kargoda kamyon şoförü olarak çalışıyorum. ığdır'a ilaç götürdüm. doğubayazıt ilçesi ve ağrı üzerinden erzurum'a gelirken hava çok soğuktu. özellikle ağrı dağı eteklerinden geçerken kamyonun içindeki sıcaklık eksi 35'i gösteriyordu. kaloriferi sonuna kadar açtım ama hiç fayda etmedi. camlarda bir parmak kalınlığında buz vardı. ayaklarımın üşüdüğünü hissettim ama bunun normal olduğunu sandım. bir an evvel erzurum'a gelmek için durmadım. eve geldiğimde üşüyen ayaklarım nedeniyle kamyondan inemedim. çocuklarımı telefonla arayıp yardım istedim. beni kamyondan indirip, eve götürdüler. eşime ayaklarımı hissetmediğimi söyledim. botlarımı çıkardığımda patladığını gördüm. hemen hastaneye geldik. doktorlar ayaklarımın yandığını söyleyerek yanık merkezinde tedaviye aldılar. 20 senedir şoförüm. çok soğuklar gördüm ama böyle bir şey ne yaşadım ne de duydum.

durduk yere can sıkıntısından teori çıkarmak için uğraşmamış; bilakis can sıkıntısından değil de açlıktan, eşitsizlikten, adaletsizlikten ölecek insanlık için kendi perspektifinden alternatif bir yorum getirmiş tarihi kişiliktir.

gerek iktisadi, gerek diyalektiğe getirdiği güncel yorumlamaları, lenin tarafından revize edilip, kuramsallaştırılarak sovyetlerde uygulanmış ve o dönem getirdiği sanayi üretimi ile tüm dünyanın "hayali" düşmanı haline gelmiştir.

düşünceleri, önerileri, eleştirileri doğrudur, yanlıştır tartışılır fakat sonuçta düşünsel olarak bir şey üretmiş ve günümüzde bile tartışmaların merkezi konumunda olacak kadar ileri görüşlü olduğunu ispat etmiştir.

iddia ettiği, daha doğrusu hayal ettiği sistem hiç uygulanmamış; haliyle de çökmeye bile fırsat bulamamıştır. benim de şahsi eleştirim, marx'ın hayali olan "kapitalizm, en sonunda çökecektir." inancına yöneliktir. fakat bunları iki asır önce hayal ettiği ve o yönde istikamet verdiği unutulmamalıdır.

ayrıca hiçbir zaman cephe tarafından yönetilen bir proleterya diktatörlüğü de istememiştir. dolayısıyla bazı terör örgütlerinin kendilerini" marksist" olarak değerlendirmeleri ve anti komünist kimselerin de bu terör hareketlerini "marksizmle" bağdaştırmaları gülünç bir tespitten başka bir şey değildir.

görüşlerini, hayallerini, ideolojisini beğenirsiniz, beğenmezsiniz o ayrı bir şey fakat hayattaki tek üretiminizin hafif ıslak ve yapışkan bir peçete parçası olduğu dünyada bari oturun, saygı duyun.

hangi görüşte olursa olsun, fikirlere saygı duymayı öğrenin. en çok karşılaştığım soru : "dolar ne zaman düşer?"

hiç teknik analiz kasmayacağım. sen fikir üretmedikçe, senden olmayanı sevmedikçe, senin gibi olmayana saygı duymadıkça, en önemlisi bir "fikir" üretip, satacak yetkinliğe gelmedikçe dolar düşmez.

iphone kırana, portakal bıçaklayana kadar; marx'ı, papa'yı, şunu, bunu eleştirene kadar elinizi klavyeden çekin de kendinize bir sorun; bugün insanlık için ne yaptım? hangi çıktıyı ortaya koydum? ne yaptım ben, ne..

not : marksist değilim.