(bkz: ponçik)
(bkz: diktatör olunca yapılacak ufak şımarıklıklar)

kadıköy

bir "değme felek " deyişi var.. felek olsam teğet geçerdim yani..... incesaz grubu ile beraber söylediği şarkıları çok seviyorum, kendi söylediği şarkılar da müthiş.. otur sigaranı yak saatlerce dinle....

insanlar ışığı önlerini görmek için değil, daha parlak görünmek için kendilerine tutuyorlar .

friedrich nietzsche

tatlı tatlı öten kuş sesleriyle uyansam hiç fena olmazdı ancak bizim buralara kuşlar baharları uğruyor sadece, ne yazık. ne olursa olsun uyanır uyanmaz elime bir kitap alıp okuduğum zaman günüme harika başladığını hissediyorum, bugün olduğu gibi. bir de balığımın minnoş minnoş yüzdüğünü görmek beni rahatlatıyor. gece uslu durup hiç ses çıkartmadıysa özellikle. *

“oysa ayrılanlar hala sevgili”

tenhada yakalanan kediyi zorla sevmek. sevdirmiyor kendini essek sipasi ama yakaladim mi affetmem o patiden operim.

tanrıyı öldüren adam olarak aklımda yer eden alman filozof. günümüzde çok popüler kendisi. ama yaşadığı dönemde pek tanınan biri değilmiş. hatta kitapları pek satmadığı için bu almanlar beni hiç anlamıyor dediği söylenir. gezgin ve yalnız bir hayat sürmüştür. köklerine bağlı kalmak istememiştir. ama öldüğünde doğduğu evden 30 metre ötede bir yere gömülmüştür. yani başladığı yere geri dönmüştür. beni üzen bir detay bu. ömrünü köklerinden kurtulmak için harcadı ama döndü dolaştı ve evine geri döndü.

formatına uymasa da yine şarkı isteklerinde bulunacağım yayın. *

bir de konu olarak zeki insanların sınırın dışını da görmesi sebebiyle anlaşılamamasını da konuşun plizz. *

sözlükte entelektüel olmayan yazarlardan yeterince bahsedilmesi sonucu,
"ee yeter artık biraz da entelektüel yazarlardan bahsedelim" şeklinde gerçekleşebilecek durum.

not: gayet de tanımlanabilir bir başlıkmış. tebrikler sayın yazar.
yalnız bir dahaki sefer başlığı açan yazar olarak tanım yaparsanız güzel olur.

kendisi genelde beni okumaz ve oylamaz eğlenceli bir şey yazmadıysam, bugün de yazdıklarıma baktım, eğlenceli değiller ama kendisi her nasılsa bugün beğenileriyle mutlu eden yazar oldu beni, şaşkınım rakun.

satranç oynayalım demiştik, turnuvayı gördük özendik, açarız botları yan tarafa, kendi tarzımızda oynarız dedik çat çat. sonra vazgeçtik, uno oynadık geçen. tüm kartları bitirip 'uno' deyince ben nasıl bir hırs yaptı bu, gözleri doldu. durur muyum hiç, anlık çektim fotoğrafını. her zaman kazanamazsın rakun, ayrıca kartları neden yedin ki *?

biz fakiriz, biz daha fakiriz, biz en fakiriz, biz fasfakiriz...prim yapan ne varsa, trend ne ise o ara onu olmaktır. aynı sözlükte 4 ay evvel asgari ücret 2875 tl olunca "vasıfsız insanlarla aynı ücreti mi alacağız" muhabbeti varıdı...ciddi oldu biraz idare edin.

an itibari ile kurduğum grup. sözlükteki punk dinleyen insan sayısı oldukça fazla gördüğüm kadarıyla.

türklere özgü davranışlardan biridir. yolda görülen tanıdığın üstüne araba sürerek selam vermek bizden başka hangi milletin aklına gelirdi ki?

bazı sorular vardır, hiç sorulmamalıdır...toprağa sorar mısın suya ihtiyacın var mı diye. sormazsın. sadece sularsın. sulamaya devam edersin..

öyle varoşa can kurban, denilesi hede. ulan keşke herkes öyle varoş olsa.

insanın, emek sürecinde nesnelerle olan ilişkisinin tersine dönmesidir. kapitalist pazar üretimiyle birlikte, insan, üretimin o kadar küçük bir parçası haline geliyor ki, ürettiği ürüne yabancılaşmaya başlıyor. aslında insan kendine yabancılaşıyor. hatta, ürün özne haline gelirken, emekçi nesneleşmeye başlıyor.

pazar ilişkileri metalaştıkça insan ilişkileri de metalaşıyor. yani ilişkileri de tüketmeye başlıyoruz. bir nesneye kullan-at şeklinde yaklaşıyoruz ya, insan ilişkileri de aynı şekilde olmaya başladı; kullan-at...

tv karşısında zap yaparken, bilumum "kaldırıcı, büyütücü, kalınlaştırıcı, vites artırıcı" türünden reklamlarla köylülerin dolandırıldığı pipimsonik kanalları sırf kemal sunal filmi var diye izleyebilmektir. hatta o kemal sunal filmini 1576. kez izleyecek olacağımıza rağmen.