garip fobiler

gözüme bıçak batması. bıçakla iş yaparken aşırı geriliyorum ya elimden fırlar da gözüme girerse diye.

kesin bir adı vardır ama bilmiyorum, merdiven fobisi...

tam olarak görseldeki olmasada bu şeylerden çok korkuyorum. hele düğün salonlarındaki rengarenk olan ve habire hareket edenler... içimde bir tedirginlikle düğün boyunca onları izliyorum sadece. kaldırın kardeşim şunları, sadece normal ışık olsun, ne gerek var atraksiyonlara.*

spinal anestezi sonrasında bacaklarıma his gelene kadar elyaf olduklarını sanmıştım. o günden sonra elyaf fobim oldu.
şimdi elyafa dokunamam. dokunmayı bırak görmeye dayanamam.
elime kazara değerse tüm vücudum titremeye başlıyor.

hayvanlara dokunamamak

toz maya ve kültür mantarı başta olmak üzere her türlü mantar...lütfen yargılamayınız dostlar :)

arkadaşımın köprü fobisi var. köprülerden geçemiyor. kırılıp düşecek diye çok korkuyor.

yamuk şeyler genelde dikkatimi çeker düzeltme dürtüsü gelir. fobi olmaz herhalde .

kapalı terlik ya da ayakkabı içine saklanmış böcek fobisi. günlerden bir gün evde otururken karşı apartmanın önüne gelen ambulans ve polis arabalarını fark edip ulan noluyo acaba diye merakla balkona yönelmem akabinde hızlıca balkon terliğini giyip tavana zıplamam bir olmuştu. girecek başka yer bulamayan hain bir eşek arısının terliğe saklanıp ayak serçe parmağımı sokmasıyla yeni bir fobi edinmiş oldum.

klozete işerken işimin bitmesine yakın sifonu çekme huyu edindim. her seferinde ikinci kez sifona basma riskiyle karşı karşıyayım. haliyle ürküyorum. lakin üzerinde çalıştığım bir konu. 2-3 seneye üstesinden geleceğimi düşünüyorum.

demir dönen merdivenlerden korkuyorum. hani esnaf lokantalarında üst kata çıkmak için demir dönen merdivenler var ya bir de hafif sallanır. ben o merdivenden hayatta çıkamam. yemekten sonra elimi yıkamamak için ayrı bir efor sarfediyorum.

tozkoparan'da evlerin çoğu birbirine benzer bilenler bilir bir koridor yoktur kapıdan girersin sağında bir salon bir oda karşıda mutfak sol tarafta 2 oda 1 tuvalet vardır bizim buzdolabı mutfağa sığamadığı için onu tam evin ortası sayılabilecek bir yerin duvarına dayamıştık ve üst tarafında ince mavi bir ışık vardı geceleri tuvalete koşa koşa gider koşa koşa giderdim eğer ucunda dediğimiz durumda değilsem gitmezdim de o ışığın dolaptan geldiğini bilirdim ama bir dev beni izliyor zannederdim hala ince mavi şerit şeklinde bir ışık görürsem tedirgin olurum.

adımı unutur muyum fobisi. genel bir hafıza kaybından bahsetmiyorum; sanki birisi bir gün adımı soracak ve ben unutmuş olacağım.

fobisiz bir insanım ben galiba yaa...
haa kan görünce içim bir hoş olur ama o fobi katagorisine giriyor mu çok emin değilim...

gemilerin su altından görülen taban kısmı var ya sırf o görüntü beni strese sokuyor dehşet korkutucu.

ben şeyden çok korkarım. hani böyle sular kesilmiştir ve ilk geldiği anlarda hırhırhır seslerle gelir ve sonradan bir andan patlayarak gelir ama bu bir süre böyle devam eder. işte bu esnada taharet musluğu kullanmaktan korkuyorum.

bazı şeylerim kıymetlidir.

yürüyen merdivene ayak basarken yanlış yere bastığımı düşünmek...

küçükken palyaçolardan çok korkardım. o dönem mcdonald's'ın maskotu palyaçoydu ve çok popülerdi. ankara'daki bir şubesinin tam girişinde oturan bir palyaço maketi vardı. çocuklar kucağına oturup fotoğraf çektirirdi. ondan inanılmaz korkardım fakat o şubeye gide gele garip bir şekilde o korkumu yenmiştim kimseye söylemeden. sonra anaokulunda okula bir palyaço geldi ve benim için kıyamet koptu. zavallı adam yüzünü yıkayıp normal insan olduğunu bana kanıtlamak zorunda kaldı. çünkü bütün çocukları kendi ağıtıma katmak suretiyle herkesi ayaklandırdım. *

bir de yakın geçmişe kadar asla fotoğraflarıma bakamaz, videolarımı izleyemezdim. fotoğraflarıma bakmaya alıştım fakat hala videolarımı izlerken zorlanıyorum. fobi değil fakat videolarda kendimi gördüğümde mutlaka ağlıyorum.

tripofobi ve androfobi

astrafobi, gök gürültüsü ve şimşeklere karşı duyulan anormal korku