kurban rolüne bürünmeden, kurtarıcı beklemeyip gerektiğinde yardım alarak ama her daim kendi merkezinde kalarak, kendi gücünü, sınırlarını, insanları, hayatı az çok tanımış olan insandır. özsaygısı yüksektir, hata yapınca telafi etmek için gerekeni yapan ama kendine de zulmetmeyen yani "dünyanın sonu değil yaa" deyip kendini motive etmesini de bilen, kendi kendini seven, onaylayan ve duygularının sorumluluğunu üstlenmiş olan insandır. başına gelenlerden dolayı bir suçlu aramaz, çünkü suçlu başkası ise olayları düzeltmenin mümkün olmadığını bilir. "ne olduysa oldu, ben şimdi burada ne yapabilirim?" diyerek sorumluluk ve inisiyatif alıp yoluna bakar.

iyi cok fazla bebe yokmus sozlukte. troleybüs gordu gozler, izmir inonu caddesi uzerinde.

sevdiğiniz, önemsediğiniz biri tarafındansa hayal kırıklığına uğrarsınız. çokça kırılırsınız.

prens veya prenses değil insan yetiştir. ayrıca çok korumacı davranarak çocuğa iyilik yapmıyorsun, bırak sorunlarla kendisi başa çıkmayı öğrensin.

asla böyle biri olamadım. hep tek tabancaydım. ne mutlu yaverleri olanlara...

aşşırı saçma reklamlar. alt tarafı çikolata yiyeceksin ne gerek var bu kadar romantizme?

kafa sözlük'ün yazarlarına geçtiği kıyaklardan biridir. daha sitenin ne olduğunu dahi anlayamamışken peş peşe 3 ayrı kişiden "hoş geldiniz" temalı mesaj geldi. açıkçası ben çok mutlu oldum. kendilerine de dediğim gibi, misafirlikte ev sahibi tarafından iyi ağırlanınca koltukaltı kabaran misafir gibi hissettim kendimi. emeği geçenlere teşekkür ediyor, iyi ki varlar diyorum.

katılmadığım önermedir.

rapunzel yoldan geçen bir erkeğe değil, sevdiği erkeğe saçlarını uzatmıştır.

thank you thank you silence... * *

esnaflık bu dönemde çok zor.

bugün yıl dönümünü kutladığımız, türk kanun-i medeni’si ismi ile mecliste kabul edilmiş olan ve türk milletine çağ atlatmış olan kanundur. kadın ve erkek eşitliğini esas alan yapısı nedeni ile o dönem batının ilerici ülkelerinden bile daha ilerici bir görüşe sahiptir. bu medeni kanunun önerileri atatürk sonrası dönemde de uygulanabilseydi şu an bambaşka bir ülke olabilirdik.

yere düşen dondurma, son feci mars, nyks, mellisho, yoldaş benjamin franklin ve mahlasını unuttuğum bir çok yazar var. hepsi benim bebeklerim.

dünyanın tartışmasız ilk beş filminden biridir. konunun tarihi boyutunu es geçiyorum. bu film bana ne öğretti.

bir insanın karşısında iki yol vardır. ya iyi biri olacak ya da kötü biri. karakterimiz olan bencil ve umarsız "oscar schindler" savaşın getirdiği ortamı avantaja çevirmek için zor durumda olan yahudilerin sermayesi ve iş gücü ile sadece girişimciliğini kullanarak alman ordusu için üretim yaparak sandıklar dolusu para kazanmaktadır.

o güçlü olan taraftadır. para kazanmaktadır. o önemli biridir. işte her insanın cesaret edemeyeceği şeyi gerçekleştirir. iyi biri olur. kurtarabildiği kadar insan kurtarmak için kazandığı tüm paradan vazgeçer. bin kişinin üzerinde insanın ölümüne engel olmasına rağmen en sonunda yakasındaki altın rozeti tutup "bununla bir insan daha kurtarabilirdim. yapamadım. daha fazla insanı kurtaramadım." der.

tabi burada cennetin krallığı filminde geçen bir diyalog aklıma geliyor.

