ne kadar çok anladıysam, o kadar derinlere battım, sıkıştım kaldım.

püskevitlerini saklayan, aburunu cuburunu çolukla çocukla paylaşmayan sözlük radyosu editörü, moderatör.

terlikle yürümeyin.
bir de şu tadilat bitsin ya 3 yıldır matkapla komşuluk yapıyoruz.

bir erdoğan söylemi. aynen aynen. z kuşağının tek düşündüğü şey kılıçdaroğlu dönemi ssk nasıldı. işsizlik falan umrumuzda değil.

ben şahsen araştırdım biraz. şöyle ki:

kılıçdaroğlu dönemi emeklilik kadınlarda 34, erkeklerde 40'mış. bence çok iyi. şu an ise 70 civarlarında. 70 yaşında birinin çalışması ne kadar mantıklı?

kılıçdaroğlu dönemi ssk açığı 2 milyarmış. şu an ise "34 milyar". aklınız alıyo mu ya?

allahtan kılıçdaroğlu sadece ssk'yı batırmış. zira şu an ülkede batmayan, doğru dürüst işleyen hiç bişey yok.

bence de anlatılsın ya.

ana temsilcileri şunlardır; zeno ( m.ö 334-262), cleanthes ( mö 303-233), marcus aurelıus (121-180), epıctetus ( 60-117)

temel düşünceler ise şunlardır:
tanrı tüm doğada bulunan mantıklı bir varlıktır.
evrensel bir doğal yasa ve kardeşlik bulunmaktadır.
kendini kontrol etme ve metanet yıkıcı duyguların ( onlara göre duygular yıkıcıdır) üstesinden gelmede önemlidir.
sakin bir şekilde bize verilen rolleri oynamalıyız. tutularımız bizim kontrolümüz altındadır kaderimizi değiştiremesek de.
inayet, bilgiden, erdemden ve kontrol edilemeyen şeylerin kabulünden gelir.

çok kaliteli bir yazardır.

birçok insan; gezdiği, gördüğü yerlerde, yediğinden, içtiğinden bahsederken, yazarımız ise; gezdiği gördüğü yerlerde yaşayan insanların tarihçesini araştırmış, onların gözünden ve dilinden, onların öykülerini dinlemiştir. onların çektiği zorluklara şahitlik etmiştir.

kızılderili tarihini; western filmlerinden izlemek yerine, bu yazarımızdan okumak çok daha keyifli.

iyiki varsın dostum. mürekkebin daim olsun.

kafa sözlüğün betimleme ve benzetme üstadı. beni de betimledi mahlasım üzerinden ve güldürdü yalan değil. tüm sözlüğü elden geçirmekle meşgul şuan. nickaltını ben patlatayım dedim hayırlısıyla*

günaydın! hiçbir şey olmasa bile bir şeyler olacakmış gibi bir gün.

the morning by philipp otto runge

sevgili yazar aurora’nınkine benzer kardeşimle olan bir anı geldi aklıma.
-ablacım bak boynunda ben çıkmış çok tatlı
-hmmm... (fıtı fıtı aynaya gidiş dikkatli bakış)
âblâ bak buyda şen vayşın

tüm ülkelerde yayılmasını umut ederim. eşitlikse, özgürlükse önce "normallerimizi" değiştirmek için böyle küçük ama sağlam adımlar atılmalı diye düşünüyorum.

depresyonu yendim *

sohbetlerin bol olduğu türk kahvelerinin yapıldığı sürekli fon makinesi sesi gelen kız öğrencileri bir arada kaldığı büyük binadır. tabi bunlar tahminim.

aşağıdaki fotoğraf da, aslan jackie, metro goldwyn mayer yapım şirketinin ünlü açılış jeneriğinde kükremek için kamera karşısına geçiyor.

aslında jackie'ye dikkatli bakmanızda fayda var zira o mgm filmleri başlarken gördüğünüz aslan değil, jackie sadece kükremesiyle mgm'in alameti farikası haline geliyor. logo'daki aslan başka bir aslan lakin kulaklarımızdan silinmeyen kükreme sesi jackie'nin sesi. 1929 yılından bugünlere taşınan o kükremenin sahibi jackie beyin asaleti ise dikkatlerden kaçmıyor.

herkes leo'yu tanıyor. jackie'nin adını anan yok. o yüzden kükremesi ile leo'yu ünlü eden jackie'yi burada saygı ile yad etmek istedim. perde arkasındaki kahramana selam olsun!

tabi konusu açılmışken slats'dan da bahsetmek lazım. slats mgm'in ilk aslanıdır. kükrememiş olsa bile karizması ile gönüllerde yer etmiştir. görüntü var ses yoktur. 4 sene boyunca insanlar şu karizmayı görmüştür sinema perdesinde;


şu meşhur leo'dan önce de tanner varmış. tanner için renkli filmlerin efendisi diyebiliriz. 22 sene bilfiil mgm'e hizmet etmiş kerata. uzun yeleli george ise sadece 2 sene görev alabilmiş mgm'de. tabi sırma yelelerini kıskandılar aslanımın. kesin öyle bir çekememezlik hazımsızlık vardır diye düşünüyorum.

mgm starı leo'nun da hitchkok ile olan meşhur pozlarını koymazsak olmaz. her ne kadar jackie'nin tanınmasına mani olmuş olsa da biz de hak geçmez;

dengesi ayarlandığında hissedene de duygunun muhatabına da bir değer kazandırabilecek olan duygudur.

