hakan günday

tanımıyorum, henüz.

piç kitabını severek okuduğum ve tüm kitaplarını okumayı düşündüğüm günümüzün iyi yazarlarından biri.

son zamanlar da keşfettim diline zekasına bayıldığım canimm yazar

zamir isimli kitabında, türkler ermenileri katletmiştir cümlesini okuduğum andan itibaren kendisinden nefret ettiğim yazardır.
üstelik bunu türk düşmanı bir karakter değil kitabın ana karakterinin aklından geçen cümledir.
benim için boş bir kişiliktir.

kendisiyle azil kitabıyla tanıştığım yazardır.
kitabı ödünç alıp okumuştun bir arkadaşımdan. azil beni çok etkilediği için başka var mı diye sorarak zargana kitabını da almıştım kendisinden.
lise zamanlarındaydım ve bir yere kadar okuyup bırakmıştım zarganayı, nedenini bilmiyorum.
bu sene tekrar denedim okumayı* ve kendimi zorlayarak bitirdim. kötü ya da akıcı olmadığından değil yazılanların son derece gerçekçi ve acımasız olması beni zorluyordu. hatta bir yerde kitabı kenara koyup derin bir nefes alıp "hayır kızım bundan etkilenmeyeceksin, psikolojini sağlam tut" diye kendime telkinde bulunmuştum.
bu iki kitabını beğendiğim için hepsini okumak istedim. epub formatını buldum daha, ziyan, piç kitaplarının ve ordan okuyorum.. aynı zamanda azil ve zargana kitabının epubu da var.* biraz zaman geçtikten sonra tekrar okuyacağım.

az, ziyan, kinyas ve kayra gibi kitapların yanısıra şahsiyet dizisinin senaryosunu da yazmış olan yazarımızdır. severim kendisini

bugün azil isimli kitabını satın aldığım karanlık yazar. bir ihtimal bu akşam okumaya başlarım.

romanlarının yanında ülkeye şahsiyet ve uysallar gibi iki dizi kazandırmış kalemdir.

(bkz: çöp)

kötü yazar. nuri bilge ceylan gibi bu da başka bir vasıfsız dokunulmaz. yazdığı şeylere inandığını, bir poser değil ciddi anlamda inanarak yazdığını düşünüyorum. bu açıdan sempatimi kazansa da yaptığı edebiyatın ucuz, ergen ıkınması olduğu ve edebi değerinin sıfır olduğu gerçeğini değiştirmiyor.

beni en çok şaşırtan şey bunca yıllık yazarlık kariyeri boyunca hala bir kitabın kreşendosunu oturtacağı yeri çözememiş olması. insan hiç mi düzgün bir editörle çalışıp kendini geliştirme zahmetine girmez? hadi bunu yapmadın hiç mi roman teorisi okumaz insan merak edip?

uzun uzadıya yazıp eleştirmeye değer bir yazar değil açıkçası fakat kendisi hakkında konuşuyor olmamın nedeni şu. türk yazarlarda var olan bu romantik eblehlik beni deli ediyor. imza günlerinde çok cana yakın davranıp insanların hayatına dokunan muhteşem sanatçıyı oynamaya ayırdıkları zamanı gidip edebiyatlarını geliştirmek için kullanmıyorlar. son otuz küsur yılda öne çıkan tüm türk yazarlarda bu var. hepsi şahane, ilham verici, mütevazı, candan sanatçıyı oynamak konusunda oscarlık performans sergiliyorlar. sanki mahalle dizisi çekiyoruz. esas işini yapma konusunda kimse özen göstermiyor. bu yüzden küresel edebiyata bakıldığı zaman türkiye'den zikredilen son romancı orhan pamuk(o da intihalci olarak anılıyor) saygı gören tek yazar ise ahmet hamdi tanpınar ki öleli 60 küsur yıl oldu.

o 60 küsur yılda çok süper ilham verici sanatçılar çıkardı türk romancılığı. maşallah hepsi insanların hayatlarına dokunuyorlar imza günlerinde ama bir tane işe yarar roman çıkaramadık.

popüler kültürün yılmaz bekçisi bir edebiyat dergisinde bir insana ömrü boyunca 10 tane kitabın yeteceğini yazmıştı. fazla söylemiş. bir insana ömrü boyunca bir kitap yeter. hayır, kutsal kitapları kastetmiyorum. tek kitap. kafa karışıklığını önler.

iç karartıcı kitaplar yazan içi kararmış bir yazardır.

güzel, etkileyici yazan bir yazar. neredeyse her cümlesi dokunaklı. boş geçmiyor öyle.

her kitabında beni boşluğa düşüren, her şeyi sorgulamamı sağlayan, farklı bakış açıları kazandıran, her kitabında hayatımı ayrı ayrı karartan ve oldukça etkileyici kitaplar yazan bir yazar.

hakan günday'dan ilk daha kitabını okumuştum ve o zamanlar daha yeni yeni kitap okuma alışkanlığı kazanıyordum. daha'dan sonra tüm kitaplarda o karamsarlığı aradım açıkçası. neden bilmiyorum, kitabın hissettirdiği o depresiflik ve etkileyiciliğin bana acı vermesi hiç zoruma bile gitmedi. tam tersine, kitabın acı çektirebilecek kadar iyi yazılmış olması hoşuma gitmişti.

böyle hissettirebilecek kadar garip bir yazar. böyle hissetmek iyi mi kötü mü bilmiyorum ama garip bir yazar işte.
yine de seviyorum adamı. ne kitabı çıkarırsa çıkartsın hepsini okuyacağımı biliyorum. kötü bir kitap çıkartma olasılığının fazlasıyla düşük olduğunu düşünüyorum. her kitabında da aynı hissiyatı hissettirdiği için her kitabını ayrı ayrı seviyorum.

hayatınızın bir kısmının bir yazar tarafından karartılmasına göz yumuyorsanız yazarın kitaplarını bir okuyun derim.

en sevdiğim türk yazar.

sıkça söylendiği gibi son derece naif, sevecen bir insandır. çok aşırı konuşmaz ama bi selam verip bir şeyler sorsanız gayet tatmin edici bir diyalog yaşayabilirsiniz. iki kez böyle kısa sohbet kurma olanağım oldu kendisiyle.
lakin kitaplarını bir türlü beğenemedim. umudu kestim zaten artık. son kitaplarını okumadım.
kitaplarını değil yazarın kendisini sevmek gibi bir durumun olabileceğini bana kanıtlayan yazar kişisidir.

vakit kaybıdır.

en sevdiğim yerli yazarlardan biridir. evet dünya edebiyatında bana daha iyi bilmem kaç yazar sayabilirsiniz. ama bu hakan günday’ın da iyi bir yazar olduğunu değiştirmez. son kitabının adı derz (kitap) dir.

gençken beni çok etkilemişti. sayesinde kitap okumaya başladım aslında. benim için önemli bir insan. fakat edebi açıdan tartışılabilir bir yazar. eminim onun da çok büyük bir iddiası yoktur. en azından şimdilik. kanaatimce ileride sayılı yazarlardan biri sayılacaktır kendisi. eğer tarzını değiştirmeyi başarırsa...

okumasanız da olur yazarı, okumadık değil okuduk iyisiyle kötüsüyle ama vaktinizi seviyorsanız, seçicisiyseniz hiç okumayın. hayat çok iyi bir yazarın tüm eserlerini okuyacak kadar bile uzun değil.