erik truffaz - anonymous

namı diğer yabani çilek.
kendisine bizim köyde hamuçora derler, bizim köyden 15 km ötedeki köyde hanifta derler. *
mayıs ortasında fındıklıklardan patlar, önce beyaz çiçekler açar sonra tespih boncuğu kadar minnak bal gibi meyvelere dönüşür.

erkeklerin abartı gibi yorumlar yapmasını hep çok saçma bulmuşumdur. yani yaşamadığın bir şeyi nasıl bilebilirsin? değişik. kadından kadına ağrı eşiği ve bünye farklı olduğundan ötürü hissedilen ağrı da değişecektir. mesela ben o ağrıyla nöbet tutabiliyorum ama bazıları ambulans çağırıyor. canım bacılarım, sizi seviyom.

"...derdimiz gönül eğlendirmekse, hata etmiş olacağız. tek yaptığımız sevmekse, ölebiliriz."
huzursuzluğun kitabı.

yemen'deki iran destekli şii grup. sık sık suudi arabistan'ın güney bölgelerine, özellikle de havaalanlarına saldırı düzenliyorlar.

etrafımda bolca bulunan erkek diyerek tanımı yaptığıma inanıyorum. sıra geldi boş konuşmaya.

bizim aile erkeklerinin hiçbiri mangal yakamıyor. cihangir soylusu gibi geziyorlar haspamlar. adamların elinden hiçbir iş gelmiyor arkadaş. çivi çakmak konusunda bile beceri sahibi değiller.

sanıyorum bu yüzden ben mangal yapan erkeklere çok düşüyorum ya. eşi nobel almış kadın gibi gururlu gözlerle seyrediyorum o anı. devleşiyor adam. mağara devrinde 30 kiloluk hayvanı vurup sürükleye sürükleye getirmiş olsaydı aynı ilkel yanıma dokunurdu sanırım.

ayrıca içinde tamirci yaşayan adamlar yine aşırı çekici geliyor. musluk tamir eden, ne bileyim çatısında bir durum olunca çıkıp düzelten, evi boyayan adam çekici bir şey bence. sanıyorum büyürken bi dene bile görmediğim için oluştu bu durum. çünkü bizim evde musluk bozulunca kadınlar tamirci buluyor, onlar bulmazsa o musluk 9 sene boyunca damlatıyor.

resmen ihtiyaca uygun şekilde belirledim çekici erkek tipini. ha 1.65 boylarında, 90 kilo, kel bir adam mangal yapınca çekici gelir mi diye düşündüm mesela şu an. gelmez. kafamın içindeki mangalın başına oturttuğum adam mangal yakamasa bile çekici. iyi başladım ama ikiyüzlülüğüme yenildim. byeee.

o huzur değil, bence psikolojik bozukluktur.

araştırın ;

sosyopat nedir?

veya

narsistik kişilik bozukluğu nedir?

ölü düşler mezarlığı..

burada alması gereken bir sürü kişi varken bana gelmiş olması kaderin cilvesi sanırım.
bu..bu anlatılamaz.
sohbetin ortasında...*
evlerden ırak!

(bkz: gördüklerimi sil)

bu dizeden sonra ağlamışımdır efendim; seni unutmaya çalışmak da varmış.

- çatı katı

istediğin kahve olsun salata
burada var ama uykusuz o da
herkeste yeme sevdası var sonumuz hayrola
hadi bir tur dönelim halaya.

