toksik ilişki

cetrefilli, ayrilip barismali iliskidir.

benim kadinimm,,,
erkegimmm

gibisinden. gerci benim iliskiler de boyleydi. hepsi bana erkegim diyodu, erkeginmiyim gercekten(gozluklu emoji). yok suan ex'im. evet

narsist-mağdur dinamiğinde olur genelde.

kendinizi sömürtmeyin. kötü söz ve davranışlara tahammül ederek kendinizi kurban olarak sunmayın. karşınızdaki kim olursa olsun s..tiri çekmek kendinize yapacağınız en büyük iyiliktir.

budur.

(bkz: toxic) dersekndaha dogru olacak iliski. evet.

hep çıkmaz sokaklara çıkar yolu.

mide bulandırır.

yazılan çizilen yazılar, çekilen o saçma reelslar bilirkişi olduğuna inanan insanlar tarafından genelde er kişi üzerinden anlatıldığından ortada toksik bir şey varsa sorumlusu er kişi olarak etiketleniyor. maalesef önce iğneyi bir kendine batırmak lazım bu toksikliğe kadın katkısı nedir? evet ortada toksik ilişki var ama ilişkilenmek karşılıklı bir eylem olduğundan tek sorumlusu er kişi olmamalı bence de. kadının duruşu aldığı kararlar vs toksikliği aşırı pekiştiriyor.

hayırlısı tabi.

anlaşılamayan şey, her ilişkinin gereğinden fazla uzadığında toksiklik evresine girdiğidir. her ilişki dönem dönem kırılmalar, kavgalar, büyük tartışmalar görür. olması gereken, ilk büyük tartışmada olayı bitirip en azından birbirini güzel hatırlayacak bir kaç düzgün anı bırakmaktır. zira sürdükçe, güzel anılardan çok hatırlanmak istenmeyen olaylar kalıyor geride.

akbaba güzel tarif eder: "yaz günü çok susamışsındır, buz gibi su istersin, masaya kan gibi sıcak su gelir, sen de ölmemek için mecbur içersin."
mecbur hissettiren mecburen devam eden ilişki.

seninle cebellesecegim diye butun guzel huylarim degisti. bu iliskiyi anlatan en iyi tarif bu diye dusunuyorum

dunyanin en igrenc seyi.

aynı evde üçüncü şahıssanız sürekli çıkan huzursuzluklar ve kavgalardan travmalar oluşur. devamında sinirleriniz harap olur. merâmınızı anlatabilirseniz bile değişen hiçbir şey olmaz çünkü tarafların derdi birbirleriyle olduğu kadar kendileriyledir. olan size olur.

sadece romantik ilişkilerle kalsa iyi. bu kepazelik artık her arkadaşlıkta ve akrabalıkta var.

insanlar bugün sevgiyi her türlü rezilliği örten bir pelerin sanıyor. birbirini incitmemek uğruna herkes bir diğerinin ayıplarına göz yumuyor. atışın serbest olduğu bu toplum düzeninde en karaktersiz ve en çirkef olan hiyerarşide en tepeye oturuyor.

sokakta, kafede avazı çıktığı kadar bağıran, etrafa saldıran saygısız bir çocuk görüyorsun. büyükleri arkasından "aman kırılmasın, çocuktur" derler. terbiyesizliği sevgiyle meşrulaştırdıklarını sanıyorlar. sınır çekmeyi bilmeyen ebeveynler, yarının narsist canavarlarını kendi elleriyle besliyor. o çocuğun ikaz edilmeye, eğer nezaketle yola gelmezse de dayak yemeyi ihtiyacı var.

asıl büyük tiyatro dostluklarımızda. yanındaki insanı aşağılayan, hakaret eden ama hemen arkasından "şaka yaptım, beni tanımıyor musun?" diyerek sıyrılan tiplerle dolu etraf. saygısızlığı şaka maskesiyle gizlemek yeni nesil samimiyet oldu. kendi ezikliğini karşısındakini küçülterek tatmin eden bu asalaklara arkadaş diyoruz. karşı çıktığınızda ise hemen "biz seni seviyoruz" savunması geliyor.

ne yapmalı ? kim olduğuna bakmaksızın sizi rahatsız eden her türlü söze karşı sınır çekmelisiniz. sizin neyden rahatsız olacağınızı da siz belirlersiniz başka kimse değil.

sizi siz olmaktan çıkarır… arkanıza bakmadan topuklayın. toksiği ait olduğu yerde bırakın.

bunu sevdiğini söyleyen insanlara kendilerine bir uğraş bulmaya davet ediyorum. bunun normalleştirilmesini de kınıyorum. manyak oldu herkes iyice, gerçekten çok rahatsız edici. insanın yalnızlaşması için bir sebep daha çıkıyor çünkü etraf sirk gibi.