tanrı/tanrılar göktedir.

bilinmeyen varlıklar her zaman bilinmeyen yerlerde olduğu düşünülür. tabi insanlık ilerledi, gökyüzünde bilinmez kalmamaya başlayınca yeni bir yalan daha gerekti. artık tanrı onu andığımız her yerde, kalbimizde. bir karıncanın ayağında, bir balinanın midesinde.

dünyanın en enteresan nick'lerinden birine sahip yazar. başlığını açmak bana nasipmiş.

ayrıca ortada yalanmış bir hırvat var. sen yalamadıysan kim yaladı kardeşim? illa konsolosluğu mu devreye sokalım?

edit: cinsin teki çıktı. mekanın sahibi sanki. tipe bak.

hicbir sey. 3 aya kalmaz kafa sozluk diye bir sey kalmayacak. en iyi ihtimalle mayis haziran gibi kimsenin gitmedigi cinli koye donecek burasi. hadi bakim bol bol anket doldurun.

anadolu ajansı.
bir pil standardı.
bir şaşkınlık ifadesi.
üniversite de 90-100 puan aralığını ifade eder.

uzun zamandır gündemde. yalnızca yiğit özgür de değil; erdil yaşaroğlu, serkan altuniğne, selçuk erdem... tanınmış türk karikatüristlerin birdenbire yıllardır savunmadıkları telif haklarını savunmaya karar vermeleri olayı.

esasen son derece haklı oldukları davalarını o kadar kötü yönettiler, kötü niyetlerini o kadar belli ettiler ki; eh, neticede de haklıyken haksız duruma düştüler bile. birkaç farklı boyuttan bakmalı:

karikatür, bu insanların ekmek teknesi. hayatlarını sürdürebildikleri belki de yegane iş. bu bağlamda emeklerini savunarak sahip çıkmalarında hiçbir problem yok. sorun, bunu yaparken olabildiğince üstünkörü bir süreçle birlikte olabildiğince çok para koparabilmeye çalışmaları. böyle bir durumda yapılması gereken aslında çok basitti: ilgili sayfalara içerikleri kaldırmalarına yönelik talepte bulunmak. eğer karşılık alamazlarsa hukuki süreci başlatmak. onlar ne yaptılar? hiçbir uyarı, hiçbir istekte bulunmadan oldukça yüklü meblağlardan bahsedilen tazminat davaları açtılar. ve bunu yalnızca ticari amaç güden sayfalar için değil, hiçbir maddi çıkar gözetmeden kişisel sosyal medya hesaplarında paylaşım yapan insanlar için de yaptılar. bu çok büyük falso. yalnızca sevdiği, hoşuna gittiği, güldüğü, o anki ruh halini yansıttığını düşündüğü için bir karikatürü paylaşıveren insanlar birdenbire emek hırsızı oluverdiler.

kendilerinin ve karikatürlerinin bu kadar bilindik olabilmesinin sebebi de mevzubahis insanlar. bu insanlar sayesinde zaten bir avuç insanın aldığı mizah dergileri yeni okuyucular bulabiliyor ya da bu insanlar tarafından alınmaya devam ediliyordu. yani bu insanlar esasında onların emeklerini çalmıyor, tam aksine, reklamlarını yapıyorlardı. bir düşünün. hiç kimse karikatür paylaşmasaydı şimdiye kadar dijital mecralarda, kaç kişi tanıyacaktı o isimleri ve çizdikleri karikatürleri? yukarıda da yazdım, bir avuç ve giderek de azalacak olan mizah dergisi okuyucusu sadece. ama bak, şu an hayatında mizah dergisi almamış olan ben bile kendilerini ve eserlerini bilebiliyorum. kendileri için aslında çok büyük bir avantaj olabilecek bu durumu, bizzat kendi elleriyle yok etmek istediler.

