uzun aramalarımın sonunda elle tutulur bir şey bulamadığım konudur. böyle bir başlık da sözlükte yokmuş onu farkettim. şuna bir el atalım arkadaşlar. varsa alırım bir tavsiyenizi*)

edit: tabi ki kul hakkına karşıyız ama ülkede bu denli kul hakkı yenerken bu derece usulsüzlük dönerken bir kere de kitap okumak için hak yiyelim. zaten bizim hakkımız yenmeseydi burda pdf kitap arayışına düşmezdik.

değerli yazar dostum (bkz: quinn)'in en çok sevdiği yabanı ot. ilk fırsatta birkaç adet alıp ona götüreceğim.*

yazarların sevimli hallerine baktığım başlıktır.

sürekli provoke edici açıklamalar yapan, haber kanalı olduğu tartışmalı olan kurum. uydurma kelimesinin tdk sözlük karşılığı olarak kullansa yeridir.

seneler önce karadeniz turunu planlarken, nerelere gidilir ne yenir ne içilir derken hakkında biseyler duymuştum ve sonrasında gidip buldum kendisini.

ordu perşembe ilçesinde bolaman virajlarında en güzel manzarada duruyorsunuz işte tam orda uzun saçlı, salaş bir mekanı var ama çayın tadı ve manzaraya kimse laf edemez, mümkün değil.

oraya gitmeden yok ben çay içtim, yok çok iyi çay demleyebiliyorum falan demeyin. hayatınızın en güzel çayını içeceksiniz garanti ediyorum. ( hala hayatta ise tabi uzun saçlı, o zaman bile yaşlı ve huysuz bir ihtiyardı kendisi )

ilk gidince kaç bardak içersiniz diye soruyor garipsemeyin. beni daha önce uyardılar, beğendim bir tane daha dersen yok vermez peşin peşin söyleyeceksin diye. ona göre demliyormuş çayı kendisi. bizden sonra gelip çay vermeyip kovduğu insanları gördü bu gözler.

yolunuz düşerse şiddetle tavsiye ederim.

felsefe yapmadıkları zaman daha çok sevilmeleri.

değerli kardeşim bengaripsengüzeldünyaumutlu'ya çok teşekkür ederim. güzel bir yayın oluyor. malum ben programa denk gelemediğim için bayağı şikayetçiydim. sağ olsun bu vesile ile 3 istek türkümüzü de hazır programı dinleyebilecekken, yayınladı. demiri toz ederler, tevhid ve düşürdün aşkın narına adlı eserlerin arka arkaya gelmesi eşimle beni ziyadesi ile mutlu etti. bu arada iletiyi yazarken marikaki'nin anonsuna denk geldim, efe/ege damarım kabardı var olsun kendisi.

içtiğin ot senin olsun bana gördüklerini anlat. o elindeki ile ne yapıyordun? sana şaman olduğunu diyen oldu mu? o kostümler sana çok yakışıyor bence...

çocukları seven hayatı da sever.
dostoyevski.

be de istisnayim kardeşim. sözlüğün tüm erkeklerini bu başlık altında istisna olduklarını deklare etmeye davet ediyorum. valla hepimiz öyleyiz.

saygı ifadesi olarak kullanıyorum efendim.

ilk izlediğim anime olur kendisi. yer yer duygulanır hatta ağlama eşiğine bile gelebilirsiniz. çok şey öğretir bana öğrettiği şeylerden biri; seçtiğimiz yolu kendi ellerimizle inşaa ederiz ve bu yolda sevgiyle ya da nefretle ilerlemek yine bizim seçimimizdir. şiddetle tavsiye ederim, size çok şey katacaktır.

türkiye 'ye has bir şey değildir belki de. zira, belki 'zengin' veya 'sosyetik' çevreden bahsederseniz böyledir ancak, orta halli, fakir ve kırsal kesim için bu kesinlikle geçerli değildir ülkemizde. zira, bugün özellikle yaz aylarında, çocuk çalışanlar görürsünüz etrafınızda, 11-12 yaşında çocuklar, konfeksiyonlarda, berberlerde, kasaplarda, marketlerde, araba tamircilerinde zibil gibidir. kimisi yaz ayını değerlendirsin diye gönderilir oralara, kimisi hakikaten para kazansın diye. bu çocukların mı sorumlulukları yoktur acaba?

peki kırsal kesim? 12-13 yaşından itibaren para kazanacağı bir işte çalışmaya mecburdur bu çocuklar. bu çocukların sorumluluklarını ebeveynleri mi yüklenmiştir acaba?

hadi onları geçtim, orta halli kesimin çocukları, daha 11-12 yaşında bir sınav, bir gelecek telaşına girmiyor mu bu ülkede? onlar sorumluluk almıyor mu? bunlar mı özgüvensiz yetişiyor, sen, ben, o, biz, siz, onlar??

çocukların özgüvensiz yetişmesi, ilgiden dolayı olmaz, ilgisizlikten, sevgisizlikten veya yokluktan olur. aile içinde mutluluk, sevgi yoksa, aile için çocuk sadece bir çocuksa, evlat değilse veya çocuğun anne veya babası yoksa, o çocuğun özgüvensiz bir birey olması daha yüksek bir olasılıktır..

platon’un adalet, gerçeklik ve güzellik kavramlarını inceleyerek ideal bir toplum hayalini canlandırdığı devlet (kitap) eserinin 7. kitabında bahsettiği alegoridir.





bir grup tutsak, doğumlarından itibaren bir mağaraya kapatılırlar ve sırtları mağara kapısına dönüktür. sadece kapıdan geçenlerin gölgeleri ile dış dünyayı anlamaya çalışıp gölgeleri adlandırıp sınıflandırırlar. sonrasında bir tutsak serbest bırakılır. girdiği yeni ortamını karışık bulan tutsak, gölgelerin sadece birer yansımadan ibaret olduğu söylendiğinde inanmaz ya da inanmak istemez. çünkü gölgeler, onun asıl gerçekleriydi. fakat daha sonrasında alışır ve ışığın kaynağını, yani güneşi keşfeder.

bu keşiflerini paylaşmak için daha önce hiç mağaradan dışarıya çıkmamış olanların yanına gidip anlatır, fakat diğerleri bu yolculuğun onu aptal ve kör ettiğini düşünürler. serbest bırakılmayı da istemezler.

ben de ilk inanmadım, "kendine gel cevap verme sakın" diye diye komik de bir cevap verdim hatta, gerçekmiş.
pek hoş hareketler bunlar, eksik olmayınız efenim *

yalnız 3 ayrı kişiden hoşgeldin mesajı alan arkadaşlarımız olduğunu gördüm, ben 1 kişiden aldım *

hayatında toplum tarafından başarılı sayılacak şeyleri olmayan insanlar belli metalarla övünür.ırk ya da takım gibi. onların başarısından kendisine pay çıkarır.gece özeti yeterli bu kadar şimdilik

16 küsür sene okuyup bir iş bulamamak da dahildir buna. bilgiye ulaşma yolunda verilen emeği hiçbir karşılığı yoktur.