bir de doğadaysanız söze gerek kalmaz.

araştırmamaları. önlerine ne koysan alıyorlar. 'doğru mu? yanlış mı? bunu kim demiş? bu niye böyle olmuş?' diye sormuyorlar.

geçtiğimiz hafta yaşama veda eden, yeşilçam'ın altın döneminin en büyük yıldızlarından birisi. 1950'li yıllardan başlayarak 2000'li yıllara uzanan sinema yaşantısında oynadığı hayat verdiği rollerle hepimizde ayrı bir vizyon bırakmıştır. 79 yaşında vefat eden sanatçı, sinemaya 14 yaşındayken figüran olarak başlamıştır. figüran olarak başladığı filmde tanıştığı yönetmen memduh ün ile başlayan beraberliği, yönetmenin 2015 yılında 95 yaşında ölümüne kadar hiç ayrılmadan devam etmiştir.

türk sinemasına büyük emeği geçen, ciddi, sanatçıya yakışır özelliklere sahip, her kesimin severek seyrettiği ve saygı duyduğu bir isim. toplumda farklı düşünceye sahip kişilerin de sanatçısı olmayı başarmıştır. farklı konuları olan filmlerinde kırsal yaşamdan ve kent yaşamından konular odaklı roller ile karşımıza çıkmıştır. film olmasının yanında önemli bir doküman, yani belgeseller olarak da kayıtlara geçmiştir. gözlerinin rengi çok konuşulmuş, ama esas olan, sanatçının bu renkleri kullanabilmesi, bu renkleri adeta konuşturması başarısıdır.

bir de sanatçılık dışında tertemiz, başarılı, şaibesiz, ağır bir eleştiriye uğramaksızın yürüttüğü şişli belediye başkanlığı geçmişi bırakmıştır. hiç kuşkusuz bu milletin hatıralarında ve hafızasında canlanacak bir sanatçı portesine sahip olmuştur.

az önce yaşanılan sallantıdan sonra odamın kapısından kafasını uzatan babamın kurduğu soru cümlesi.

unuttun mu beni her şeyimi
sildin mi bütün izlerimi
hiç düşmedim mi aklina
hiç çalmadı mı o şarkı..

düşüncelerine katılmıyorum ama düşüncelerini özgürce dile getirebilmen için mücadele edeceğim. hiç duydun mu böyle bir cümle?

yaşamadım , bilmiyorum, teşekkürler.

(bkz: bahattin abi tam ölmüşmü)

nickaltını an itibariyle açmış bulunmaktayım. kurdeleyi çıkışta kendisine vereceğim. bir miktar üzmüşüm kendisini, eh kalp kırıklığını gidermek için kendisine kahve stoğumdan bolca kahve gönderip bu olayı çözeceğim ehehehe. tanımlarını severek okuyorum, en başından beri takibinde olduğum bir yazardır. kendisi ile büyük boy pizza siparişi verip, diyet kola alacağımız günler yakındır. tanımların bilgi, başlıkların trollsüz olsun sevgili yazar.
————
gözlem yaptık, tanıdık güzelce sevgili yazarı. baya kafa dengi olup paylaştıklarıyla hem güldürüyor hem sorgulatıyor insanı. bazı tanımlarında bilginin gücüne inanıp yazıyor gibi, bazı tanımlarında ise ironiler yaparak epey güldürüyor beni. en başından beri takibimdeydi şimdi ise seve seve takip ettiğim bir yazar oldu. konuşmasının naifliği, düşüncelerinin güzelliği tanımlarına yansımış.

dünkü sivasta 30 genconun zincirleme kazasından sonra, bugün böyle bir başlık açılması çok manidar.

elektriksel olarak nötr bir atomun elektron almak ya da vermek suretiyle yüklü duruma gelmesi olayı.

bir atom çekirdek adı verilen merkezî bir bölgenin içerisinde bulunan proton ve nötronlar ile onların etrafında dolanan elektronlardan oluşur. elektronların tam olarak nerede olduğunu bilemesek de nerelerde olabileceklerini bilebiliriz. işte bu elektron bulunabilecek bölgelere orbital yahut kabuk diyoruz.

kabuklarda belirli sayıda elektron bulunabilir. en dışta bulunan kabuktaki elektron sayısı, belirli olan bu sayıdan daha düşük de olabilir. bu en dış kabukta bulunan elektronlara valans ya da değerlik elektronu diyoruz.