ama ben bazen birini çok seversem sevgimle doğru orantılı olarak kıskançlık seviyem de artabilir. bunu ne bana ne de karşımdaki insana zarar verecek seviyede tutma konusunda oldukça başarılı olduğumu söyleyebilirim. asla zehirli bir hal almasını istemem.

ama ben birini kıskanmaya başladığımda sadece benim aldığım kitapları okusun isterim. bunun içinde hami mandıralı gibi mesafe tanımam. kitapları ben seçerim, okunup okunmadığını da denetlerim.

sadece benim anlattığım şeylere kahkaha atsın isterim. benim sözcüklerim neden olsun kahkahalarına. başka sözlere gülümseyebilir ama kahkahalar bana özel olmalıdır. kahkaha esareti içine düşmüşsem eğer bu tutsaklığın faili de ben olmalıyım.

ve sadece bana güzel kokmalı kıskançlığıma yol veren insan. ben yanında değilken bol soğanlı lahmacun yemeli mesela. benim yanımda değilken lahmacunla karışmış soğan kokusu ondan uzak tutmalı herkesi.

kıskanmak, sevilen kişinin okuyacağı kitapları tedarik etmektir.
kıskanmak, kahkaha tutsaklığına düşmek ve orda kalmaktır.
kıskanmak, sevilen kişinin uzakta olduğu zamanlarda lahmacun kokmasını istemektir.

ben erkek olsaydım; bir başıma istediğim saatte istediğim yerde olurdum.
ben erkek olsaydım; olur olmaz yerde tacize uğramazdım.
ben erkek olsaydım; sahilde bir bankta sabahlardım.
ben erkek olsaydım; ailemin değil, benim istediğim bir okulda okurdum.
ben erkek olsaydım; ailemin istediği işte değil, kendi istediğim işte çalışırdım.
ben erkek olsaydım; zorla başımı kapatamazlardı.
ben erkek olsaydım; özgürce aşık olur, o aşkı istediğim gibi yaşardım.
ben erkek olsaydım; türlü yaftalardan korkup bu yaşımda hala öpüşmemiş olmazdım.
ben erkek olsaydım; sadece bir kere zil zurna sarhoş olurdum. ​
ben erkek olsaydım; aşık olduğum ve beni seven kadının gözlerine gözyaşını haram ederdim.
ben erkek olsaydım; çocuklarıma kanat özellikle kızıma uçacağı gökyüzü olurdum.

kafa sözlüğün en temel özelliklerinden biri de bu özelliği sanırım. oylamalar karşılıklı oluyor. beni üzüyor bu. burada çok zaman geçirmiyorum. sıkı bir takipçi de değilim. iyi yazarları keşfetmeye çalışıyorum. en iyi yazılarımı burada paylaşmadım henüz. ama var işte birkaç tane. iyi yazarları keşfetmek için daha çok zaman geçirmek ve epey okumak gerekiyor. ama diyorum ya, sorun okumakta. uzun yazılar hemen hiç okunmuyor. duygusal yazılar da -hele bugünlerde- kimseleri ilgilendirmiyor, herkes dert küpü zaten. aramadım, burada da sözlük için öneriler başlığı vardır herhalde. bu sözlük ne minnacık ne de ekşi gibi devasa. bence, -örneği de var-, yazıların altına yorum özelliği gelmeli. o zaman insanlar birbirlerini çok daha iyi tanırdı. keşfetme, takip etme daha kolay olurdu. buranın en şeker özelliği burayı idare edenlerin üyelere yaklaşımı. bunu herkes yazmıştır zaten. ama bu gerçek. bir kere ulaşılmaz değiller. onları tanıyabiliyorsun, onlarla konuşabiliyorsun. dinliyor gibi yapmıyorlar, dinliyorlar ki, bu ne kadar önemlidir takdir edersiniz.
iyice delirmediğiniz sürece yazdığınız her şey de görünür, okunur durumda. bu da başka bir artı.
yine de iletişimsizlik sorun. yazarları tanımak için 'zaman' gerekli ve 'zaman' en değerli şey.
ben de 'zaman' sınırlarını aşmak üzereyim. okunma sınırını çoktan geçtim belki de.
neyse, tanıdığım bir-iki yazar var. kalan zamanımda da onlara bir bakayım. burada güzel bir gün değil ama sizin orada gününüz güzel olsun. kalın sağlıcakla.

video başlıklarını yazıyorum.

- kekoların yanından kız almak

- mahalle abilerini mevzuya çağırmak

- kekolara tikim var şakası yaptım. evet karşımızda yeni nesil bir trol var ismi de angara bebesi. bu arkadaş alt kültürün oturduğu semtlere her nasıl oluyorsa gidiyor orada ki numunelik tipleri trollüyor. ve nasıl oluyorsa rhatça çıkıyor ve birde bunları yayınlıyor falan. ben açıkçası kurgu olduğunu düşünüyorum.

ilk olarak mavi'yi izleyip bir ciğer feda ettiğimden mütevellit diğer iki filmini izleyemediğim üçlemedir. mavi gerçekten çok etkileyici bir filmdir. bir insanın kaybını, yas sürecini ve içine düştüğü o garip karanlığı, orada kendini nerelere vurduğunu ve oradan çıkma çabasını inanılmaz başarılı bir biçimde anlatıyor. sarsıcı ama bir yandan da çok zenginleştirici bir film. film bittiğinde boğazımda koca bir yumru ile kalkmıştım, ama şahit olmaktan son derece memnundum da hikayeye. filmin en az kendisi kadar etkileyici müzikeri de var. hazır olduğum bir vakit üç filmi de izlemek istiyorum peş peşe günlerde.