küçük iskender

1 porsiyonun yarısı kadar ancak eder.

“bir nedeni yok yalnızca öptüm” şiirinin ve bir çok harika şiirin yazarı . eski roman filminde oynamasına da çok şaşırmıştım. kendisi bir kanserle hayata gözlerini yumdu ama eserleri hala canlı.

2019 yılında akciğer kanseri sebebiyle hayatını kaybeden, asıl adı "derman iskender över" olan türk şair. yurtiçi ve yurtdışında bir çok ödül almıştır. ayrıca bazı film projelerinde de yer almıştır. "küçük" lakabı almasının sebebi ise şiirlerinde "büyük" harf kullanmamasından dolayıdır. bu başlıkla beraber küçük iskender'i bir kez daha anarken çok sevdiğim bir şiiriyle veda etmek isterim.

(bkz: başlığa girmeden yazarı doğru tahmin etmek)

allah belamı versin
seviyorum işte ne yapayım
kavuşmak yalnızca varsayım, zayıf ihtimal
özlem hararetli bir esin, kırık bir hayal
ama zulmeden, kahreden o mavi sesin
'acı çekeceksin, yok olacaksın' diyor hâlâ

ve isyan ediyorum allaha
olmalısın, diye haykırıyorum
evet, evet, ordasın
hatta bir cübben
cübbenin de kürklü yakaları var!
ve ben, ölünce yapışacağım o yakalara
yanıt ver, diye bağıracağım, yanıt ver
neden neden neden neden neden neden
beni bütün şeytanlar alkışlayacak

küçük iskender / arabesk

büyük olmayan iskender. iskenderlerin dünya tarihinde hep bi büyük küçük ayrımı yapılmış. papağanı bile öyle büyük iskender papağanının bordo bir lekesi vardır ve daha iridir küçük iskenderden.

enflasyon yüzünden yoğurtlu iskender'in ufaltılmış porsiyonudur...
rezalet kardeşim yoğurtlu kebapta mı yiyemiyoruz.

afrika'ya döndük.
bak şu var çıkma f-16 motorlu kaan yaptık yunan korktu ya yeter...

porselenleri küçültelim, mutmain olalım..

ölümüne üzüldüğüm cesur yürekli şair...

"evde kedi, köpek beslemekle hayvansever olunmaz,
hayvansever dediğin benim gibi koynunda yılan besleyecek!"
küçük iskender

en sevdiğimdir...

ağır bir parfüm reveransı

senden sonraydı..

hayvansız kalmış bir orman
gibi ağlamaklıydı kainat;
senden sonraydı..

hangi dağda ateş yansa
o yana ağlardı atlar,
ve bir kartal
bir kartala dayıyorsa başını
aşk
çağrıldığı her randevuya
geç kalmış demekti!

senden sonraydı..
gökyüzüne teslim oluyordu ayışığı
ah onun zarif parmaklarına dolanmış kuğular,
ve kalbi delik bir melek sabahlıyordu
yeryüzünde,
ümit: kurugül çocuk! ümit: aksigül çocuk!
hayat! beni ılık ılık esir al!
diye bağırıyordum çakal karasında
hançer nefesinde!

çünkü
bir insan ne sır verebilirdi ki gölgesine
aşağı gölde kıyıya vuran genç nilüfer
ağzında bir başka genç nilüferle
ölmekteyse, ve akşamüstü
bir annenin çocuğunun üstünü örtüşü gibi
örtüyorsa sancıyı ve ölümü,
bir insan ne sır verebilirdi ki gölgesine!
çünkü
uyuyacak kurt soyunur
üstünden dağları çıkartırdı!
dağlar, kokarcalarına alevcesine sokulurdu
dağlar, sularına alev içercesine dokunurdu
dağlar, dağlarına dürüsttü
dağların namluya sürülü
kurşunu yoktu!
dağların mor avı çoktu dağların zor avcısı çoktu dağlar, dağlara bir kez daldı mı
kendi doruklarından mahşeri vurgunlar yerdi
dağların grevi borandı, çıyandı, yabanıl ottu

dağlara sinsi bulutlarla inen eşkıya baruta
kuytu, postal niyetine haysiyet giydirirdi!

hele mermi bir kez müstehzi bir ifadeyle
savurduysa tunç buhardan yelelerini,
atların toynaklarına kan gibi menzil
bakışlarına menzil gibi kan otururdu!

atlara dağ kaldırmışlığı karanlığın
o şen nallarda rakseden yosma şavkın gerdanı
altına batırılmış isyanın şakırtısıyla tutuşurdu!
tutuş benim yağız yılanımı puşi gibi sarıp da
tutuş benim delioğlan fırtınamı
ağzında ağıt gibi yakıp da
dumanıyla
isiyle,
dermanıyla
iniyle,
inlenen ismine nakış gibi işlenen kahpe fermanıyla
kapına dayanan tanrı misafiri sevdam, aşkımla
belalanan dağım! belalı dağlım!
dağlara adak adamış bir toprağın yangınıyım ben de!

bakma! dağını emziremedim
siyah sütümde zehir şıngırdar!
kızma! dağına bir taş da ben koyamadım
kumumda tuz var!

ama senin kulağına eğilip
dağ diye fısıldayan bu dudak
bir gün ya elinden ya ayağından
ya eteğimden ya da alnından
öfkelenme, öpmeyecek,
sadece şehit düşmüş bir hayalet nehir gibi fışkırıp
başka
bambaşka dağlara at sırtında dörtnala kan olup akacak!