normalde, mesela çekirdeğe çok yakın olan bir elektronu atomdan koparmak zordur çünkü elektron ile çekirdek arasındaki kuvvetler iş başındadır ve elektronu oradan alabilmek için büyük bir enerji gerekebilir ama çekirdekten daha uzak elektronları, özellikle de en dış kabukta bulunan değerlik elektronlarını atomdan koparmak çok daha kolaydır. bunlar biraz daha "saldım çayıra mevlam kayıra" durumundadır yani. bazen de tersi olur ve atom sağdan soldan elektron toplayıp, son kabuktaki elektron sayısını artırabilir.

elektronlar, elektriksel olarak negatif (yani eksi) yüklü parçacıklardır. dolayısıyla atomdaki elektron sayısının değişimi, atomun yük yapısını da değiştirir. eğer atomdan 1 ya da birkaç elektron alırsanız, atomda eksi yükler eksilmiş, dolayısıyla atom pozitif (yani artı) yük sayısının öne geçmesi nedeniyle artı yüklenmiş olur. tam tersini yapıp atoma elektron verirseniz, atomdaki eksi yük sayısı artmış, dolayısıyla atom negatif yüklenmiş olur. bu iki durumdan birindeki atoma iyon ve bu sürece iyonizasyon adı verilir.

iyonizasyon olayları yıldızlarda çok sık görüldüğünden, yıldızların yapısı ve kimyasal bileşimi hakkında bilgi vermesi bakımından astrofizikte önemli yer tutar.

bir bahçem vardı.. nasıl bir yerdi, tam hatırlamıyorum? ekilip, biçilen bereketli topraklardı. bana öyle denildi ama hiçbir zaman duyumsamadım. bahçe'ye çıkan kapıyı kilitledim mucizesine inanmadım. geçmedim önünden hiç, yok saydım. arka bahçemdi o benim. karanlık, izbe acayip sesler gelen yer. ara ara uykularımı böler, rüyalarıma girer. kabusumdur hem hemen yanımda, sesleri dibimde. susturmaya çalışsamda, görmezden gelsemde haykırıyor beynimde. su vermediğim,beslemediğim bu topraklar bana ders veriyor. benimle yüzleş, topla burayı, görmezden gelme çağrıları hemen her gün içimde. tam kapıyı açmaya yeltendiğimde korku'nun ateşine kapılıyorum. lanet olsun o duyguya! risk alamayan ürkek bir yürek. bir yaratık kocaman ağzıyla beni yutarcasına bekliyor sanki hemen o eşiğin orada. hep biriyle gitmeyi hayal ettim, hadi bir cesaret verir bana diye. oysa çözülmemek, anlaşılmamak gelir hep beraberinde. ruhun, hayallerin gerçek olmama ihtimali üzerine çok düşünmeyen geçici uyku perisi etkisinde.
kapılarıma kilit vurdum, üstüne zincirledim. ara ara açmaya çalışırım sonra tekrar bir zincir daha..
benim bahçem pandoranın kutusu, kötülük yok içinde ve umutta. en kötüsü inancı bitmek üzere. kendine, şansına... şansı üst kat komşusu, ekmek kırıntıları atıyor balkona. ben onları silmekle meşgulüm. kırıntılar bir umut değil daha büyük engel. tahammülüm kalmadı onlara. tek tek süpürüyorum her birini, ihtiyacım yokmuş gibi.. kandırmanın en güzel oyalama olduğunu düşünen çocuk bu; büyümedi..

ben de söverken hakaret değil ikaz mahiyetinde sövüyorum, hukuken suç değilmiş demek.

gereksiz her şeyi kendinden uzaklaştır. gerekirse gölgeni bile.

insanda kütüphane memuru olmak ne güzeldir hissi yaratan rahatlatıcı eylemdir.

bir ahmet kaya şarkısıdır. ayrıca deniz tekin de muhteşem bir şekilde coverlamıştır. bir de benden dinleyiniz efenim...

kendi sesimden

sabah erken kalkma nedenidir. şu oyunu şu ana kadar oynadığım en iyi 3. oyundur ((gbkz: pokemon firered)) animesi şu ana kadar izlerken en çok zevk aldığım dizidir. tasolarını oynamayı pek beceremezdim sürekli kökülürdüm kardeşim gider onları geri kökerdi.

mutluluk nedir?
bütün özlemlere, bütün isteklere eksiksiz bir biçimde ve sürekli olarak erişilmekten duyulan kıvanç durumu.
asıl para olmadan mutluluk olmaz. fakir bir insan en temel ihtiyaca bile muhtaçken isteklerini nasıl yerine getirsin. ne kadar acı da olsa gerçek bu malesef.

anne babamdan sonra bana ahlakımı ve atatürk sevgisini verdiğin için teşekkür ederim öğretmenim. iyi ki benim öğretmenimdiniz.