kesinlikle orta doğu çok neşeli bir coğrafya, oranın insanları batının insanların daha mutlu. *

bir ünlem kelimesidir. şaşırma, korkma gibi durumlarda kullanılır.

sormuşluğum da var, cevap vermişliğim de.
şu anın gençleri sormayı da sevmiyor, soranı da.
oysa, zararsız hatta faydalı olabilecek olunabilecek bir durum. cevap vermek yardımcı olmak bir tür hayır.

(bkz: kaygı)

freud’un yaptığı bir ayrım var. öncelikle o ayrımı belirtip ardından yanıldığı yeri söyleyeceğim.

freud korku ve kaygı kavramlarını düşünürken şöyle bir ayrım yapıyor. diyor ki korktuğumuzda korktuğumuz şey bir nesni halindedir. yani neden korktuğumuzu biliriz, kaçtığımız şeyin ne olduğu biliriz. dolayısıyla korkuda bir nesne vardır. ancak kaygıda nesneleşmiş bir şey söz konusu değildir. dolayısıyla yaşanan durum bir anlamda çaresizliktir, çünkü ortada bir duygu durumu vardır fakat bunun nesnesi yoktur.

freud yanılıyordu; kaygının da nesnesi, kendini gösterdiği yerler var. sözgelimi diş sıkışlarımızda, mide bulantılarımızda, fiziksel olarak sıcaklanmalarımızda ya da dil sürçmelerimizde. yani her şekilde gün yüzüne çıkabilir.

ben genellikle dişlerimi sıktığım dönemlerde kendime sık sık o an var olan dertlerimin ne olduğu sorup çözüm aramaya çalışırım. çünkü bazen insan kendini kandırmaya çalışabiliyor. mutluluk yalanını bazen o kadar abartırız ki kendimize yabancılaşmaktan, geri dönecek bir kendilik bile bulamayabiliriz. fakat beden asla yalan söylemez, bedeninize baktığınızda (varsa) bir derdiniz muhakkak görürsünüz.

bana öyle geliyor ki insanı bitiren şey kaygıdır, korkuyla yüzleşilebilir fakat kaygıda bu durum çok zordur.
edit:imla

akdeniz ve ege de bulunan bulunan marmara bölgesinde ise yukarılara çıkamayan bodur ağaçlardır. bunlar kizilcamlarin tahrip edilmesiyle oluşmuştur. zeytin, defne, menengic gibi ağaçlardır. bu ağaçlar yapı itibariyle küçük ve sert yapraklı ağaçlardır. makilerin tahriğiyle (bkz: garig)

bazı yazarlar sadece yazdıkları ile değil hayatları ile de ilgi uyandırırlar. ama asıl ilgi çeken yazarlar hayatları hakkında bir türlü tam ve düzgün bilgi edinemediklerimizdir.

ben bu yazarlardan dördünü sıralıyorum, gerisini imece usulü hallederiz:

1. fernando pessoa: portekiz’in yüz akıdır edebiyatta. alberto caeiro, alvaro de campos, ricardo reis, bernardo soares ve fernando pessoa isimleri ile kitaplar yazarken bu isimlere birer kimlik ve üslup vermeyi de eksik etmemiştir. öldüğünden sandığından farklı isimler altında yazılmış 10 binlerce sayfa eser çıkmıştır. bize bir pessoa lunaparkı hediye etmiştir. *



2. b. traven: hayatı ile ilgili net hiçbir bilgi yoktur. genelde işçi, yoksul, emekçi kesiöin hikayelerini anlatan traven bütün kitaplarını posta ile yollayıp ortadan kaybolmayı tercih etmiştir. bildiğimiz tek şey ise meksika’da yaşadığıdır.



3. j. d. salinger: salinger “ çavdar tarlasında çocuklar” gibi bir başyapıt yazmış ama asla ünlü olmaya çalışmamış, röportaj vermekten hep kaçınmış ve basit bir yaşam sürmeyi tercih etmiştir. çok az fotoğrafı vardır.



4. trevenian: asıl adı rodney william whitaker olan amerikalı yazardır. şibumi kitabının yazarıdır. yaşamı boyunca hep kendini gizlemiştir ama başyapıtları dünyaya yayılmıştır. müstear adla yazımı kitaplar da mevcuttur.