şimdiye kadar hiçbir sözlükte kimseyi engellemedim. ama burda biri fena halde göze batıyor. bakalım, her şeyin bir ilki vardır.(u: (:)

çünkü çocukluktan itibaren türk kültüründe "eşindir, annedir babadır, yaşlıdır" adı altında herşeyi ama herşeyi sorgusuz, sınırsız, bedelsiz vermek, yapmak öğretiliyor.. bu yüzden verdiğimiz sevginin saygının, "kendimizin" "hiçbirşeyimizin" değeri yok" zannediyoruz.. alıştığımız duygu bu olduğu için de, karşılık beklemiyoruzki karşılığını alamayınca farkedelim...

bu yüzden bize değer vermeyen bir erkeğe, hep vererek (sevgi, saygı, ilgi vs) "o istediği zaman" "istediği kadar" vermesini bekliyoruz paşaların...
bi dakka ya burda bi terslik var dediğiniz zaman çözüyorsunuz, annedir/babadır/eştir/sevgilidir demek zorunda değiliz.. saygı görmüyorsak, sevildiğimizi hissetmiyorsak hemde maddi manevi imkanları varken size hiçbirşey vermiyorsa, niye bekliyorsun? neyi bekliyorsun?

dikkat ettiyseniz özellikle dindar ailelerde hep çocukların anneye babaya, erkeğe, yaşlılara vermesi gerekenler anlatılır.. ne yaparsa yapsın ama hep hizmet ediceksin başının üstünde olucak filan.. o yapmasa bile.. hepde almaları gereken şeyleri anlatırlar.. arkadaş bu mübarek kitapta hiç çocukların bir değeri yokmu.. bekar bir kadın, çocuk doğurmamış bir kadın, bir kadını hamile bırakmamış bir erkek yokmu, bunlar olmadan insan değillermiydi, hiçbir şeye hakları yokmuydu, normal sadece insan olarak hiçmi vakit geçirmiyorlar...

bizim duyduğumuz yok, varsa da maşallah kimse öğrenmek istememiş, kuran da ne kadar sömürmeye yarayan şey varsa anlatıyorlar bize, hasbelkader bunlara sahip olanlar (proleterya) güya hep hizmet edicez hep hürmet (o etmese bile/hak etmese bile) edicez.. ne güzel iş yaa..
işte bu yüzden kendimizi de, yaptığımız işi de değersiz, emeğimiz sevgimiz karşılıksız "verilebilir" diye öğreniyoruz..

bunu bu şekilde öğrendiğimiz için de, nerde balık burcu yengeç burcu erkeği var, ne yazdığına cevap verir, ne söylediğini doğru anlar, hakkı yokken küser, seni üzer.. gidip bu romantik zannettiğimiz, nazlı erkeklerin peşinde ziyan oluyoruz..

saçma sapan alakasız insanların birbirine aşık olup pat diye evlenmelerinin sebebide bu.. herşeyin sebebi bu..

bunu farkedip bi dakka ya niye hep ben veriyorum, niye bunu ben hallediyorum diye düşünmeye başlarsanız çözersiniz.. çözdükten sonra ben varım diyosunuz.. benim bir değerim var.. herşeye de hakkım var, bunu dediğiniz zaman, size haketmediğiniz bir kelime söyleyen, bir karış yaklaşan insanı anında saniyesinde farkedip set çekiyosunuz, ve bunu gösterdiğiniz zaman karşıdaki insan anlıyor, kimseye içinizden kızıp evde üzülmeniz gerekmiyor, herkese herşeyi söyleme hakkımız var, biz bunu bilmiyoruz işte, ertesi gün cevap vermeye tenezzül eden adam o kadınla hiçbirşey yaşamayı haketmiyordur.. ama haketmediği şeyleri aldıkça şımarıyor bu adamlar, zaten çoğu bencil..

sorun kendini değersiz zannettirilerek büyütülen kadınlarda.. çünkü erkek çocuklara nispeten daha kıymet veriliyor, hiçbir işe yardım etmiyorlar, erkek çocuklarına ev alınıyor, araba alınıyor vs, onlar yine bir derece kıymet görüyor, tabi bunlar bir dönem için geçerli ben 1978 doğumluyum, bizim kuşakta pek ailesinden saygı görmüş yoktur, zengini fakiri bilinç olarak böyledir dindar olmasa bile böyle haksız bir sistem vardı bizim zamanımızda, cevap verilmez, yanında uzun oturulmaz vs.. hep bunlar öğretildi, neden? diyen asi oldu, biz konuşma hakkımızı bile cevap vermek olarak öğrendik, saygı bu değil arkadaşlar, bu bir insanın bulunduğu yeri konumu çıkarları için egosu için kullanmasıdır, sömürmesidir..

