sözlük yazarlarının favori normal sözlük yazarları
ay olsaydı eğer kesin mad men olurdu..
devamını gör...
as i am
devamını gör...
sözlüğün ilk girdisine ulaşılamaması
kendisi sozlugumuz sunucuya ilk deploy edildiginde girilmis merhaba dunya (hello world) yazilmis bir tanimdir o sebepten silinmistir ve ulasilamamaktadir.
devamını gör...
günaydın sözlük
günaydın sözlük, sözlükçüm.
sabaha karşı 5'te uyumuş olmam dışında muhteşem bir güne uyandım.
tatlış mı tatlış bir 'merhaba, nasılsın?' aldım sabah sabah.
tabi 10 benim için uyuma saati değil bunu herkes bilir. (sevdiklerim, sevenlerim, hayranlarım) * (herkesin işi yok beni takip etsin hah haspam ya) *
neyse efem 'aa bu saatte uyuyor musun? dur sonra arayayım' dedi ama nafile ben uyanmıştım bile.
kahve içiyorum şimdi taa uzak yollardan gelen bir kahve. sağ olsun, zaten yılların hatırı varken birkaç 40 yıl daha kitledi daha sonra tekrar deneyiniz 'arkadaşım ben bu kadar yılın hatırıyla ne yapayım, al istemem' dedim üstüme attı kaçtı trabzon'a doğru. zaten hep böyle yapar borçlu bırakır beni kendine.
şimdi biz üniversite arkadaşıyız hatta aynı ev hatta aynı oda. neyse efem ben çıkmışım evden apar topar dağıtmışım kendi bölümümü ohh içim rahat. derken eve bir geliyorum toplanmış ve karşı koltuğuma kurulmuş bir adet smile surat. mecbur seviniyoruz ama içimden geçiriyorum 'ben bir bahane bulup nasıl dağıtırım burayı yine?' diye.
hah ben hep bir bahane bulup dağıttım o hiç üşenmedi hep topladı. yoo niye ben pis, pasaklı, dağınık olacakmışım. siz dağınıksınız, ben fazla düzene karşıyım o kadar!
biz biraz kalabalıktık evde maddi nedenlerden dolayı. o zamanın zonguldak' ında oturduğumuz ev 750-900 aralarındaydı. ben kredi olarak 160 burs olarakta 100 lira alıyordum ve tüm cebime giren buydu. arkadaşlarında benden farkı yoktu. varın gerisini siz düşünün. (konu çok dağıldı ehü ehü)
neyse efem ben bir ara dağınıklık kutusu yapmıştım kendime. çekyatımın hemen köşesinde duruyor hem ev halkını rahatsız etmiyor hem benim ara ara görüp ohh neyse dağınık bir yerim var deyip huzur buluyordum. işte günlerden bir gün bir arkadaşımızın bir şeyi kayboldu başka bir arkadaşımız da gayri ihtiyari banu'nun kutusuna bak oradadır dedi. ben tabi saydım sövdüm (içimden) * 'sen ne demeyr çalışıyorsun? ben hırsız mıyım?' deyip atarımı yapıp odama gidip kapımı çarptım. tabi ev halkı şok. benden beklenmeyecek hareket evin neşe kaynağı, evin delisinden beklenmeyecek bir hareket. herkes suspus. akşam saatleri zaten sanırım uykumda var yattım uyudum. sabah kalktım odada rutin işler sonra kutum aklıma geldi az karıştırıp keyfim yerine gelsin dedim. nasıl huzur nasıl... derken anam kızın zımbırtısı benim kutumdan çıktı ehü ehü çeşitli şebeklikler. durduk yere ev halkına kahvaltı hazırlanıp ultra şaklabanlıklar yapıp gönüller alındı tabi. yahu o zımbırtının orada ne işi var hala anlamış değilim.
bu arada genelde sakin bir insanım ama ara ara 40 yolda bir (ki ben 33 yaşındayım) uca akarım. bir yükselirim ben bile beni tanımam. neysem efem bu daha az olsun diye meditasyon yapıyoruz işte.
bu arada kahvem bitti kalkıp kahvaltı hazırlamam lazım. sakin sakin bir vukuat yok içimden geldi. ayrıca artık topluyum, toplum baskısı beni toplu olmaya itti. değil mi daha sonra tekrar deneyiniz ? yaa tamam kabul be odamda hala bir bölüm, bölümler, odam komple dağınık. herkesin dağınıklığına kimse karışamaz hıh.
