normal sözlük yazarlarının en eski eşyası

neden eşyaları bu kadar önemsiyorsunuz en eski arkadaşını önemse

16. doğum günümde kuzenim bana bi tshirt almıştı hala duruyor ve oluyor bana gördükçe hayret ediyorum. daha eski eşyalarım da var ama şuan etkin olarak kullandığım bişeyi söylemek istedim

en sevdiğim çocukluğumdan kalma peluş ördek. en az 10-12 senesi var .hala hatırlıyorum eyüp feshanede bir sürü masada dizili idi bunlardan .annem ve babamla gitmiştik, görünce çok hoşuma gitti neyse 20 tl ya alınmıştı. (parasını bile hatırlıyorum) .göbeğine basınca vak vaklıyor :) hala koca adamım odamda duruyor. çocukken annem yanımda yokken bunla uyurdum.


paraya bile değişmem

doğum belgem :)
1992 yılında alınmış bir zippo. (annem babama hediye etmiş, o da bana bıraktı)
bir de minimum 150 yıllık havlu.
(babaanneme, babaannesinin annesi vermiş)

evde pek yeni eşya yok sayılır ama sanırım en eskisi dedemin piposu.

kendim.

insanın kendisinden daha eski neyi olabilir?

benden daha eski olan şey zaten bana ait olamaz.

o yüzden kalp diyorum.
var olduğum andan beri benimle olan, en sevdiğim eşya.

50 li yıllardan kalma zippo bir çakmak.

50 yıllık hakiki çin porseleni çay ve kahve seti. 65 yıllık porselen şekerlik. 47 yıllık zümrüt broş, 45 yıllık yakut kelepçeli bilezik.

babamın mirası browning hp 40 yaşında.

lee wrangler polarim. 90 larda almıştı teyze oğullarım. önce büyük kuzenim giydi ardından öteki kuzenim 2003 den itibaren de ben giyiyorum. güncel olarak yaz kış giymekteyim eskiden böyle ürünler yapılırdı işte.
ikinci 2004 den beri yattığım aynı iki kişilik bazam. hâlâ taş gibi.
sonra 2007 yılında aldığım pipom.
ve son olarak 2009 dan kalan alto saksafonum.

eşya saklamayı sevmem eskiyen şeyi atarım, anı hatıra vs gibi şeyler alemimde bir şey ifade etmiyor ama bunlar hâlâ güncel kullandığım ürünler bu yüzden hâlâ benimleler.

bebek beresi.
her şey atılmış, ihtiyacı olanlara verilmiş ama onu saklamış manyaklar.

dayımın verdiği bir fotoğraf makinesi var.
buna benziyor ama tepesinde güneş ile çalışıyor. şimdi fotoğraf çeksek onunla kör oluruz.

eşya denince kullandığım bir şey olduğunu anlıyorum, yoksa bebeklik ayakkabım duruyor.
başlığa gelirsem almanya 1990 dünya kupası forması gelmişti hediye olarak. ben oyumu ondan yana kullanıyorum.

küçüklüğümde alınan peluş ayıcıklardan bir tanesini saklıyorum

küçüklüğümde alınan peluş kunteper canavarı.

başlığı akışta gördüğümden beri.. sanırım 5-10 dakikadır düşünüyorum, düşünüyorum..
''cidden'' diyorum ''en eski eşyam nedir benim?''

bi efes pilsen formam olmalı, bir yerlerde..
sanırım o. 93'ten falan kalma..
bir de özgürlük ve dayanışma partisi'nin program ve tüzük kitapçığı var.
onu da 25-30 yıldan beri yanımdan ayırmamışdır.

bürücek yaylamızdaki çardak evimizin mutfağının yanındaki odamızın içerisinde, rahmetli güngör babaannemle rahmetli durmuş dedemin şimdi sit alanı olan tepebağ'daki evlerinden gelen tel kafes.

çıtalı telli bir mini dolaptır. eskiden buzdolabı mı varıdı? babama dedim ki bunu niye getirmişler? ete her hayvan gelir, ortada durursa alır götürür, o yüzden böyle kafeslerde muhafaza edilirdi" dedi.

yaylaya 70'lerin sonunda çıkmışlar. demek ki yaban gelir diye korkmuşlar.

o kafes, benim için abur cubur kafesidir. içerisinde abur cubur olurdu ben çocukken.

fotoğrafını çeker atarım bir ara. halen içinde muhakkak abur cubur olur. ama mandal da olur. gece lambası da. epey ufak tefektir ama birçok şeyimizi muhafaza eder.

bedenim.

1981 üretimi iskeletor figürü sanırım. yani bana ait olan en eski şey o olmalı. ama bende 20 yıldır falan eskiyor. bir arkadaşımın hediyesiydi. o almış 80'lerde. bu arada 1981 doğumluyum. bu oyuncak benim için üretilmiş! *