yaşar kemal'in öykü kitabıdır, hikayelerin bir çoğu çukurova olarak adlandırdığımız akdeniz bölgesinde geçer.
bazı yerleri insanı adeta büyülüyor, bazı yerleri ise köylü toplumunun yobazlığını, cahilliğini salt bir şekilde ortaya çıkartıyor.
toplumun alt kesimlerinin hayal kaprislerini ve ihtiras taşkınlıklarını sürekli olarak ana temasında vurgulayan, bugünkü yobazlığın temellerinin o dönem ki cahillikten ve toplumun eğitilip, okutulmadan beylik düzenin hurafelerle yönetilmesinin sonuçlarına güzel vurgularla yer veriyor. kitap içinde bazen istanbul çöplüğünden ve kentin büyüleyici ihtişamının insanları yalancılığa itmesinden, kimi zaman dürüst ve şerefli bir kişinin akranlarının baskıları yüzünden tam tersi bir karakter yaşamasından yakınılır.
okuyucuya toplumun görülmeyen kültür ve ahlakı hakkında kısa bilgiler veren ve elimizin altında her an okuyabilip, bulundurmamız gereken bir eserdir.
bir hikayesinden esinlenerek olay örgüsünde şu şekilde bir imaj çiziyor köyün namusundan, şerefinden çıkarlarından daha önemli ne olabilirdi? kimisi insanın düşüncelerinin, duygularının önemli olduğunu sanıyor, bunun hiç bir önemi yok ne alaka?
asıl önemli olan köy ve yaşantısıdır, içinde barındırdığı canlılar ise bunun yakıtı vazifesindedir.

günaydınlar.
sağlıklı günler görünüz.
istanbul bugün gri.

gördükçe içime sıkıntı veren nick. her seferinde de okuyorum nicki.
edit: gelen her bildirimde yine okuyorum bu nicki. beğenmeyin arkadaşlar lütfen.

olucak, yapıcak, gelicek, dinliycek, diyolla, alıcak, gelmicek vs. bunları neden böyle yazıyorsunuz, gerçekten anlamıyorum.

yüksek sadakat adlı müzik grubunun en sevdiğim şarkılarından biridir.

hiç kendimizi kandırmaya gerek duymayalım sevgili dostlarım. biliyorsunuz biz aileyiz. ayrılık mesajları saat kaçta atılırsa atılsın şöyle okunur

civciv sana bunları mesaj yolu ile söylediğim için çok özür dilerim. 8 aydır her sabah günaydın mesajımla uyanırken şimdi hoşçakal dememi okuyacaksın, biliyorum çok ağır. uzun zamandır bu ilişkinin içinde kendimi kapana kısılmış gibi hissediyorum. seni çok sevdim ama olmuyor işte. bazı konularda anlaşamıyoruz. anlaşmak için elimden geleni yaptım, inadını aşamadım. evlenecektik, kızlarımız olacaktı, aileni de çok sevmiştim ama hayal olarak kaldı. içimi yakıyor bu durum. özür dilerim. keşke her şey farklı olsaydı. seni ne olursa olsun çok seveceğim. ne zaman zor durumda olsan elim sana uzanmak için bekliyor olacak.

ancak gerçekte şu anlama gelir

civciv allah belami versin sinirden uyuyamadım. senin allah bin türlü belanı versin. çingen seni. 8 aydır her gün, her an seni terk etmeyi düşünüyorum. sırf surat asıyorsun, günümün içine ediyorsun diye kendimi zorlayıp günaydın mesajı gönderiyordum. seni sevmek için kendimi zorladım ama olmuyor ya. kusura bakma ama ben çok daha iyilerine layığım. ayşe mesaj gönderdi zaten ne zamandır ayıklamaya çalışıyordum, o senden daha iyi. 5-6 saattir konuşuyoruz, yarın eve atacağım onu ahahaha. sabah ararsın falan kıza ayıp olur diye hemen ayrılayım da benden uzak dur. aşktan gözüm kör olup seninle evlenseydim olacakları düşünebiliyor musun? korku filmi gibi. bi de daha seninle uğraşmazken sana benzeyen evde kız çocuklarının gezmesi. içim ürperdi. ayrıca ailenin aalakea koyalaoaoeyım. hepinizden ayrı ayrı nefret ettim, kimden daha çok nefret ettim çözemedim. arayıp sorma beni. pesimi bırak. ayşe olmazsa ben zaten sana gelirim. hadi eyvallah.

bu nedenle bence sabah, öğle, akşam falan fark etmiyor hiç. hepsi aynı. hepsi derin bir sızı. ah ah.

anime sevmezdim hala da sevmem ama death note'u mutlaka izleyin, izlettirin. bir de hobi olsun diye yaptım kendime bu defterden bir adet.

kendiniz olun. fazlasını olmaya çalışırsanız, bir hiç olursunuz.