günaydın demiş miydim?
günaydın ahali..
günaydın benim gibi kısa fitilli meditasyon severler..
günaydın hiç bir yeri olmasa bile beyninin içini, ruhunun bir köşesini dağıtanlar, günaydın banuca mağdurları...
haydin selametle..
sabaha karşı 5'te uyumuş olmam dışında muhteşem bir güne uyandım.
tatlış mı tatlış bir 'merhaba, nasılsın?' aldım sabah sabah.
tabi 10 benim için uyuma saati değil bunu herkes bilir. (sevdiklerim, sevenlerim, hayranlarım) * (herkesin işi yok beni takip etsin hah haspam ya) *
neyse efem 'aa bu saatte uyuyor musun? dur sonra arayayım' dedi ama nafile ben uyanmıştım bile.
kahve içiyorum şimdi taa uzak yollardan gelen bir kahve. sağ olsun, zaten yılların hatırı varken birkaç 40 yıl daha kitledi daha sonra tekrar deneyiniz 'arkadaşım ben bu kadar yılın hatırıyla ne yapayım, al istemem' dedim üstüme attı kaçtı trabzon'a doğru. zaten hep böyle yapar borçlu bırakır beni kendine.
şimdi biz üniversite arkadaşıyız hatta aynı ev hatta aynı oda. neyse efem ben çıkmışım evden apar topar dağıtmışım kendi bölümümü ohh içim rahat. derken eve bir geliyorum toplanmış ve karşı koltuğuma kurulmuş bir adet smile surat. mecbur seviniyoruz ama içimden geçiriyorum 'ben bir bahane bulup nasıl dağıtırım burayı yine?' diye.
hah ben hep bir bahane bulup dağıttım o hiç üşenmedi hep topladı. yoo niye ben pis, pasaklı, dağınık olacakmışım. siz dağınıksınız, ben fazla düzene karşıyım o kadar!
biz biraz kalabalıktık evde maddi nedenlerden dolayı. o zamanın zonguldak' ında oturduğumuz ev 750-900 aralarındaydı. ben kredi olarak 160 burs olarakta 100 lira alıyordum ve tüm cebime giren buydu. arkadaşlarında benden farkı yoktu. varın gerisini siz düşünün. (konu çok dağıldı ehü ehü)
neyse efem ben bir ara dağınıklık kutusu yapmıştım kendime. çekyatımın hemen köşesinde duruyor hem ev halkını rahatsız etmiyor hem benim ara ara görüp ohh neyse dağınık bir yerim var deyip huzur buluyordum. işte günlerden bir gün bir arkadaşımızın bir şeyi kayboldu başka bir arkadaşımız da gayri ihtiyari banu'nun kutusuna bak oradadır dedi. ben tabi saydım sövdüm (içimden) * 'sen ne demeyr çalışıyorsun? ben hırsız mıyım?' deyip atarımı yapıp odama gidip kapımı çarptım. tabi ev halkı şok. benden beklenmeyecek hareket evin neşe kaynağı, evin delisinden beklenmeyecek bir hareket. herkes suspus. akşam saatleri zaten sanırım uykumda var yattım uyudum. sabah kalktım odada rutin işler sonra kutum aklıma geldi az karıştırıp keyfim yerine gelsin dedim. nasıl huzur nasıl... derken anam kızın zımbırtısı benim kutumdan çıktı ehü ehü çeşitli şebeklikler. durduk yere ev halkına kahvaltı hazırlanıp ultra şaklabanlıklar yapıp gönüller alındı tabi. yahu o zımbırtının orada ne işi var hala anlamış değilim.
bu arada genelde sakin bir insanım ama ara ara 40 yolda bir (ki ben 33 yaşındayım) uca akarım. bir yükselirim ben bile beni tanımam. neysem efem bu daha az olsun diye meditasyon yapıyoruz işte.
bu arada kahvem bitti kalkıp kahvaltı hazırlamam lazım. sakin sakin bir vukuat yok içimden geldi. ayrıca artık topluyum, toplum baskısı beni toplu olmaya itti. değil mi daha sonra tekrar deneyiniz ? yaa tamam kabul be odamda hala bir bölüm, bölümler, odam komple dağınık. herkesin dağınıklığına kimse karışamaz hıh.
