çilingirler aç kalır.

bu saate en yakın arkadaşıma doğum günü hediyesini vermeye gittim. peki hediye ne? tabii ki mektup. benden başka ne beklenir ki? ıyi ki doğdun anası kılıklı, seni seviyorum...

ben hayatımda adını duymadığım bir yemeği o seviyor diye doğum günü hediyesi olarak yapmaya çalıştığımda anlamıştım.

çok beğendiğim bir kelimedir, dini şartları hayatına entegre ederek yaşayan demektir. namaz, hac ya da oruç değil yalnızca, dürüstlük, hak yememek, gıybet etmemek gibi 5 farzın dışında kalan ama onlar kadar gerekli olan kaideleri de uygulayandır.

iyi akşamlar sözlük ahalisi!

''hayatımın en mutlu anıymış,bilmiyordum.''
......

normal sözlük kitap edebiyat kulübü'nün ilk yarışması ile karşınızdayız. içimizdeki dostoyevski'leri* açığa çıkarmak adına bir yarışma düzenliyoruz!
başlıktan da anlaşıldığı üzere yarışmaya, size önceden sunduğumuz belirli bir cümleyi , kendi hayal gücünüz ve üslubunuzla devam ettirerek;bir cümleden hareketle hikayeye dönüştürerek, tamamlayarak katılabileceksiniz.
her hafta bir cümle bu hikaye yolculuğunda referans olacak.

yarışma detaylarını öğrenmek ve katılım göstermek için buradan normal sözlük kulüpleri bünyesine dahil olup kitap edebiyat kulübü'ne üye olabilirsiniz.

hayal gücünüzü ve kaleminizi konuşturduğunuz yazılarınızı büyük bir merakla bekliyoruz!

karışık yıllar. bir kaset düşünün içinde zeki müren, tarkan, barış manço, cem karaca, aşık mahsuni, ahmet kaya, kubat, sezen aksu, ibrahim tatlises, ajda pekkan, ferdi tayfur, nilüfer, edip akbayram, neşet ertaş, özay gönlüm, kazancı bedih, kazım koyuncu, grup vitamin, kayahan, ümit besen hep beraber parçalarını söylüyor. o tarz bir ülke...

aşırı samimiyetsiz ve çıkar kokan edebiyattır. milyonlarca liralık köşklerinde yaşayan bu zenginler şayet erkekse askere gitmemiş, vatan millet için herhangi bir şey yapmamışlardır. çoğu da ülkeyi hiç de ahlaklı şekilde temsil etmemişlerdir. sadece bazı isimlere yaranmak için çıkıp çıkıp "bayrak için ölürüz" vs. açıklamalar yaparlar. örneğin burak yılmaz. mesut özil'e "benimle milli takım forması altında savaşmış futbolcularla ilgili konuşmak istiyorum" tarzı bir yorumla saldırmış. karısını döven bir adam olarak, gazeteciye saldırıp bir şarkıcıya silah çeken adamla da en yakın arkadaş kendisi. daha örnekler çoğaltılabilir.

o hafıza ile depresyona girmek sıkıntı olmaz zaten . bir kaç saniyeye çıkılır oralardan.

diyelim ki kürtçe ana dilde ilkokullar, ortaokullar hadi bir de liseler kuruldu. ee üniversiteler onca bölüm. hadi o da oldu. sonra iş yerinde ne olacak peki türkiye’de çalışacaksınız ya hani. ilkokul düzeyinde türkçe öğrenemeyen biri sonra yarım yamalak öğrendiği türkçe ile ne kadar iş hayatına atılabilecek. bir zahmet yaşadığınız ülkenin dilini öğrenip, o dilde eğitim alın. tabi ben talep etmeyin demiyorum siz yine edin. yarın araplar da başlar arapça eğitim diye zaten.