william shakespeare

saatin ilerlediği, mesaimin bitmesine bir kaç saat kaldığı şu vakitlerde; botu fırlatıp şipidik terliklerimin hayalini kurduğum dakikalarda terliği elime aldıracak gibi duran yazar.
sadece sözlükten gidenler için kapıda elimde terlikle beklemiyorum biliyorsun değil mi?

karşındakinin senin mahcubiyetini hissetmesinden kaynaklıdır. bugün sana, yarın bana şeklinde bakarlar dünyaya. "ben senin için her zaman buradayım, elimden geleni yaparım, lütfen sen de yardım istemekten çekinme" demektir. insana değerli hissettirir. ülkemizde yardım istemek nedense utanılacak bir şeymiş gibi algılanıyor. yardıma ihtiyacın olduğunda yardım isteyebilecek olmak da bir erdemdir bence. bazı şeyleri aştığınızı gösterir. kaldı ki eğer çevrenizde böyle insanlar varsa da çok şanslısınız demektir.

“demir olsam çürürdüm toprak oldum da dayandım.”

gerçek adı kemal sadık göçeli olan yazar hakkında entry’ler girilmiş ancak hayatı hakkında detaylı bilgi göremedim. ben yazayım dedim ama kelime sınırına takılırdı.
hayatı hakkında evrensel gazatesinde çok iyi bir derleme var okumanızı öneririm. linki aşağıya bırakıyorum. edebiyat tarihimizin önemli isimlerinden olan yaşar kemal’i okumak yetmez, tanımak lazım.


“çıkarsın bir dağ başına,
bir ağaç bulursun
tellersin pullarsın
gelin eylersin.
bir de bulutları görürsün,
bir de bulutları görürsün
bir de bulutları görürsün
köpürmüş gelen bulutları
başka ne gelir elden?”

edebiyatagider

kunteper canavarı, cengiz üstün tarafından çizilen bir karikatür karakteridir. kunteper, bir mağarada yaşar ve isminin başka kişiler tarafından söylenmesinden nefret eder.

cino
aklıma ilk gelenleri yazmışlar.
90larda çocuk olmak ne güzelmiş.

bu son derece derin ve acıklı şiiri çok yakın arkadaşımın aşık olduğum abisine yazdım. abilere kavuşamayan tüm gönül dostlarına gelsin bu şiirim. sevdiğim beyefendiye kavuşmak için arkadaşımın ölmesi gerekiyor. dualarınızı bekliyorum.

a klımın ulaşamadığı bir yerdi kollarına bir omuz mesafesi kaldı
b ütün ölümler uyudu göğsünün kesik nefes alışının üstünde
i mkansız bir kavuşma hali durur tam orada adına kardeşin diyorlar
n asıl olur nereye varır bilmem ben kendimden geriye düştüm
i ddet müddeti başladığı gün kendi silahıma dönüştüm

y angın benim, sana sönmüşlüğümün suyudur ağzın
e bediyete varmış bir huzurdur fetiş unsuru ellerin
r enklerinin içinde en kırmızı benim, bana siyahlan
i stersen mafya ile anlaşırım hiç sorun olmaz bilesin
m (b)iraderi dövdürüp buradan uzaklara kaçalım neden demedin?

ah ah.

nick'i gibi aradığım makaleyi zar zor bulmuş yorgunluktan "ölmedim ama hafif sürünüyorum" edalarıyla can çekişirken, makale bulmama yardımcı olmaya çalışan,iyi niyetli, mükemmel yazardır. ağlamıyorum ama hafif gözlerim doldu diyebilirim bu hareketiyle.

yavaştan hızlandık sanki. güzel başladı, güzel devam ediyor. *

fakat hala uyuduktan sonra nasıl öyle full makyaj kalktıklarını çözemedik. hani gerçekçilik?

bir grup insan.

bazılarına göre online oyunlarda kadın yok, sözlüklerde kadın yok, bazı sosyal medya ortamlarında kadın yok... bu bakış açısına göre aslında kadın diye bir şey hiç yok ve kadınlar topluca gördüğünüz bir sanrı.

gidip bakayım, evimde var mıymışım. belki orada da yokumdur...

(bkz: kalbim ege'de kaldı ama kütük hartum)

izmir'de bolca bulunan türklerdir. bildiğimiz bir türk'ün siyahi olanını görmek ilk başta biraz heyecan verici olabilir ama sonra gördükçe alışıyor insan. hatta sarışın türk oluyor da, esmer oluyor da, kızıl oluyor da siyahi türk neden olmasın noktasına kadar geliyor. bir de beyazlarla evliliklerinden doğan melezleri var, onlar da çok güzel oluyorlar. eski kız arkadaşlarımdan biri de bu türklerdendi. danai gurira'ya benziyordu hatta insanlar yabancı sevgilim var sanıyorlardı ama kız 500 senelik izmirliydi, hepimizden eski.