günaydın demiş miydim?
günaydın ahali..
günaydın benim gibi kısa fitilli meditasyon severler..
günaydın hiç bir yeri olmasa bile beyninin içini, ruhunun bir köşesini dağıtanlar, günaydın banuca mağdurları...
haydin selametle..
devamını gör...
hoşaf
hababam sınıfı'nı hatırlatan bir diğer adı komposto olan serinletici.mevyeleri suyu kadar tercih edilmez.
devamını gör...
insanların mal olması
olaya roma hukuku açısından bakarsak doğru önerme. zira köleler res mancipi mal sınıfına girerdi. evlilikleri dahi mümkün değildi artı cinsel birleşmeleri bile contubernium olarak nitelendirilirdi, yani hayvanların çiftleşmesi ile eş değer görülürdü. yine bu açıdan bakarsak, mal olma ve hayvan olma göndermesi bu noktada da doğruluk arz ediyor.
peki ben bunları niye yazdım? inanın bende bilmiyorum. öyle içimden geldi herhalde...
mevzuya dönecek olursak, her şey karşıtı ile kaim diyerek söze başlamam gerekir zira sözlükteki trollerden şikayet ediliyorsa, bu sıfatın tam zıttı sıfatı haiz, bu sözlük için ciddi anlamda içerik üreten pek çok yazar var. peki siz bunların kaçının hakkını veriyorsunuz? bazen öyle tanımlar görüyorum ki, sarıp sarmalayıp saklamak istiyorsunuz, içinde emek var, bilgi var, özgünlük var yani var oğlu var! peki akıbeti ne?
üç beş kişi okumuş/beğenmiş. sonra aynı konuda gayet düz, tek düze, hiç bir özellik barındırmayan bir tanımla karşılaşıyorsunuz, o da ne 33456 tane beğeni almış. nedir efendim bunun açıklaması? var mı?
var elbette, çünkü canım cicim kuzum terör örgütü ortaya eylem koymuş. ballı lokma tatlılarının, jelibonların fünyesini çekmiş başlığa fırlatmış, tahrip gücü de inanılmaz yüksek. işin aslı, belirli bir seviyede içerik üreten arkadaşlar bunu takmaz/umursamaz. olaya bir kişi dahi beni okusa kârdır gözüyle bakar. peki ben niye bunu yazıyorum?
trollerden bu kadar şikayet edip, ciddi içerik üreten insanları okumamak, durumumuz yoktu okuyamadık gibi zırvalıklarla ortada arzı endam etmek hoş karşılanırken, trollerin yaptıkları tu kaka oluyor ya işte burada bir gariplik var.
bir işe doğru başlamadığınız müddetçe, o iş sittin sene doğru gitmez. trollere yapılan nick altı girdilerinin 212 bin katı, canım cicim terör örgütü tarafından yazarların nick altına yapılmıyor mu?
giriyorum nick altına, amacım yazarı tanımak. ne yazar ne çizer, insanların heybesini nasıl doldurur bunu öğreneyim diyorum ya da nükteli anlatımlar vesaire var mıdır diyorum lakin bir bakıyorum yolu şaşırmışım meğer pastaneye girmişim. tatlılar, profiteroller havada uçuyor. şekerler, baklavalar, un kurabiyeleri başlıkta bağımsızlıklarını ilan etmişler; ''arım balım peteğim gülüm dalım çiçeğim, bilsem ki öleceğim yine seni seveceğim!'' tarzı binlerce tanım okuduk, okumaya devam ediyoruz. bu arada nick altı girilmesi önemli bir şey. sözlüklerin haritası gibidir. tabi doğru kullanılmak kaydı ile. ona ilişkin görüşlerimi de şuraya iliştireyim #458655 sonra gümbürtüye gitmeyelim.
ez cümle; sözlükte elbette aksayan yönler olacak, insanlar kendi mecralarında hareket edecek ve kendilerine göre olana yönelecek, bunlar doğal şeyler. önemli olan bu saydığım şeylerin karakteristik özellik haline gelmemesi. malum sözlükte bu oldu. troller sözlüğün alameti farikası oldular. burada şimdilik o durum söz konusu değil. amma velakin siz troller şöyle troller böyle derken, cidden burada emek veren ve içerik sağlayan insanları görmezden gelirseniz, trollerin yaptığının farklı bir versiyonunu yapmış olmaktan öteye gitmezsiniz. yazayım ama okumasam da olur. okumayayım ama beni okusunlar. bu benim canım, cicim, kuzu sarmam (a) dese beğenirim (b) dese favorilerim kafasında devam ederseniz, bir bakmışsınız hepiniz troll olmuşsunuz ama farkında değilsiniz.