bodrum eski belediye başkanı mustafa kocadon'u rüşvet yediği iddiasıyla görevden alan akepe susuyor.
mustafa kocadon'un yediği iddia edilen rüşvet de şu: bir otel sahibi kendisini otele çağırıyor, görüşüyorlar, görüşmede yemek yiyorlar ve kocadon'un bu yemeğin parasını ödememesi rüşvet sayılıyor ve tutuklanıyor.
adam bodrumun en büyük ailelerinden birisinin ferdi. ulan yemek bu.
kamu görevlileri, basın mensupları aranan bir adamın otelini mesken tutmuşlar, içişleri bakanı iddiaya göre aranan adamı çağırıp kaç diyor, rüşvet alıyor.
ülkede tık yok.
adalet muhalefete mi çalışıyor. siz her türlü suç isnadından münezzeh misiniz?
seçilmiş elitler adaletten münezzeh midir?
kamu memurlar, basın mensupları için adalet çalışmaz mı?
öğrenci evi basıp, terörist muamelesi yaptığınız öğrencilerden de utanmaz mısınız?

sedat peker'in bir tek iddiasını boşa düşürün... biz de diyet olarak elini isteyelim kendisinden.
aksi halde bu devlet çökecektir.

bir şeyi kötü yapanların kendilerini avutma şekli.

benim yazım da bayağı kötü bu arada. sanırım bayağı zekiyim.

hangibirini yazayım bilemedim. hayır bir de gayet sesli bir şekilde kendime tepki de gösteriyorum.

kadınlar tuvaletının yerınden emın olup; erkekler tuvaletıne dalıp, içerideki adamların toparlanma gayretleri arasında ama yerını degıstırmısler dıye seslı gürlememi mi
bahşiş die bırakılan para için, adamın arkasından paranızı unuttunuz diye bağırmam, gişe görevlisinin bana salak mısın bakışını mı.
yemeğe gittiğimizde çocugun arkasından kosturup tekrar masaya oturdugumda “servısımı neden kaldırdılar ” diye atarlanıp kafamı kaldırdıgımda bir arka masada tanımadığım insanlarla kendımı bulmam mı?
gece geç saatte sinemadan çıkıp arkadaşın anahtarla açılan eski model arabasına bindiğimizde arabanın aslında bize ait olmadığını anlayıp, o an kendi park halindekş arabamızı görüp piston düştü inişi yapmamızı mı.
en yakın zamanda atm den para çekip arabaya yaklaşınca lastıgı mı ınmıs bunun dıyerek ayagımla lastıgın havasını kontrol edıp seslı seslıı “amann beaa” dedikten sonra araba kapısınu açma tuşuna bastıgımda bir yanındaki arabanın aynalarının açılmasını mı?

arayarak konuşmak.
bilen bilir ses kaydı atabileceğim her yerde bıcır bıcır konuşurum. kendi dünyamı anlatırken yazmak, insan ilişkilerinde konuşmak tercihimdir.

genelde kendi söylediği kelimeye ters bir tavır büründüğü zamana denk gelir. sen uyardığında ise "ben öyle bir şey demedim!" der. neyse ki son 20 yılda video olayı gelişti de kanıtlayabiliyorsun.

anormal olan ama normal görünen şeyler.

sözlüğe yazarken genel olarak uymaya çalıştığım eylemdir.

bilgi içerikli tanımlara denk gelmek beni daha çok mutlu ediyor, benim gibi düşünen kişilerin sayısının fazla olmasını umuyor ve herkesi bilgi içerikli tanımlar girmeye davet ediyorum.

pilav, kaşıkla yenir. ayrıca ketçapla yenmez.

çatalla yiyenlere sesleniyorum: delikanlıysanız çubukla yiyin.

edit: haydaa. başlık değişmiş. önceki hali "pilav ne ile yenir" idi arkadaşlar. şimdi bir anlam kayması oldu. "başlık ne diyor sen ne diyorsun ulen avel" dememeniz için bu edite ihtiyaç duydum.

- dinleyin ulan develer!
istanbul'da en büyük benim!
baba takımının da haracını kestik, bize posta koyacak kimse kalmadı. benim attığım dikişi kimse sökemez, o kadarrr !!!
- arnavut !!
- buyur abi.
- votkamla errriği çalıştır ulenn !

mobil uygulama sayesinde yolcular ve sürücü arasında bağ kuran uber'in uygulaması geçtiğimiz yıllarda ülkemizde kaldırıldı. istanbul otomobilciler esnaf odası ile birleşik taksiciler derneği’nin, şikayetlerinden uber'e haksız rekabet davası açılıp, uber'e erişim engellemesiyle sonuçlanmıştı.
istinaf mahkemesi bugün bu kararı bozarak uber’e erişim engelini kaldırması hadisesi.
ayrıntılar, buradan

''eğer bir gün bilim ve ben ters düşer isem bilimi seçin.''

yemin ederim anne kuzusu sevgiliden çektiğimiz kadar hiçbir şeyden çekmedik. bir şey yapacaksın ama annesi mutlaka bir yerden engel mani oluyor. ölüm değilde ne bu durum. hayır insan çok sevdiği için bir şey de yapamıyor ki