an itibariyle bitirdiğim, baş rollerinde haluk bilginer ve ali atay olan cenk ertürk filmidir. film bir baba-oğul çatışmasını, oldukça yoğun psikolojik tahlillerle ve en önemlisi mükemmel oyunculukla nasıl yansıtabilirsiniz sorusunun cevabı adeta. filmi izlerken nuri bilge ceylan sinemasından esinlendiğini anlamamak elde değil. sinematografi kesinlikle mükemmel. filmde tek sorun geçiş sahnelerini gereksiz uzun tutmalarıydı. onun dışında gerek oyunculuk gerek diyaloglar gayet yerindeydi.

ali atay'ın oyunculuğuna gerçekten bayılıyorum, filmde de çok iyi iş çıkarmış.
haluk bilginer için çok basic bir rol olmuş zaten zorlandığı bir sahne bile olmamıştır eminim.
hande doğandemir senden olmayacak çok üzgünüm. oynadığın hiçbir karakterin içindeymişsin hissi alamıyorum. sanki içeride başka dışarıda başka iki karakter var gibi, garip...

ayrıca çok sağlam sahneler vardı filmde. mesela başlarda henüz babasıyla yüzleşmeden önce ali atay arabayı sürerken babası arabanın ön kapısı açılmadığı için arkada oturmak zorunda kalıyor ve uzun bir süre böyle devam ediyor. ilerleyen süreçte ali atay babasıyla yüzleşip, onu anlamaya affetmeye çalıştığı dönemlerde bir sahnede arabayı babası sürüyor. ali atay ise arka koltuktan ön koltuğa geçerek babasının yanında oluyor. burada 2 husus var ilk başta babasının arka koltukta olması ali atay için babasının geçmişi temsil ettiğini ifade ediyor, çok güzel bir ayrıntı. 2. ise babası yaşlılıktan veya geçmişinin savunulacak bir tarafı olmadığından ön koltuğa geçemiyor. ali atay ise babasını affetmenin rahatlığıyla bir çırpıda ön koltuğa geçiveriyor çünkü geçmişinden sıyrılarak babasıyla şu ana dönüyor. bunlar benim yorumlarım tabiki ama film geneline bakarsak bu tarz mesajların birden fazla olduğunu anlayabiliriz.

çalışma temposundan artık feleği şaşmış, günlerini sapıtmış ya da sevdiği işi yaptığı için pazar günleri de işiyle birlikte baş başa ve romantik bir gün geçirmek maksadıyla çalışıyordur. ya da ben fazla olumladım.

4 mart 1987 gecesi, istanbul'un günlerce devam eden yoğun kar yağışıyla karşılaştığı sene. okullar, yaklaşık 2 hafta kar tatili yaptı. bu kış mevsimi, yaşayanların üzerinde unutulmayacak tesirler bırakmıştır.

ı. ismail veya şah ismail, safevî tarikatı'nın lideri, safevi devleti'nin kurucusu ve ilk hükümdarı. ismail'in egemenlik dönemi, iran tarihinin en önemli dönemlerinden biridir.

safevi tarikatı, safiyüddin ishak tarafından güney azerbaycan’ın erdebil kentinde kurulmuş bir sufi tarikatdır. --- alıntı ---

günaydın sözlük, güneşle birlikte gününüzü sevgi aydınlatsın.

tolstoy vs dostoyevski gibi bir şey olmuş bu.

birisine ''bana şunu ısmarla'' denmez. ısmarlamak isterse ısmarlar ya da zaten ne istersin falan diye kendisi teklif eder.

ingilizcede fötr şapka anlamına gelen kelime.

kaba bir deyişle "soba" benzetmesine konu olan tecrübelerdir.

sebebi de yaydığı ısıya göre* belli bir mesafede durmak gerektiğidir.

yoksa insanı fazlasıyla yakabilir ya da soğuktan titretebilir.

devlet yönetiminin bir zümre veya bir grubun elinde olduğu yönetim biçimidir. azınlığın kötü yönetimi anlamına gelen de bir kavramdır. aristotoles, oligarşiyi kötü insanların haksız yönetimi anlamında da kullanmıştır.

zamanlarda fazla seri ilerlemeleri dışında her şeyi çok iyi olan film.
sinemada izler gibi keyif aldım.
filme 10 üzerinden 10 puan veriyorum.

ateş böceği zamanını hatırladım.
onları toplar, kavanoza koyar, karanlık bir yerde bakardım ışıklarına.

“insan beyni değirmen taşına benzer. içine yeni şeyler atmazsanız, kendi kendini öğütür durur.” ibni haldun .

bir diğeri de ;

insan için meşguliyetten daha iyi bir tedavi yoktur. razi.

"sevgi basitti, karmaşık olan bizlerdik."

frida kahlo, rauda jamis

(bkz: insanların eleştiri kaldıramaması). eleştiri kaldırmak ne cinsiyetle ne de ırk ile alakalı bir durumdur. ki kaldıramıyorsak da bazı erkekler gibi eleştirene kafa göz dalmıyoruz. ve son olarak da ben ve çevremdeki çoğu kadın erkeklerden daha çok eleştiri kaldırıyor ve haksızlığımızı kabul edebiliyoruz. karşı cinsiniz diye ahkam kesmeden önce hemcinslerinizin hareketlerini de gözden geçirin lütfen.

melonkolik tipler. (bkz: ben) ilgi beklerler.

geçmişim beynimde fırtınalar koparırken ben çaresizce bir korkuya teslimim. korkuyorum, çok. bedenim bu korku hissine tepki olarak titriyor. yaşamak istemezdim tüm bunları. her gece o korkuya teslim olmak istemezdim. kendimi sakinleştirmeye çalışıyorum ama telkinlerim yetersiz kalıyor. son 3 yıldır ara ara zihnimi bulandıran bu korku beni öldürüyor. yapmam lazım, bir şeyler yapıp bu korkuyu unutmam lazım. kendime kızıyorum, bağırıyorum, dövüyorum ama nafile. ben kimseye anlatamadığım bu korkuyla hep yüzleşiyorum. bir şeyler yapmam lazım, eğer o şeyi yaparsam bu his geçecek. çözümü olduğunu bilmeme rağmen korkuyorum. ben korkuyorum ve benim saçlarımı okşayıp sakinleştirecek kimse yok. aksine yaftalayan çok. korkuyorum, tek bildiğim bu. düşünmemek için, hissetmemek için biraz önce damağımda ilacımı erittim. uyku lazım, çokça uyku, sonsuz uyku. hissetmek istemiyorum bunu. çözümü olan bu şeye ulaşmam için daha zamanım var. güzel kızım, bahtı yaman kızım.. titrek ve ürkek olma, herkese gösterdiğin gücünü yeniden kullan.. yok yetmiyor, korkuyorum.. gözyaşlarım yine akmaya başladı.. ben çok korkuyorum.. kimden nasıl bir yardım isteyeceğimi de bilmiyorum..

boşa kürek çekmek.

(bkz: behzat ç. replikleri)

oralet sevdalısı hayalet karakterinin efsane repliği

öğretmenim yoldaş ağlıyor tuvalete gidebilir miyiz? evet.

kirpi: çok sakin ve uysal hayvanlar. sokakta falan görünce araba çarpmasın diye tutup bahçe içine koyuyorum.
baykuş: gözleri çok güzel.
iguana: hem çok duygusal hayvanlar hem de kıl tüy derdi yok.
ördek: sahiplerine inanılmaz bağlı.
kaz :bekçi köpeklerinden bile daha iyiler.
su samuru: tam oyuncu...