karikatüristler, bütün bu hareketleriyle birlikte çok büyük antipati topladılar. işte o bir avuç insanı da kaçırdılar çoktan. gelecek zamanlarda kendilerinden ve karikatürlerinden kaç kişinin haberdar olacağını takip ederek bu saçmasapan hareketlerinin karşılığını almalarını zevkle izleyebilirsiniz. çünkü bu bir emek hırsızlığı davası değil artık; kendilerini sevenlerle, işlerini beğenenlerle giriştikleri ve her ne olursa olsun kaybedecekleri bir dava.

yazık kafalarına.

geneli öğlene kadar yatan yazarlardır.

yazılı kağıtları düzenli ve sıralı bir şekilde korumak için kullanılan plastik veya mukavvadan kaptır. diğer ismiyle klasör.

yeni yayın döneminin yeni programlarından biri, öncelikle hayırlısı olsun ve bir kez daha teşekkürler gomercan!

meja hanımefendiye iki sorum olacak, yayın arkadaşı ortayı yaptığı için gol atmam farz oldu.

lucifer beyefendi yukarda "soruları olan varsa eklerse başlığa, yayında soyunup cevaplayabilirim." demiş, siz kendisinin yeterli olamadığı / yorulduğu / mola verdiği anlarda elinizi taşın altına aynı şartlarda koyacak mısınız?

ikinci sorum ise, niye yeşillendi fındık dalları?

sabırsızlıkla bekliyorum efendim sorularımın cevabını, alnımın ortasında 3. gözüm açıldı açılmak üzere, lütfen yardımcı olun.

bir stavroz eseri.

kendisini değerlendirmeye benim kelime dağarcığım yetmeyeceğinden, hakkında yapılan bir youtube yorumunu alıntılamakla yetineyim: "stolen from god's ipod".

yıllardır üzerine düşündüğüm sorunsal.
sesi, görüntüyü, yön duygularını ve refleks hareketlerini sanal ortama taşıyabildik, vr gözlüğü taktığın anda orta çağda bir köyde olabiliyorsun mesela. ama kokuyu hiçbir şekilde hissedemiyorsun.
umarım mantıklı bir açıklaması vardır bu rezaletin!


kokular keşke bilgisayarlar tarafından taşınabilse, ne güzel olurdu.
mesela ben gezi videolarından koku almak istiyorum, anadolu programlarında yapılan yemeklerdeki kuyruk yağı kokusunun ciğerlerimde raks etmesini istiyorum.
bir yağın kokusunu almak için evde kavurma mı yapmam gerekiyor? hem de 2021 yılında!
@elonmusk, @bill gates göreve kardeşim, göreve!

1987 yılında ingiltere'de kurulmuş, 1996 yılında dağılmış, çok ses getirmesi gerekir iken yeraltında sürüklenip durmuş shoegaze - dream pop müzik grubu.

üç stüdyo albümüne ve onlarca toplama albüme sahip bu müzik grubu başlarda bas gitarist ıan masters'ın bir projesi iken, 1990 yılında lush'tan tanıdığımız meriel barham'ın gruba katılmasıyla bir grup olmaya başlamış. the comforts of madness 1990 yılında sıcağı sıcağına çıkmış ama bir eksiklik, olmamış bir şeyler varmış ki çok sürmeden, 2 yıl sonra ın ribbons'u piyasaya sürmüşler, beklediklerini bulmuş grup in ribbons ile, her şey hoş gitmeye başlamış ve grup adeta underground kayboluşu bırakıp yüzeye çıkmaya ramak kaldıkları, en iyi albümleri slow buildings'i 1994 yılında çıkarmışlar.

zaten slow buildings ile her şey onların lehine gitmeye başlamış, bir albüm daha denemeye karar vermişler bu gaz sonrası ama ne yazık ki yeni albümü çıkaracak kadar birbirlerine tahammül edememişer.

olan sadece meriel barham'a olmuş, hem lush'tan, hem de bu müzik grubundan olmuş bu güzel sesli kadın.