şu anda durum çok daha farklı, bu seferde çocuklara ilahi bir değer yükleyen, adeta kutsallaştıran anne babaları görüyorum, o çocukların ilişkileri nasıl olacak kimbilir..

jfk suikastini konu alan, fantastik bir tek sezonluk dizidir.
bir issizlik ornegi olarak, kitabinda da dizide de gecen mandal sahnesini aydinlatmak istiyorum.

izkemeyenler icin asagida yazdiklarim spoiler icermektedir.

sadie hanimefendinin eski ile cinsel iliskisini anlattigi bir sahne var. bu sahnede "bir de baktim ki cinsel organinda mandal takili. bana bu sekilde sahip oldu. sonra git yikan kirlendin dedi." diyor. bu sahne kafami cok kurcaladi. ceviri hatasi degildi cunku. baya baya sadie hanim esinin cinsel organinda mandal takili oldugunu soylemisti.

belki dizide repligi degistirdiler diye dusunup kitabini okudum. ancak kitabinda da bu sahnede esinin cinsel organinda mandal takili oldugunu soyluyordu. evet bildigimiz camasir mandalindan bahsediyordu. clothes pegs diye geciyordu.

boylece bunun ne oldugunu anlamak icin caba gostermeye basladim. fantazi miydi? hayir degildi. forumlara yazdim. bircok izleyicinin bu sahne dikkatini dahi cekmemisti.

kanadada yasayan bir saglik calisani ile konustum. buralarda boyle bir fantezi yok amerikayi bilemem dedi. iyice delirmistim artik, redditte de sonuc alamiyordum. cinsel organa clothes pegs takilir miydi? acimaz miydi? kafamda deli sorular donuyordu.

turkce sonuclara bakmamaya karar verdim ve yabanci bir forumda mandal konusuna benim kadar takilan bir beyefendi cesaret edip annesine sormustu ve o muhtesem sorumun cevabini bulmustu.

1960'li yillarda amerikadaki ergen erkekler, masturbasyon yapip ailesine yakalandigi zaman ailesi cezalandirmak amacli cinsel organina camasir mandali takarmis. iste sadie hanimefendinin esi ergenliginde masturbasyon yaptigi icin, ailesi tarafindan clothes pegs ile cezalandirilmis ve bu travma ile cinsel organina mandal takmaya devam etmis.

tanim bu kadar. alin bu bilgiyle naparsaniz yapin..

bir şey var aramızda
senin bakışından belli
benim yanan yüzümden
dalıveriyoruz arada bir
ikimiz de aynı şeyi düşünüyoruz belki
gülüşerek başlıyoruz söze
bir şey var aramızda
onu buldukça kaybediyoruz isteyerek
fakat ne kadar saklasak nafile
bir şey var aramızda
senin gözlerinde ışıldıyor
benim dilimin ucunda
nahit ulvi akgün

raif efendi, bir tren garında üşürken sohbet etmek isterim sizinle.

"o da"nın "oda" diye yazılması.

(bkz: ölmedim ama hafif sürünüyorum)

türkiye'de yaşayan müslümanların, türkiye'deki herkesin müslüman olduğunu düşünerek yaşamasını ifade eden başlık.
öyle ki bunlardan bir kısmı anayasa olarak kuranı kullanmayı önerir. diğer insanların giydiği, yediği, içtiği, sevdiği şeylere müdahale eder.

diyet dedin çektirdin canımı
bir kuş sütü eksik çilingir sofrasını
lafların sökmez bana bilesin
iki tek atmak keser ancak iflahımı