adam sözlükten kar amacı gütmüyor cidden ikna oldum. bi sandalye alalım reise.

beynin 44. alanı olan broca alanının fonksiyon bozukluğudur.
konuşulanı anlama oldukça iyi durumda iken kendini ifade etme bozulmuştur.
motor afazi de denilmektedir.
ses çıkarabilirler ancak ne dediği çoğu zaman anlaşılmaz.

özelden kutlamış olsam da buradan da kutlamam mı ben hiçççççç. toplayın balonları konfetileri bugün burçdaşımın doğum günüüüü* çok çok çok mutlu ol armysuzym. senin için tek istediğim ve dilediğim şey bu. *

güç bankası. basit düşün.

ben karamsar değilim: çok kişinin.
ve bununla ilgili sürekli geri dönüt alıyorum... illa sevgili olarak bakmayın olaya; ailemiz, arkadaşlarımız, bir yerde rastlaşıp kaynaştığımız insanlar var. ve evet.. sevgili olarak da bakıyorsanız olaya, eski sevgilimin de beni özlediğini sıkça duyuyorum. lakin umursamıyorum. herkesin yolu, düşü, değerleri var... yürümeye, hayal etmeye, inanmaya devam...

ekşi'nin mizojinist trollerinin buraya da damladığını gösteren başlık.

jain'in makeba şarkısının klibi burada çekilmiştir.

sessizliğini duymayan birine sevdanı verme. göynün incinir, uykuların ziyan olur.

neşet ertaş

sevgili cenk'in arka bahçesi’ne hollanda’ya gitme teklifinde bulunduğum ysyın.

ama maalesef evlenmeyecekmiş sözlük, kalbim anlık:

doğum günü için ya da başka bir kutlama olayı için alınmış veya yapılmış pastadan kalan son dilimi yemek.

herif küfür mü ediyor, hal hatır mi soruyor belli değil, birde tabakhane ye ham madde yetiştiren tipler var , asla ne dediğini anlamazsın , birde cooookkkk büyük firma çalışanı havası veren, ağızlarını ya ya kelimeleri yuta yuta konuşan, kadın lar var zaten ben türkçe yi zar zor konuşup anlayabiliyorum , bunların ne dediğini anlamam için tercüman lazım.
bu telefonda konuşma şekilleri ile ilgili kitap yazılır..

"alıp başımı gidesim var da aklımdakileri sığdıracak valiz bulamıyorum." sözleri gelir aklıma.*

boşa kürek çekmeyi çok severim.

kendimi dinlemeye çalışırken içimde boğuluyorum.derdim kendimle benim kimseyle değil. nedir beni mutlu eden nereye doğru gitmeliyim bilemiyorum. çözüm bendeyse eğer içimdeki anahtarı bulmam gerekir. aramaya zorluyorum kendimi gece gündüz arayan bulurmuş çünkü. ama ne şevk ne heyecan var buna aramakta denilemez belki. sanki her şey sait faik'in dediği gibi tek bir anda gizli :"tek ihtiyacım olan şey; bir deniz kıyısında sabaha kadar oturup, olan biteni gözden geçirdikten sonra kafasında her şeyi aşmış bir insan olarak kalkıp gitmek. " o aydınlanmayı yaşamak istiyorum artık.

parça parça alıp birleştirip tablo yapacaksınız herhalde.

acaba çekiniliyor mu dedirtir. oysa her şey bir (+) oy ile başlar, kelebek etkisi yaratır.
+ oy parasızdır. sayısızdır. bol bol kullanalım, kullandırtalım.

yaşam akıp giderken insan sürüklenip gidiyor işte. aklımız da içimiz de yaşadığımız hayatta dinginliğin olmadığı zamanlar yaşıyoruz. bazen en çok ihtiyaç duyulan basit şeyleri bile olmadığı olduramadığımız gerçeğiyle yüzleşiyoruz. insanlar , ilişkiler o kadar yapay ve güvenden samimiyetten uzak ki . herkes birbiriyle bu konuda yarış halinde sanki. sessizliğe gömülüp ölmek bile lüks artık evet . insanların yüzleri , yüzlerinin ardından ki maskeleri bizi onlardan kendimizi korumak için zırhlar giydiriveriyor işte. güvenilmez bağlarla birbirine bağlı hayatlardan ibaret yaşamlar. kıstaslar, önyargılar, korkular, kendimize dahi itiraf edemediğimiz geçmiş yaşamdan kalma anılar. en çok da bunlar yormuyor mu bizi? güvenememek hasarlı bir ruhun mu zihnin mi desem onarılmaz yarası haline geliyor ve artık o eşik aşıldığında şüphe nüfuz ediyor tercihlerine. arkadaşlık, dostluk, sevgili olmak hepsi bittikten sonra ardından birer acı ders olarak olarak kalıyor. kendi olarak yaşayan insanı yaşamaktan alıkoymakdık mı hepimiz. belki farkında bile olmak istemedik/istemediniz. kangrene dönünce de kendi olmayı kesip atıp insanların , toplumun normları altında ezilip yok olmadı mı gerçek varlığı bir çok insanın. bilmiyorum aklımın düşündürdüğü belki yanlış belki doğru şeylerden bir kaçı bunlar.

donanımlı , bilgili, kültürlü vs gibi etiketlerle donanmış bir insan olduğumu hiç iddia etmemişimdir, değilim çünkü. aklıma gelenleri yazıyorum yazarken anlamlı bütünlüğünü koruyan cümleleri bir araya getirip bir kompozisyon halinde ortaya çıkaramıyorum belki. kendimle konuşuyor gibi yazmak istedim şunları ama yazamadım. ne olduğunu bilemediğim bir umudum var halen hayata dair . zihinimi hafızamı zaman çürütmeden birşeyler yazmak istedim belki de bilmiyorum. iyi bir insan olamadığımı biliyorum . iyi bir insan olmanın başlangıç noktası da kendine iyi davranmaktan geçmiyor muydu sahi? kendine iyi bakamayan kimseye de iyi bakamaz belki de bilmiyorum.

neyse.
ben bir şarkı kahve sigara eşliğinde biraz daha zamanımı eskiteyim.

bütün böceklerden değil ama hamamböceğini görmeye bile tahammül edemiyorum.

geldi kutsal salı. sizi çoğaltamıyor muyuz? ben dört gözle bekler oldum yayını. özlüyorum vesselam. konuğunuz da var bu hafta çok iyisiniz. ooo konular da süper. ne fiskoslar dönecek bakalım. yerimi aldım bekliyorum. (öpücüks).

üşümesin diye 300 lira bayılıp ev aldım ama son durum bu şekilde..