intikam almak vs bağışlamak

her ikisi de değil, kendi yoluna gitmek en güzeli bence... intikam da almaya kalksan, bağışlamaya da kalksan her halükarda beynin onunla meşgul olduğu için enerjini de çalmış oluyor. her ne yaşandıysa yaşandı, buradan almam gereken dersi alıp kendi hayatıma enerjimi harcayayım diyerek kendi hayatına odaklanmak, bence en iyi intikamıdır ki zaten yaptıkları yanına kâr kalmaz, bir gün yaşattıklarını yaşamadan ölmeyeceği gerçeği zaten yüreğimin soğumasını sağlıyor çünkü ilahi adalete inanıyorum şahsen..

her gün sırtınızda 5 kilo taşla bir yerde bir yere gittiğinizi hayal edin. affedememek budur işte, sadece size acı verir. bağışlamak o kişiyle olan ilişkinin sürmesi anlamına gelmez içinizde affedip yola devam etmek en güzelidir. gerekiyorsa o insanı hayatınızdan çıkarabilirsiniz. sizin onu affettiğinizi bilmesine gerek de yoktur üstelik. gidip "seni affettim hadi gel kaldığımız yerden devam edelim." deme gibi bir zorunluluğunuz yok affetmek bu değildir. intikam almak affedemediğiniz olayı ne unutturur ne de hafifletir. sırtınıza 5 kilo daha taş biner hepsi bu.

bir süre sonra bağışlayarak intikam alma şekline dönerek çözülen sorunsal.
ancak bağışlamak derken her şeyin eskisi olması tabii olarak söz konusu olamaz.
ilişki kesilir, hayata devam edilir, karşı taraf bunu bilir veya bilmez ama umurunuzda olmaz ama haberler gider merak etmeyin.*
siz sadece başarılı olmakla aynı zamanda intikamın en üst noktasına ulaşırsınız.
en kolay ve en zor intikam şeklidir.

öldürmeyin ama daha beter olacak şekilde zarar verin.

buradan 1 ve buradan 2 olmak üzere iki şarkı arasında kaldığım seçimdir. ve elbette ki kendi yoluma gitmeyi seçtim... yalnız bir filmde şöyle bir sahne geçiyordu:
+ ama sen de unuttun artık olanları baba.
- yapılanlar unutulmaz kızım, affedilir. ben affettim. yoksa hiçbir zerresini unutmadım.

zührevî dertler dünyası, ben ne affettim ne unuttum diyeceğim ama unuttum. zira biri hatırlatana kadar unuttum. güçlü hafıza ruha yüktür sözüne binaen ruhum, ilahi bir el değilmişcesine iyileşiyor. yoksa yaşayamazdım. bahçeleri bahar görmesin. tüm kötülerin...

bu hayatta herşeyin bedeli olabilir ama bu bedel sizden olmasın her zaman en güzeli gitmektir.
adana sıfır bir değil abenin intikamını alasın

bağışlamak en büyük intikamdır bana göre.
"sen bağışlanmaz bir şey yaptın ama bak ben nasıl yüce gönüllüyüm ki senin gibi beş para etmez birisini bile bağışladım" dersiniz içten içe ve bir daha da eskisi gibi olmazsınız o insana karşı...

intikam almanın bağışlamanın içinden geçeceği versustur. sen kendini bağışladım diye kandırsanda vicdanın bunu gerçekten izin verir mi eyyyy sözlük yazarı? yarın sana kazık atan bu adam bu enayi zaten saf salak diyip daha büyük ısırık almaya kalkmaz mı? atalarımızında dediği gibi yılanın başını küçükken ezeceksin.

affetmek güzel olanıdır diye öğüt verir büyükler nitekim affetmek büyüklüğün şanındandır ve fakat intikam almak da insani bir duygu hele ki bazı durumlar vardır intikam ateşi seni yaşatır adeta nefes sebebine dönüşür ki onları da anlayabiliyorum.

intikam almak güzeldir. bağışlamak erdemmiş geçin bu işleri aklımda bir yara olacak bağışlamayı yapmam.

bağışlayın, evladım, bağışlayın ve huzura erin.

intikam almak istemiyorum kimseden. bunun için uğraş vermek istemiyorum. fakat bağışlayamıyorum da. içim acıyor. affetsem kurtulacağım ama olmuyor.

intikam da almam bağışlamam da direkt silerim.

net olarak "umursamamak".
ne intikam alacak kadar kafaya takarım, ne de bağışlamak için uğraşırım.

benim intikamım intihardır.

nefret ve öfke çok güçlü duygular, intikam arzusuyla kalbimi daha fazla yoramam. öte yandan bazı insanları affetmek yaptıkları yanlışları ve yaşatılan kalp kırıklıklarını ödüllendirmekle eşdeğer.

bu yüzden üçüncü bir seçenek ekliyorum; ruhumu özgür kılmayı tercih ederim.

eğer olur da bağışlayabilirseniz... (bağışlayamazsanız zaten yapacak bir şey yok)
sizin psikolojiniz için iyidir. ve vücut kimyasından dolayı da bir gıdım da olsa sağlığınız için.

bağışlamayı hiçbir zaman beceremem ben. bağışladığımı zannederim, sonra en ufak bir pürüzde yapılan önceki hata da üstüne eklenir ve tepkim büyür de büyür.
zaten hiçbir zaman tek olayda tepki vermem ben. olaylar birikir ve ben taşma noktasına geldiğimde patlar her şey.*

intikama gelirsek, özellikle planlar kurup yaptığım bir şey yoktur bu güne kadar. en fazla ayağıma top gelmiştir ve ben de golü atmışımdır. insanlar yaşattığını yaşamasını her zaman istemişimdir, o başka konu.

zaten hayatımda herhangi bir yeri olmayan insanlar için bunların hiçbiri devreye girmez. defolur giderler hayatımdan. aslında çizgilerimi geçen birinin hayatımda daha önce bir yeri olmuşsa dahi ondan sonra olmaz.*

durumun niteliğine göre değişir diyeceğim durum.
önemli bir konudaki yanlışı intikam almasam bile bağışlamam.
ha, o insanı hayatından tamamen çıkarmak ta bir çeşit intikamdır.

ben bağışlarım ama hataları bağışlarım yanlış yapanları hayatımdan siler öyle yaşarım.
he intikam ne zaman gerekir o raddeye de kimseyi getirmesin yaradan.