kimse bana küfürlü, cinsiyetçi tanım giriyor demesin ama dizinin en **** karakteridir. marshall gibi adamı sanat/sepet dalgasına hiç düşünmeden terk etmeyi göze alan, ardından başarısız olup döndüğünde bir türlü rahat durmayıp ted'e, marshall'a hayatı zehir eden, çevresindeki insanların yaşamlarına majör/minör müdahelelerde bulunmaktan çekinmeyen, hatasını asla kabul etmeyen, marshall'a aptal saptal yasaklar koyan, aldrin justice adı altında hırsızlıktan vs çekinmeyen, kredi kartı borcunu veya diğer hatalarının ceremesini manipülasyon yolu ile marshall'a yıkan ahlaksız, pis seviştiğini düşündüren bir karakter idi kendisi. hiç sevmedim, sevmeyeceğim. nefretimsin lily aldrin. ted'in sarışın züppe sevgilisi karen'ı bile senden daha çok seviyorum en azından o kadında entelektüel bir birikim var idi.

genelde satanların zengin olup kişisel gelişimini tamamladığı kitaplardır.

arterlerdir. kardiyovasküler sistem*in kalpten sonra ki en önemli bölümüdür. pulmoner ve umblikal arterler dışındakiler kalpten aldıkları temiz kanı dokulara ileten, toplardamara göre daha kalın duvarlı, daha yüksek basınçlara dayanabilen damarlardır.

çaresizliktir.

cesaret ya da korkaklık bu eyleme kılıf olabilecek kavramlar değildir.

hastayı o an bir anksiyete krizine sokabilecek söz öbeği.

hastanın doktora sinkaflı kelimeler söylemesi ile de sonuçlanabilir.*

(bkz: casa battlo) ((gbkz: kemiklerin evi))
antoni gaudi'nin baş yapıtlarından biri olan bina barcelona şehir merkezinde yer alır, pencereleri kemik görünümünde olduğu için kemik evi olarak anılmaktadır.

farklı kültürlere ve başkalarının inancına saygı duyan ateisttir. müslüman arkadaşı için önemli olan iftar davetine katılır, masadaki herkes orucunu açana kadar yemeğine başlamaz. iftar kurallarına elinden geldiğince uymaya çalışır. kültürel farkındalığa sahiptir.
iftar davetini geri çevirmeyen hristiyan ve şükran günü yemeğine katılan müslümanla aynı kategoridedir. hepimiz insanız der, bir başkasının değerine saygı gösterir. o geleneğin dua ve ibadet etme dışındaki bölümlerine katılır.

düşsel gerçekçilik akımının kurucu üstadıdır. hem o kadar gerçekçidir, hem o kadar fantazi ürünüdür.

tabii biliniyordur illaki ama bizim yaş grubu pek bilmez diye düşünüyorum. şöyle buyrun:

tevrata göre kabil kardeşini* öldürdükten sonra yurdundan uzaklaşır.
çağdaş psikoloji kabil kompleksini büyük kardeşin küçük kardeşe duyduğu kıskançlık olarak adlandırır.
bunun dışında bir anlamı daha vardır cemil meriç'in bu ülke kitabında geçer
"işlediği cinayeti unutmak için vaka mahallinden uzaklaşan, vicdanın sesini yâdellerde unutmaya çalışan bir bedbahtın karanlık ve günahkar duyguları"



her dudakta aynı rezil şikayet: yaşanmaz bu memlekette! neden? efendilerimizi rahatsız eden bu toz bulutu, bu lağım kokusu, bu insan ve makine uğultusu mu? hayır, onlar türkiye'nin insanından şikayetçi. ınsanından, yani kendilerinden. aynaya tahammülleri yok. vatanlarını yaşanmaz bulanlar, vatanlarını "yaşanmaz"laştıranlardır.
türk aydını, kitab-ı mukaddes'in serseri yahudisi... hangi türk aydını? kaçanlar ne türk ne aydın. bu firar bir kabil kompleksi.

sayfa 97

kalp kırmak.

aylık puan tablosunda bengaripsengüzeldünyaumutlu’ya karşı sol kulvardan yaptığı atak maalesef yetersiz kalacak yazar.
öngörü:

hahahaha peki ya youtube?
komiksiniz be sahiden komik.*

kitap okurken, o dünyada kaybolduğu andır.

