hiçbir şey düşünmemek.

2009 yapımı 2010 vizyon yıllı yönetmenliğini ve senaristliğini yavuz turgul'un yaptığı polisiye filmi.

özellikle iki efsane ismi çetin tekindor ve şener şen'in kadrosunda barındıran filmi ilk gördüğümde çok büyük heyecanla izlemeye başlamıştım. hele ki şener şen usta oyuncu hayranlık ötesinde bir sevgim var kendilerine. bu iki aktörün büyük oyunculuğuna rağmen tam saramadı film beni. izlenmez mi izlenir ama ustalara saygıdan. şener şen'in neredeyse tüm filmlerini defalarca izleyen ben bu filmde bir kere yetti diyeyim siz düşünün işte.

oyuncular,
şener şen
cem yılmaz
çetin tekindor
melisa sözen
okan yalabık

tüm olayları iç güdüleri ve üstün yetenekleriyle çözen avcı lakaplı ferman (şener şen) herhaliyle tırlatmış olduğunu açığa vuran deli idris (cem yılmaz) cinayet masasında sadece ast üst değil aile gibi olan iki polis ve antropoloji mezunu hasan (okan yalabık) ekibe yeni dahil olan acemi bir polis lakabıda çömez tabi.

bir vakada yolları battal çolakzade ile (çetin tekindor) kesişir. aralarındaki bazı diyalogları nefes almadan dinlemiştim. böyle devler her zaman bir araya gelmez malumunuz.

bir de asiye (melisa sözen) karakteri var filmde. idris'in eski eşi ve çocuğunun annesi. hayata tutunmaya çalışan yıpranmış bir kadın. idris ile zaman zaman yaşadığı tartışmalar yansıyor ekrana. idris ona hala aşık o kararını vermiş falan filan. aşk bu mı dedirtiyor bana, aşk bu mu?

efem filmin ekibi bayağı sağlam filmde idare eder. beğenip güzel yorum yapan bir çok insan olmuş ama beni derinden yakalayamadı. bir şans verilebilir belki.

iyi seyirler...

çok kabaca, iktidarın ya da egemen olanın hangi insanın yaşayacağına, hangisinin öleceğine karar vermesidir. hatta sadece yaşayanların değil, kimin doğabileceğine de etki etmesidir.

bu bağlamda iktidar olanın gücünün belki de en üst sınırı olabilir. yani tam olarak ölüm ve yaşam üzerinde muktedir olmaktır.

çok yüzeysel bir başlangıçtan sonra sözü bu kavramın mucidine bırakmam gerekir. kamerunlu düşünür ve siyaset kuramcısı achille mbembe’ye.

okumak isteyenler için makale

türklerin değil irani halkların baharın gelişini kutladığı bayram. nevruz kelimesinin farsçadan dilimize geçtiğini düşünürsek mantıklı olan da budur zaten. kaldı ki moğolistan coğrafyasında yaşayan halkların baharın gelişini kutlamalarını düşünmek mantıksız gibi duruyor. hangi halk tarafından ilk kutlandığından bağımsız olarak en sevdiğim, en anlamlı bulduğum bayramlardan biridir. bir diğer adı için(bkz: newroz).

tır şoförlerinin genelindeki yargı.
an itibariyle yaşadığım olayı anlatmak istiyorum. tır önde ego arkasında şehirler arası fakat aynı zamanda yerleşim yeri de olan bir durakta beklerken, ego şoförü beni görsün diye kolumu sallayarak durmasını işaret ederken, tır şoförünün gündüz gözüyle selektör yapmasına ve el kol hareketleriyle tacizine maruz kalmış bulunmaktayım. şokun etkisiyle plakasını da alamadım, hoş alsam şikayet etsem delil yok kanıt yok bir şey çıkmaz o da ayrı.
bu kadar mı kudurdunuz! durakta otobüse binemeyeceksek nerede binelim illa yanımızda bir erkek mi olması lazım?
kökünüze kibrit suyu!

2006 yapımı enfes bir film.
güldürüyor, hüzünlendiriyor ve belki de en önemlisi, hayata tutunma yolunda umut tazeletiyor.

hazır izlemişken, aklımda kalan birkaç küçük notu bırakayım buraya.
filmde, sarı bir volkswagen t2 bus var. adeta bir oyuncu gibi işlemişler filme. meraklılarına duyurulur.

yine ilginç bir detay vereyim. bu filmin, kült dizi breaking bad ile azımsanmayacak sayıda ortak paydası var.
hikaye, albuquerque'de başlıyor bir kere, bu önemli.
ve bomba! filmde kimler var biliyor musunuz?
walter white* ve hank schrader*!

ikisi toplamda 5 dakika bile görünmüyorlar belki de ama özellikle dean norris, karakteristik özelliklerini muazzam bir şekilde yansıtıyor.

bir de bonus karakter var. o da better call saul'dan. hani ilk sezonda jimmy'nin en yakın arkadaşı marco vardı ya. gençlik yıllarında beraber milleti dolandırdığı. işte o.
film de o da var. birkaç dakikalığına bile olsa.

breaking bad'den 2 yıl önce piyasaya çıkmış olmasına rağmen, gerçekten de müthiş benzerlikler bunlar.
filmin renkleri, ışıkları, sahneleri hatta diyaloglar bile breaking bad ile better call saul havasında.

ilgi alanına girenlerin çok beğeneceği bir film bence.

