yazarların aktif olamama sebepleri

yazarlar inaktiftir. olmaz mı yani?

işteyim aşklarım

yazıların 0 beğeni, kedi fotoğraflarının 10-15 beğeni aldığı bir "yazı" platformunda aktif olmak? tamam yazılanlar da hayatın sırrını vermiyor da ne bileyim. ilkokulda resimli kitap tercih eden çocuk misali bir şey sanki.

sınavlar, dersler, sınavlar... bir kısır döngü içerisindeyim, kurtulamıyorum

bazen içimden gelmiyor.
bazen burası aklıma bile gelmiyor.
vize haftası tuzu biberi. hevesim yok ama yeni insanlarla konuşmak istiyorum .
amaaa kimseyle konuşmuyorum .
kimse de bana yazmıyor.
hayatından en değerli iki kişiyi çıkardım. pişman değilim sadece hevesimi söndürdüler. yazmayı çok severim. ama artık yazasım bile yok.

yaşadıklarını yazmakla vakit kaybetmeme isteği. her duygu, her kitap, her film her şarkı tanıma dönüşmek zorunda değil. ben veya birisi bunu sözlüğe kanıtlamak zorunda değil. aktif değilim çünkü yaşadıklarım izlediklerim okuduklarım izlediklerim hissettiklerim artık bana kalsın istiyorum.

her yaşadığını sözlüğe rapor vermek zorunda değilsin ki.

yalnız kalmayı,kendilerini dinlemeyi, sakinliği ve sessizliği istiyor olabilirler.
hayat herkese altın tepside bir şeyler sunmuyor.
bu yüzden aktif değillerdir.
herkesin bir şeyleri ifade etme şekli farklı sonuç olarak

bıhtıh yaw bıhtıh

bıkkınlık
her şeyden bıktığım bir zamandayım.

yks malum. çalışmaktan vakit bulunca da kafa dağıtmaya bazen buraya geliyorum :)

eksi oy butonu olmaması.

roma’yı da eksi oy butonu yaktı.
*

ilk üye olduğumda beni tutacak kadar ilgimi çekmedi, özelden tacize uğramak da sebep olmuş olabilir. bu sözlükte genel olarak bir abaza erkek sorunu var, sabah akşam bir sürü başlık görüyorum kadınlarla ilgili, bıktırıcı, usandırıcı. daha birkaç gün oldu döneli ama bir süre içerisinde muhtemelen yine ilgimi bunlar gibiler yüzünden kaybedip giderim.

amaaaan boşver bilen biliyor, bilmeyen okumuyor. yazacak da neyin var iç seslerim hep engel. yeni yıl yeni kararlar diyelim. kendime challınçlar peşindeyim. yazmak da onlardan biri olsun hadi. ama önce ingiliçççe. lütfen amin.

beynin önemli özelliği o:durma halinde arşiv tarama ve proje souçlandırma. önemli sorunların çözüm önerileri aklımıza helada, duşta, vb yerlerde gelmiyor mu? işte bu. adurağan yazarlar bir anda aydınlanıp hepimizi aydınlatacaklar. sabır düdük makarnaları sabır

şimdi değil ama sanırım 1-2 güne artık sözlükte takılamayacağım. en azından bu kadar aktif olamayacağım. eğer işler umduğum gibi giderse tabi.

pasif olmaları olabilir

akademik yoğunluktan hep

tümüyle kişisel efenim. yaşam planımda sözlük yokken öylesine gelişti olaylar. (önceliği olanlar arasında değil sözlük.) kısaca vakit buldukça takılıyorum, bir tür yazılı söyleşi gibi. eğlenceli ve yararlı buluyorum. en azından şimdilik. özetle, kestane balının diyarından size selamlar söyleyememekle birlikte, diğer yarışmacılara başarılar diliyorum herkes gibi.

aidiyet duygusu azlığı
kösnüllük
ego zaafiyeti
röntgencilik
kararektersizlik

dur dedim kendime giderek saldırganlaşmaya başladım. saçmalamayı durdurdum.
sustum

modern hayat insanı yoğurup yoğurup kenara attığı; insanın gücünü-kuvvetini, enerjisini iliklerine kadar sömürdüğü için maalesef hayatta kalmak dışında hiçbir şeye enerjisi kalmıyor insanın.
gerçi hayatta kalmaya da enerjimiz kalmıyor olabilir malum t.c şartlarında ama işin hayatta kalma kısmı mecburi istikamet.

bir şeyler yazasın geliyor; "aman ya" diyorsun, bir şeyler izleyesin geliyor gözlerin kapanıyor, bir şeyler okuyasın geliyor üşeniyorsun derken bir bakıyorsun ki öyle boş boş durmuşsun tüm akşam.
"bir günün günahı olmaz, yarına aslan gibi yazılarımı da yazarım, kitabımı da okurum, filmimi de izlerim" diyorsun ve aynı şeyler yaşanıyor.
"neyse canım bu haftadan hayır gelmedi ama haftaya her şey bomba olacak" diyorsun ve yine iflah olmayan bir aynılık.

derken derken senenin ortalarına hiçbir şey yapmadan geliyorsun ve "gelecek yıl benim yılım olacak." diye gelecek yılı bekliyorsun bir umut.
yani hayat hep bir şeyleri temize çekme umuduyla geçip gidiyor. ömrün sonunda da her şey ne yaparsan yap eksik kalıyor.