1998-2001 yılları arasında beşiktaş basketbol takımında oynamış oyun kurucu. garip bir adamdı. ritme girdimi ve şutları sokmaya başladı mı vay halinize, ardı arkası kesilmiyordu. ilk geldiği yıl sezona fırtına gibi girmişti. efes'i ezdiğimiz maçta tabiri caizse efes'in içinde geçti. adam sezonun ilk maçlarında yüzüğü eline geçirmiş frodo gibiydi. kısacık boyuyla resmen nanik yapıyordu. o maçta efes potasına 26 sayı gönderdi ki, hatırladığım kadarıyla kısır bir maç olmuştu. nerdeyse bizim sayıların üçte biri andre'den gelmişti. hal böyle olunca bizde umutlandık tabi. bu adam gider yüzüğü hüküm dağına atar, fişi çeker dedik. çünkü o kadroda bir de buz adam virginijus praskevicius abimiz vardı. basketbolcu tabirinin vücuda gelmiş halidir kendisi. neyse işte sonra adamı yavaş yavaş tanımaya başladık. basketbol zekasının yerlerde olduğunu anladığımız anda hunileri kafaya takmaya başlamıştık. kevin thompson gibi temiz bitiren gibi bir 5 numara varken bile adamın içeriyi zorlamalarıyla birlikte son dakikalarda bir kaç maç verdik. kendine oynuyordu hergele. frodo gitmişti, gollum gelmişti. top adamın kıymetlisiydi. paylaşmıyordu. daha da kötüsü çemberi dövmeye başladığında geri çekilmeyi de bilmiyordu. tekrar tekrar aynı hatalara imza atıyordu.

istatistiklerini hep geliştirdi. ritmini buldu galatasaray'ı tek başına yendi. tofaş'a 36 sayı attı ama takımı resmen sabote etti. işin özü şu ki, yeteneklerini aklıyla birleştirse o beşiktaş kadrosu çok iş yapardı. ama 1 numaranın takım başarısı umurunda değildi. buz adam praskevicius abimizi bile delirtti. hangi maçtı tam hatırlamıyorum ama bomboş çember altı pasını vermeyip, maçın kaybedilmesine sebep oldu ve artık bu kadarına katlanamayan praskevicius, bu bıdığın üzerine doğru yürüdü. yürümesi de yetti zaten. arazi oldu anında andre * sonrasında james blackwell onun yerini aldı. daha iyi bir oyun kurucuydu ama o kadronun yerinde yeller esiyordu. iş işten geçmişti. sonra türkiye'ye yine oyak renault forması ile geri döndü. kahrını biraz da bursalılar çekti *

seni hiç unutmayacağım andre. umutlarımızın katili oldun. şimdi elinden bırakmak istemediğin basketbol topunu yanında her yere götür nasıl olsa emeklisin. karışanın eden olmaz.

tamam peki diyorum
duyuyor musun
diyelim duyuyorsun
bana inanıyor musun

peki ya artık sana
tamam peki demek
istemiyorsam
artık senin inancın
koca bir hiçse

biliyorum
yalancının
sahtekarın tekiyim

ama sanma ki
kalbini kıramam
hançer bile saplarım
tam orta yerine

şimdi sen buna da
inanmamışsındır
ciğerimi biliyorsun ya

inansan ne güzel olurdu
iman etseydik beraber
yalnız bırakmasaydın beni
barış benimle olur mu
küs gitmeyelim
hem ben küsemiyorum
kimseye
sendin küsen
bana inanmayan

bit demekle bitse keşke
tüm küslükler
kızamıyorum da kimseye

hastalık mı bu
yoksa bir sirk mi
yoksa bir şirk mi

keşke bir yolu olsa
ümit edebilsem
dağıtabilsem bulutları
ne kadar da siyahlar
kim inanır
güneşi sakladıklarına

ben di mi
inanıyorum güneş doğacak
ısıtacak içimi

ama seni düşündükçe
sanki parçalanıyorum
uzay boşluğuna düşüyorum
çığlığımda boğuluyorum

ağlasam da fayda etmez ki

şimdi söylesene güneş var mı...

-kim o?
+ben

öğlenci olduğum dönemlerde okul çıkışı karanlığa denk geliyor diye dedem almaya gelirdi hep. elini tutar eve giderdik, o güven içinde hissetmek güzeldi.

hani şey varya; canım yaa ben seni ilk gördüğümde soğuk havalı biri zannetmiştim aslında hiç öyle değilmişsin hah! iste o benim .

