filmi varken gidip sayfalarca roman okuyan tip

önce kitabı okuyup sonra filmi izlemek en mantıklısı. çünkü kitabı okumadan filmi izleyince tam anlamak mümkün değil. birçok önemli nokta hızlıca geçiliyor ya da filme hiç konmuyor.

örnek olarak "1984"ün filminde, kitabı okumadıysanız birçok olayı kavrayamazsınız. yine "fahrenheit 451" için de aynı durum geçerli. bu örnekler say say bitmez.

bir de kitabı çok güzel olup filmi kötü olanlar var. mesela "hobbit"in 2. ve 3. filmi tam bir hayal kırıklığıydı.

film cilalanıp parlatılan, yalnızca yönetmenin göstermek istediklerini gördüğümüz şeydir. kitapta ise yalan yoktur, yazar hiçbir şeyi saklamaz. ticari kaygılar yüzünden kitaptan bir şey eksiltmez. ama filmde eksiltilir.
işte bu yüzden kitap !

1 filme 1 kitap sığmıyor. kitap en iyisi. daha dolu, daha duygulu, daha heyecanlı. önce kitabını okurum sonra filmi izlerim. filme dönüştürülmüş hiç bir romanın filmi o roman kadar güzel olduğunu görmedim bu zamana kadar.

kafasında canlandırmayı seven karakterdir.

benim o. şimdiye kadar kitabını okuyup filmini izlediğim hiç bir eserde film daha güzel gelmedi.. çünkü hiç bir film hayal gücünden eğlenceli ve renkli olamaz

çünkü o filmler asla romanları yansıtmaz.

bir roman asla bir filme sığmıyor. kahramanların duygu düşüncelerini oyunculardan değilde direkt olarak yazarın tasarladığı biçimde okumamız ve kafamızda canlanması, mekanlar ,karakterler kesinlikle bir film bir kitabın yerini tutamaz. tabii ki filmlerin yeri ayrı fakat kitaplar daima olayları daha gerçekçi ve detaylı yansıtır.

romanına göre ,filmine göre değişir bu durum.bazi romanların filmleri cidden çok daha iyiyken bazılarının romanları daha iyi.ornek yazacaktım ama çok öznel oldugu icin vazgeçtim

başkasının kafasındakini izlemek yerine kendi seçtiğim oyuncuları oynatmayı tercih ederim. şimdiye kadar benden geçer not alan tek film aynı yıldızın altında mesela. diğerlerinin tamamı çöp benim için. gözlerimi parlatan harry potter serisi dahil.

filmde yalnızca son sahneler üzerinde düşünebilirsiniz. bunun sebebi de ardı ardına gelen görsellerin bitmiş ve geriye düşünecek vakit kalmış olmasıdır. filmler izin vermez kendinizi karakterle özdeşleştirmenize,benzer özelliklerinizi keşfedemezsiniz. üzerine düşünecek bir şeyiniz yoktur. film ekibinin düşündükleriyle yetinmek istiyorsanız sadece filmi izlemeye devam edebilirsiniz.

film, güzelleme yapıyor çünkü, izlenilir hale getiriyor bütün kitabı budayıp.

önce romanı okuyup sonra filmi izlemek daha anlamlı geliyor, en azından yönetmenin kitaptan nereleri çıkardığını bilmiş oluyorsunuz, sizden saklanan şeyleri görme şansı oluyor.

kitaplarımı çöpe atmaya gidiyorum. fena halde ikna edildim.

kitaplarda tasvir edilen bir an, kişi, mekan yazarın anlattığının çok ötesinde tamamen okuyucunun zihninde canladırılır. misal diyelim ki;
'yaşlı adam, uzunca boyu, yılların verdiği kederle düşmüş omuzlarıyla mutfakta duran iki sandalyeden birine zaman durmuş gibi ağır ağır oturdu.' *)
burada adamın bedenen uzun ve düşük omuzlu fiziksel olarak ileri yaşta olduğunu yazar bize vermiş. fakat giydiği kıyafet sandalyeye otururken hangi eliyle masaya dokunduğu mutfağın giriş kapısı, kapının rengi, sandalyelerin gelişigüzel dizilişi, masada bir çiçek vardır, bir su bardağı bir sürahi, yaşlıysa belki kullandığı ilaçlar. çocukluğunu geçirdiği bu eski evdir belki.
yüzünde ki ifade, kırışıklıkların hangi hatta yoğunlaştığı, giydiği bir paçası kıvrılmış kahverengi pantolunu, üzerinde ki krem gömlek ve yine koyu kahve tonunu kullandığı süveteri, ellerinde ki yara izleri...
hepsi ve daha fazlasını sadece bir cümlede hayal edip hemen zihinde canlandırabilirsiniz.
sonra dizi/filmi çıkıyor adam plastik sandalyede daha iyi görünen bir evde, masa bomboş. mutfakta fransız balkon vs. bunlar tamamen sizin zihninizden başka olarak senaristin zihniyle canladırılıp mekan tasviri edilmiştir. çünkü o senarist bu kitabı okurken bunlar zihninde vardı. belki düşündüğümüzden cok daha iyi olabilir ya da daha kötü.
sonuç olarak ben, eğer kitabı varsa film ya da diziden önce tamamen zihnimin berrak sularında yuzdürurdüm o kitabı.
ha unutmadan kitabı okumayıp dizi/filmi önce izleyen hatta kitabı hic okumayanlar da var. var yani böyleleri. garip.

tip sensin, ağzını topla.
ben sana kitabı dururken kuşa çevrilmiş, pek çok ayrıntısı atlanmış, kısaltılarak senaryoya aktarılırken ilave unsurlar katılmış filmi izliyor diyor muyum, demiyorum.
yazarın yansıttığı dünya, okuyucunun gözünde bir film çekilmesini sağlar. her okuyan kendi filminin yönetmenidir.
okumak istemeyen özetini izler, senaristin müdahalelerini kitabın içinde var sanır. bana ne aman.

uyarlamalar güzel olmuyor çok uzun değilse kitap tercihim

bu ben oluyorum. çünkü kıyaslama yapma gereği duyuyorum. genellikle kitap her zaman filmden çok daha iyi oluyor. *

kitap okurken karakteri daha güzel/yakışıklı hayal ediyorum ve olaylara daha çok aksiyonlu oluyor bu yüzden roman daha güzel filmlerden.

hayal gücü olan insandır.gercek entelektüel kişilerdir hazıra konmaz olması gereken kişiliklerdir...

türkçe konuşurken büyük faydasını görecek, hayal dünyasını genişletecektir.
hiç jules verne romanları ile kırmızı oda bir olur mu?

kitap okumak "okuduğunu anlama" kabiliyetini geliştirir. bol bol kitap okuyun. ben truva filmini izlemek yerine homeros'un ilyada adlı eserini hiçbir şey anlamadan okudum mesela. çok fazla dönemsel terim mevcut.