bundan bize ne olması

ben ve tüm tanıdıklarım.
müsebbibi genler mi psikoloji mi bilemiyoruz. maşallah süphanallah barekallah bize.

denk olmayan durumdur.

zira fiziksel yaraların belli bir geçme süresi vardır. eğer etkili bir dinlenme süreci geçirilirse vücut dinlenir, eski haline döner. psikolojik şiddetin yaraları ise ömür boyu sürer. terapi alırsın; legal uyuşturucu, pardon, antidepresan kullanırsın da o yaralar asla geçmek bilmez. bir gün, bir şekilde tekrar gün yüzüne çıkarlar. bir de psikosomatizasyon denen bir durum vardır. yani psikolojinin vücutta gerçek "yaralar" oluşturması. her türlü psikolojik şiddet "döver".

sözde güçlü türkiye’de yürek dağlayıcı bir hayat yaşayan adamdır. dayım memleketinden kopmuş gelmiş aksaray’a akabinde parası pulu olmadığı için de camiye sığınmak zorunda kalmış ve bu durumu polisler fark edip kendisini otele yerleştirmişler.

hani ülkemiz şahlanıyordu, hani dış ülkeler bizi kıskanıyordu, hani ülkemizde yoksulluk sorun olmaktan kalktıydı? ulan bu milletin ahı hepinizden çıkacak be, mazlumun ahı cidden ortada kalmaz..

kaynak; www.sozcu.com.tr/2021/gunde...

bir ayyaş kadar sarhoş, bir çocuk gibi umutlu ve bir ölü gibi çaresiz...

evet arkadaşlar, bu haftanın konseptine uygun şarkımı da seçtim ve aşağıda paylaşıyorum.

kent şarkıları denilince akla ilk gelen parça tabii ki:
ankaralı ibocan’dan karamanın koyunu*

#1481512

düşük profilli ve yavşak olduğumu az önce öğrendiğim başlıktır.
kim tarafından?
benden taş çatlasın üç kere daha fazla chopin nocturne no:20 c-sharp minör dinleyen bir şahıs tarafından hem de...
ne için peki?
onun sevmediği yahut hoşuna gitmediği bir şeylere yöneldim ve bundan keyif aldım diye...

çok üzgünüm ama asıl ruh hastası sizsiniz...
biz öyle ya da böyle ruhlarımızı tedavi ediyoruz edebildiğimiz kadarıyla.
bence siz dinlediğinizi iddia ettiğiniz şeyleri dinlemeyi bırakabilirsiniz. zira sizi -alt metinde ima ettiğiniz üzere- daha elit, daha iyi bir insan yapmak yerine daha saldırgan, daha sabit fikirli bir insan yapmış, bunu gözlemliyorum...

hayır susayım, söz söylemeyeyim, karışmayayım diyorum ama bu düpedüz hadsizlik, başka bir şey değil...
bugün bunu iddia eden, yarın galatasaray'lıyım diye futboldan anlamadığımı iddia edecek.
öbür gün sırf kendisi bayıla bayıla okuyor diye; orhan veli sevmeyeni şiirden anlamamakla itham edecek...
sağ yahut sol görüşlü diye siyasetten anlamadığını iddia edecek...
yani kendi sevmediği, beğenmediği, hoşlanmadığı ne varsa boklama haddini kendinizde ne cüretle görüyorsunuz hayret ediyorum...
lütfen tedavi olunuz...

mükemmel değil, merhametli çocuklar yetiştirin. karıncaları ezmeyen, ağaç dallarını kırmayan, çiçekleri ezip geçmeyen, sevgiyi hissetmeyi ve hissettirmeyi bilen çocuklar....
"doğan cüceloğlu"

değerli bir insandı. allah rahmet eylesin.

(bkz: hangi yazar gözünde nasıl canlanıyor sorusu) başlığında ismi geçenlerin ismi geçmeyenleri teselli ettiği başlık.

çok güzel bir manuş baba şarkısı bırakayım.

divan şairlerinin çok kullandığı bir kelime olup aciz bırakmak , güçsüz kalmak anlamlarında kullanılır.

uyanır uyanmaz ayakta işerdim bir de karıya giderdim.*

kişinin zamanında bastırdığı duygularının şiddetli bir şekilde dışa vurumudur. sorunlarınızı asla içinize atmayın, mutlaka konuşmayı anlatmayı deneyin. yoksa anlık ağlama krizlerine girmeniz olası.

gayet mantıklı kavga. birçok hayvan türü göz kontağını tehdit algılar.

"herkes neden sondan başlayıp başa doğru gittiğimi soruyordu,
nedeni aslında çok basitti.
ben sona varana kadar başlangıcını anlayamamıştım"
beyaz zakkum_

___
sona varana kadar başlangıcını anlayamadigimız duygular içinde seviyor yürekler yürekleri.
hangi bulut yoğurur bir çocuğun gözünün yaşını,
hangi kilit kapatır bir dili
çaresiz kapılar ardında..

gördükçe susuyor,
sustukça doğal hale getiriyoruz bir damla göz yaşını!
düşündüm;
dünyanın durması gereken bir yer vardı bu gün,
sokağın karşı kaldırımında
ayakları çıplaktı
gözleri orman yeşili..penbe yanakları yerin ve göğün öğesi..

evet sondan başlayıp başa doğru geliyoruz,
yaşı yürekte taşıtan o ilk testiyi kırmadığımız gibi..!

d.b

prag.

hayata dair yazılı olmayan kurallardan birisi sadece .

kesinlikle ikinci bir iletiyi hakeden takip listemde bir numara olan yazardır. 70 sayfalık ileti geçmişini korkmadan okuyun aslında bambaşka bir hayat hikayesine konuk olacaksınız.biraz yaprak dökümü biraz aşkı memnu biraz da hayat bilgisi tadında bir dizi izliyormuşsunuz gibi hissedeceksiniz. sizi kucaklamak için kollarını açmış bir yazar bekliyor iletilerin arasında hiç eskimeyen bir roman gibi. kitap önsözü gibi oldu ama "yalansa yalan de fikri".
- "doğru abi" dediğinizi duyar gibiyim.
iyi okumalar.

(bkz: türkler yapınca eğreti duran şeyler)