"çocukluğumdan söz etmek isterim sana, eğer sıkılmazsan. bir gün otururuz evde, ben sana hayatımı anlatırım dakika dakika. kaç yaşımdaysam, o kadar yıl sürer konuşmam. çay pişiririz. çaydanlığa su yerine votka koyarız sen dilersen. sonra da sen anlatırsın: sevdiğin filmleri, sevdiğin parçaları, sevdiğin canlıları, sevdiğin... hep sevdiğin şeylerden konu açarsın. ben sıkılmam. ben seninle sıkılmamayı seni ararken öğrendim. seni hayal ederken keşfettim sıkılmamanın azametini. bir insan, bir insanı sıkamaz. bir insan canı isterse sıkılır. hacimler açarım sana içimde, dolman için, oraya akman için. hacimler açarsın bana; çağlayarak gelirim. endişelenmen gereksiz,

bir nedeni yok. yalnızca öptüm."

1 porsiyon iskendere verilen addır. 1.5 iskendere ise büyük iskender denir.

“yaşarken kimse kimseye benzemez ölünce herkes birbirinin aynı nasılsa.” şiirinin birinde böyle yazmış, benzersiz olma cesareti veren naif adam. sevenlerinin üzerinde derin izler bıraktın. ölüm yıldönümünde saygıyla...



bir organ nakli gibi sevmiştim seni;
çürük gözlerine bağışlanan ellerim,
yırtık dudaklarına bağışlanan şiirlerim..
darmadağın kadınların,darmadağın ettiği erkekler gibi
sevmiştim seni...
çok eskitilmiş bir aşkın hatırlanması,
sevgilinin resmi karşısında çocuksu bir iç kanaması
aslında işin açıkçası;
rüzgarın fırtınaya dönüşmesi gibi
hayatına yönelik bombalı bir saldırı gibi
geriye çekilirken herkesi öldürmek gibi

sevmiştim seni...
ruhum kan kaybederken nasıl tutarım seni şimdi deniz gibi,
neticesi olmayan herhangi bir sebep gibi
ortalık yerde durup dururken
sevmiştim seni...
atlara kalırsa çoktan kaybettik savaşı,
mızraklar kırıldı, kalkanlar delindi, ganimetler paylaşıldı.
kasaba meydanında birbirini dövmekten
yorulan iki kovboy gibi,
bir tabancanın namlusuyla tetiğiyle,
kendisinden farklı,
kendisinden ayrı,
bir silahın şarjöründe tanışan iki soğuk mermi gibi,
aynı bedene sıkılan iki el kurşun gibi,
katille kurban arasında o birkaç saniyelik telaşla
sevmiştim seni... ''küçük iskender ''

"
...
şimdi sessizce uzaklaşmalıyım. çünkü beni anlamadığını, anlamak için uğraşmadığını, hatta bunu önemsemediğini biliyorum. aynı otobandaydık ve birimiz birimizin yanından geçip gitti. hafızasızlığı, gurur saymanın adil yanı! . hangimiz süratliydik; önemi kalmadı. hangimiz daha özveriliydik; bunun da… umarım mutlu olursun. bunu bir çöküntü anında da söylemiyorum. hiç kimse aldatmadı ötekini; yalnızca böyleydik işte! . yüzüme öyle bakma nefretle,

bir nedeni yok. yalnızca öptüm."

üzülme gülüm!
toparlanacağız birlikte,
ayağa da kalkacağız,
yürüyeceğiz de gülüm.
hem de çelikten toprağını dele dele hayatın.

küçük iskender

bugün sayın küçük iskender'in vefatının 5. yıl dönümü. şiirlerini çok seviyorum. özellikle de hasta hayat depoları isimli kitabına bayılıyorum. bu kadar güzel ve düşündürücü şiirler bırakan pek değerli şairimiz huzurlu uyusun.

sev ıslak tüylerimi sevgiye ihtiyacı olan bir canavarım ben. anlam kazanayım senin yanımda altında yamacında. bizi sevmiyorlar hayta sevgilim bizi istemiyorlar ne bu erk ne bu gezegen ne de aykırı uçtakiler.
kilerimizdeki umut da tükendi aklında olsun.

hatırladığım kadarını yazmak istedim. eksikleri olabilir. güzelliklerle uyu küçük iskender.

ekrem coşkun döner kebapçı'da içinde 40 gram et olan iskender dönere verilen ad.

"biz hepimiz yaşanan korkuların ürünleriyiz. yüzlerinde patolojik bulgular taşıyan anne - babaların bir tür sosyal halüsinasyon sayılabilecek birliktelikleri esnasında düştükleri yokolmama telaşının oluşturduğu performansyon ürünleri!"

cümlelerin sahibi yazar.
eser zatülcenp

allah rahmet eylesin. yasadigi donemin bence en buyuk sairlerindendi.