itiraf

turgut uyar'dan gelsin:

sevilmek uğruna, bendimden, benden, duygumdan, etnik kimliğimden, gelenek göreneklerinden, onur, haysiyet, şeref, gururdan vazgeçtim…

hacel obasını engin sandım.

sürekli ölmek istiyorum. naparsam yapayım aklımdan atamıyorum. en ufak moralim bile bozulsa hemen ölme düşüncesi geliyor. tabi bu biraz işin şımarıklığı ama artık neden bir şeylere katlanmalıyım bilmiyorum. neden yaşamalım bilmiyorum. kimseden teselli veya bu konuda yardım da beklemiyorum keşke herkes işine baksa ve beni rahat bıraksa bu konuda. artık yaşamın anlamsızlığı içimde çığ gibi büyüdü. hiçbir dünya zevki umurumda değil artık. vazgeçtim çoktan. çoktan vazgeçtiklerimden kurtulmak istiyorum, atlatamıyorum. atlatmak istemiyorum. bazı şeyler benden kurtulmuyor. tabi ki hala içimde bir şeyler kalmasa devam edemezdim ama artık gözüm onları da görmek istemiyor. çok sıkıcı cidden. elle tutulur bi yaşam savaşım yok sadece sürekli hastayım ve yorucu. hasta olmasam da yorucudur belki bilmiyorum. sağlam kafa ve vücutta olmadım hiç. bir kez olsun cesaretli olmak istiyorum ve son olsun istiyorum. yaşadığımız çırpındığımız her şey çok manasız. sadece oyalanıyorum gibi hissediyorum.

bir haftadir asiri ama asiri mutsuzum.
dudaklarimin her tarafi ucuk doktu uzuntuden.

üzülmek kırılmak istemiyorum...

yaralı bir kadınım zaten... nolur, üzmeyin beni, ciddiyim...

amerikadaki annemin beni bu dunyada en iyi anlayan kadin olduguna inaniyorum.

paranoyadan dolayı iki gün ruh ve sinir hastalıklarında yattım. birilerinin peşimde olduğuna kendimi inandırmıştım işte. hiç el açıp dua etmek gibi bir şey aklımın ucundan bile geçmedi. neyse artık ilk gece uyandım biri bana bakarak çavuş tokatlıyordu. ona “önce bana bir içki almayacak mısın?” diye sordum. ertesi gün beni nerede görürse kaçıp saklanmaya başladı.

tek erkeğin ben olduğu ve birden fazla kızın olduğu bir sohbet ortamında en güzel kızlara bakmaktansa genelde daha ilgimi çekmeyen kızlara bakarak konuşurum, aksi halde diyeceklerim karışabiliyor, güzel güzel cümleler kurup ağzım iyi laf yaparken bir anda düşük iq lu maymuna dönüyorum.

çok zor bir gündü. bildiğim ve bilmediğim bir çok şey aynı güne denk geldı. sanırım bugun 30'dan fazla kişiyle konuşmuşumdur. çok yoruldum. iş ayrı yordu şahsi konularım biraz ayrı yordu.

neyse gün bitti.

sahile gidip sakınce kendime geleyım. şuan demli çaya kalp atarım :) şuan o lazım.

kendimi kötü hissettiğim zamanlarda, aklımdan deli deli düşünceler geçiyor, kendi kendime triplere giriyorum uzaklaştırmak için, uzaklaştırıyorum da. yalnız yaşamak çok zor olabiliyor, yürüdüğün yolda yalnız olmak, düşüncelerinle sıkça baş başa kalıyorsun..

dürüstüm ben yaptım,aslında ben yaptım,dürüst olmak gerekirse ben yaptım demektir

şuraya bile yazamayacağım bir husus var.
dur bakalım biraz daha zaman geçsin akla kara belli olsun da kendi kendime gelin güvey olmadığımı anlayım. böylece içsel sıkıntımı buraya kusabilirim.