türkiye'de çokça bulunan, ne yazık ki daha kendi hayatını idame ettiremezken bu dünyaya bir çocuk götürüp bir de onun hayatını idame edemeyen kişilerdir.
bu dünyada herkes çocuk sahibi olmamalı. zaten çok fazla insan var, kaynaklar sınırlı. hal böyleyken inatla herkese çocuk yapması için baskı yapmak dünyanın en cahilce davranışlarından biri. ve bu davranışın bir sonucu da sorumluluk sahibi olmayan insanların çocuk yapması.
peki bu eylemin sonucu ne oluyor? sorumluluk sahibi olmayan kişi bir anda değişmiyor tabii ki, aynı şekilde hayatına devam ediyor ve kendinde asla ama asla suç bulmuyor. hatta yaşadığı zorluklar konusunda çocuğu suçlanmaktan da çekinmiyor. tüm sorumluluklar ve tüm suçlamalar çocuğa kalıyor. çocuk ebeveynlerinin yerine getirmesi gereken sorumluluklar üstüne kaldığı için yaşıtlarından hep çok daha fazla çalışmak zorunda kalıyor. ama sonuçta yine kendini beğendiremiyor, yine yaptıkları yetmiyor ve işin kötüsü yine sahip olması gereken en basit şeylere bile yetişemiyor.
sonra topluma bakıyoruz biz neden bu haldeyiz, neden düzelmiyoruz diye. bir türlü öğrenmiyoruz çocuk sahibi olmanın sadece belli kişilere özel olması gerektiğini.

(bkz: mahi va gorbeh) iran sineması. konusunu okuyup izlemenizi tavsiye ederim.

keyifle hazırlanırım ama asla ikisi bir arada olmaz.hele ki kitap heyecanlı gidiyorsa...

bir judith kuckart kitabıdır.

eğer bir savaşa, bir baskına, bir isyana kalkışıyorsanız; daha da önemlisi eğer bir düelloya niyetliyseniz yapmanız gereken ilk şey silahı seçmektir. bu ilk ve en önemli adımdır, gerisi ölümüne bir koşuşturmaca zaten. kalan sağların bizim olduğu bir kovalamaca.

iki kadının iç içe geçmiş hikayesinin romanı bu. birbirini takip eden kadınların. birbirini takip etmeyi hiç bırakmayan kadınların. 68 kuşağının mücadelesinin eşlik ettiği bir roman. ki sanıldığının aksine 68 kuşağı sadece erkeklerden oluşan maskülen bir kulüp değildi.

dünyayı değiştirmek için savaşan ve kaybeden; bu mağlubiyetin ardından büyük acılara göğüs germek zorunda kalan zavallı ama kahraman bir neslin arka planda geçit töreni yaptığı bir roman.

baş kahramanımız kendine bakıcılık yapan ve çok sevdiği kadının resmini bir gün arananlar listesinde görür ve hayalindeki bakıcı ile gerçeklikteki devrimci kadın arasında bir paralellik kurmak için yoğun çaba harcar ve arayış ve takip böylece başlamış olur. ama sonu kurulmayan paralelliklerle örülü bir labirent içinden çıkıp gelir hikayenin. beyaz tavşan her zaman takip edilmeli midir?

müthiş bir kurgu, akıcı bir dil. aldığı bütün ödüller hakkıdır.

tost ısmarlayan dost çözümü ile rahatlatılabilecek sorunsal.

bunun sebebi olarak flash bellek içerisindeki index gösterilir ama sebep bu değildir. sebep üreticilerin, 16 gb, 16.000.000.000 (16 milyar) byte'dır demesidir.

gerçekte ise durum böyle değildir. aslında 16 gb = 16*1024 mb = 16*1024*1024 kb = 16*1024*1024*1024 byte'dır.

10^9 / 2^30 oranında bir kaybımız bulunmaktadır. ki bu oran da yaklaşık olarak 0.9313'tür.

16 * 0.9313 size 14.9 sayısını verir.

aynı şey diğer bütün depolama birimlerinde de geçerlidir. ssd, hdd fark etmez. sahtekarlık almış başını gitmiş. püü.

somon.

güzel balık şimdi allah için.

bir de kuzey ışıkları. kesinlikle görmek istediğim bir şey.

''sizin düzenininizle, akıl anlayışınızla, namus anlayışınızla, başarı anlayışınızla hiç bağdaşan yanım yok. aranızda dolaşmak için giyiniyorum. hem de iyi giyiniyorum. iyi giyinene iyi yer verdiğiniz için.''
nedense bana intihar ederek öldüğü izlenimi veren çocukluğun soğuk geceleri ve bir intiharın izinde kitaplarının yazarı.

cam sileceği gün sorar,hava yağmurlu mu diye,yağmurlu derim hiç duymamış gibi yapar ve camı siler.yağmur yağar isyanlara girer daha yeni sildim camları diye..e söyledik ya. bir türlü kabul etmez.

konuyu hiç uzatmadan rahmetli "uğur mumcu'nun bütün kitapları" deyip gidiyorum.