başlığı görünce genel olarak düşüncelerimi yazmak istedim. başlığı açan yazar arkadaşın programını keyifle dinliyorum bu arada. sinirlendiği için direkt dalmış olaya. ama bence işe tek pencereden bakmamak lazım. dediğim gibi terazinin diğer tarafını da görmek lazım. bu arada maymun işine içerledim. zira maymunlar kolektif yaşam konusunda insanlardan daha ileri varlıklar. bencillikleri ve egoları sebebi ile arıza çıkarıp düzen bozmazlar. insanoğlu smokin de giyse maymun olamaz. bir maymun sürüsünün içinde şu davranışları sergilesin de göreyim. maymun ederler vallahi adamı (!)
işte böyle içimizi dökmüş olduk...
peki ben bunları niye yazdım? inanın bende bilmiyorum. öyle içimden geldi herhalde...
mevzuya dönecek olursak, her şey karşıtı ile kaim diyerek söze başlamam gerekir zira sözlükteki trollerden şikayet ediliyorsa, bu sıfatın tam zıttı sıfatı haiz, bu sözlük için ciddi anlamda içerik üreten pek çok yazar var. peki siz bunların kaçının hakkını veriyorsunuz? bazen öyle tanımlar görüyorum ki, sarıp sarmalayıp saklamak istiyorsunuz, içinde emek var, bilgi var, özgünlük var yani var oğlu var! peki akıbeti ne?
üç beş kişi okumuş/beğenmiş. sonra aynı konuda gayet düz, tek düze, hiç bir özellik barındırmayan bir tanımla karşılaşıyorsunuz, o da ne 33456 tane beğeni almış. nedir efendim bunun açıklaması? var mı?
var elbette, çünkü canım cicim kuzum terör örgütü ortaya eylem koymuş. ballı lokma tatlılarının, jelibonların fünyesini çekmiş başlığa fırlatmış, tahrip gücü de inanılmaz yüksek. işin aslı, belirli bir seviyede içerik üreten arkadaşlar bunu takmaz/umursamaz. olaya bir kişi dahi beni okusa kârdır gözüyle bakar. peki ben niye bunu yazıyorum?
trollerden bu kadar şikayet edip, ciddi içerik üreten insanları okumamak, durumumuz yoktu okuyamadık gibi zırvalıklarla ortada arzı endam etmek hoş karşılanırken, trollerin yaptıkları tu kaka oluyor ya işte burada bir gariplik var.
bir işe doğru başlamadığınız müddetçe, o iş sittin sene doğru gitmez. trollere yapılan nick altı girdilerinin 212 bin katı, canım cicim terör örgütü tarafından yazarların nick altına yapılmıyor mu?
giriyorum nick altına, amacım yazarı tanımak. ne yazar ne çizer, insanların heybesini nasıl doldurur bunu öğreneyim diyorum ya da nükteli anlatımlar vesaire var mıdır diyorum lakin bir bakıyorum yolu şaşırmışım meğer pastaneye girmişim. tatlılar, profiteroller havada uçuyor. şekerler, baklavalar, un kurabiyeleri başlıkta bağımsızlıklarını ilan etmişler; ''arım balım peteğim gülüm dalım çiçeğim, bilsem ki öleceğim yine seni seveceğim!'' tarzı binlerce tanım okuduk, okumaya devam ediyoruz. bu arada nick altı girilmesi önemli bir şey. sözlüklerin haritası gibidir. tabi doğru kullanılmak kaydı ile. ona ilişkin görüşlerimi de şuraya iliştireyim #458655 sonra gümbürtüye gitmeyelim.
