kod yazmak

oldukça zor olduğunu düşündüğüm eylemdir.

birkaç defa kod öğretici mobil uygulamalar ile bir şeyler yapmaya çalıştım ama olmadı.

yapanları tebrik ederim ve kolaylıklar dilerim.

(bkz: stackoverflow)

aslında zor değil, algoritma ve yazılım dili çözüldüğünde baya basit.
mesele debugger yazmak.

müzik dinlemeden yapılamayan yegane eylem.
(bkz: agresif heykır müzikleri 1 hour)

kod yazma ile ilgili sıfır bilgisi olan biri olarak python öğrenmeye niyetlendim, etrafımda çok iyi seviyede yazmayı bilen insanlar var. bana kendi başıma öğrenmem gerektiğini öğütlediler. tesadüfen sıfırdan öğrenebileceğim bir video serisi buldum. günde yaklaşık 6-8 saat çalışarak iki haftada temel pythonu öğrendim. belki bilgisi olan insanlar daha hızlı bir şekilde öğrenebilir. öğrenmek için eğlenebileceğiniz bir yol bulmanız gerekli diye düşünüyorum.

yazılım güvenliği uzmanları kod yazmanızı izliyor ve yaptığınız en tehlikeli hataların yeni bir listesine sahipler..buradan

hemen hemen şöyle işleyen süreç:

- çalıştır
- 50 hata bulundu
- 1 hata düzeltildi
- çalıştır
- 75 hata bulundu

okunaklı yazmak önemli örn <!-- bunu okuyan coder kör oldu -->

bazı insanlar nasıl oluyorsa matematik bilmeyenlerin kod yazabileceğini falan iddia ediyor. böyle bir şey söz konusu dahi olamaz. matematik bilmiyor, analitik düşünemiyorsanız yazmayın.

bir süre sonra sıkabilen bir eylemdir. tek kaldığınız da iyi gider ama, severekte yapardım.

"ne diye şu işe 10 sene önce girmedim" dedirten hede. kafama koyayım.

öyle bir iştir ki, bir anda bırakamıyorsun.son 3 günde bunu anladım

kod.
aha yazdım. linç etmeyin lütfen.

kod yazmak tek başına uzun vadede bir şey ifade etmez. kendinizi devops, azure gibi deployment süreçlerinde ve yazılımda architect seviyesinde geliştirmezseniz 80-100.000 gibi komik paralara çalışmak zorunda kalırsınız ben diyeyim.

bir bilgisayar mühendisi olarak bir türlü alışamadım şu tanıma... kod yazmak ne amk? programlama kelimesini aldılar, ne hale getirdiler.

donanım bilmek, kod bilmekten kat kat daha iyidir. türkiye ve dünya "geleceğin işi yazılımcılık." diye diye milyonlarca işsiz coder doğurdu fakat kodcunun çeyreğinin çeyreği kadar hardwareci yok. bırakın kodu modu pcbler üzerinde çalışın.

yazılım bilgisayar kod cart curt.hiç anlamadığım, yapanı da kıskandığım işler.

çok imrendiğim iş, oturup yazılım dili öğrenmeye zaman ve emek harcayamam çünkü hali hazırda bir mühendislik alanında uzmanlaşmaya çalışıyorum ama gerçekten çok isterdim kulaklığımı takıp havalı havalı kahve içerken bir şeyler yazayım çalışmasın sonra tekrar yazayım bir proje üzerine binlerce satır kod yazayım ama kader değilmiş.

belki birazcık daha maddi özgürlüğümü kazandığımda oturup ufak çaplı bir eğitim alırım

c dersi almıştık ama kara tahtada,
belki eğitim şuan okullarda öğretilen değildir.

batılılar da birkaç genç beraber birçok program veya uygulama hazırladılar ve şuan teknoloji şirketi haline geldiler.

bilgisayar meslekleri içinde zihni en çok yoran budur. çünkü her gün öğrenmek ve gelişmeyi takip etmek gerekiyor.

bir sitenin kodları en az bir kitap kadar olmuşken,
akıllı telefonlar en çok kullandığımız aletlerken,
her gün hızla yenilenen yazılım ve donanım çeşitliliği varken,
öğrenirken çok zorlanıyorsanız uzak durunuz.
öğrendikçe keyif alıyor ve kolaylaşıyorsa devam ediniz.

kızların verdiği bir meslek haline gelince patlama yapmıştır. kemancıyım. "mihrabım diyerek" çalarım aşıkların yanında lokantalarda. balıkçıların gözdesiyiz evelalah. yolumuza bakarız.

kod olayında bir ara anneler çocuklarından utandı. "bu adam niye evde donla oturuyor" dedi anneler. herkesin oğlu takım elbise giyip işe başlamıştı ama kendi oğulları atlet ile neşe içinde sırıtıyordu. konu komşuya, "bizim oğlan tekfen'de işe girdi ilyas abinin yanında" dedi anneler.

sonradan bu mesele medyada yer bulunca, herkes gururlanmaya başladı evladıyla. benim oğlan kod yazıyor dediler. lan yani...töbe yarabbim bu 80 kuşağı neler gördü şu dünyada neler.

masa başında sürekli patates cipsi yiyip osbir çeken yazılımcı sterotipi, bir anda fucker yazılımcı, "verilen yazılımcı bey", yazılımcı paşa oldu. cem yılmaz don't disturb'da "lan daha 20 sene önce tüm aile su böreği yiyorduk" diyor ya hani peri hanım'a, o şekil bir değişim yaşadı bu kişiler. salaş adamdan, matkap bey'e evrildi insanlar. çünkü #codeislife falan şeyleri çıktı. "yav he he life" dedi eskiler ama tehlikeyi görememişlerdi. tehlike şuydu:

(bkz: ekşiciler)

bir anda %99.8 oranında yazılımcı olan ekşiciler, mesleğin onurunu yüceltti. her şeyi yüceltmeleri ile ünlü ekşiciler, bu işe de el atmakta gecikmemişti.

"ya sg olm java mı kaldı lan eheheh amatör eğlendirir. typescript tercih ediyom ben" gibi cümleleri ve "php artık bitti" gibi önemli tespitleri ile, yazılım dünyasına ve kezban düdüşleme dünyasına önemli katkıları olan ekşici kardeşlerimi, buradan sevgi ile öpüyorum şu güzel günde.

eskiler ekşici değildi. oldschool adamlardı eskiler. @ts-check'i çakarlardı mesela bu insanlar, error olmadan aslanlar gibi javascript'ten yürürlerdi. "typescript özgecim" cümlesini duyduklarında, o ekşicinin yüzünde mancınık gibi şak şak şak şaklatmak isteyen bir asabiyet vardı eskilerde.

keman aleminde bu yok işte. mihrabımı çakarım 1000'lik cepte. kodun modun sıkıcı olduğu kanaatindeyim. ona ıslanan kadın da gitsin saç kurutma makinesi ile geri kurutsun kendini. bir kadın bir ekşici prototipi ile birlikte olunca intihar etmeli bence. kadınlık onuru ayaklar altına alınmamalı. cips yiyom şu an. cips, kemancılıkta da önemlidir ve güzeldir. laysciyim ben özgecim. kod yazıyom.