inanamıyorum. nasıl bu kadar bencil ve öngörüsüz olabiliyorlar?

çocuklarınızın büyüyünce emperyalistlerin, kapitalistlerin, zenginlerin, sermaye sahiplerinin seks köleleri, hizmetçileri olmalarını istiyorsanız neden olmasın?

başka ülkede olsaydım belki. bu ülkede unfortunately baby.

muhtemelen sahip olmayacağım bir varlık.

bölünüyorsunuz... evet evet doğru sözcük bu.. bölündüğünüzü hissediyorsunuz ve bölünen yarınız, bir başka hayat sürecek artık.. bu zorluğu ve sorumluluğunuzu düşünebiliyor musunuz.. ve tüm özeniniz, düşünceniz, duyarlığınız artık -her gün de biraz daha büyüyerek sizden uzaklaşacak olan- o yarınızda olacak.. bunu anlayabiliyor, kavrayabiliyor musunuz.. sanmıyorum.. çocuğunuz olduğunda anlayacaksınız..