"ne zaman kalkılacaktı acaba?"
çocukluğun güzel sorusu. ev ahalisi henüz uyanmamıştır, çocuksa güneşin doğuşuyla beraber ayaktadır ve çoktan neşe içinde zıplamaya başlamıştır. siz uyanın diye yapmadığını bırakmaz hatta kimileri size oyuncak fincanında hayali kahve ikram eder ve akıllarda tek bir soru vardır "ne zaman kalkılacak?". ancak yıllar geçmiştir ve siz çocukken heyecanla ama biraz da sıkkın bir biçimde sorduğunuz bu soruyu çoktan unutmuşsunuzdur. kendinizi "çok erken değil mi?", "biraz daha uyusa, ben de uyusam" diye düşünürken bulursunuz ama iş işten geçmiştir.

bu soruyu bana hatırlatansa romain rolland'ın jean christophe'udur. canı o kadar gülmek ve kıpırdamak istediği halde onu susturmuşlardır. bu cümleyi sabah aşağı yukarı bahsi geçen saatlerde okudum ve yazarın çocukluğumda sıkça sorduğum bu soruyu bulup çıkarması kendisine ve kitabına inancımı artırdı.

yggdrasil'in aramızdaki kökü sanırım bu arkadaş, frigg de olabilir daha tam emin olamadım. gerçi ben balder olmadıktan sonra pek bişi fark etmiyor ama neyse?

bak ne dicem sayın yazar, olur da bir gün savaşa çıkman gerekirse haber ver, seni ginnungagap'a kadar takip etmeyen domestic ne olsun?

bak, bizim köyün türküsü..

an itibarı ile radyo yayınına başlayan sözlük. uzun zamandır radyo dinlemediğimi/dinleyemediğimi fark ettim. belki bu vesile ile yeniden radyo dinlemeye başlar biraz nostalji yaparım. fenada olmaz hani.

galiba bizlerde bu ekibin bir parçasıyız. yanılmıyorum değil mi?
iyi günde mi sadece buradayız? hayır tabi.
bu süreçte manen çok destek olamasakta madden buradayız. yani yazılarımızla.

ayrıca buraya arkadaşlarımında belirttiği gibi hiçbirimiz ismi için gelmedik.
güzel bir ortam, mükemmel yazarlar (yani en azından çoğu hahah tamam tamam hepiniz öylesiniz. tabi ben de dahil.) ve efsane bir yönetim kadrosu olduğu için buradayız.

yazar, editör, moderatör, yönetici, vsvs, kurucu... fark etmiyor, biz bir ekibiz ve her zaman yanınızda (arkanızda, sağınızda, solunuzda.) yız.

son olarak yeni isim vatana millete hayırlı olsun. bu bize yeni bir heyecan olur belki kim bilir? güzel günlere...

pandora denen çok çok pahalı takı, hayır değerinde satılsa anlarım alıyorsun 1000'e satmaya kalk 300 veren olmaz.

20. yüzyıl soyut sanatının ünlü ressam ve kuramcısı. sanat tarihinin belki de en sinestezik sanatçısı.

insanları tanımadan önce ya da tanıdıktan sonra fark etmeksizin yalnızlığını seven bir insandım hep. bu nedenle insanlara karşı mottom hep "hayatımda az ama güzel insan olsun" şeklindeydi. bu nedenle insanları tanıdıktan sonra çok da hayal kırıklığına uğradığımı söyleyemem çünkü tanıdığım her insanı olması gerektiği kadar tanıdım, fazlası kadar değil.* insanlar tanınmaya değer canlılar ancak tanıyamadığımızı düşündüğümüzde kendimizi suçlamamıza değecek kadar değil.
yani demem o ki; insanları tanıyamadığınızı düşünüyorsanız kendinizi yorup tanımaya çalışmayın, kedilerle dertleşin.**

uçar giderdim buralardan

madalyalı tanımları okuyarak üstesinden bir nebze de olsa gelebileceğiniz gerçek.

