şırdan. git şurdan !

az önce trafikte manyağın biriyle kapışma sırasında ; en sevdiğim hormonum olan “adrenalin”yükselmesi yaşadım.ben soldan basmışım gidiyorum , adam önünde otobüs var diye bir anda sağdan önüme kırdı. sonra ben korna çalarak yanından bir hışımla geçtim. o da erkek adam hatalı da olsa naapcak ??illaa magandalık. arkama geçiyor sağa geçiyor yol vermiyorum sola geçiyor yol vermiyorum ahahahahaa selektör yakıyor falan.... ben de aniden frene bastım zor durdu. * sonra bekledim yanıma gelsin de bir ifadesini alayım. açtım pencereyi baktım yüzüne.. adam kadın görünce önce bir afalladı sonra naapıosun sen dedi??? ben de asıl sen naapıosun şerefsiz dedim... hızla gidyorum önüme arabanı kırıyorsun dedim.. kısık sesle bişiler söyledi sonra bastı gitti. *.. ama iyi oldu ayıldım sabah sabah güzeldi . *

artık kimsenin kimseye aşık olmadığını fark ederek açtığım başlık.
herkes eski aşkına dönerse piyasanın canlanacağını düşünüyorum.

sırrı hala çözülememiş bir güzelliktir.
biz pandemiden önceleri ofiste çalışırken ara sıra arkadaşımla "hadi bugün 90'lar dinleyelim" derdik...
bence 90'larda sadece şarkılar değil, insanlar ve dünya da daha güzeldi...

90'ları özleyenlere gelsin...

"her şeyi düzeltmeye kalkışmanın yok ettiği"
-turgut uyar

tek fiyat olsun ama unicornlar havada uçuşuyor olsun. kusura bakıyorum amaç niyet belli.

iç mi dış mı ?
mimarlara , iç mimarlara ve adaylarına sorulan nadide soru .

john steinbeck

benim dönemimde klasör taşıma modası vardı renk renk desen desen , dersaneye giden arkadaşlara ücretsiz verilirdi onlarında ayrı bir havası olurdu güzel günlermiş.

bol hüzünlü, belki biraz fazla duygulu bir program oldu, gelenlere, dinleyenlere, hüzünlenenlere gönülden teşekkürlerimle...

programın çalma listesi için: youtube.com/playlist?list=P...

herhangi birini ezdigi ya da kücümsedigi zaman.

sanırım ne kadar ilişkisi olduysa meriçler yüzünden bitmiş yazar pardon trol beyanı. bu ne şiddet bu celal dostum? bu nasıl uzun tanımdır, master doktora ne varsa yapmışsın galiba bu konuda.

çok küçükken havada oturan dev bir adamdı sonra selenayı izleyince yüce honos oldu.

cefasi bu dünyanın faniler..
gel beri diyemezsin..
git öte.. git öte..

şu başlığı açmak niyetindeydim, açıldığını görünce çok mutlu oldum.
türkiyede herkes tarafından olduğu bilinen ama baştakilerin ısrarla inkar ettiği durum. tabi halk da kör ve sağır taklidi yapıyor bu olaya.
çıplak arama insanı alçaltan, aşağılayan, insan onurunu ayaklar altına alan bir hak ihlalidir.
bunu yaparak cezaevlerindeki insanlara psikolojik ve fiziksel şiddet uyguluyorlar.
hatta okuduğum haberde bir kadına jandarmaların önünde çıplak arama yapıp otur kalk hareketleri yaptırmışlar, jandarma utanıp arkasını dönmüş.
daha duymadığımız neler neler oluyordur allah bilir.
bu bir zulümdür arkadaşlar, hiçbir şekilde bahanesi olamaz.


umarım bu başlık üstte kalır.

“bir nevi teşekkür etmek, memnuniyet ve minnet” anlamlarına gelen kelimedir.

ben ankara'da yurtta kalmıştım teee üniversitenin ilk senesinde, necatibey'deki karakolun karşısındaydık. 4-5 gece aralıksız olarak karakoldan çığlık sesleri gelmişti. geceleri korkuyorduk baya bu sesler yüzünden. (işkence ediyorlar gibiydi çünkü) biz de o saflıkla 155'i arayıp ihbar etmiştik.. * sabah uyandık hoparlörden bizim isimler sayıldı, müdür çağırdı yanına, dedi ki "kızlar siz iyi misiniz?"

kendi hayatından başka hayata ortak olmamış, başka acılara, hayatlara ortak olmamış insandır. dünyada gördüğü sadece kendi hayatıdır, kendi penceresidir, her zaman kendi penceresinin önündeki çiçekleri sulamış başka çiçeklere şans vermemiş, başka tohumların nasıl büyüdüğünü, nasıl çiçek açacağını öğrenmemiş insandır. halbuki daha fazla çiçeğe daha fazla renge ihtiyacı vardır insanın hayatta.