cüzzamlı kral balian'a. "insanın ruhu kendisine aittir. tanrının karşısına çıktığında o zamanki şartlar böyleydi. erdemli olmak o zaman benden beklenen şey değildi diyemezsin" anlamında birşeyler söyler.

işte bu filmde de sayın schindler. kendisininden beklenen şeyi yapmamış. onca avantajı ve itibarı terkederek, canı ve zenginliği pahasına doğruya gitmiştir.

gerçek anlamda kurtardığı kişiler ve soyları yüzbinlerce kişi olmuş. kendisini yüceltmektedir.

ayrıca "amon göth" sen tam soyadının tarif ettiği kişisin.

hiç kapıldın mı o hisse, gitmek istersin hani, ama aynı zamanda da kalmak gelir içinden.

scent of a woman (1992)

boşanmanın kötü bir şeymiş gibi gösterilip kadın cinayetlerinin normalleştirilmesinden dolayı kim bilir daha kaç tane hüsna'nin canı yanacak.
allah rahmet eylesin.

(bkz: wylde)
(bkz: maçın zor geçeceğini bilmiyordum özür dilerim)
(bkz: bal yerine reçel yapan arı)
(bkz: koltuksevdalisi)
(bkz: başımızaicatçıkarmadenilençocuktum)
(bkz: kaynamış sütün üzerindeki ince kaymak tabakası)
(bkz: köylü yazardan ironiler)
(bkz: _zavallısada_)
(bkz: jew)
çoğuyla tanışma fırsatım olmadı ama tanımlarını sevdiğim yazarlar kendileri.

enerjim.

sibel alaş-firarım ben.

kar yağarken aslında film değil de polisiye radyo tiyatroları çok iyi gidiyor. naçizane bir kaç öneri :
düşen uçağın sırrı
ispritizma ile cinayet
kar yolları tıkadı
katil kim?
nisan apartmanı cinayeti
armz apartmanı cinayeti
on küçük zenci
üçüncü kattaki daire
maymun eli
sarı ile mavinin esrarı
porsuk ağacı parkı

sayısalcı şarkı.

ama benim gibi kafası sözele bile doğru düzgün basmayan birini bile bir haftadır esir aldı, o ayrı.
yanılmıyorsam ümmüşen hanımefendi bu şarkıyı yazarken matematik veya muhasebe üzerine ( veya alakalı bir bölüm) eğitim alıyormuş, taktir ettim valla.

"sen bir bir incelemiştin
benle geleceğinin artısını eksisini yar
ben hesap yapmadım
çünkü bilirdim sensiz geçen dakikam zarar

yar.. yar..
o nasıl hesaptı yar
bir eksiği artılara çarp...
eksi sonuçlar..
yar.. yar..
bana uymuyor bu hesaplar
iki olumsuzluktan çıkan olumluluklar

gözlerin gözlerime dokunsa gördüğüm anlamlanırdı..
sözlerin sözlerimi okşasa dediğim nakışlanırdı..

yar.. yar...
ne zaman gördüysem seni yar
yürek salıncaklarda uçar
göklere konar
yar... yar...
ne zaman düşünsem seni yar
yürek alır başını çıkar
mavilik toplar..

sen toplayıp çıkarmıştın
benimle bir yaşamın girdisini cıktısını yar
ben hesap yapmadım
çünkü bilirdim
sen yoksan ben külliyen zarar

yar... yar...
şimdi denkleşmekte hesaplar
sen kardan etmektesin zarar
ben zarardan kar..

yar...yar...
yıllar sonra tuttu mizanlar
ne bende zarar ne sen de kar
elde sıfır var..

yollarım yollarına baglansa
kaf dağlarını aşardım
kollarım kollarına dolansa
dünyaları kucaklardım..

yar.. yar...
ne zaman gördüysem seni yar
yürek salıncaklarda uçar
göklere konar
yar... yar...
ne zaman düşünsem seni yar
yürek alır başını çıkar
mavilik toplar.."


spotify yanii, başka ne olacağıdı?