başlıkta dürüstçe ifade edilmeyen yerlerdir.
ben görüşümü söylemeyeceğim lakin okudum okudum kendimi tutamadım.

bak yaaa! kasmayın olm kendinizi. kalbidir, ruhuma işleyen gözleridir felan.

kasmayanlar da abartmasın. metrik ölçü veren var hehe. avucumun şu kadar fazlası olsun felan.

hee bana göre de kalbidir o ayrı.

çocukken daha mı mutluyduk yoksa eski günleri özlediğimiz için mi mutlu olduğumuzu düşünüyoruz bilemiyorum. sonuçta yıllar geçiyor ve her geçen yıl masumiyetimizi kaybediyoruz ama çocukken mutlu olduğumu düşündüğüm anlar tabii ki var.

mesela semt pazarı olduğu günün akşamı mutlaka balık pişerdi evde. sanki o balığın tadı bile başkaydı. az bulunan şeyler değerliydi ve değerini bilip mutlu olurduk. bizim çocukluğumuzda da sahip olamadığımız şeyler vardı ama arkadaşlarımızla sokaklara koştuğumuzda unuturduk. bir sürü oyuncağımız yoktu belki ama karton bebeklerimizi giydirir, elbiselerini tırnağımızla düzeltirdik.

biz çocukken mutluyduk galiba...

daha bugun yuzlestigim gercek.
heleki hasta ise, bakmak iskence geliyor insanlara. bir zamanlar sen hasta iken o senin basinda sirkeli su ile sabahladi ama. nankorluge katlanamiyorum. katlanamiyorum cunku hic tanimadigim bir amcanin/teyzenin haline uzuluyor, bakimini yapiyorum, evet para karsiliginda ama zaten bana uygun olan meslek bu oldugu icin sectim. cunku ben boyleyim. yaslilara zaafim var. cunku biliyorum ki onun bir caresi yok, basta kendisi kimseye yuk olmak istemiyor ama olemiyor da. olmeyi istiyor yaslilar biliyor musunuz? sizin sidik kokuyor diye yaklasmadiginiz dedeleriniz neneleriniz ben idrar sondasi takarken"ölsem de kurtulsak kizim" diyorlar.

vallahi dayanamiyorum. tum gun ayni seyi dusundum ve bu basligi gorunce de tetiklendim. ulan caresiz bir insandan nasil nefret edebilirsin? yasli birini gorunce yüreğim sıkısiyor. hayati boyunca ya evde cocuk bakmis ya da calismis. simdi de oylece olecek. bu dusunce odumu kopariyor. yasim 22 60 yillik insandan daha eglenceli guzel bir hayatim vardi. nasil lan diyorum anlatiyorlar kalbim agriyor. insan nasil yillarca ayni hayati yasar baskasi icin ve bir ah etmez? sonra hastalaninca huysuzlasinca nasil nefret kaynagi olur?

evet kokuyorlar lan. sidik kokuyorlar. ter kokuyorlar. mutsuzlar, belki cahiller. hayatlarinin son demlerindeler. nasil kiyabilirsiniz? daha yasli dovenler var, yatalak dovenler falan. cok sinirlendim devam edemeyecegim.

yüksek doz cahil olan bir vatandaşın dediğidir. cahilliğe bir tanım yapamayız. ancak videodaki gibi örnek gösterebiliriz dediğimdir.

şanslı insan.

hiç sevmem kadınlarda kalın bacakları. odun gibi, hatta erkek bacağı gibi... gözümü kanattın zippo gece gece *

bir de bembeyaz bacakları hiç sevmem. o bacaklarla şorttu, elbiseydi giydiler mi içime fenalık geliyor.

bence budur güzel bacak:

görselin kaynağı

“bana hastanede, “karın öldü!” dediklerinde, ne yapacağımı, nasıl tepki vereceğimi bilemedim. içimden eve gidip karıma olanı anlatmayı ve bana ne yapmam gerektiğini söylemesini istedim.” sözlerinin sahibi.

