o kadar bunaltıcı ki hava gün aymayı ben uyanmayı unutmuşum öyle bir gün sözlük!
günü aydınlık sevgili suserlar size günaydın, diğerlerine yok!

yönetmen steven spielberg barda otururken yanına oturan çinli' nin yüzüne tokatı yapıştırmış. tokatı yiyen çinli, spielberg*e niye tokat attığını sorunca spielberg :
pearl harbor'u siz bombaladınız demiş.
çinli de pearl harbor'u kendilerinin değil, japonlar'ın bombaladığını söyleyince spielberg :
ha japon, ha çinli, ha vietnamlı, ne fark eder, hepsi aynı değil mi? demiş

bir müddet sonra bu kez de çinli, spielberg'in yüzüne tokatı patlatmış. bu sefer tokatı yiyen spielberg, sebebini sorunca çinli de :
titanik'i sen batırdın demiş.
spielberg de, titanik'i kendisinin değil, aysberg'in batırdığını söyleyince bu sefer de çinli şöyle demiş:
ha aysberg, ha carlsberg, ha spielberg, ne fark eder, hepsi aynı değil mi?

klasik habercilik anlayışında klasik cümledir. gerek operasyon haberlerinde, gerekse futbol maçlarında sıklıkla duyarız.

yok olurduk ama kimin çocuğu, hangi uyruk, hangi devletin sömürgesi olurduk bilemem.
ama hz.adem olmasaydı olmazdık.

1.5 aydır hayatımı yerle yeksan eden rahatsızlık.erken yatsam da bir şey değişmiyor.uyusam da muhakkak uyanıyorum.
tamamen kurtulduğum gözaltı morluklarım geri gelmeye başladı.mutlaka düzene sokmalıyım artık.aksi halde gidişat kötü.

son duyum merkel'in yatağa düşüp fenalaştığına yönelik. neyse eskilerini hediye edecek birileri bulunur.

eczanede çalıştığım yıllar; meşhur 2000 yazı herşey çok güzelken.

gece nöbetteyiz, yazlık yer olduğu için yaz geceleri nöbetlerde oldukça yoğun geçmekte. yine o yoğunlukta artık gecenin ilerleyen saatlerinde eczanenin bir köşesinde toplandık dinlenip muhabbet ediyoruz. o sırada bir müşteri geldi. arkadaş hemen atıldı ben bakarım diye. buyrun dedi. adam "okey" istedi. ama bizim arkadaş gecenin yorgunluğundan olacak orkidlerin olduğu tarafa yöneldi. ben bir bombanın geldiğini hissettim. orkidlere elini uzatttı tam dönüp adama verecekken bir anda durdu ve bizi yere seren o soruyu sordu. abi kanatlı mı? kanatsız mı? adamın şaşkınlığına mı gülersin, arkadaşın şapşallığına mı. adam cevap veremedi. arkadaş olayı çözmeye çalışıyor. ben yerde gülüyorum.

karanlık enerjiyi açıklamak için kullanılan varsayımsal parçacıklar.

bu parçacıkların temel özelliği, bulundukları ortama bağlı olarak kütle değiştirmek. bu da deneylerde gözlenmelerini imkânsız hale getirebiliyor. bunun sonucu şöyle özetlenebilir:

parçacıklar yoğun bir ortamda, örneğin dünyada ya da başka gök cisimlerinde bulundukları sırada son derece büyük kütleli oluyorlar. bu nedenle de kuvvet taşıyıcı diğer ağır parçacıklar gibi, etki alanları kısa menzilli oluyor. ancak uzaydaki vakum ortamında bulunduklarında, tıpkı fotonlar gibi uzun menzilli bir taşıyıcı haline geliyorlar çünkü kütleleri son derece küçük hale geliyor. bu nedenle örneğin odada bir arkadaşımızla otururken, onunla aramızda herhangi bir itici kuvvet hissetmiyoruz ama evren ölçeğinde baktığımızda evreni hızla genişleten bir kuvveti (ya da enerjiyi) fark edebiliyoruz.

şimdiye kadar yapılmış olan, vakumlu alan içeren deneylerde bu türden bir parçacığın varlığına ilişkin herhangi bir gözlemsel veri yok ama araştırmalar sürüyor.

"otobüsün sol camından etrafı seyrederken,
sağ camından kaçırdıklarımızdan ibarettir bazen hayat".

