türkide'de bemeve şeklinde okunuyor, kalıplaşmış bir yanlış olduğu için sıkıntı yok.

tam aksine biri nike'a "nayki" bmw'ye "bi em dabilyu" falan dediği zaman gülmekten yerlere yatasım geliyor. allahın kekosu hayatında araba görmemiş gelip bana burda bi em dabilyu şekli yapıyor sdlksfhsds

günaydınnnn arkadaşlarım.

aslında zannedildiği gibi sadece otorite olmayı değil, yazarlığı da benimsediklerini gösteren durumdur.

aşağıdan izlenebilecek görüntülerdir.

şehzade'lerin, padişahlık öncesi prova yaptığı baş şehirlerden biridir.

hbo max, live-action harry potter dizisi için hazırlıklara başlamış.
ne kadar gerekli olduğu tartışılır ama baya merak uyandıran ve gündeme oturacak bir konu.

sen ilk başta doktora tezindeki intihali düzelt kardeşim.

oraya giren hiç kimse geri dönmedi dediler girdim. meğer hesabı silme özelliği yokmuş.

kiminin dünyanın en sıkıcı işi dediği şey, kimilerinin hayali. hayat çok garip değil mi ya?
arada tanımı da yapmışım. bu gurur hepimizin.

süresine uyulmadan acele ile yapılan iş yanlış, bozuk ve kalitesiz olur. istenilen sonuç elde edilemez.

ikinci dünya savaşı sırasında nazi toplama kamplarında bulunmuş olan üç yazar; tadeusz borowski,janusz nel siedlecki ve krystyn olszewski'nin 14 kısa öyküsünün yer aldığı eser. bu öykülerden yalnızca 4 tanesi borowski'ye ait olsa bile diğer öykülere de katkıda bulunduğu bilinmekte. nazi kamplarının iç yüzünü belgelemek amacı ile yazılmış olan bu eserde en dikkat çekici nokta, aynı anda hem edebi hem otobiyografik hem de belge niteliği taşıması. savaşın dışında da bir vahşet vardı ve hatta savaşın kendisinden bile daha kanlıydı. işte bu eserin bize söylediği budur. insanoğlunun dönüşebileceği canavarın en kesin tanımı bu öykülerde yatıyor. anneler gazdan kaçınmak için çocuklarını geride bırakabildiği, ırkçılığın onları bu şartlara getirdiğini bilmelerine rağmen tutsakların kendi aralarında dahi ırkçılık yaptığı, insanların biraz daha yaşayabilmek için çaldığı, kendini sattığı, değerli eşyaları yağmaladığı kaotik bir atmosfer. geçişler hızlı ve düzensiz olsa bile bu eserin tutsaklıktan hemen sonra aktarılan deneyimler olduğunu bilmek bir nebze bu yazınsal karmaşayı aktarılan olaylar ile kurulmuş hoş bir köprü olarak görmeye sebep oluyor.

eser yalnızca siedlecki'nin ve olszewski'nin öykülerinden oluşsaydı şüphesiz edebi olarak yaklaşmaya pek müsait olmayacaktı ve daha çok ansiklopedik bir yaklaşım gerektirecekti ama 28 yaşında intihar etmiş olan borowski'nin ortaya çıkardığı muhteşem edebi üslup oldukça eşsiz. ölü bedenlerin tasvirleri ve karakterlerin psikolojik tahlillerindeki başarısı çarpıcılığı üst noktaya taşıyan bir etken. ki yine borowski'nin kaleminden çıkan this way for the gas, ladies and gentlemen muhtemelen kitabın en etkileyici öykülerinden biri. primo levi'nin if this is a man'i ile üst üste okunduğunda eserin çarpıcılığı ikiye katlanıyor.

dün almış olduğu portakal bahçesinin hasadını kısa süre sonra yapmayı planlayan yazar.**

müzik ile uğraşıyorum, beste yapacağım zaman bana en çok ilham kaynağı veren şey bir şekilde besteye başlamak. başlayınca gerisi geliyor cidden.

açtığım an karşıma pentagram'ın çıkmasıyla birlikte gülümsetti.

yolunuz açık olsun diyelim.