dinlemek için

keşke ayrıştırmaya niyetli kafaları gönderecek bir gezegen olsaydı. şimdi o gezegene de üzüldüm.

daha şimdi farketmiş olduğum bir gerçek var kafa sözlük yazarlarının ortalama profili ile ilgili. bu arkadaşların kişiliğinde bir aşağılık kompleksi ya da bir eziklik olduğunu düşünmeye başladım. sebeplerini de açıklamaya çalışayım.

bir ara oldukça revaçta olan kafa sözlük itiraf köşesi başlığı vardı. bu başlığa herkes kendi acılarını oldukça arabesk bir şekilde tanım haline getirmekte idi ve gerçekten de çok talep görüyordu. muhtemelen bu başlığa tanım giren herkes azer bülbül dinleyerek giriyordu tanımlarını. ancak şimdi bu başlık cazibesini yitirdi. çünkü direkt resim paylaşma özelliği ile beraber nur topu gibi anın fotoğrafı ya da yok güne bilmem neyi bırak başlıkları açılmaya başladı. bu başlıklar ile beraber yazarlarımız kendilerine ait metaları ya da anıları daha hızlı bir biçimde paylaşabilme şansına erişti.

aslında bütün bunların altında yatan sebep, bu kitledeki her bireyin kendinden bahsettirme çabasından başka bir şey değildir. itiraf ve anın fotoğrafı başlıklarının talep görmeleri buna işaret etmektedir. ben bir yazar olarak, herkesin başından geçebilecek arabesk soslu aşk hikayelerini; zorluklarınızı, okuduğunuz kitabı veya kedinizi ya da çayınızı, kahvenizi görmek istemiyorum. beni ne yaptığınız ya da neyi okuduğunuz gerçekten ilgilendirmiyor. bir ara yazmıştım yine de söyleyeyim. başlık engelle seçeneği bu sorunları sadece maskelemeye yaramaktadır. eğer kendi kendinize eğleniyorsanız* gidin discorddaki kulüplerde takılın. onun yeri burası değil.

bu yazar topluluğu kafa sözlük yönetiminin teşviğinin etkisiyle de kafa sözlük'ü direkt olarak bir sosyal medya mecrasına çevirmiştir. burası bir sözlük, lütfen unutmayın.

bu tanımı yazdım diye kimse beni sallamayacak farkındayım ancak yine de bir umut şansımı deneyeyim diyorum.

sizde nasıl bilmiyorum ama benim ismim isyancı, mücadeleci anlamına geliyor. ki baya asi bir kişiliğim var.

beyaz eşyayı damat tarafının alması. 50 bin sadece o tutuyor alümünyum.

benim nickaltım çok sessiz ve sakin bir ortamdır. aslında doğal çünkü kimseyle en ufak polemiğe girmedim. ona rağmen tarihle kafayı bozmuş diyenler oldu nickaltımda. ayrıca tarih dışına çıkıp günlük konulardan da fikir belirtmek istiyorum ancak nedense hiç ilgi görmedi tarih dışında yazdıklarım :))

lahmacun.

*

henüz günün ortasındayım ama iğrenç geçiyor.
evde tek başıma olduğum için sabah kendime özene özene tost yaptım, yapmaz olaydım. sucuk mideme dokundu, sürekli kusuyorum afedersiniz. şuan su içerek midemi rahatlatmaya çalışıyorum, umarım geçer bir an önce şu bulantı.
kısaca kötü bir gün. *

evcil hayvan sahibi olmak.
sağlıklı olmak.
sevdiklerimizin hayatta olması.
gülümseyecek nedenlerimizin olması.

evlilik fikrini kafamdan silip atıyorum böyle şeyleri görünce. sevdiğin, aşık olduğun hatta ona çocuk verdiğin adam senin sonun oluyor.. kaderimiz böyle olmamalı...