üzücü ama hukuki olarak doğru karar. şikayete tabi suçlarda şikayet hakkının süresi içinde kullanılması önemli. sürenin şöyle bir mantığı var diye anlatmıştı bir avukat: birini şikayet edeceğinden bahisle yıllarca şantaj yapabilir kişiler eğer süre sınırı olmazsa. mesela şu meşhur #metoo tayfası! yargıya başvurmayıp günün birinde attıkları tweetlerle; on yıl önce bana şunu yaptı bu kişi demişti.

doğum gerçekleşmiş habere göre. yahu ne kafalar arkadaş; evdeki çocuğun hamile olduğunu ana baba nasıl fark etmez 6 aylık olana kadar. hatta belki de doğum gerçekleşene kadar! o süre içinde bir iğrenç bir evlilik pazarlığı mı yapıldı çocuk üzerinden azizim!

bu arada bu dosyaya en başından gizlilik kararı alınmamış olması da hayrete düşürdü beni. yaşadıkları yer, kişilerin isimleri falan geçiyor haberde. oha yani! mağdur çocuk olduğunda kesinlikle gizlilik kararı alınmalı çocuğun bu salak toplumda yaşayacağı yıllarda olumsuz etkilenmemesi için.

tam türkçe karşıtı yok bunun. yerken aşırı zevk aldığınız durumlarda kullanılır.

salatalık ve erik.

bir ülkenin gelişmişlik düzeyini anlamak için nelere bakmak gerekir?

önemsiz bir gösterge olarak düşünülse de rögar kapaklarının da kesinlikle bir kıstas olduğu düşüncesindeyim.

kendi gözlerimle rögar kapağı çıkıntısını farkedemeyen motosiklet sürücüsünün düşüşüne tanık olduğum için bu tanımı girmek istedim. belediyelerimiz malesef futbol kulüpleri, konser gibi işler peşinde koşuyor. asıl böyle meselelere eğilmesi gerekmektedir.

8 milyon üniversite öğrencimiz var diye övünüyoruz fakat rögar kapağını düzgün takabilecek kadar kalifiye değiliz. rögar kapaklarının yol ile aynı seviyede yapılabildiği zaman ülkemin iyiye gittiğine kanaat getireceğim.

porno son yüzyılda patlamış bir sektör olsa da en eski porno 37 bin yıl* önce oluşturulmuş.

buyrun link ve hayır porno linki değil haber linki*.

sesine sağlık afillibirbey'in. programın en sevdiğim kısmı sanırım, buradan yazarların şarkı/türkü söylediği kayıtlar.

hayatın, yaşamın getirdiği mecburiyetleri düşündüren eylem, metazori.

yoksa iki ucu incecik bir boğaza bakan, haritada evin kücücük arka odasını andıran iki yarımada etrafında neden türkiye'nin yaklaşık %20'sine yakın insanın bile bile sıkıştığı sorusu bile akıllara gelir.

mbappe ve kante. pardon takım söylüyorduk değil mi?

mbappe ve kante.

tarihsel süreç içerisinde var oldukları dönemler ve yerler şu şekildedir:

hdp milletvekili olan bir türk uygurdaki türkleri "milliyetçi, vatanperver" geçinenlerin aksine savunuyor. kaynak

uygur türklerine çıt çıkart(a)mayan "vatanseverler" bu adamı vatan haini suçlaması ile silivri'ye gönderiyor bunu da marifet bilip ülkenin "vatan düşmanlarından" kurtulduğu zannında bulunarak; sevinip, içini huzur ile dolduruyor.

alın size ahmaklığın ve tezatların tanımı.

bölücü dediğiniz adam sizin ırkınızın dile getirmeye korktuğunuz mağduriyetlerini dile getiriyor.

okuma listemde yer alan bir kitap ve izleme listemde yer alan bir filmin adı.

eğer dini kendi işine geldiği kesip biçmeden yaşıyorsa evet ahlaklıdır, semavi dinler esasında güzel ahlak üzerine kurulmuştur.* * din zaten bir yaşam biçimidir, insanın fıtratının gerektirdiği şeylerle bir anahtar kilit uyumu içerisindedir.
dini yani en azından islam'ı *günümüzde verilmek istenen şekle göre değil, aslına göre değerlendiriniz. ülkede oluşturulan müslüman algısının inanın hakiki müslümanlıkla uzaktan yakından alakası yok. islam "şekilden" * değil amel ve niyetten ibarettir.

kim kardashian paris hilton'un çantacısıymış öncelerden. kadın onu itip kakıyormuş hatta. tam olarak nasıl bir süreçte ünlü oldular bilmiyorum ama bu durumun da ünlü olmasında bir şekilde etkili olduğunu düşünüyorum. bir de kim'in uygunsuz kasetleri çıkmış bir ara, o da ünlü olmasını sağlamış olabilir.