ez cümle; sözlükte elbette aksayan yönler olacak, insanlar kendi mecralarında hareket edecek ve kendilerine göre olana yönelecek, bunlar doğal şeyler. önemli olan bu saydığım şeylerin karakteristik özellik haline gelmemesi. malum sözlükte bu oldu. troller sözlüğün alameti farikası oldular. burada şimdilik o durum söz konusu değil. amma velakin siz troller şöyle troller böyle derken, cidden burada emek veren ve içerik sağlayan insanları görmezden gelirseniz, trollerin yaptığının farklı bir versiyonunu yapmış olmaktan öteye gitmezsiniz. yazayım ama okumasam da olur. okumayayım ama beni okusunlar. bu benim canım, cicim, kuzu sarmam (a) dese beğenirim (b) dese favorilerim kafasında devam ederseniz, bir bakmışsınız hepiniz troll olmuşsunuz ama farkında değilsiniz.
başlığı görünce genel olarak düşüncelerimi yazmak istedim. başlığı açan yazar arkadaşın programını keyifle dinliyorum bu arada. sinirlendiği için direkt dalmış olaya. ama bence işe tek pencereden bakmamak lazım. dediğim gibi terazinin diğer tarafını da görmek lazım. bu arada maymun işine içerledim. zira maymunlar kolektif yaşam konusunda insanlardan daha ileri varlıklar. bencillikleri ve egoları sebebi ile arıza çıkarıp düzen bozmazlar. insanoğlu smokin de giyse maymun olamaz. bir maymun sürüsünün içinde şu davranışları sergilesin de göreyim. maymun ederler vallahi adamı (!)
işte böyle içimizi dökmüş olduk...
devamını gör...
hastane koridoru
her insanın mutlaka bir gün tanıştığı, kendine ait ritmi, akışı, kuralları olan bir yaşam alanıdır. her yaştan insanın aynı çaresizlik düzleminde eşitlendiği yerdir.
devamını gör...
salak yemin ederim gerizekalı bu çocuk ya
son derece haklı bir ebeveynin son derece haklı isyanı. yıllardır dillerimize pelesenk olagelmiş harikulade cümle. internet kültürümüzün vazgeçilmezi. sözlüklerin de olmazsa olmaz bakınızı.
izleyelim:
hayatlarımıza "al kırdın kırdın" deyişini de sokan tam hali:
izleyelim:
hayatlarımıza "al kırdın kırdın" deyişini de sokan tam hali:
devamını gör...
normal sözlük yazarlarının ruh halleri
melih cevdet anday ne güzel anlatmış :.
"bir misafirliğe gitsem
bana temiz bir dayak atsalar
herşeyi, adımı bile unutup
uyusam...
"bir misafirliğe gitsem
bana temiz bir dayak atsalar
herşeyi, adımı bile unutup
uyusam...
devamını gör...
iki isimli olanların daha modern olanı kullanması
ya ikiside modern değilse,diye sorduran başlık.misal ebubekir sıddık bebek büyüdüğü zaman hangisini kullanacak soruyorum size.
devamını gör...
yazarların itiraf köşesi
meslek sahibi olup para kazanınca tüm planlarım annem üzerine. annem ve istekleri olacak. hatta içimden ne geliyorsa en güzelini anneme alacağım. en iyisini hak ediyor. babam üzerine planım yok. doğduğumda annemle kan uyuşmazlığı sebebiyle problem yaşadım. kanımın değişmesi gerekiyordu. topuğumdan sürekli kan alıyorlarmış. babama tedavi olmam gerektiğini söylemişler, babam da"ölürse ölsün! "demiş. kendi çocuğunu doğduğu andan istemeyen biri üzerine niçin plan kurayım ki? sağ olsun baktı, büyütüyor ama biliyorum ki içten içe de *erkek*olmadığım için hani benim elimde ya benden nefret ediyor. annemin de babamın bana" ölürse ölsün! "deyişini gururla demesi can acıtıcı ve düşüncesizce. değişiksiniz.
devamını gör...
kanser hastası çocuklara yardım etkinliği
ilginin artmasını istediğim başlık. çok değil 1 kitap bile küçük bir çocuğun yüzünde gülümsemeye dönüşebilir, kalbine dokunabilir.
devamını gör...
insan neyle yaşar
kalbine bir sor, böyle yaşanır mı hiç?
devamını gör...
seni sen yapan özelliklerin
tüm özelliklerimi unuttum şimdi.
devamını gör...
frida kahlo
diego riveraya yazdığı mektup şöyledir;
diego rivera’ma..
