güllaç

ateist olmamdan mıdır ?
nedir ?
zaten mahallede bana rafızi diyorlar, iyi bir şey herhalde.

neyse böyle süte bulanmış peçete kağıdı gibi bir şey, hiç sevemedim, almam, yapmam ve yemem.
zaten bu dincilerin şeyleri bana hep dokunur

oysa

şöööyle bol vodkalı stalin muhalledisi
veya bol viskili troçki sütlacı şahane giderdi.

benim için ramazan dışında da yenebilecek kadar güzel, hafif bir sütlü tatlı. bol cevizli, üstü narlı, geriden de gerçek bir gül tadı ve kokusu hissediliyorsa peçete falan diyenleri boşverin, imkanı olan yesin yedirsin.*

güllaç duymamış olayım.
oysa fıstıklı baklava candır, ciğerdir, damağında hazdır, yüzünde mutluluktur.

sütlü peçete.

gold copy'den yapılan daha lezzetli copier bond aynı tadı vermiyor.

en azından bizim için sadece ramazan ayında çıkması ayrı bir teselli olan tatlı.

bu ramazan, çikolatalısı meşhur olan tatlı. hangi tarif sayfasına tıklasam, karşıma çikolatalı güllaç tarifi çıkıyor. hiç uğraşamam valla, evdeki hiç kimsenin sevmediği tatlıyı çikolatalı yapsam da yemezler ablacım yemezler.*

güllaç öven akp de över.

görüntü var ses yok tatlısı. sanki böyle çıplak soğuk baklava gibi. x2 lezzetliymişçesine ama hayal kırıklığı cıks ı ıh. o ten uyumu yok.

benim için 11 ayın sultanı güllaçtır.

bunu neden sevdiklerini anlamıyorum, üstelik ben sütlü tatlıcıyımdır, ona rağmen hiç sevdiğim bir tatlı değil. dokusu bile yerken rahatsız ediyor.

sütle ıslatılmış peçeteyi andırıyor görünüşü ayrılıp bayılmam ama tadı güzeldir şeker tüketmeyenler içine hurma özü vs katıp yapabilir kolay ve hafif oluyor.

güzel yapılırsa çok iyi oluyor ama kötüsü de şekerli ve sütlü peçete tadından ötesi değil. narla süslenmişti olsa da yesek. ayrıca evde yapılanı makbuldür.

fakirlikten uydurulmuş bi tatlı daha
insanlar neler yiyo allahım ya

her ramazan eski gazeteleri çöpe atmak yerine güllaç yaparak değerlendiririm. komşulara dağıtırım. ramazan gelse de senin güllacını yesek derler hep sağolsunlar. bir ara adım güllaçcı babaya çıkmıştı. güllaçcı baba aşağı güllaçcı baba yukarı. sırrın ne diyorlar? insan kalkıp bu işin sırrı en az 8 sene beklemiş posta gazetesinin verdiği 2 sayfalık bulmaca eki diyemiyorsun. mecburen bu işin sırrı sevgidir. yaptığın her işe sevgini katacaksın diyorum. en beğenilen güllaçların bulmaca ekini doldurduysam oluyor. hele resimdeki ünlüye sakal bıyık çizdin mi bak inan parmaklarını yersin.

nasıl sevdiğimi bir güllaç bir de ben biliyorum. iyi ki varsın.

bazı gıdalar benim için müslümana domuz eti kıvamındalar. biri de bu.

güzel yapan kadına anında evlenme teklif edilir ve üstüne bir ev verilir.

güllaç benim için yıllardır çözülememiş bir toplumsal mutabakat gibi. herkes seviyor gibi yapıyor ama kimse gerçekten keyif alıyor mu, emin değilim. hiç sevmediğim bir tatlı. bunca yıldır mutfağa girdim, yok şunu deneyeyim yok bunu yapayım dedim ama bir gün bile dur ya bugün de güllaç yapayım demedim. içimden gelmedi. gelmeyecek de gibi..

şu ıslanmış kağıt benzetmesi var ya… üzgünüm ama katılıyorum. o ilk kaşıkta aldığım his tatlı yemekten çok, yanlışlıkla masadaki peçeteyi şerbete batırmışım gibi. üzerine nar taneleri koyunca romantikleşmiyor, sütlü olunca masumlaşmıyor. ıslak ve kararsız bir dokusu var, ne tam tatlı gibi, ne de başka bir şey.

bence bu tatlı biraz çocuk kandırmak için uydurulmuş. bak çok hafif, sütlü bu diye diye insanı ikna ediyorlar. hafif olabilir ama hafif olması iyi olduğu anlamına gelmiyor. rüzgar da hafif ama yenmiyor mesela.

iyi yerden iyisinden antep fıstıklısını bir deneyin.bu zamana kadar neden yemedim dersiniz.(tabi bu sütlü tatlıları sevenler için geçerli)