gençliğim.

mizaç gerçeğini gözardı etmeleri. oysa aynı aile ortamında büyüyen kardeşlerin bile hayata verdikleri karşılıklar o kadar farklıdır ki... onlara aynı reçeteler uygulanmamalı.

emre kongar “ babam, oğlum ve torunum, 100 yıllık öykü...” kitabında, bu mizaç farklılığına kendi ailesinden güzel bir örnek verir.
kızının liseye başlamasının ilk gününde onu okula bırakan oğlu kağan, kızkardeşine şöyle der: “kendini kimseye sevdirmek zorunda değilsin.” bunu duyduğunda çok güldüğünü ifade eden emre kongar: “sen bütün eğitimini, kızlarının toplumda reddedilmemeleri ve daha rahat yaşam sürdürmeleri için ölçülü bir uyumluluk üzerine kur, ağabeyleri bunun hiç de zorunlu olmadığı konusunda onları uyarsın! onun için diyorum ki sevgili okurlarım, çocuk eğitimini ciddiye alın, tutarlı ve sistematik olun ama çok da ciddiye almayın, çünkü onlar çoğu zaman sizin istediğiniz gibi değil, kendi istedikleri gibi büyüyorlar. “ diye yazar kitabında.
lakin çok da “ciddiye alan” başarı odaklı mükemmeliyetçi ebeveynler, kendi isteklerinin, hayallerinin gerçekleşmesi doğrultusunda çocuklarına tahakküm uyguluyor. çoğu da iyi niyetli çabalardır aslında. çünkü hiç bir kuşakta pekte sağlıklı olmamış aile yapımızın ürünleri olan anne ve babaların, bir çeşit “kendi yaralı çocukluklarını temize çekme” güdüsüyle ya da motivasyonuyla yaptıkları eylemlerdir onlar.

hangi niyetle olursa olsun ilgisi, yeteneği, yönelimleri baskılanan bu çocuklar, geleceğin mutsuzluk abideleri olarak, ya toplumla küs münzevi hayatlar sürüyorlar ya da mükemmeliyetçilik takıntılarıyla bitmeyen savaşlarda heba oluyorlar.

"bu dünyadan başka dünya yok, arama.
senden benden başka düşünen yok, arama.
vazgeç ötelerden, yorma kendini.
o var sandığın şey yok mu, o yok, arama."

evet meselemiz değil. insanlar öldürülüyor evet çocuklar ölüyor evet ama bizim meselemiz değil. hele ki şu zamanda. biz refah içinde bir ülke oluruz tamam edinelim dert ama bizim de ülkemizde insanlar ölüyor, çocuklar ölüyor aç aç millet aç ya insanlar çıldırmış durumda ya da çıldırmamak için zor tutuyor aklını. ahlak desen yok, vicdan desen yok, başta bir yalancı arkası onu şakşaklayan doymak bilmez güruh. açlıktan nefesleri kokuyor, üstleri başları kokuyor çocuklar sokaklarda orada burada çalışıyor, tacizi tecavüzü adaletsizliği hak getire kalkmış bana filistin için seferber olalım sokaklara dokulelim bir de utanmadan mehmetçik gönderelim diye bağırıyorlar bu ülkenin evlatları kendi ülkeleri hariç daha kaç yabancı toprak için can verecek ya aklım almıyor.
ne filistin ne suriye ne de başka bir ülke bizim sorunumuz değil.

kahvehaneler.

sosyal medyanın artılarından yaralanamadığı gibi eksilerinden de zarar görmüyordur.

mola.

kedim olmayarak neler kaybettiğimi öğrendiğim başlık. ayrıca kediye fare yakalatma extremini yaşayacak hangi konumda yaşadığını merak ettiğim yazar beyanı. neyse sokağa çıkayım da bizim sokaktaki toramanlardan bir tane kapayım. gerçi buradan bir yazar gangam yaza doğru ben sana yawri gönderirim dediydi onu bekleyeyim.(bkz: swh)

kuyruklu yıldız aslında bir yıldız değil normal bir asteroid taşıdır.

etrafta neredeyse hiç ses yok. sadece fonda minicik bir havalandırma sesi. aynı binada olmamıza rağmen onlar yanımda değil. hepsi uykunun kollarında. bense sabah altı buçukta kalkmış olmama rağmen, bugün aldığım anesteziyi vücuttan atmak için aldığım kafeinin tesirinde yaklaşık iki saattir direniyor, dönüp duruyorum. bir yandan da birazcık huzur için içimi ısıtan always with me dinliyorum.
oysaki çok yorgunum. hem vücudumun hem ruhumun iyileşmesi için uyumam gerek. hala uyumamış olanlardan bir tutam şans dileği alabilir miyim?
ilki benden size gelsin, huzurlu uyku diliyorum. * iyi geceler sözlük.

