dedikodu

duyunca gözlerime, kulaklarıma ve bilimum duyu organlarıma inanamadığım haberleşme aracı. bizim yeni taşındığımız evin yanında allah'ım affetsin ben çok güzelim sanrısında bir kadın yaşıyor. tam bir orta yaş bunalımı örneği gibi ortalarda geziyor. onun yanındaki evde de aşırı çapkın nefes alan her şeye yürüyen bir ırz düşmanı yaşıyor. bu ırz düşmanı aşırı zeki, hanımefendi çok güzel bir kadınla evli ve tahmin edebileceğiniz gibi bu iki midesiz birlikte oluyor. tabii bu uçana kaçana yürüyen aynı anda bir sürü kadınla birlikte olduğu için bu diğer kadının hiçbirinden farkı olmayacağını düşünüyor ama kadın o günden sonra alakalı alâkasız adamla eşinin yaşadığı eve gidiyor. terasta sohbet etseler kendi terasından dahil oluyor. adam buna ölü taklidi yapsa da bir gram utanmadan şiddetle adamın dikkatini çekmeye çalışıyor.

asıl komik olansa ben bu kadının sitenin başındaki villanın kızının dedikodusunu yaparken duydum. kadının namus, şeref hiçbir şeyini bırakmıyordu. suçu da evinin önünde nişanlısını dudağından öpmekti. hani bir insan dedikodu yapar, utanmaz olur da bu kadar mı kendinden habersiz olur!

kamu spotu: dedikodu yapmayın.

rivayet, söylenti demektir. ve bu rivayetler hiçbir zaman dini kaynak değildir.

dinin tek kaynağı kutsal kuran'dır:

www.kurandakidin.com/

rivayet demek degildir.

rivayet sozunu halk arasindaki soylenti anlaminda alip araplara gore de oyle sanacak kadar cahilsin ve hadislere karsi cikiyorsun. ılginc.

"mış" ekiyle pratik şekilde yapılan eylemdir.

din kardesinin etini yemek gibidir. haramdir.

kiminle beraber yaptığınız ve sonucunda dedikodusunu yaptığınız kişinin hayatını etkileyecek sonuçlar doğurup doğurmayacağına göre faydalı veya zararlı olan eylemdir.
örneğin bir arkadaşım hakkındaki olumsuz düşüncelerimi anneme paylaşabilirim çünkü hiçbir sosyal etkileşimleri olmadığı için dedikodusunu yaptığım kişi annemin umrunda bile olmayacaktır ve bu konuşma annemle benim aramda kalacaktır. ama başka bir arkadaşımla o kişinin dedikodusunu asla yapmam çünkü onunla aynı sosyal çevreyi paylaşan birini manipüle etmiş olurum ve basit bir dedikodunun o sosyal çevrede yayılarak dedikodusunu yaptığım kişinin hayatını zor bir duruma sokabileceğini bilirim.

bana çok yorucu geliyor nedense ya etiktir değildir kısmını geçtimde

bir takım erkek müsveddesi bunu iyi taşıyor ama haklarını vereyim o müptezellerin.

dedikodu, insan ilişkilerinin kaçınılmaz bir parçasıdır. çoğu zaman olumsuz bir anlam yüklenen bu kavram, aslında toplum içinde iletişimi güçlendiren bir araç da olabilir. araştırmalar, insanların günlük konuşmalarının yaklaşık %60-70’inin başkaları hakkında olduğunu gösteriyor. peki, dedikodu her zaman kötü müdür?

bir mahkeme salonunu düşünelim. tanık ifadeleri, gerçeği ortaya çıkarmak için kullanılır. ancak aynı ifadeler, kasıtlı olarak çarpıtıldığında bir kişinin hayatını mahvedebilir. dedikodu da böyledir; doğru kullanıldığında insanları bilinçlendirir, yanlış kullanıldığında ise zarar verir. örneğin, bir iş yerinde olumsuz bir söylenti çalışan motivasyonunu düşürebilirken, olumlu bir dedikodu birinin emeğinin takdir edilmesini sağlayabilir.

dedikodu, antik çağların haberleşme aracı olan söylentiler gibi, bazen faydalı bilgiler içerirken bazen de yıkıcı olabilir. tıpkı bıçak gibi: yemek yaparken işe yarayan bir araçken, yanlış kullanıldığında tehlikeli hale gelir.

sonuç olarak, dedikodu ne tamamen faydalıdır ne de tamamen zararlıdır. onu nasıl kullandığımız belirleyicidir. gerçekleri çarpıtmadan ve başkalarına zarar vermeden yapılan dedikodu, toplumsal bağları güçlendirebilir. ancak yalan veya art niyetle yapıldığında, telafisi zor hasarlar bırakabilir. dedikodu, elimizde şekillenen bir araçtır; onu nasıl kullanacağımıza biz karar veririz.

aslında insanların birbirini tanıma ve sosyal bağ kurma yoludur ama genelde kötü niyetle şekillenir. başkalarının hayatına dair anlattığın "küçük hikayeler", bazen fazlasıyla büyür ve birdenbire herkesin ilgisini çeker. gerçek mi, değil mi, kimseye pek de önemli gelmez.

ilk defa gökçeada/kaleköyde duyduğum parçanın adı, levent yüksel de ayrı bir hava ile söylüyor.

bir olayla ilgili en yüksek ihtimalleri sıralayarak yapılan arkadan konuşmadır. çıkarımdır. bazen doğru çıkar bazen ise yanlış çıkar. ama bunu yapan insanın umrunda değildir. aldığı keyfe bakar.

balkonda kahve, kek, sigara eşliğinde yapılması elzem olan gerekli ve zevkli eylem .

kodumunun icraatı.

bir kişinin özel yaşamı ile ilgili çıkarım yapmaktır. kısıtlı bilgi ile en yüksek olasığın doğru kabul edilmesidir. her zaman dedikodu gerçekle bire bir aynı olmaz. ama bu dedikoducunun umrunda bile değildir. o aldığı keyfe bakar. kendi rezil hayatını başkalarının kusurları ile ört bas etmekle meşguldür.

sosyal ilişkileri mahveden ayrıca günah olan davranış.

ilk çağda insanı bir arada tutan grup aidiyeti sağlamasina neden olan eylem. sonra zaten dinler çıktı.

(bkz: sapiens)

evrimsel psikolojide cart da curt da faydalı olabilir lakin insanı gereksiz yoran, bireyin kendinden kaçış yöntemi olarak gördüğü, sosyalleşmede çerez niyetinden yapılan, dopamin salıtan bir sohbet mezesi.

maymunların bit günü yapması gibi bir aktivite.

dedikodu yapmazsan dedikodu malzemesi olursun.

bir insanın özel hayatı hakkında yapılan konuşmaya verilen ad.