seni sevmeye başlayalı çok uzun zaman oldu. küçük bir kız çocuğu idim, seni sevmeye başladığımda. şimdi ise bedeni çürümeye başlayan yaşlı bir kadınım. bütün bedenler çürüyor aslında diego’m. eskiyor bütün bedenler. ama acı çeken yüreği var ise bir bedenin, daha hızlı çürüyor o beden. benim acı çeken bir yüreğim var diego. seni sevmeye başladığım o günden beri, acı çeken bir yüreğim var. beni anlamadın demeyeceğim. beni anladın. zaten en dayanılmaz acı buydu. sen beni anladın. anladığın halde canımı yaktın diego…
ben de seni anlamak istedim. tüm hayatımı, hayatımın her bir zerresini seni anlamaya adadım. sen nereye gittiysen, ben de gittim. sen neye güldüysen ona güldüm. sen kimi sevdiysen onu sevdim. hangi kadınla seviştiysen o kadınla seviştim. bende bulamadığın ve başka kadınlarda aradığın şeyi keşfetmek için, senin öptüğün kadınları öptüm.
dokunduğun kadınlara dokundum… senin sevmediklerini de sevdim ben diego. neden sevmediğini anlamak için, onları… sevdim!!! ya da sevmeye çalıştım… içimdeki, sana dair olan öfkeyi dindirmek için yaptım belki.
öfkem dinmedi diego. her defasında körkütük aşık olarak, sana döndüm. ya da aslında senden hiç gitmemiştim.
seninle amerika’ya gelmemi istediğinde, benim olduğunu sandım. en büyük yanılgım oldu bu belki de. sen ne benim ne de başka bir kadının olamazdın. kimseye ait olamazdın sen ! ruhun buna izin vermezdi. oysa ki ben, sana ait oldum hep. yattığım tüm adamlar ile sana ait olarak yattım diego. acı çekerek seviştim onlarla…
bir tek senin çocuğunu doğurmak istedim. ah diego’m.. bu paramparça rahmimden nefret ettim, bebeğimizi tutamayınca. söküp atmak istedim rahmimi. sana çocuk doğurmayı beceremeyen bir organı taşımak yük oldu bana.
kanlar içinde kaldığımda beyaz çarşaflar üzerinde, bana nasıl acıyarak baktığını gördüm. nasıl korktuğunu, ölmemden. sırf bundan ölmedim ben diegom. sen acı çekme diye. ve beni terk ettiğinde, o kanlar içinde kaldığım günkü acı dolu bakışlarına sığınarak, acılı mektuplar yazdım sana. çaresizlik kokan, kadınlık onurumu ayaklar altına aldığım mektuplar yazdım. bana acı ve geri dön istedim. buna bile razıydım sevgilim.
senin çirkin olduğunu söyleyen annemden nefret ettim. sana benim gibi bakamayan herkesten. senin güzelliğini görememelerini anlayamadım hiç… kurbağa sevgilim, diego’m… bana dünyanın en büyük acısını yaşattın sen. gün be gün öldüm seni sevmeye başladığım ilk andan itibaren. ama sevgilim, bir daha gelseydim dünyaya yine seni severdim… canlı canlı çürüyeceğimi bilerek!
diego rivera’ma..
seni sevmeye başlayalı çok uzun zaman oldu. küçük bir kız çocuğu idim, seni sevmeye başladığımda. şimdi ise bedeni çürümeye başlayan yaşlı bir kadınım. bütün bedenler çürüyor aslında diego’m. eskiyor bütün bedenler. ama acı çeken yüreği var ise bir bedenin, daha hızlı çürüyor o beden. benim acı çeken bir yüreğim var diego. seni sevmeye başladığım o günden beri, acı çeken bir yüreğim var. beni anlamadın demeyeceğim. beni anladın. zaten en dayanılmaz acı buydu. sen beni anladın. anladığın halde canımı yaktın diego…
ben de seni anlamak istedim. tüm hayatımı, hayatımın her bir zerresini seni anlamaya adadım. sen nereye gittiysen, ben de gittim. sen neye güldüysen ona güldüm. sen kimi sevdiysen onu sevdim. hangi kadınla seviştiysen o kadınla seviştim. bende bulamadığın ve başka kadınlarda aradığın şeyi keşfetmek için, senin öptüğün kadınları öptüm.
dokunduğun kadınlara dokundum… senin sevmediklerini de sevdim ben diego. neden sevmediğini anlamak için, onları… sevdim!!! ya da sevmeye çalıştım… içimdeki, sana dair olan öfkeyi dindirmek için yaptım belki.