aslında çok kolay olan bir eylem.

herhangi bir siteden herhangi bir fotoğrafı paylaşacağınız zaman, söz konusu fotoğrafı yeni bir sekmede açıp adres satırındaki .jpeg ya da .gif gibi fotoğraf uzantılı olan linki alıp buraya yapıştırmanız yeterli.

kendi bilgisayarınızdan ya da telefonunuzdan yükleyecekseniz eğer, önce herhangi bir upload sitesi buluyorsunuz. mesela bu ya da bunun gibi... bu tür bir iş yapan siteye fotoğrafı yüklüyorsunuz. açılan sayfadaki paylaşım linkini eğer doğrudan buraya yapıştırırsanız, fotoğraf olarak değil link olarak görünebilir. bunun için yine yukarıdaki kuralı uygulayabilirsiniz. eğer mesajınızın önizleme kısmında fotoğraf değil link görünüyorsa o linke gidin, resmi yeni sekmede aç seçeneği ile yeni sekmeye geçin. sonra da oradaki resim uzantılı adresi alıp buraya yapıştırın.

umarım anlaşılıyordur ne demek istediğim.

edit: yine de anlamayanlar olabilir dedim ve üşenmedim.

şimdi, siteye fotoyu upload ettik, şöyle bir şey açıldı:


buradaki mavi kutu içerisindeki link, resmin paylaşabileceğiniz linki.

bu linki alıp buraya yapıştırırsanız, bizi şöyle bir sayfaya yönlendirir o link:


ama biz doğrudan fotoğraf açılsın/görünsün istiyoruz. o zaman bu resmi yeni sekmede aç diyoruz ve sadece resmin olduğu bir sayfaya yönleniyoruz:


bakın en üstte bir adres var .jpeg ile biten... işte o adresi alıp mesajımızın uygun kısmına yapıştırıyoruz ve fotoğraf doğrudan, hiçbir yere tıklamaya gerek kalmadan buradaki mesajınızın içerisinde görülebilir hale geliyor:

huzur, sakin doğa, kavgasız insanlar, mavi göz, para için basitleşmeyen siyasetçiler, eşsiz manzaralar, kaliteli yaşam.

tecavüz tecavüzdür. kişi kendi isteğiyle ya da başkasının zorlamasıyla eskortluk yapıyor diye tecavüzü hak etmiş olmuyor. eskort değil de tecavüze uğrayan bir insan olarak yaklaşılması gerekiyor.

görmezden gelmiştim, sen bizim duygularımızı görmezden gelirsen bizde seni dünyamızdan sileriz.

hey yabancı sen kime dersin yalancı?
hankchinaski gitmiş adanaya
ısmarlamıyor ne dürüm ne bira
çaylaklara sataşmayın, iyi ki geldiler zira.

ne kadar saçma sapan, cahilce bir başlık yahu. eğlen mutlu ol gurur duy. bunun yerine fb ye taraftarına laf sokma derdindeler. ben fenerbahçeliyim ve gurur duydum. bu geceki konseptim euroleague.

budizmdeki karma yasası sırf bunun için uydurulmuş olabilir. maalesef o kast sistemini hala ayakta tutabiliyor.

hayırlı, uğurlu olsun. sesi güzel o kadar yazarımız var ki umarım hak eden birinci olur.

moleskine defterlerinin neredeyse iki yüz yıllık bir geçmişi bulunmaktadır. kelime anlamı köstebek derisidir.
insanların akıllarında tutmak istedikleri ayrıntıları yazmaları gerektiğinde kullandıkları ufak tefek, siyah vinil kapaklı, sarı yapraklı, basit ve sade olup,cebe sığan çeşitlerinin daha çok kullanıldığı bilinmektedir.
bu defterlerin bu kadar sevilmesinin bir diğer nedeni de picasso, van gogh, ernest hemingway gibi isimlerin bunları ellerinden düşürmemiş olmalarıdır.
fransızların "moleskin", italyanlarınsa "moleschino" dedikleri bu akıl defterlerinin ilk olarak nerede doğduğu bilinmiyor. ilk olarak ilham perisini kaçırmak istemeyen fransız şairler için çıkarıldığı sanılıyor.

halen italya'da üretilmektedir. moleskine sahipleri kaybetme ihtimaline karşı defterlerinin ilk sayfasına geri getirene verecekleri ödülü yazarlar.

encrypted-tbn0.gstatic.com/...