şimdiki aklım olsa

şimdiki aklım olsa dün yaptıklarımı bugün yapmazdım, ama dün yaptıklarım olmasa bugünkü aklım olmazdı.

paradoksa gel, ya önce ya sonra ortasını bulamadık.

şimdiki aklım olmazdı.

bunu geçmişimde kullansam şimdiki aklım olmayacaktı. kısır bir döngüdür.

pişmanlık belirten bir söz.

şimdi var ya işte. şimdi kullanayım.

beş sene sonra da bugünkü aklımı beğenmeyecek hayıflanacağım. bunun sonu gelmez. kendimizi buna teslim edemeyiz.
elinde nekadar aklın varsa onu son damlasına kadar kullanmak gerek.

yoksa bir arpa boyu yol gidemiyoruz.

sozluge kaydolmazdim. fena yoruldum yazmaktan. hedef hedef dedim enerjim tukenme noktasinda ama devam. evet.

uni sınavına 20 yaşında girer bir iki sene neler yapmak istiyorum diye düşünürdüm. ya da mezuna kalırdım sanırım

ah benim akılsız başım ile yakın anlamlıdır.

gidip ankarada dtcfde okumazdim.auzeften aöften falan bitirirdim ileride.insaatta kalipci olurdum. kalipci falan derken belki müteahhit olurduk.

bazı gerçekler oradadır durur bakarsın bilirsin de gerçek olduğuna ikna olmak istemezsin direnirsin. zordur o kapılardan geçmek, o eşikten atlamak..

ama artık bir zaman sonra artık gidecek yerin kaçacak deliğin olmadığı için o kapılardan geçmekten başka bir adımın kalmaz. mecbur tüm direnmelerine rağmen o adımı atarsın geçersin..

ve hiçbir şey eskisi gibi olmaz kendin bile sanki o kapıdan geçince orada olmamışlığını bırakmış gibi hissedersin. hissettikçe iyileşir güzelleşir mutluluğunu tüm iliklerinde hissedersin.

ve sonrasında bir keşke büyür içinde susturmak istesen de..

oradaki pişmanlığın adıdır işte bu.

şimdiki aklım olsa sözü bana hep acı veriyor. çünkü içinde geri dönme arzusu var ama geri dönüş yok. geçmişi değiştiremiyoruz. o yüzden bu cümle bana bir pişmanlıktan çok, kendine haksızlık gibi geliyor.

şimdiki aklım olsaydı, o zamanki ben zaten ben olmazdım. aynı şartlar, aynı korkular, aynı bilmezlikler olmadan verilen kararlar bana ait sayılmazdı. bugün bildiklerim, yaşadıklarımın sonucu.. o günkü ben elinden geleni yaptı, bildiğiyle, gücüyle, cesaretiyle...

o yüzden şimdiki aklım olsa demek yerine, o zamanki aklımla buraya geldim demeyi daha dürüst buluyorum. geçmişi değiştiremiyorum ama kendimi de inkar etmiyorum.

geçmiş iyi öğretmen olsa da iyi bir kılavuz değildir.

rahmetli annemin bulduğu gelin adaylarından bir tanesine evet der evli mutlu çocuklu bir baba olurdum.
şimdi ise deli gibi çalış eve gel çamaşırı ayrı bulaşığı ayrı ütüsü ayrı.....

yaş olmuş 40 bilmem kaç hala eve gel otur dur.

şimdiki aklım bana şimdi lazım. ve tabii ilerisi için. geçmiş zamandaki aklımla yaptığım hataların telafisi olmayacağına göre, bırakın geçmiş geçmişte kalsın.

liseden sonra yurt dışına yerleşmenin yollarını arardım. o zamanlar kolaymış ama bilemedim, yol gösterenim ve destekleyenim zaten hiç olmadı.

yıllar önce gitmiş olsam gittiğim ülkeden bir ev alırdım, süresiz oturumumu veya vatandaşlığımı alıp, evi kiraya verip dönerdim herhalde. oradan gelen paranın güvencesiyle burada kafam rahat şekilde iş kurup batırırdım sonra yine bir iş kurardım, swh. şimdi öyle bir lüksüm yok. battı balık yan gitmiyor, büyük balık yada hükümet tepene çöküyor. arkamızda tarikat, parti falan da yok. o yüzden şimdiki aklım olsa vatansever olmama rağmen aileme az çok bir güvence olsun diye bir ayağımı yurt dışında düzgün bir yere atmak isterdim. çünkü biliyorsunuz vatan karışık. memleket ite kopuğa teröriste haine yabancıya cennet, türk'e değil. dıj güj olup dıj güj olmanın getirdiği güvenceyle memleketi kendi çapımda iyileştirmek için uğraşırdım. ironik değil mi? hani denir ya kıvılcım olarak gidin, alev olarak geri dönün diye, onun gibi.

hayata ve olaylara karşı yaklaşımım, bakış açım değiştikçe 'şu an o durumda olsaydım daha farklı davranırdım' deyip bu kalıbı çokça kullanıyorum. elime geçen fırsatları daha farklı değerlendirip lehime çevirebilirdim ama bazılarında başarısız oldum onu kabul ediyorum. eğitim, kariyer ve ilişki konusunda daha farklı hareket edebilirdim. ama yaptığım hiçbir şeyden de pişmanlık duymuyorum, sadece biraz talihime sitem ediyorum.

artık o hatalardan ders çıkarıp, daha akılcı davranıp, derinlemesine düşünüp ona göre harekete geçmeliyiz. pişmanlık fayda etmiyor maalesef.