çoğu erkeğin emeklilik hayali. küçük, şirin bir sahil kerhanesi..

insanlar mutlu, çalışanlar huzurlu ve mutlu. susam sokağı ortamı var. egzos dumanı ile kirlenen metropollerde savrulmak ne kadar da yorucu.

dünyayı biz kirlettik. sıktık parfümü, bastık gaza. erittik buzulları. ayıptır be.

bir elektrik devresini toprağa bağlamak. toprak hattı denilen kablo sistemiyle gerçekleştirilir.

biliyoruz ki pozitif ve negatif yükler birbirini çeker. pozitif yük veya negatif yük fazlalığı olan 2 bölgenin birinden diğerine (negatif olandan pozitif olana) yük geçişi, ortam nötr, yani yüksüz olana kadar devam eder.

insan vücudu iletkendir ve elektrik akımı vücudumuz üzerinden akabilir. bu nedenle yapılarda kullanılan elektrik hatlarından kaçak olması ihtimaline karşın topraklama yapılarak tedbir alınabilir.

pozitif yüklü bir iletkeni toprağa bağlarsak, topraktaki negatif yükler, yani elektronlar cismimize geçiş yapar. negatif yüklü bir iletkeni toprağa bağlarsak, cisimdeki elektronlar toprağa geçiş yapar. bu iki durum da, cisim nötr olana kadar sürer. eğer evdeki bir prize topraklama yaparsak ve sistemde bir elektrik kaçağı olursa, elektrik akımı insan vücudu yerine, daha düşük dirençli olan toprağa akmayı seçer ve böylece çarpılma olaylarının önüne geçilmiş olunur.

bu iş için ufak bir mekanizma da kullanılabilir. ancak toprak, bir başka deyişle dünyanın tamamı, üzerindeki bütün elektrik sistemlerini nötrlemeye yetecek kadar büyük kapasiteye sahip bir sistemdir. bu nedenle başka bir mekanizma/elektrik devresi kullanmak yerine doğrudan dünyayı kullanmayı tercih ediyoruz.

fil örneğiyle tam olarak anlaşılabilecek olan kavram:

kaynak

hindistan’da filler eğitilmek için bebekken kalın bir zincirle kazığa bağlanır ve kaçması engellenir. bebek fil kaçmayı defalarca dener, fakat kendisinin zinciri koparmaya da çiviyi sökmeye de gücü yetmez. yıllar geçer, bebek fil büyür ve hala zincire bağlı şekilde bekler. artık fil güçlüdür, zinciri koparabilecek ve kazığı sökebilecek gücü vardır fakat fil kaçmayı denemez bile. çünkü özgür olamayacağına inanmaktadır. artık kırılamayan şey filin bağlı olduğu zincir değil, filin inancıdır. arjantinli psikolog ve yazar jorce bucay sirkteki fil hikayesiyle bize bu fenomeni aktarır.

(bkz: bütün saplar toplandık toplandık)
(bkz: sorduk neden yıprandık yıııprandık yıprandık)
(bkz: biz onlardan hoşlandık hoşlandık)
(bkz: şimdi niye zorlandık zooorlandık zorlandık)

eve yeni gelmiş kargo poşeti.

(bkz: hoşlanılan yazarın nick'ini mouse ile okşamak)

saçma sapan bir programdı. o gitti yerine daha saçma programlar geldi.

kısa süreli hoşlantılara ''aşk'' diyen insanlarla doluydu ayrıca.

katılmadığım önerme. çünkü her ne derseniz deyin. ama "arap kültürü taşıyıcısı" diyecek kadar kıt beyinli bir cahil olmayın.

dinozorcu melih.

dayakla olmasa bile hoş göstermek için 12- 13 yaşındaki çocuklarını çeşitli hediyelerle ikna edip kendi rızasıyla (!) kapandığını söyleyen birçok ebeyene denk geldim. ya da ailelerinin psikolojik baskılarına dayanamayıp belki kapanırsam mutlu olurlar diye kapanan birçok kız çocuğu var.

soruyorum kendilerine. çocuğunuz allah için mi kapandı yoksa aldığınız telefon için mi? ya da sizin onu daha çok sevmeniz için mi? bu putperestlik değil de nedir?

başka bir başlığa da bıraktığım zorla kapatılan kızların hikayelerini anlattığı siteyi buraya tekrar bırakıyorum. belki tükenmiş birine umut olur.

(bkz: https://yalnizyurumeyeceksi...)

evrendeki düzen.