tabii kelime sayısının yetersizliğinden ötürü madalya almamış tanımlar da araya kaynayacaktır ama ne yaparsınız; her şey mükemmel olamıyor maalesef.

linke tıklamak istemeyenler için:

bir daktilo klavyesine uzun bir süre basan maymunun, mantık dolu bir metin yazabilme ihtimalini inceler.

başarısızlığı kabullenemeyen veya başarılı olmak için daha fazla uğraşmayı maçası yemeyen insanların sık yaptıkları bir eylem.

bunların bir tık üstü zaten başarısız olup etrafa saldıran insanlar. ve genel olarak aynı kaderi kendi evlatlarında birebir yaşarlar.

meşşaiye (yürüyenler), islam düşüncesi ve aristo felsefesini uzlaştırmaya çalışmışlardır. nitekim aristo felsefesini kendilerine rehber edinmişlerdir. akıl ile islam inançlarını açıklamaya çalışmışlardır. en önemli temsilcileri: farabi, ibn-i sina ve ibn-i rüşd’tür. aristo’nun izinde yürüdükleri için de bu felsefeye meşşai (yürüyen) felsefesi denilmektedir.

sigara yaktıran olay

"batı hiçbir zaman uygar olamamasistir ve bugünkü refahı devam edegelen sömürgeciliği; döktüğü kan, göz yaşı ve çektirdiği acılar üzerine kuruludur" sözünün sahibi bosna hersek'in kurucu cumhurbaşkanı.

ama kafalar nasıl güzel dedirten durum.

zamana yayılmış ve birçok kişinin ortak bir şekilde işlediği cinayettir. ama biz sadece birinin kendini öldürdüğünü zannederiz.

yani garip bir duygu. zaman zaman ne yapıyorum lan ben burada dese de insan. sevmese durur mu?

ne güzel.
edit:1 tane yolladım. *

çok zekice.

edep, haya ve ar gibi enfes özellikleri bünyesinde zevkle taşıyan bir insan olarak asla yapmak istemeyeceğim şeylerden biri suçu ve suçluyu övmektir. valla başkaları neler neler yapıyor ama ben çoğu şeyden korkuyorum. şimdiye kadar avukat arkadaşlara midilli çalmak, araba çalmak, ölümsüz adamı mariana çukuruna atmak, dayıları evlilik vaadi ile dolandırmak, uzaylı ameliyat etmek, insan ve hayvanları pembe yapmak ve bu gibi suçlar ile ilgili sorular sordum, hepsinin cezası varmış. bunu çok değerli hanim arkadaşlarım için yazıyorum sanırım cezaevine makyaj malzemesi götürmek yasakmış. ayna yok diyorlar. midilli çalsam ne olur diyorsun, büyükbaş hırsızlığı diye dosyaya geçer diyorlar. sahiden çok riskli şeyler bunlar.

bu nedenle bu tür bir soygun hakkında çok fazla şey demek istemiyorum. yemiyür. ancak hakkatan adamlar yaptiklari işe saygı duymuş, demeden edemiyorum. her şeyi en ince ayrıntısına kadar düşünmüşler. araçlara bağlanan rehineler, yürürken rehinelerden kendilerine kalkan yapmalar, acil servisin isini zorlaştırmak için o yol üzerinde araçları ateşe vermeler ve patlayıcılar ile kendilerini donatmış olmaları çok ince düşünülmüş şeyler. gerilimi artırıp şakamız yok diyip havaya ateş açıyorlar, çatışmanın nerede biteceğini biliyorlar falan. çok ince hesaplamalar yapılmış.

bi de bizimkilere bak. kafasına çorap geçiren bankaya girip kendini vurdurup sedye ile çıkıyor oradan. bu ülke çok yoruyor beni. cekip gideceğim artık. yether.