ginepig'in bir diğer ismi ve evcil bir kemirgendir.

alsancakta kıbrıs şehitlerinde punta bar vardı eskiden. sahnedeyiz. çalarken bizim davulcu kendini kaybetmiş. o kadar hayran oldum ki adamda ki aşkla davul çalışa, ben sahnede çalarken seyirciye popomu dönüp onu izliyom. baget elinden fırladı biladerimin o heyecanla. seyirciye doğru gidiyodu bir refleks yapıp yakalıyım derken o karanlık loş anda kabine takıldım seyirciye doğru uçtum sahneden. kendime geldiğimde bir kızın kucağındayım. kalkmaya çalışırken daha da yuvarlanıyoruz tabi . üstüme birası da dökülmüş. rezaletti ya ama ne zaman konusu açılsa güleriz.

sözlüğümüze en çok yakışacak yeni isim olabilir. umarım bu şekilde olur.

bu sabah karşılaştığım kötü bir haber profilinde gördüğüm 'kafa izninde' yazısı. o benim çok sevdiğim abimdi. her konuda bana destek oldu. her zaman yanımda oldu. yeri geldi yazılarımı eleştirdi, kendimi geliştirebilmeme yardımcı oldu. yeri geldi yazılarını eleştirmemi istedi. güldük eğlendik. şimdi kafa izninde her gün konuştuğum, muhabbetine doyamadığım abim. umarım en kısa zamanda geri gelir. bana takılmış en güzel lakabı* takan sevgili abicim seni ve o güzel yazılarını büyük bir umutla bekliyor olacağım*.

hdp milletvekili olan bir türk uygurdaki türkleri "milliyetçi, vatanperver" geçinenlerin aksine savunuyor. kaynak

uygur türklerine çıt çıkart(a)mayan "vatanseverler" bu adamı vatan haini suçlaması ile silivri'ye gönderiyor bunu da marifet bilip ülkenin "vatan düşmanlarından" kurtulduğu zannında bulunarak; sevinip, içini huzur ile dolduruyor.

alın size ahmaklığın ve tezatların tanımı.

bölücü dediğiniz adam sizin ırkınızın dile getirmeye korktuğunuz mağduriyetlerini dile getiriyor.

çok ilginç remixleri var evet. bunlardan en sevdiklerim ise eğlence amaçlı yapılmış olanlar:)

işte cheems versiyonu;



miku versyon;

tek kelimeyle iyi, iki kelimeyle iyi değil.

yaşlıların en azından maaşı var diye isyan eden gençtir.

profiline girip yeni tanım var mı yok mu diye kontrol ettiğim nadir yazarlardan. ama son zamanlarda üzgün bir şekilde ayrılıyorum profilinden. umarım yazmamasının olumsuz bir sebebi yoktur. ama bizim acelemiz yok efenim, bekliyoruz.*

tanımları o kadar nahif ki...okumaya doyamıyorum. her tanımının sonunda "bitti mi yani *" diyip artı oy veriyorum. klavyenize değen parmaklarınıza sağlık sayın yazar.
ayrıca sohbeti de tanımları kadar güzel ve nahiftir. hep aramızda olun bal porsuğu , kafa sözlük sizi çok seviyor. *

senin duygunu haketmeyen insana bir de en yoğununu heba etmek mi???
kendine zarardan başka hiçbir işe yaramaz.
ne hâli varsa görsün.

ne kadar çok taviz vermek gerekse de çekişmeli değil anlaşmalı olanının tercih edilmesi önerilir, bir kaç yıl sürecek stresin insanı sağlığından etmesi, insanın yeni bir hayata başlamasının ertelenmesi, paranın azımsanmayacak bir bölümünün avukatlara gitmesi vb düşünülünce…

"seviyorum seni delice
seviyorum ah seni çok
kurbane cana to biye
ay ay gülüşün hediye."

uzun zamandır hiç bitmeyen bir "bugünün" içine hapsolduğumuz için yaşamış olduğumuz ruh hali.

teslim olmak insanin ruhuna aykiri bir durum. ınsani icten bitirir, ruhunu kemirir, silik, amacsiz sadece nefes alan ama yasamayan bir canli haline donusturur...
ben 20'li yaslarimi teslim olarak gecirdim diyebilirim. savasmaya luzum gormedim. konforlu alanimdan cikmaya korktum, huzurumun bozulmasindan endiselendim. dahasi kar-zarar iliskisi kurarak yapacagim savasin aleyhime sonuclanacagini dusundum. gunun sonunda da kendime donup baktigimda kolunu kaldirmaya bile usenen bir benle karsilastim ve tabii ki sonrasi kocaman bir "keske" ... lafi baglayacak olursak kesinlikle savasmak lazim. kendimizi bulabilmemiz icin, bir seyleri elde edebilmemiz icin yine bir seylerden fedakarlik yapmak zorundayız korkarak, oldugu yerde sayarak insan ne pişer, ne dolu dolu yaşadim der, ne de geceleri ortaya cikan o keskeleri susturabilir. birde nedendir bilmiyorum ama yapilan eylemin keşkesinden cok, korkarak vazgecilenlerin keşkeleri insanin canini daha cok acitiyor.

bir yazlık alırdım akyaka taraflarinda. bahçesine birkaç sey dikerim. iki katlı olurdu. üst katını kütüphane yapardım. bir tane kafe açardım. kitap kafe de olabilir. onunla da gecimimı sürdürürdüm.

sevdiğim bir yemektir. tadı fast foodları anımsatır. güzel yapılırsa yerim.

dinci kesimin*, işsizliği azaltmak, refahı yükseltmek*, ekonomik iyileşmeyi sağlamak için 50 yıldır bulup bulabildiği tek çözüm. yazarak öne çıkarmak istemediğim, temel insan haklarından bile nasiplenmemiş bu başlık gerçekten çok can sıkıcı. bence de dincilerin okuması çok saçma. tamamen zaman, mekan ve emek israfı. bilim'i zaten anlamıyorlar*, ilim dedikleri ise fasarya. ne insanlığa ne dünyaya en ufak bir faydaları yok zaten. bir araya gelip yerde oturup en iyi yalan atan sarıklıyı dinleyip ayağını yalayıp cennet hayalleri kurmak için o kadar kaynağa gerek yok. biraz ot* yeterli.

bir pazartesi sabahı ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi, günaydın sözlükçüm!