özet geç aydın havası olsun diyerek sözlüğün yeni trolüne merhaba demeye yarayacak başlık.

birçoğumuz gibi içimde * 2 kişi var ve bu kişilerin düşünceleri tabii ki birbirinden 180 derece farklı.

mesela üst kattan, gecenin bir yarısı gelen gürültü patırtıyı duyduğumda, şöyle sol omuz üzerimden bir ses "çık yukarıya, kapıyı açar açmaz beyzbol sopasıyla yüzünü dağıt!" diyor. sağ yandan gelen fısıltı ise "kulaklığın gevşemiş. biraz daha içeriye doğru itele ve uyumana bak!" diyor.

mesela dolmuşta birisi telefonla bağıra bağıra görüşme yaptığında bir ses "hava sıcak, kapı açık gidiyoruz. itiver şunu aşağıya!" diyor. diğer ses "müziği biraz daha aç da duyma!" diyor.

mesela birisi özel mesaj atıp hakarete ya da tacize varan boyutlarda bir şeyler yazdığı zaman bir tarafım "git nickaltına, nasıl biri olduğunu anlat da millet de ona göre muhatap olsun!" diyor. diğer tarafım "engelle kızım, üzerine sıçratma!" diyor.

bir yanım "uslu uslu yaşa hayatını, sakin ve düzenli ol!" derken öte yan hep "it ayağı yemiş gibi gez toz, canın ne istiyorsa düşünmeden yap!" diyor.

...

ne yapıyorum? hep sakin olan tarafın lafını dinliyorum ve hayatıma bir şekilde kıyısından köşesinden girmiş olan bazı insanlara da diyorum ki "dua edin de günün birinde soldaki sesin sahibini dinlemeye başlamayayım!"...

vergilerden beli kırıldığı halde birilerinin komik bir şekilde eleştirdiği görüş. ütopik fikirleri satmaktan vazgeçmeyenlerin korkulu rüyası.

sosyalist devlet: 10 lira kazanıyorsan 7 lirasını bana vereceksin, eh sana eğitim veriyorum sağlık hizmeti veriyorum, köprü yapıyorum yol yapıyorum...

liberal devlet: 10 liranın sadece 3 lirasını versen yeter. temel bazı hizmetler için gerekiyor, gerisi ile ne istiyorsan yapabilirsin.
---
eşitsizlik denilen şey tarihin başlangıcından beri var. biz daha adil, fırsat eşitliğine dayalı bir sistem istiyoruz. temizlikçi ile mühendis aynı parayı kazanınca "eşitlik" olmuyor, haksızlık oluyor. çünkü kaynaklar kıt, her ikisine de refah yaşam sunamıyorsun. biri bali adasına tatile gidecek, diğer eşiyle pikniğe gidecek. gönül isterdi ki herkes her şeyi ücretsiz, istediği zaman yapabilsin. belki dünyanın enerji ihtiyacını kökten çözebilecek, işçilerin fabrikada çalışmasını gerektirmeyecek, başka gezegenlerde terraforming yapabilecek teknolojik gelişmeler yaşanabilir de kurtuluruz. ancak bu gelişmeler ancak liberal bir devlette meydana gelebilir. ki geliyor da...

içinde olmadığım ve olmak istemediğim topluluk.
ama şöyle ki din kimsenin yaptıklarının ve söylediklerinin sebebi olamaz. ayaklar altına alınmış, siyaset sofralarında meze yapılmış bir din değil benim inandığım. bir allah var bir ben varım.

nasıl bir distopik ülkeye geldik ya
bu ülkede yaşayacağıma isveç’in köyünde elma veren ağaç olaydım

"sayın yazar" şeklinde hitap etmek iyidir diye düşünüyorum.

sonuçta herkesin bir tarzı var ve birbirimize karşı daima saygıyı ön planda tutarsak, hem kırmamış hem kırılmamış oluruz.

