gerçekten birşeyler yapma zamanı gelmiştir,
açılan başlıklar yerlerde sürünmekte olup, hiç bir işe yaramayan, sadece akışı hızlandıran ve bu nedenle varolan az sayıda başlığın da içine eden türden olması karşısında yönetimin radikal kararlar alması gerekir.

kimsenin çıkıp buna, ' özgürlük ' vs.gibi bayat cevaplarla yaklaşmaması ve sözlüğün eğer sözlük gibi olması isteniyorsa , tedbir alması zamanı gelmiştir.

'yazarların çocukken en sevdiği oyuncak' şeklindeki bir başlığın günün en çok ilgi çeken başlığı olması, buradaki insan profili hakkında az çok fikir vermekte olup, bunun bu şekilde devam etmesi halinde, yani kontrolsüz gidişatın sürmesi halinde, bundan en büyük zararı kafa sözlüğün göreceği ortadadır.

artık kendimizi çoluk çocuğun eğlence sayfasında değil de, gerçekten dişe dokunur, hayatın gerçeklerini yansıtan başlıklar ve bunu yansıtabilen yazarların bulunduğu bir ortamda görmek istiyoruz...

ya da söyleyin, biz çıkıp gidelim...

akşam aynı evde, aynı odada, aynı yatakta yatacak olan iki kişiden sosyal mesafe talep eden bir polisin işgüzarlığıdır. liyakate göre değil sadakate göre seçim yaparsan yaptıkları işlerden alacağın randımanda bu olur ancak.

ispanya kralının günlüğü.

birbirlerini sevmediklerini düşündürecek eylemleri... hani sevmiş, evlenmişler ama bi'şeyler zamanla tükenmiş gibi. çok da zaman geçmemiş esasında ama birşeyler ya yanlış yahut düşündükleri gibi gitmemiş..
o yoksunluk. .. eksiklik adına ne derseniz, işte o hüzünlük hissi için bu garip çiftler bilinçli ya da bilinçsiz bir şey geliştirmişler: yılışık hareketler, mutluyuz ifadeleri, çakma sevgi durumları, snaplar, yapışık hitaplar, ifadeler, övgüler...
gizleyemiyor hiçbir sözcük ya da ifade birbirinizi sevmediğinizi anlasanıza.. yapmacık her şey.. hep birşeyler eksik.. ya kaybetmişsiniz zamanında size verilen değeri ya da birbirinizde bulamamışsınız aradığınız o her şeyi.. .

oysa birbirini hiç sevmediğini sandığınız bir çiftin, uzaktan birbirine bakışını gördüğünüz an anlarsınız: aşk aslında odur... ne canım, cicimdir.. ne o yılışık hallerdir.. aşk odur ve insanın aşka olan inancını sağlam tutan da, bu realitedir. kavga ederler, amiyane tabirle; masalar sandalyeler havada uçuşur, sevseler öyle mi olur?.. dersin, lakin değildir işte. yılışmaktan öte birşeydir aşk...
görürsün, anlatamazsın...

hell yeah! romantik islamcılıkta nirvanaya ulaşmış hanım kızımızdır. instagram biosunda kun fe yekûn de yazar, yüzünü saklayan postlar da atar. maşallah maşallaaaahhh...

kötü durumlarda nasıl elestiriyorsak ,
ıyi şeyler oluyorsa , bunun da hakkını vermek gerekir.

bu güne dek genellikle yıldızımız barışmamasına rağmen,

bir başlık altında yazılan entryde , bazı kişi veya kişileri hedef alarak yapılan hakaretvari bir açıklamayla ilgili yaptığım ' şikayet 'e , hızlı biçimde el atıp, gereğinin yapılmasını sağladıkları için kendilerine teşekkür ederim .

