korku

ecele faydasi olmayan sey

living fearlessly kitabi ile hayatimdan sonsuza kadar silmeyi dusundugum ve uzerine gidildiginde oylece yok olan varligi size bir sanri olarak gorunen ancak gercekte korktugunuz ve yapmaya cesaret edemediginiz her seyin aslinda uyguladiginizda korktugunuz sebeplerin teker teker dagilacagini gormeniz olgusu.

story:
“my mother once tried to frighten me with an appalling story of a ghost in a dark chamber. i went there immediately, and expressed my disappointment at having missed the ghost. mother never told me another horror-tale. moral: look fear in the face and it will cease to trouble you.”

çoğu insanın size saygı duymasının tek yolu bu duyguyu hissetmesinden geçer.

süre uzatır, hata yaptırır. çok net bilgi.

bi seyden cekinmeye sebebiyet veren sey. mesela benim gazozsuzluktan korktugum gibi. evet.

yönetim şekli.

en tehlikeli duygudur. insanın davranışlarının değişmesine en hızlı neden olan duygudur.
kişiyi kendi benliğinden uzaklaştırır, inançlarını dile getirememeye, yapmak istediklerini eyleme geçirememeye, gelecek ümidinin çöp olup, kendi yaşamının sorumluluğuna karşı mahcup olmaya neden olur. ne olursa olsun susmamak, davranmak ve korkmamak insanın kendi benliğine saygısındandır.

kontrol altında tutulması en zor olan, ayrıca başkaları tarafından en kolay kullanılan duygu.

illüzyondur.

canlılara dair savunma mekanizmasını tetikleyen süreç.
korkular çok farklı olmasına rağmen ortak noktaları savunma güdüsünü harekete geçirmeleridir.
bence neyden korkacağımıza da bazı durumlarda biz karar verebiliriz. işte buna da cesaret denir.

korkunun dağlarında kuzular otlatırdım.
hepsini endişenin kurduna kaptırdım.

benim en sevdiğim duygu olabilir.
ve adam gibi korku filmi çıkmadığından dolayı da bi miktar üzünçlüyüm.

birkaç gün önce son zamanlarda hiç olmadığı kadar şiddetli deneyimlediğim duygu. bir pazartesi, günü saat 13.07 ve bütünleme sınavı için okula gitmeye hazırlanıyorum. son bir haftadır çalıştığım bir sınav bu ve sadece sınava girebilmek için tamamladığım hasta kotasının bana maliyeti 25 bin lira. 2 ay emek verdiğim, hasta aradığım, bulduktan sonra tamamlayabilmek için günlerce binbir stresle boğuştuğum bir dersin ve stajın bütünleme sınavı. önceki haftalarda bütünleme takvimi açıklndığında hızlıca saatlere göz gezdirdiğimde bir sınav hariç hepsinin 14.30'da olduğunu gördüm ki o biri de 14:00 zaten. ve yıl içindeki bütün sınavlarımız 14:00 ila 14:30 arasında oluyor.
sınavın saatiyle ilgili ekstra bir duyuru gruplarda yapılmadı ve ben de neden tekrar kontrol etmediğimi hiç bilmiyorum. bu kadar önemli bir dersin hem de. sonra dedim ki 'baktım ama tekrar bir bakayım emin olayım bu sınav 14.00 olan değil di mi' diye. öyle olsa bile yetişirim saat daha bir zaten. sınav listesini açtım ve sınav 13:00 yazıyor. saat o sırada 13:07 unutamıyorum. yarım saatlik yol ama asla yetişemem diye düşünüyorum o sıra. tam olarak hazır bile değilim üstelik. ekranı kontrol ediyorum saate bakıyoeum dersin ismine bakıyorum yaklaşık 5 saniye falan sürmüş olması lazım ama benim hissettiğim çok daha fazla. beşinci saniyeden sonra boynumdan kulaklarıma hızlı bir sıcaklık artışı oldu. hani başımdan aşağı kaynar sular döküldü derler ya tam tersi boynumdan kulaklarıma kafamın içine basınçlı sıcak bir şeyler yükseldi. kendime kızıyorum o sırada nasıl kontrol etmezsin kime ne diyebilirsin yani saati kontrol etmemek ne demek. en basit sınavlarda bile kaç kere kontrol edersin normalde. bu kadar önemli bir sınav ve gerçekten çalıştım, girsem geçebileceğime inanıyordum. birkaç saniye sonra da aslında aynı isimli dersin alt dönemlerdeki takvimine baktığımı gördüm. benimki gerçekten de 14:30'daymış. boşu boşuna kendime yaşattığım o korkuyu bir süre atlatamayacağım. izah edemeyeceğim bir sorumsuzluk bu. sınava girip kalmaktan beter bir duygu. diyebilirsiniz ki e ne uzattın bir kere daha alırdın o stajı. öyle değil işte. sadece okula gidip derslere girdiğim bir durum değil. sene uzaması, kalacak yer, hasta bulmak, yapılacak masraflar özellikle... toplam bir dakika sürmeyen bu süreç son zamanlarda beni en korkutan andı diyebilirim.

benim en büyük korkum hafif kız olarak gorulmek. onun da kralını yasadık tabi kardeşim;)

sen bir daha böyle sevilmeyecek misin? sevilirsin elbet. ben bir daha bu kadar çok sevemem diye korkuyorum.

korku , telaş yaptırır .
telaşla alınan karar her zaman doğru olmayabilir.
sakin olun .
olacak şey korksanız da olacak korkmasanız da .
en azından kriz zamanında mantıklı karar alın .

normal olandır.
anormali korkaklık.

yaşar kurtun müthiş sözlere sahip müzik dünyasındaki en anti militarist şarkısı.giriş sözleri bile insanı alnının ortasından mıhlar,korkuyorum anne,al beni içine,alışamadım anne al beni yine.gerçekten müthiş bir şarkı.90'larda ordunun halkı askerlikten sogutmak suçundan yaşar kurtun neden peşine düşmedigini bir türlü anlayamamışımdır.

doğarken bizimle gelen histir.
yüksekten düşmekten korkmaya, yüksek sesten korkmaya programlı doğarız.
bunların dışındaki korkularımız öğrenilmiş korkulardır.
bu, bedenimizi korumaya odaklı beynimizin, bize yaşattığı illüzyondur.

korku genlerimizde taşıdığımız bir özelliğimizdir. çocuk doğar doğmaz korku duygusuyla doğar.
bu genetik miras çok da eskidir üstelik. ta tek hücreli canlılar olduğumuz günlerden kalma bir miras hem de. korkudan dolayı sakınırız. bu da bizi hayatta tutmuş. adına "looming danger= yaklaşan tehlike" deniyor. sinek siz elinizi kaldırdığınız anda uçup kaçıyor. alın size looming. korkmayan, kaçmayan canlılar yok olmuş.
daha genç korkularımız da var. yılan korkusu mesela. insan gözü çalılar arasındaki yılanı daha orada olduğunu görmeden görür. böylece çıplak ayakla çalıya basmayız.
korku evrimin gerçkeliğini kanıtlayan bir olgudur.