yazarların şu an aldıkları kararlar

her gün en az 1 meyve yemek.

son zamanlarda çok sağlıksız beslenmişim resmen, onu telafi etmem lazım. dersin başlamasını beklerken armut yiyorum, şimdiden sağlıklı hissetmeye başladım.*

şimdi karar alsam 2dk sonra unutacağım. o yüzden hiç karar almayım ben.

sizlerden anında hızlıca reaksiyon alamıyorum arkadaşlar. bu gidişle sözlüğü bırakırım gibime geliyor. karar aşamasındayım. bu kez veda hutbesi döşenmeyeceğim. kızıyorlar sonra.

acıyı bırakmam lazım. girişi iyi de çıkışı kötü be abi.

çayın yanında yiyeceğim abur cubura karar verdim.

öyle radikal kararlar için hazır değilim,
ameliyatlı anıma denk geldi başlık.

aldığım karar şu, ya devlet başa ya kuzgun leşe dediler, bütün leşleri yiye yiye keşe döndüm, şimdi de sen düzenimizi bozdun seni düzeceğiz diyorsunuz, sizi koruyan hilal bıyık benim olum, mermiyi, işareti, fişeği, ümiti, dinamiti vese sekerata dair ne varsa ben dizayn ettim, size bir esas vuruş dersi versem burada mekandaki misafire silah göstermek neymiş görürsünüz de devlete sözüm var, bahçe onun ya, beni bütün aleme maymun etti kendisi keyf sürüyor, ne diyeyim alacağım olsun, bana bir tane seiko 5 saat ve bir güneş ve bir tane de ay taşı kolye borçlu. hatunlara hediye edeceğim, ben onlar için ölümü göze alıyorum, bayrak gibi seviyorum onlar düşmesin diye 8 aydır değil 29 senedir nöbet tutuyorum geceli gündüzlü aç, susuz, sefil, rezil ve yalnız ama onlar benim yüzüme bile bakmıyor. buna rağmen erkeklik gururumu yere sereceğim ayağınıza geleceğim, roj ve umay, son kez geleceğim, koleyeleri vereceğim ve 13 temmuz sonrasında ben yokum, sizden bana yar olmuyor, hedefim japonya. en azından anime seviyorlar, ortak nokta buluruz, beni bu memlekete ve canımın özü olan aşk bayrağa küstürdünüz. ben kendi hayatıma dönüyorum, görüşmek dileğiyle.

öğlen 3 gibi arabamı satmaya ve yeni bir araba almaya karar verdim. sayılır mı bilemem.

arkadaşıma (galerici) çay içmeye uğradım. “hadi bana bir hesap çıkart” dedim ve piyasayı da takip ediyorum, belli bir para bekliyorum ve amacım da şu: bu ay çok sıkışığım ve bana beklediğim kadar bir para söyleyecek, ben de “nasılsa o parayı bulamam” diyerek içim rahat bir biçimde konuyu unutacağım..

öyle bir para çıkarttı ki, yüzüm güldü. “bak, emin misin?” dedim, “sen benim abimsin, ne demek. senin için kars’a gider o aracı getiririm” dedi.

sonuç olarak cuma günü benim araba ilana giriyor. bir halt yiyoruz ama hadi bakalım..

dümdüz dururken bana bir "hep aynı şeyleri giyiyorum, biraz tarzımı değiştireyim" perileri geldi ve biraz tarzımı değiştirmeye karar verdim. gittim kendime uzun etek aldım farklı renklerde birkaç tane. asla giymediğim için öyle şeyler biraz farklılık olsum dedim ama sonra da uzun eteğin üzerine ne giyeceğime karar veremedim, sefa merve muhafazakar giyim koleksiyonuna da dönmek istemiyorum.*
öyle giyinen herkese saygım var, yanlış anlaşılmasın ama benimle hiç alakası yok muhafazakarlığın o yüzden "bunu nasıl toparlarız acaba" diye düşünürken bu sefer aklıma "ben niye bu ara herkeste olan dantel üstlerden giymiyorum ki bunların üzerine?" düşüncesi geldi* bu kararlar ile birlikte dolabımı sil baştan dizmek zorunda kaldım, çok şükür bugün de batacağız. bir günü boş geçmeyelim sakın, para falan biriktiririz allah korusun.*

hemen şimdi limonlu bir çay içeceğim.

bugün aldığım milyon kalitesiz kafein yükünden sonra yeşil çay içmeye karar verdim. karar var, şimdi bir de yapan lazım.

birazdan yemek yiyeceğim. aç değilim ama yemezsem gece karnım guruldar.