dostum bazen aklından bile geçirmeye imtina edemiyor insan bırak kağıda dökebilmeyi kaldı ki buraya yazabileceğimi tahayyül dahi edemiyorum

son 6-7 ayı cok kotu yonettim.
daha dogrusu yonetmeyi basaramadım.

simdi 6-7 ay oncesine gidicem.
o donem 1 senedir hayatımda kimse yoktu.
ve cok sık gecmisten adamlar arayıp tekliflerde bulunuyorlardı. ben hepsini sallıyordum. cunku tek dertleri sevismekti.
seni gormeye antalya dan geldigim kahveni icmeye gelebilir miyim diyen de oldu
ben holding patronuyum senin icin sehrin diger ucundan sana gelicem gercekten nasıl istemezsin diyen de
naz severim ama beni 7-8 aydır reddediyorsun bıktım diyen de.
boyle abartıyorsam serefsizim 20 ye yakın teklif aldım o donem.

bu cocuk farklıydı. ilk gorur gormez vuruldum. bambaska bir enerjisi vardı. cok da yakısıklı namussuz. cok da zeki ve donanımlı. ve komik.
cocuk beni aradı. telefonumu kaydet dedi.
birkac haftada bir aramaya basladı.
sosyal medyada her paylasımıma anında kalpler koymaya basladı.
ve bir gun kahveye davet etti iki ayın sonunda.
kahve ictik. birkac saat konustuk. guzeldi. hayatta ne kadar yalnız oldugundan ve benim gibi harika bir kadının ona ne kadar iyi geleceginden bahsetti. cok farklıymısım. hem bambaska bir auram varmıs hem de cok agırbaslıymısım. cok zarifmisim. cok akıllı ve bilgiliymisim.
dibinizin dustugu bir adam boyle konussa siz ne hissedersiniz?
sonra birkac hafta sonra dedi ki sana bayılıyorum senle saatlerce konusabilirim ama teklifimi kabul edersen bir sonraki etaba gecelim. is cıkısları sana geleyim. yiyelim. film izleyelim. seviselim. haftasonları tiyaroya sinemaya gidelim.
yani sevgili olalım demeden sevgililik teklif etti.
ben de dustum.
sonra yakınca gorustuk ettik. ve bi daha aramadı.
en basta ilk tepkim haksızlıga ugrama hissiyatıydı: kız arkadaslarıma hep sunu soyluyordum: -beni kandırdı. bana yalan soyledi.

velhasılı cok cok uzuldum tabi. ara sıra kendi kendime aglıyordum.

sonra o sıra cok hossohbet bi cocuk geldi hayatıma. evliydi. bana simdiye kadar evli adamlardan cok teklif geldi. tatlı sert cok guzel idare ettim. benim bu hikayedeki sıkıntım su oldu. konusmak hosuma gitti. zaten uzgunken kafam dagılıyordu. ben zannettim ki diger adamlar gibi ben kıvamında mesafemi korurum. sıkıntı olmaz. ben onun bana fazla yaklasmasına zaten musade etmem. kendimce boyle de yapıyordum. ona gore konusmalar. ona gore bir mesafe. sadece sohbet vardı. ama onun karısıyla kavgaları buyuyunce olay biraz karıstı. bana cok icini dokmeye basladı. ben yeterince soguk yapamamaya basladım. sonra karısıyla arası duzeldi. neyse sonra topladık. simdi konusmuyoruz bile.

valla bu iki adam son altı yedi ayda psikolojimi bitirdi benim.

mesleğim olmasa bakılır mıydı ki yüzüme? sanmam.. adımdan önce geliyordu .. ilk evlilik belki hataydı .ya ikincisi. ? tam ruh eşimi buldum derken bana dayattığı teklif de neyin nesiydi ? kızımı yılda bir kez görecektim… daha on yaşında. benim kucağımda büyümüş kızımı. ve beni de aramayacaktı vakitli vakitsiz. insan değişirdi de bu kadar mı olur…şimdi ellerim bağlı .

hakikaten yeter artık. yıldık başı sonu belirsiz aşk hayatı dinlemekten.

bir blog, günlük münlük tutsa da bizi salsa..