(bkz: burayı yıkarım)

“benim gövdem yıllar boyu sevmekle tarazlandı.”

dünyaya çin'den yayılan, 1984 yılında türkiye'ye getirilen ve gübresi, yumurtası, karaciğeri için yetiştirilen bir ördek türüdür.

bilmek erdemdir, bildiğini aktarabilmek ise bambaşka bir erdemdir. sahip olduğu tüm bildiklerini toplumun her tabakasına eşit derecede faydalanabilsin diye oldukça sade ama detaylı anlatımlarıyla hemen hemen birçok insanı kendine gönülden bağlayan değerli bir insandı. hayatı bu denli verimli ve dinamik bir şekilde yaşadığını görüyorken içim cız etti ölüm haberini öğrendiğimde. mekanı cennet olsun.

o zaman inci sözlükte yazın. kimse sizi iple bağlamadı buraya.

italyanca kökenli bir sözcük.
bir operanın sözlerinin yazılı olduğu , bir pandomimi veya bir baleyi açıklayan bir kitap.

yer kabuğu
şiddetli darbeler vuruyor yüzünüze
sıcak kaynaklar toprakları aralıyor
kırmızı ve koyu

akşam haberlerinden çıkarılmış
çağrılar
kadınlar
artık konuşmayacaklar
örgütlenmiş sarsıntılarda
onlar
ah'rar
bilmezsiniz

sesler
ışık ışık gömülüyor karanlığa
toprak emiyor özünü çığlıkların
bilseniz

tüm renkleri astığınız
köküne uzayan bir dev gibi
zaman
geçmek bilmiyor

boğazı patlıyor gecenin
sarhoş yıkık bir kent
sızıyor koynunuza
yine de
bilmezsiniz

kırmızı kahkahalar ağarırken vagonlarda
el değmedik topraktır
z’aman
ve kırılgan
tükenmek bilmiyor

aşınmış ağrılı bir gülüş saplanıyor
ıslak, diri akşamlarınızın koynuna
erkenci naylon baharlar
ölgün hükümlerinize sürüyor mermilerini

tetikte, bereketli uyanışlar
tetikte, aklığı ellerinizin

ölü zamanlara dayanıyor
sesler
kaos
zehirli ok
ürkütülmüş karanlık

yine de bilmezsiniz
tüm kadınlar
ah'rar


yedinci dem *


(bkz: ahrar)

en beğenilmeyen tanımlar için de -pic alanı olsun. yani portakallı içerik cehennemi. sonra da bu tanımı eksileyip cehennemin en başına tutturalım.

-benim geçen başıma şöyle bir olay geldi.. bıdı bıdı
- asıl benim geçen başıma daha şöyle bir olay geldi vıdı vıdı.

-ya bi sıkıntım var
- ohoo o bi şey mi benim daha bi sıkıntım var.

-geçen bi rüya gördüm.
- ben asıl çok acayip, bi kere askerdeyken.

belirsizlik..

fakir insanın bir şeyi beğenmeme hakkı bile yok yahu. sürekli bir aşağılamalar bir hor görmeler. siz kimsiniz ya ? evet beğenmiyorlar. begenilecek bir tarafı da yok bu paranın. bu şartlarda insan gibi yaşamaya yetmiyor.

arap arap arap... öncelikle şunu söyleyeyim müslüman olmak arap olmak değil. yanı müslümana yapılan her işkencede " ama araplar böyle yaptı " denilmesi biraz tuhaf. kılıç hakkı diyenler olmuş. o kadar çocuğu öldürerek aldığın kılıç hakkı olmaz olsun! bunu yapan da olmaz olsun! ısrail insanının nasıl olduğunu bilmez gibi şu şeyleri söylemeniz çok acınası. ama zihniyet belli. bir açık bulayım, bir açık bulayım ki müslümana saldırayım. yok şunun hakkı yok bunun hakkı... yahu yaşama hakki yaşama. 10 yaşındaki çocukların elif gibi dim dik duruşuna bir bakın bir allah aşkına. o çocukların gözünde ölüm korkusu yok. şimdi eleştirecekseniz eleştirin. ama önce o çocuğun fotoğrafına bakabilin. çocuğunun cesedini saran anneye bakin da eleştirin.
neymiş biz susmuşuz. evet susmuşuz hem de çok susmuşuz. ama onlara değil size susmuşuz. sizin şu söylediklerinize susmuşuz.

acı yeşil biber ile yapılan patates salatasının ardından revani yemektir. tabi yanında çay.
çay demiş miydim, çay önemli.

dinime küfreden müslüman olsa bari dedirten başlık.

ulan faşistliğin kitabını baştan yazdınız zaten hırbolar

gelmiş milleti faşistlikle suçluyor.

harikulade bir martin scorsese filmidir. 1990 yılında izleyiciyle buluşmuştur. nicholas pileggi'nin, wiseguy adlı kitabından uyarlanmış, gerçek bir hikayedir.
başrollerinde ray liotta, joe pesci, robert de niro gibi mükemmel oyuncular bulunmakta. hele joe pesci öttürüyor bu filmde...

the godfather'dan sonra mafyayı anlatan en iyi filmdir. konuları işleyişlerinde farklılıklar olsa da mafya denilince akla gelen ilk iki film bunlardır. ve ikisi de tam bir şaheserdir. izlemediyseniz bu tanım sizin için bir işaret olabilir, muhakkak izlemenizi tavsiye ederim.
son olarak müzikleri sahneye cuk oturan, dönemini kasıp kavuran, şahane eserlerdir. sadece şu bile yeter;


gerisi spoiler..