fırtınadan sonra...
(bkz: ekincik)

biraz insanız . ama çok az
cimcik kadar! hahahhahahaa.

boş küme.
en çok kendimi severim ben sonra da beni sevenleri.*
sevenin ırkına, dinine, cinsiyetine bakmam.
öyle de hümanistim.

aslen 1959 tarihli bir broadway müzikali olup aynı zamanda julie andrews'un başrolünde yer aldığı 1965 yapımı bir müzikal filmdir ve türkçe'ye 'neşeli günler' ismiyle çevrilmiştir. kısaca 'huzurun ve saf sevginin filmi' olmakla beraber çocukluğumuzdan beri kulağımıza çalınmakta olan nice melodinin de kaynağıdır bu film. hem de gerçek bir yaşam öyküsünden esinlenilmiştir. barones maria von trapp , georges ludwig van trapp ve tüm trapp ailesi çocukları gerçekten yaşamıştır bir zamanlar. hatta the trapp family ve the trapp family in america isimli 1956 ve 1958 tarihli başka müzikal filmler dahi mevcuttur.
öyle pek derin bir senaryosu yoktur ama tüm saf duyguları hissettirir size neşeli günler.

filmin adını aldığı giriş şarkısı 'the sound of music';


bu şarkının ismini söylemeye dahi gerek yoktur;

bir dönem bütün batı'yı kasıp kavurmuş sanat akımı; 19. yüzyıl sonunda, 1895-1905 arasındaki on yıllık bir süreçte, hem avrupa'da hem de amerika'da resimden mimariye, dekorasyondan tasarıma bir çok alanı etkisine almıştı. bir şiarı vardı bu akımın zarif dekoratif süslemelerin ön planda olduğu bitkisel-eğrisel bezeme, temel dayanağı ise klasisizmin reddiydi. yaygın olmakla birlikte ülkelerin kendi üslupsal yaklaşımıyla zenginleşmiş, farklılaşmış ve yerel özellikler göstermiştir. öyle ki; akım, fransızcada "art nouveau" , almanya'da “jugendstil”, avusturya'da “secession”, ispanya’da "modernista", belçika’da "stile des vingt", italya’da "stile inglese"/"stile liberty" adını almıştır.
akım, 1895 yılında alman tüccar bing’n paris’te açtığı bir galeriden; la maison de l’art nouveau’dan kıvılcım aldı. alfons mucha (1860-1939) ve jules cheret (1836-1932) akımın öncüleriydiler.

alphonse maria mucha:


jules cheret:


dönemin en önemli ressamlarında da art nouveau etkiler görülür. henri de toulouse-lautrec, georges seurat, paul gauguin, félix vallotton, van rysselberghe, resimlerinde ve bir kısmı da afişlerinde art nouveau karakterine uygun simgeci öğeler ve bolca eğrisel çizgi kullandılar.

henri de toulouse-lautrec:


avusturya'da secession adını alan akım, genel çizgiden biraz farklılaştı. çiçekli, bitkisel-eğrimseller yerini, düzleşmiş, geometrikleşmiş formlara bıraktı. en olgun ürünleri gustav klimt, josef koloman moser, mimar otto wagner ve joseph m. obrich'in işlerinde görürüz. bu sanatçılar, modernlik ve özgürlük temeli üzerinde bir araya geldiler. ver sacrum adındaki dergileri ile sanat anlayışlarını yaygınlaştırdılar. onlara göre gündelik yaşam nesneleri de akımın anlayışına göre tasarlanmalıydı. böylelikle akım, yeni bir konstrüksiyon ve dekorasyon anlayışı yarattı. gustav klimt akımın en önemli temsilcilerindendir. karlsplatz istasyonu, mimar otto wagner'in, viyana secession binası ise joseph m. obrich'in bu akımda yarattıkları en önemli yapılardır. secession’un bronz kapısı ve altın renkli bronz yapraklarla süslenmiş kubbesi gustav klimt'e aittir.

gustav klimt:




viyana secession binası:


karlsplatz istasyonu:

"kimsenin hikayesini kınamayın, henüz sizinki bitmedi."