"güçlü bir meşe gibi gerek havada dallarımla, gerekse toprakta köklerimle yol alıyorum şimdi."

sizi terk etmeyecek olan(belki de edemeyecek, imkanı olsa onlar da gider) tek şey kendiniz ve yalnızlığınızdır.
bunu kabul etmeseniz bile mezara götürebileceğiniz yegane şey olduğunu öğrenirsiniz gün gelince. yalnız doğduk yalnız öleceğiz.

hayat insanın kendisi kadardır; siz ne kadarsanız hayatınız da o kadar olmaya başlar, hayatınız ne kadarsa siz de o kadar olmaya başlarsınız. illa somut bir şeyi görmeye gerek yok, zihnimiz kadarız hepimiz.

asla yapmam denilen şeyleri unutmamalı bir gün yaparken hatırlarız.
mutluluk olmasa da oluyor asıl aradığımız huzur.
dost yoktur, dostluk vardır. dostu bulan da çok azdır.
çoğu şey kişinin kendisinde biter.
hayat çoğu zaman daha kötü olmaya indekslidir.

amme hizmeti olarak:
buyrun

sevgili kafa sözlük yazarları, selam. öncelikle bir teşekkür, destekleriniz için. bugün sevgili gaunter o'dimm 'in watchmen hakkındaki müthiş yazısını ve benim bir parça iç dökmemi yayımladık *. sevgiyle kalın, keyifli okumalar.

arabayla seyahat etmek o kadar çok özledim ki uzun yola çıkmayı ve bebekler gibi arabaya biner binmez uyumayı.

ben zaten, burada gündeme boğulmadığım için, hala burada olabildiğimi düşünüyorum. herkesin bakış açısı farklı olabilir tabii ama, bence böyle güzel.

asıl adı: “atatürk in the nazi imagination“ olan kitap, türkçeye “naziler ve atatürk” adıyla çevrilmiştir. yazarı stefan ıhrig’dir. kitaplaştırılan metin, ıhrig’in cambridge’de hazırladığı doktora tezidir esasında.

kabaca söylemek gerekirse: cumhuriyet rejimiyle nazizm arasında bir bağlantı kurar müellif.
bu bağlamda hitler, ermeni ve kürt meselelerinde kemal atatürk’ün takındığı tavırdan oldukça etkilenmiştir ona göre.
ermeni meselesiyle yüzleşilmemesi, dersim’e harekat düzenlenmesi vb.
hitler’in, yahudilere yönelik imha programı oluştururken atatürk’ten esinlendiğini söylemiş ihrig. bunun dışında, mussolini rejiminin de atatürk türkiye’si örneğini esas aldığını vurgulamış. öne sürülen görüşler nedeniyle, 4-5 yıl önce ülkemizde de epey ses getirmişti bu kitap.

bin dokuz yüz altmış yediden 2012'ye kadar tutulmuş baba günlükleri.

- cek bakalim soyle. yakisikli gorsun alem.

not: ilk bakista carsafli bir ablaya benziyor bence.

en kârlı ticaret sektörüdür. özellikle cehalet ile kombine edildiğinde krallar gibi yaşatır.

doğruları değişebilen, gerçeklerin peşinde, bir tarafa ait olmayan insandır.

çocukları bile koruyamayan bir sözde adalet sistemi yerin dibine batsın ki zaten batmış halde.

kulağa hoş gelen her şey dinlenebilir yani, ne var bunda? başlığı açan yazar herhalde 40 dil falan biliyor.

normalde yapılması muteber olmayan eylem. size başımdan geçen hikayeyi vaktim olduğu için kısaltarak anlatayım ki sizde çok vakit kaybetmeden okuyabilin :
geçen hafta işyerindeki aynı zamanda dostum olan bir arkadaşımla kendisinin iş ile ilgili lüzumsuz bir davranışı sebebiyle kavga ettik. üstüne hızımı alamadım-aynı zamanda yönetici olmasına rağmen- kapılar açıkken kendisine bağırdım. dün başka arkadaş aracılığı ile o gün ailevi bir sebeple kafasının çok dalgın olduğunu ve bunu ifade edemediğini öğrendim. bende dün öğleden sonra-yaptığı işden dolayı mağduriyetim doğmuşken ve dahi haklı ilken- kendisinden telefon açarak özür diledim.
entri bu kadar,