yaş 35 yolun yarısı diyip, 46 yaşında ölmek. evet. cahit sıtkı önce felç geçirmiş, sonra da ölmüştür.

insanlık tarih'inin kara lekesi madımak katliamını politikacılar duymamazlıktan geldi.gamsızlıklarıyla hayata devam ettiler. hollanda hükümeti katliamda kaybettiği vatandaşı carina cuanna thedora için müzeyi ziyaret edip karanfil bıraktı.
tarihte çok üzücü şeyler olan bir yerdeyiz. bir vatandaşımızın da hayatını kaybettiği bir yerdeyiz. onun için bugün geldik. hem vatandaşımızı hem burada ölenleri hatırlamak için ve inşallah gelecekte böyle şeyler bir daha olmaz dedi. hollanda hükümeti, zaman aşımına uğrayan dava dosyasından ayrılan üç firari sanığın yargılandığı ankara 1. ağır ceza mahkemesindeki davada, olaylarda ölen hollandalı carina cuanna nedeniyle duruşmaya gözlemci göndermişti. biz ise arkalarında yürekleri yanmış çaresiz halk olarak kaldık. hayatımız zaman aşımı oldu.
aydınlıklarımızı yaktınız ciğerimizi söktünüz üstüne hesap bile vermediniz..

çırılçıplağız sevişeceğiz hâlâ bir şeyler kanıtlamaya çalışıyor, sen beni ne sandın filan diyor. toplum öyle girmiş ki kafasına sadece onunla değil bütün toplumla sevişiyorsunuz sex sırasında.

"mağlup mu desem mahçup mu ama ikisi de değil. ben garip sen güzel dünya umutlu"
ahmed arif

rahmetli anneannem.

o saatten sonra köye gidecek dermanım kalmaz, yolda vefat ederim. tabii o yaşa kadar yaşadığımı var sayıyorum sözlük.*

öyle yazın tatilde gezmeye gidip "ay domatesler" demeye benzemiyor. sana "buyur" diye çay, gözleme yığan köylü yanına yerleşince... neyse.

ben bütün avantajı planlama yeteneği olması gereken beyaz yakanın bu kadar plansız programsız kulaktan dolma bu işlere atlamasını anlamıyorum. arkadaşın muğla köyündeki evinin yakınlarına on senedir gelip gelip, batıp dönüyor millet. 10 çift olmuştur. "avakado yapacağız", "arıcılık yapacağız"... yılmaz güney filmlerinde kalmışlar. "modern gübre atarsan köylü gibi sürünmezsin". he mnakoyum bi akıllı sensin. ağzını bir açıyor, üçüncü cümleden sonu belli. ha filmi de kendi izlememiştir, izleyen babasından dinlemiştir.

yağış rejimine bakmamış, kışın iklimine zahmet edip göz atmamış, sonra "ev rutubetli, kafamıza yağmur damlıyor". "ev alacak, tamir ettirecek param yok". şu kanada'ya gidip kardan soğuktan şikayet eden türk fıkrasına benziyor. gerçi onun da canlı örneği çoktur eşelesen.

amacı kendini göstermek ve sizi ezmektir.sen ne yaparsan yap nasıl yaşarsan yaşa,başkasına karışma.8 milyar insan varsa bir o kadar da düşünce vardır, saygı duyacaksın.

tarafları dinledim ve anladım. çıkmazlara sürüklediniz beni zalımlar.

yeni bir beddua türü öğrendiğim mükemmel ötesi başlık.*

nükleer başlıklı füze misali, tek bir sefer ve tek bir hedef için kullanacağım ama kim olduğunu söylemem.*

fikir edinmek isteyenler için küçük bir ip ucu:
(bkz: kolektif bilinçaltı)

mental olarak bu fotoğrafın içindeyim

iki gün önce ailemizde bahsi geçen şehir.

büyük oğlum: şimdi okuyacağım kitap adıyaman'da geçiyor. sizce kitapta neler olabilir?
ben: kahtalı mıçı olabilir.
eşim: menzil tarikatı olabilir.
küçük oğlum: çiğköfte olabilir.
büyük oğlum : off hayır yaa,nemrut var orda. hiç biriniz bilemediniz !!! ne kadar cahilsiniz*.

bakış..




yansıma..

mutlu, mutsuz anlarımı paylaşabilmek.. mutlu bir anımı paylaşsam, annem hemen "böyle şeyler paylaşma, nazar ederler" diyor. derdimi paylaşsam, "kol kırılır, yen içinde kalır, paylaşma" diyor. neyse ki beni burada tanıyan yok, o yüzden nazar falan gelmez herhalde.. düşmanlarım da acı çektiğimi görüp sevinemezler. annem de burada yok neyse ki istediğim gibi atıp tutabiliyorum. *

mecburen yapılan, aslında tatil olmayıp kış hazırlığı ile geçen sayılı günler.
herkes güneye, ege'ye gidip 5 yıldızlı oteller'de tatil yapmak ister ama ülke şartları bunu kaldırmaz, yazın köye gidip erzak hazirlamasa kışın aç kalırlar.
tabiki burda kayıt dışı ekonomi var, onuda hesaplamak lazım.

1.5 dakikalık enfes giriş

19. yüzyıl ve 20. yüzyıl da amerikanın yerel kızılderililerden satın aldığı ya da ilhak etmek suretiyle konduğu, seyrek yerleşimin olduğu amerikanın uzak batı topraklarını tanımlamak için kullanılan bir terimdir.

market fişleri, konser, sinema, tiyatro biletleri bazen sadece aldığımız bir kıyafetin fişi sırf ne zaman nerdeydik bunu görüp hissetmek için. bir şey kazanamadığım kazı-kazanlar , baş harfleri olan cokomel ambalajları, alınan hediyelerin etiketleri, şıpsevdi sakızından çıkan bir sürü kağıt, gidilen kafelerden alınan peçeteler, kinderden çıkan oyuncaklar, peluş oyuncaklar, üniversite yıllarından kalan not hesaplama kağıtları, hayal edilen evin planlarının çizimleri, kuruttugum her türlü çiçek.. eminim daha çok şey vardı ama hatırlamıyorum çünkü artık hepsi herhangi bir çöplükte.

homeros'un ilyada'sında tuzlu ekmeğin adak olarak sunulduğundan söz edilir. bazı kültürlerde tuz ve ekmek, misafire sunulacak her yemeğin simgesi olmuştur. doğu avrupa ülkelerinde eve gelen konuğa, önce ekmek ve tuz sunulur. ortadoğu toplumlarında birine tuz ve ekmek yediren kişi, sonuna kadar saygı görür. bazen de bağlılık sembolü olarak kabul edilir. o yüzden dolayı da o kültürlerde tuz-ekmek haini diye kavram vardır, tuz ekmek hakkını çiğneyen kişiye böyle denir.

bir yandan sinir ediyorlar, bir yandan mutlu ediyorlar. merdüm de arada gidip geliyor işte.