"gavat" sözcüğü, eşlerinin başka erkeklerle yatmasına izin veren erkekler için kullanılıyor. peki, nereden geliyor ki bu sözcük? diyorsanız hikayesi şöyledir efenim.şah ı. kavat, 488-531 yılları arasında sasani imparatorluğu'nun hükümdarıydı. bir zerdüşt mezhebi olan (bkz: mazdekizm)mazdekizm'i seçen bu hükümdar, bu mezhebin lideri mazdek'e saygısını göstermek için eşinin mazdek ile yatmasına izin vermiş. o dönemden bu yana iran taraflarından bize de geçen bir sözcük haline dönüşmüş.

yiyin birbirinizi dediğim kavgadır. ikisi de erkek sonuçta ne giderse kâr.

maddi açıdan sıkıntı yaşayan tüm öğrencilere okul hayatı başladığı günden itibaren ilerlemek istediği öğrenim düzeyine kadar* karşılıksız, brüt asgari ücret tutarında burs vermektir.

krediyi falan da kaldırırdım. güçlü olduğu iddiasını taşıyan bir devlet banka denen tefeci kurumlar misali kendi vatanının evlatlarını (üstelik de boru gibi bir faizle) borca sokmasın bir zahmet.*

olmaz demeyin, her yıl milyarlarca liralık yıllık bütçesini itinayla ezip üstüne yıl bitmeden yenisini isteyen kurumlara ayrılan kaynağın yanında bu hiçbir şey.

ilk canlı yayını uyuyakalarak kaçırmıştım.tekrarını dört gözle beklerken, bu yayın benim için sürpriz oldu. sıkıcı cuma akşamıma ilaç gibi geldiniz. şarkılar çok iyi, sohbet çok iyi gidiyor. size, sevgili konuğunuza ve emeğe geçen herkese teşekkür ediyorum.

inciğine cıncığına her şeyine bakıyorum. ince bağırsaktan girip kalın bağırsaktan çıkıyorum. beni oylayan bunu bilsin öyle oylasın sonra sapık mısın falan kabul etmem ona göre.

bu başlığı hangi kel açtı acaba diye düşünmeme sebep olan başlıktır.

ilk maddeden dolayı öleceğim kesin olan rehber. *
kalanlara bol şanslar diliyorum.

goethe'den, ta öteden bir aforizma.

bazen ayna lazımdır kıyas için. kendini tanıma yolunda şairden ta önce birçok dini anlayış ve felsefe de aynı konuya dikkatleri çekmiştir. bir alevi deyişi de şöyle der:

"bana okudun mu diye sormayın
kitap okumadım insan okudum
kitabı insandan ayrı görmeyen
insanı sınırsız umman okudum"

(bkz: insan okudum)

istanbul'da yaşayıp boğaz köprüsü'nü hiç görmemiş türk ile kıyaslanınca hoş görülebilir.

hatırlar mısınız bilmem…

pandemi başlarında, umre’den dönen 20 küsür bin kişinin anca 5000 kişilik son kafilesini karantinaya almışlardı…

hani şu, kendi çocuklarının, komşu çocuklarının, akrabalarının çocuklarının yıllarca kaldıkları öğrenci yurtlarında kalmışlardı da; “domuz bağlasan durmaz” diye diye isyan ederek, yurdun dışında bulunan polis barikatındaki polislere ‘tükürerek’(!) “bende varsa sen de hasta ol” diyerek hastalık bulaştırmakla tehdit etmişlerdi…

söyleyeceklerim bu kadar….

din temelli bir ahlak, ahlaksızlıktan öteye gidemez benim için… tövbe ederek günahlarından arınmayı vadeden hiçbir din, ahlaklı insan yetiştirmek gibi bir iddiada bulunamaz. hiçbir şey olmasa, kendi dinine mensup olmayanlara hakettikleri ölçüde ahlaklı davranamaz…

ha, hiç mesaj kutumu “din iyidir, kötü olan insanlardır” hötorofliği ile turunculandırmadan siz, söyleyeyim. uçaktan inişte umreden dönenlere termal kameralarda yakalanmasınlar diye “parasetamol” dağıtan diyanet görevlilerini gördü bu gözler. ne ahlakından bahsediyorsunuz yahu siz?

akp ısparta milletvekili recep özel, bu olaydan 15 gün sonra tivit atıp, attığı tiviti silmek zorunda kaldı… neden biliyor musunuz, çünkü bir itiraftı. ısparta’daki 268 vakanın 243’ü umreden dönen vatandaşlardı…

dindarlar ahlaklıymış…
evet, çok ahlaklılar…

tabiki de terlik.