çok sevdiğim bir yazar dostumdur. tanımlarının dikkatimi çekmesi ile kesfetmis daha sonrada yakın dostum olmuş kişidir. nickine bakmayın siz onun oldukça samimi ve güler yüzlü bir yazardir. hem çok anlamlı bir dizi keşfettim onun sayesinde hem de derdime ortak oldu. bende yeri çok ayrıdir. tanımlarını da severek takip ediyorum. yazarlığınız daim olsun efenim.*

demokrasi türkiye'ye geldiğinden beri bir işe yaramıyor. ki bu gidişle bi' 30-40 yıl daha yaramayacağı aşikar. bazen bu vakitleri bir geçiş dönemi, bazen de gittikçe dibe batış dönemi olarak görüyorum, bilmiyorum. sokrates bile kendi zamanında demokrasinin mantıksızlıklarını ortaya koyuyor. dünyanın bu halini görse intihar ederdi herhalde.
türkiye demokrasiye uygun değil maalesef. yapacak bir şey yok, gerçek bu. bu durumu atatürk de biliyordu tabii. zamanla oturur diye düşünmüştür. ama eminim ki biraz daha yaşasaydı, sistemde değişiklikler yapardı. zaten bir şeyleri radikal olarak değiştirebilecek tek kişiydi, maalesef artık yok. bu sistem belli ki uzun yıllar devam edecek, ya batacağız ya da sancılarını çekerek ileride düzelmesini umacağız.

eğitimli bir toplum değiliz. bırak eğitimliyi, okuma-yazmayı 80 yıl önce çözdük. hadi nüfusumuz az olsa gam yemeyeceğim, bir şekilde halkı eğitirsin. az nüfus derken 40 milyona bile razıyım. elde ne var: 80 küsur milyon nüfus; 55 milyonu seçmen, önümüzdeki seçimlerde 60 milyonun üzerinde seçmen. iyi geceler.
"eğitim cehaleti alır, eşeklik bakidir" derseniz, tam olarak öyle değil işte. eğitim eğitimdir, az buçuk farkındalık oluşturuyor. "gecenin bi' köründe niye bunu dert edindin şimdi?" derseniz, bilmiyorum. birkaç gündür ülkenin gündemi hasebiyle düştüğüm umutsuzluktan veya içime aysun kayacı kaçtığından olabilir.
gereğinden fazla duygusalız, mantıklı karar almada son derece büyük sorunlarımız var. her konuda ikiye bölünmüş durumdayız. e, doğal olarak siyasette de böyle. akp'li değilsen chp'lisin. bazılarına göre mhp'liysen aynı zamanda akp'lisin, bazılarına göre de hdp'liysen chp'lisin. böyle bir düşünce nakıslığına sahip insanlardan -ki bu insanlar toplumun genelinden de fazlasını içeriyor- nasıl sağlıklı bir zihne sahip olduklarını varsayıp etraflıca düşünüp karar vererek oy kullanmalarını bekleyebilirsin ki? tabii, bu durum siyasilerin işine geliyor, orası ayrı.
ya referandum oldu, 49'a 51 mi neydi oranlar. demokrasi bu mu yani?

1901 - 1991 yılları arasında yaşamış, çağdaş sanatın öncülerinden olan ve soyut sanatın türkiye'de ilk temsilcilerinden olan kadın ressam.

ağlıyorum. ağlamak beni çok rahatlatıyor bir nevi içimi boşaltıyorum.

kahvaltıda bıçak, yemekte servis kaşığı kullanılmaması; ortak tabaklara çatallarla dalmaları. yazarken bile sinirlendim.