'ama yol yapdı' '
dünya bizi gısganıyo, cumurbaşganızmıza izin vermiyorlar'
iş beğenmiyorlar, eskiden çarıkla dolaşıyorduk...'

minvalinde zırvalayan güruhun özellikleridir çoğu zaman.

edit: imla

her doğru her yerde söylenmez sözünü aklıma getiren eylemdir. ille de üslup, ille de üslup efendim.

birkaç ay öncesinden bir çizim.
sene boyu durup yaz tatilinde defterle kaleme sarılan biriyim maalesef
resimag.com/p1/9f364a3edef9.jpeg

katılım oranı sanılandan daha düşüktür, kaçak oranı bir hayli fazladır. bizim milletimizin en iyi olduğu şey kuru milliyetçiliktir. o günden bugüne pek bir şey değişmemiştir. sorsan herkes savaş çıksa canını ortaya koyar ama, devlete millete gram katkısı yoktur. vatanseverliği savaş durumunda ölmek zannediyorlar.

not: çok basit bir tespit yöntemi var. en çok vatan millet diye bağıranlar, bu ülkeye en az faydası olanlardır, kısmen zararlı olanları vardır. bu gözle bakın, hak vereceksiniz.

okumayanların çoğunlukta olduğu, çok okumayanların ise okuduğunu bile anlamadığı ülkelerin halini bizzat yaşayarak tecrübe ettiğimizden ne kadar abartsak azdır.

sakin olmam gereken bir anda heyecanlı, gerçekten heyecan yapmam gereken bir anda buz gibi soğukkanlı olabiliyorum. buda insanların "la sen ne garip bir varlıksın" şeklinde tepkilerine bazen yol açabiliyor.

insanlığın kedilerden ve hayvanlardan öğrenmesi gereken çok şey var, keşke öğrenseler dünya daha güzel bir yer olur.

reşat nuri güntekin- acımak

yemek yaptım mı harika yaparım ama bir kere saçma bir tarife güvenim pasta kreması yaptım, pastacı mamasına döndü. tadı güzeldi ama abim benimle çok dalga geçmişti.

internet aleminin en pislik, en iğrenç kullanıcıları. bir yeri istila edip sabah akşam chp'ye sallarlar. 19 yıldır ak partilerinin yediği nanelerin yarısını dahi yapmayan, yapsa da, ki var baya, parti olarak tavrını ortaya koyan chp'yi, sanki ülkeyi idare ediyormuş gibi konuşup hedef saptırarak gündemden uzaklaştırırlar. bunu en çok terör saldırılarında yapıyorlar. kadın cinayetlerinde, taciz tecavüz vb. infial uyandıran olaylarda da. bir anda ortaya fırlayıp işi siyasete döküyorlar.

2 yıldır da imamoğlu nu hedef tahtasına oturtmuşlar. belediyelerin yetkilerinin tıraşlanmasını hiç umursamazlar. mesela chp'li meclis çoğunluksa kaymakam atanır, akp'li belediye çoğunluksa seçime gidilir aktif başkan görevden alındıysa. böyle tonlarca rezalet. velhasılı bu otoban çocuklarını umuyorum ki buraya doldurmazsınız. az önce gördüm zira bir karakter sıkıntısı yaşayanını.

iki sözlüğün karşılaştırılması. ben oyumu kafa sözlükten yana kullanıyorum. ayrıca bu başlık da çok popüler olacaktır. reddedilemeyen teklif dediydi dersiniz.

(bkz: zerrin özer)

tahir olmak da ayıp değil zühre olmak da
hattâ sevda yüzünden ölmek de ayıp değil,
bütün iş tahirle zühre olabilmekte
yani yürekte.
meselâ bir barikatta dövüşerek
meselâ kuzey kutbunu keşfe giderken
meselâ denerken damarlarında bir serumu
ölmek ayıp olur mu?
tahir olmak da ayıp değil zühre olmak da
hattâ sevda yüzünden ölmek de ayıp değil.
seversin dünyayı doludizgin
ama bunun farkında değildir
ayrılmak istemezsin dünyadan
ama o senden ayrılacak
yani sen elmayı seviyorsun diye
elmanın da seni sevmesi şart mı?
yani tahiri zühre sevmeseydi artık
yahut hiç sevmeseydi
tahir ne kaybederdi tahirliğinden?
tahir olmak da ayıp değil zühre olmak da
hattâ sevda yüzünden ölmek de ayıp değil.
-nazım hikmet-