öfkem dinmedi diego. her defasında körkütük aşık olarak, sana döndüm. ya da aslında senden hiç gitmemiştim.
seninle amerika’ya gelmemi istediğinde, benim olduğunu sandım. en büyük yanılgım oldu bu belki de. sen ne benim ne de başka bir kadının olamazdın. kimseye ait olamazdın sen ! ruhun buna izin vermezdi. oysa ki ben, sana ait oldum hep. yattığım tüm adamlar ile sana ait olarak yattım diego. acı çekerek seviştim onlarla…
bir tek senin çocuğunu doğurmak istedim. ah diego’m.. bu paramparça rahmimden nefret ettim, bebeğimizi tutamayınca. söküp atmak istedim rahmimi. sana çocuk doğurmayı beceremeyen bir organı taşımak yük oldu bana.
kanlar içinde kaldığımda beyaz çarşaflar üzerinde, bana nasıl acıyarak baktığını gördüm. nasıl korktuğunu, ölmemden. sırf bundan ölmedim ben diegom. sen acı çekme diye. ve beni terk ettiğinde, o kanlar içinde kaldığım günkü acı dolu bakışlarına sığınarak, acılı mektuplar yazdım sana. çaresizlik kokan, kadınlık onurumu ayaklar altına aldığım mektuplar yazdım. bana acı ve geri dön istedim. buna bile razıydım sevgilim.
senin çirkin olduğunu söyleyen annemden nefret ettim. sana benim gibi bakamayan herkesten. senin güzelliğini görememelerini anlayamadım hiç… kurbağa sevgilim, diego’m… bana dünyanın en büyük acısını yaşattın sen. gün be gün öldüm seni sevmeye başladığım ilk andan itibaren. ama sevgilim, bir daha gelseydim dünyaya yine seni severdim… canlı canlı çürüyeceğimi bilerek!
devamını gör...
normal sözlük yazarlarının çektiği fotoğraflar
yola 1 kala, dolmuş beklerken dostoyevski ile karşılaştık. "life [had] a logic" diyordu ki izban turnikelerinden geçildi, hayat her şeyin yerini aldı.
24 aralık 2018 / izmir
24 aralık 2018 / izmir
devamını gör...
icat edilmesi gereken elzem şeyler
insanın dişinin arasına kaçmayan mısır.
devamını gör...
popüler olmayan sözlük yazarlarının yazma amacı
burada kimse new york times çok satanlar listesine girmeyi beklemediğinden (onu istiyorsanız youtube instagram tiktok falan oraları deneyeceksiniz annem. ya da ekşi sözlüğe girip kendinizi ayda 10 bin dolar kazandığınıza inandıracaksınız) yazıp paylaşmak istiyordur sadece.
devamını gör...
kıraç’ın milli takım için yaptığı marş
futbol milli takımı için yapılan bir şarkıda forma, bayrak, gol, tezahürat ve taraftar gibi futbolu futbol yapan ögeler bulunur. ama bu ne lan? üçüncü sınıf çocuğu bile dinlemez bu marşı.
tarkan 19 yıl önce süper bir şarkı yaparak çıtayı arşa çıkarmıştı. elbette şu anki sanatçılardan tarkan ayarında bir şarkı beklemiyoruz ama en azından adam gibi yapın lan şu işi. derya uluğ ve mustafa sandal'ın yaptığı şarkıyı dinledim, tiktoker tayfası tarafından beğenilir anca, bildiğin sahilde göbek atmalık bir şarkı. kıraç'ın yaptığı marş da, diriliş izlerken kılıç sallayan adamları tatmin eder.
bir bıkmadınız milli duyguları sömürmekten.
tarkan 19 yıl önce süper bir şarkı yaparak çıtayı arşa çıkarmıştı. elbette şu anki sanatçılardan tarkan ayarında bir şarkı beklemiyoruz ama en azından adam gibi yapın lan şu işi. derya uluğ ve mustafa sandal'ın yaptığı şarkıyı dinledim, tiktoker tayfası tarafından beğenilir anca, bildiğin sahilde göbek atmalık bir şarkı. kıraç'ın yaptığı marş da, diriliş izlerken kılıç sallayan adamları tatmin eder.
bir bıkmadınız milli duyguları sömürmekten.
devamını gör...
