sence nasıl bir insansın sorusu

kendi halinde.

olması gerektiği gibi olmaya çalışan ama çoğu şeyi fazla ciddiye alan insan* kategorisindenim. şimdilerde biraz esnetmeye çalışsam da dakikim mesela, öyle böyle değil. insanlar geç kalınca içimde küçük bir dostoyevski belirip her şeyi sorun haline getiriyor. ama dışa vurmuyorum tabii.

fazla duygusuzlukla suçlanmışlığım var ama bence bu duygusuzluk değil, enerji tasarrufu modu.

insanlara ilk etapta hafif mesafeliyim. ısınmam zaman alıyor, hee ısındıktan sonra da yine çok bir şey değişmiyor ama olsun.

obsesif yanlarım var. ama düzen dediğin şey zaten biraz obsesyon gerektiriyor. ayrıca her şeyi kontrol etmeye çalışma huyumu da hayatı pratikleştirme çabası diye pazarlıyorum kendimce.

karnım açken bokumla bile kavga ederim. tok karnına şeker gibi bir insanım. pratik olduğumu düşünüyorum. geç kavrayan insanlara çok tahammüllüm yok. hem kaliteli hem de bayat espriyi severim. ne kadar ciddi durmaya çalışsam da bazen aklıma saçma sapan bir şeyler gelir. geçenlerde telefonda konuşurken durduk yere dünyanın sonu geldi! buuuzullar. buuzullar. şarkısını söyledim. inanılmaz da keyif aldım. nerede ne yapacağımı kestirememek gayet keyifli. elbette olması gerektiği yerde, olması gerektiği şekilde de davranıyorum ama onun dışında hayata karşı show must go on

dümdüz diye pekiştirme yapılacak şekilde.
anlatılanları olduğu gibi anlar, anlattığımın olduğu gibi anlaşılmasını isterim.
insan davranışlarını, sosyal eğilimleri, kültürel pratikleri analiz etmeyi severim.
bir yanım “gerçekçi ve mesafeli”, diğer yanım “mantıklı gördüğüm manevi ve mistik alanlara açık”
içimden ne geçtiğini çok kişiye açmıyorum korkudan, şüphecilikten ve güvenmemekten.
bir yaşın üzerini geçtiğim günden itibaren de "her kişiyi" sevmiyorum, "insan" olana sıcağım yalnızca.

kötü değil ama yararsız. gereksiz.

isminğn birincisi

benim "bence" nasıl bir insan olduğumdan çok, "sizce" nasıl bir insan olarak algılanacağımı da düşünmem gerekir. hem gerçekten olabildiğince kendim gibi sahici, dürüst olup, hem de bunun başkalarınca da olumlu bulunabildiğini görmek beni mutlu eder diye düşünenlerdenim.
"başkası olma, kendin ol." ama kendi oluşunun başkalarınca da olumlanıp olunmadığı duyarlığın da olsun, çünkü herkeste senin gibi kendisi. ama hem kendisi gibi olmak hem de aynı zamanda herkesinde bir parçası olduğunu farketmek zorunda.

sosyal ortamlarda, olsun o da insan denilen güruhtanım. ama belli etmiyorum. öyle yani.

duruma göre şekil alabilen.

hiçbir şeklim hiçbir durumu beğenemediği için komünist kalmakta ısrarcı biriyim. hatta sırf bu yüzden tam anlamıyla bilimsel sosyalizmi inceleyip, komünistliğe özünden sarılan biriyim. genelde solcuların yaşlandıkça marksist görüşten uzaklaştıkları söylenir/bilinir. mavi yakalılar için isabetsiz de değildir bu tespit.
bu bağlamda kendimi insanlara bilimsel sosyalist görüşe bulamadan açıklamam pek mümkün değil. 'teoride apolitik insan'lar, kişileri tanımak için siyasete bulaşmazlar ve siyasi görüşlerini gizlemeden ve o görüşler ile yoğurmadan konuşamayan insanlardan kaçarlar. bu tutumları delilik ya da aptallık olarak görüyorlar sanırım. üzerinde düşünülmüş bir tercih olabileceği akıllarında gelmiyor. kapitalist bir toplumda, kişisel ilişkilerini, yaşam kültürünü bir sosyaliste, bir devrimciye yakışır şekilde yaşamak gerktiğini ifade etmeye çabalamanız dışlanmanıza sebep olur. kapitalist toplumun solcularına da bu konuda güven duyamaz benim gibi biri.
sorun tabiki de salaklık akıllılık kıyası ile araştırılmaz. sorun anlamamak sorunudur ve anlamamanın çevresel/dış kaynaklı olan türleri yoğun şekilde gerçekleşir dünyamızda. hayatı zannettiği şeyin kapitalizm olduğunu anlamayan insanın sizinle aynı siyasi görüşte olması fayda sağlayıcı bir unsur olmayacaktır. * *

iş yerinde, sert, ukala, gıcık, disiplinli.
sosyal hayatında, alkolik, dalgacı, lüks düşkünü,köpeğini seven.

bir insanım. net bilgi, yayabilirsiniz…*

harikulade biriyim
başka soru

dürüst olduğumu düşünüyorum.
götüm başım oynamaz benim. seni seviyorum dediysem(herhangi bir ilişki türünde) seviyorumdur ve kurcalamana gerek yoktur.
sevmiyorum dediysem de sevmiyorumdur. yapman gereken şey bunu da kurcalamak değil, s.......olup gitmektir.
sonrasını biliyorsun işte.... sen saaaağ, ben selamet

birazdan sinirli bir insan olacağım sanırım, la havle, la havle...

tabii ki de mükemmel. bu da soru mu.

ben hayattaki olumlu ve olumsuz her şeyi cebine koyan bir insanım .mutlaka bunlardan ders çıkarırım. herkesin de çok iyi olmasını, mutlu olmasını dilerim. insanları kolay kolay kaybetmemeye çalışırım .
elbette olumsuz yönlerim de vardır. örneğin karamsarımdır biraz .onun dışında fikirlerimden kolay kolay vazgeçmem ama dinlemesini de bilen bir yapım var. bana göre ben böyle bir insanım .tabii başkasının da ağzından dinlemek lazım çünkü kimse kendine kötü demez.

rahmetli dedemin dediği gibi good boy

düz adam sami + sakal = tool

yaprak gibi insanım da bunu yargılamak buradakilere mi düştü demeden edemeyeceğim.

sözlükte insanlar benim hakkımda genelde beşiktaş, alkol ve de milliyetçi olduğuma dair bir şeyler söylüyor. ben de buna dayanarak kendimi insan değil; içki içmekten ciğerleri pörtlemiş bir kara kurt olarak tanımlıyorum, hayırlı cumalar ve auuuğğ.

ya iyi bir insanım yada iyi olduğunu sanan bir geri zekalı. ben de cevabı tam bilmiyorum.