filmi varken gidip sayfalarca roman okuyan tip

ne kadar kitabı olan filmi izlediysem asla kitaptaki tadı alamadım hep bir şeyler eksik kaldı o yüzden hala direnirim önce kitabını okur sonra filmini izlerim sekmez.

burada filmi izlemeyi seçip kolaycılığı övmeye gerek olmadığı gibi okumayı kutsallaştırıp okyanus varken havuza girmemeliyiz gibi şeylerede gerek yok. tamamen zevk meselesidir. detaycı ve okumayı seven biri kitabını okur. olayın ana fikrini alıp görsellikten hoşlanan kişi ise filmini izler. ülkemizdeki insanlar her türlü a ve b seçenğinde fanatiklik yapma ihtiyacı hissediyor anlamsızca. fanatizmin olduğu yerde akıl aranmaz.

marslı kitabının romanı filminden daha zevkli.

bu başlığı bir yazarın açmış olması ne kadar üzücü. kitap okumakla film izlemek aynı şey mi? birinde zihnini kullanıp hayal gücünü geliştiriyorsun ötekinde düşünmene dahi gerek kalmadan öylece bakıyorsun.

okumaktan daha çok keyif alıyordur veya ilk önce romanı okuyup ardından filmi seyredip ikisi arasındaki farkları ve benzerlikleri saptamak istiyordur. çok normal bir şey yani.

şimdi kitap şöyle derindir, film şöyle yüzeyseldir falan demek istemiyorum, kitabı iyi olup filmi kötü olan eserler olduğu gibi, kitabı kötü olup filmi iyi olan eserler var.

fight club, yayınevinin özensiz çevirisinden midir nedendir bilinmez üslubu hoşuma gitmedi genel olarak sıkıldım ama film aktı gitti, sonunu bilerek izlesem de sinemaya aktarılması konusunda çok başarılı buldum. the shining, kitabını merakla okuyup sevdiğim halde filmini hiç beğenmedim*. a clockwork orange, hem kitabını hem filmini pek sevemediğim bir eser. benjamin button'ın tuhaf hikayesi ise hem kitabını hem filmini çok sevdiğim bir eser.

sözün özü, bu işler biraz da yazarın kaleminin kuvvetine, yönetmenin kamerasının işlevine bakıyor. bazen kurgu çok güzel olsa da yazar bunu metne iyi bir anlatıcı olarak aktaramıyor ve senaryoyu film şirketi kapıyor. buna bağlı olarak insanlar görsellikten ya da okumaktan farklı oranlarda zevk alıyorlar, görsellik daha kolay tüketildiğinden sadece buna zaman ayırmak istiyor da olabilirler. kişilerin tercihi. ben hem okumayı hem izlemeyi severim ama bir başkasına neden şu kurgu romanı okumadın demem çünkü beni ilgilendirmez.

agız tadı olan insandır

amacı herhangi bir içeriği kısa yoldan tüketmek değildir. işlenişin keyfini çıkarır. çünkü temelde aynı gibi görünse de film var nasıl olsa demek özeti var nasıl olsa deyip kitap okumamaya benziyor. biri diğerinin kısa yolu değil ki tercih sebebi bu olsun.

tam 1 enayi.

tamamen kafadan atarak bir sahne yazacağım hadi yönetmenin kralı gelip bu sahneyi tam da kitapta anlatılan gibi yansıtsın;
adam içinden düşünür,
- çok güzel kadınmış, acaba sevişirken nasıl sesler çıkarır,
- hımm bana mı baktı o
- yok lan malmısın neyine baksın senin gibi hımbılın.

agalar mümkün değil o kadar diyorum.

(bkz: don't feed the troll)

filmini izlemekten ziyade kitabını okumak bana her zaman daha iyi gelmiştir. tercih meselesi sonuçta. kimi filmini izlemeyi sever kimi kitabını okuyup hayal etmeyi.

tercih meselesidir. kimi görsellerle anlamlandırır olan biteni kimi de satır arasına sığdırılmış hayatları merak eder.

neden kitap okumanın daha önemli ve değerli olduğunu sayfalarca sürecek bir yazıyla anlatabilirsiniz. ama belli ki inanacağınız yok ondan kısa keseceğim. pek çok örneği var bunun ama en basitinden filmi izleyerek sadece turtanın kokusunu alırsınız kitabını okuyarak tadını.

en doğrusunu yapan tiptir. film kitabı tam olarak yansıtmayabiliyor.

en iyi tip.
kitabını oku sonra filmini izle.
kitapta her şey orijinal değişmeden gerçek metin.

harbiden ya okumak neymiş efendiler. sene olmuş 2021 roman okuyan mı kaldı dünyada. adamlar mis gibi özetlemişler yetmemiş görselleştirmişler yetmemiş evine getirmişler turrent,yutup vb sitelerle. sen utanmadan roman mı okuyacaksın? ayrıca roman nedir yahu direk kitap okumak olarak genelleştirelim bunu. sayfalarca bilgi dolu kağıt parçaları ile zaman geçirip gözünü kör aklını özgür bırakacağına aylak aylak filmi izle ve uyu. ne güzel hayat ya benim ki çok iyi bir sap olurum baltaya bunu biliyorum.

bir de benim gibi kitabın filmini izlemeyi reddeden bir çeşidi de mevcuttur bu tipin. yazıklar olsun bize. püüü.

kitap okumak vebalı gibi gösterilmeye çalışılan şeydir.
ayrıca film veya dizi fark etmeksizin kitaplarda ki her şey konuya aktarılmıyor.
yönetmenler çok fazla değişiklikte bulunuyor buna en büyük örnek çizgi romanların beyaz perdeye aktarılmasında gösterilebilir.

filmi izlerken oyuncuların olmama ya da duyguyu verememe durumuyla daha önceden dersini almış bu yüzden kitabını okuyarak kendi hayal dünyasında istediği oyuncuyu istediği gibi oynatarak daha mutlu olacağını bilen benim gibi tipler.