imanın şartlarında yada islamın şartlarında hacer-ül esved taşını kutsal bileceksiniz diye birşey görmedim. belkide imanın şartlarını tam öğrenememişimdir. bilen varsa öğretsin bu taşı kutsal görmemiz kuran'ın neresinde yazıyormuş.

kuzenimle aramızda tam 3 yaş var, aynı gün ve ay doğumluğuz. annem dayımlarla beraber bir yere gitmişti, ona pastalar alınmış, kutlanmış. ben de bekliyorum ki biri doğum günümü kutlasın. gece 12 de geldi eve hala bişi yok. çok ağlamıştım, bir de zaten hiç bir doğum günüm istediğim gibi geçmedi, hep bi unutulmuşluk hep bi varla yok arası bişi.

sizi izmir kemalpaşa ilçesine davet ediyorum, nisan ayında bizim sakura lari görmenizi tavsiye ederim, yanlış tarım politikaları ve çiftçilerin çok çok zengin olma istekleri yüzünden 20 yıl önce si gibi olmasa da, çok güzel kiraz çiçekleri , bahçelerini görebilirsiniz.

olayları istediğiniz noktaya çekmenize yarayan bir takım tekniklerdir.

evet bu başlığı açarken bile doğru yapıp yapmadığıma emin değilim. bundan önce herhangi bir sözlük ya da platformda yazmadım. kafasözlüğe de başka bir sözlükte denk geldim (üye olmadan dolaştığım), gördüm, beğendim kayıt oldum. lâkin başlıkta da belirttiğim gibi olaya çok hakim değilim. belli ki bayağı bir tecrübeli yazarlarımız var. genel manada yapılan yanlışları ve yapılması gerekeni yazabilirlerse, ben ve benim gibi yeniler için yazma fırsatı veren kafasözlüğe daha düzgün, güzel bir başlangıç yapmış oluruz. şimdiden teşekkürler. arz ederim.

edit: entry aynı minvalde açılan başlığa taşınmış. teşekkürler uğraşan mod

gerçekten çıldıracağım bir gün bu insanlar yüzünden. bu ne ya, kız istemişmiş. ulan o yaştaki çocuk ne anlasın ondan. zihniyetinize tüküreyim, inşallah sürüne sürüne acılar içinde geberip gidersiniz.

bu embesiller yüzünden yaşamaya korkuyor kadınlar. o kız büyüdüğünde ne hale gelecek, nasıl yaşayacak hiç düşünüyor mu? tabii düşünmüyor çünkü uçkuru ve kendisi dünyadaki her şeyden daha önemli. 2 3 güne yine dadanır birine kesin sonuçta ülkede bunlar normalleşti, almıyorlar içeri gündem olmadıkça. gündem olunca da azıcık tutup salıyorlar.

chinese democracy albümünün 13 numaraları şarkısı. axl rose'un cam kırıkları gibi insanın ruhuna saplanan sesinden mi yoksa sözlerin ağırlığından mı bilinmez sersemletici bir etkisi var şarkının. o meşhur solosunda gitar resmen hayat bulmuş. albümün diğer şarkılarına nazaran biraz melankolik olsa bile öyle bir albümden iyi sıyrılmıştır. çoğu gitaristin düştüğü bir hata vardır; ilk dinleyişte şarkının sözlerini genelde duymaz ve gitarist ne halt etmiş acaba diye odaklanır ama this ı love izin vermiyor buna, axl şarkıya girdiği an sesinden başka bir şeye odaklanmak mümkün değil. ayrıca gitar çalmaya yeni başlamış arkadaşlara önerilmez, hiç etmeyin şarkıyı.*

kibar insanı zayıf değil 'saf 'görüyorlar. üzücü...

var böyle bir şey, mesela çok zeki olmayan birinin yanında aklınıza gelen bir espriyi yapmaktan vazgeçtiğiniz olmuştur. işte hep zekası düşüklerle takılırsanız bir süre sonra aynı incelikte espri yapamadığınızı görebilirsiniz. çok sevdiğim bir sözü de şuraya bırakayım:

beş yıl sonra olacağın insan, tamamen bugün okuduğun kitaplara, izlediğin filmlere, dizilere, zaman harcadığın insanlara, tükettiğin gıdalara, alışkanlıklarına ve giriştiğin yazışmalara, konuşmalara göre şekillenecek.
ruben chavez

sanat eserimiz, bence yaşadığımız döneme çok uygun ve yine bir buhran döneminde doğmuş olan etkileyici ve ödüllü bir resim:
korkunun şekilleri- maynard dixon.

oldukça etkileyici ve ürkütücü değil mi?
resimde pelerinler, korkuyla felç olmuş yüzleri gizleyen kefenler gibi görünür. dört şekilden sadece biri, yüzün olması gereken yerde sadece bir yüz deliği ile izleyiciye bakıyor. dördünün geri kalanı burada herhangi bir yüze sahip olmayabilir veya hiç yüzüne sahip olmayabilir. korku, kişiyi tehlike karşısında çok yüzsüz kılar. yüzlerin görünmemesinin aksine ayakları oldukça görünürdür, çünkü korku durumunda yani "savaş veya kaç" durumunda, yüzler kaybolsa bile ayaklar önemlidir.

peki ressam bu resmi nasıl bir motivasyonla resmetti? bu resim, 1930’larda yani büyük buhranın sancıları ile ortaya çıktı. günümüzdeki duruma benzer olarak, herkes kadar ressamlar da bu buhranda ekonomik olarak kötü durumdaydı. ressam dixon, bu eseri ile 1931'de, san francisco sanat derneği'nin yıllık sergisine girer ve oldukça önemli ressamları yenerek en popüler resim ödülünü alır. ödül 1500 dolardır ve ve dixon bu para için “hayatımı kurtardı” der ve o dönemki ruh halini anlatmak için şu cümleleri kurar; “hala belirsiz, uğursuz, tetdit edici formlarla çevrili olma hissim vardı. kendimi ondan özgürleştirme, onu dışsallaştırma, sistemimden çıkarma ihtiyacımdan korkunun şekillerini üretme fikri doğdu.” dixon, eserindeki figürler için “çok uğursuz cübbeli figürler” ifadesini kullanır.

akıllı saate kopya yazardım. teknolojiyi akıllıca kullanın derdi hep hocalarımız. bu yüzden kötü bir şey yaptığımı düşünmüyorum.

mobilde henüz düzgün çalışmıyor kendileri. onu da yarın halledeceğük

affedemem.
önüme gelen güzel fırsatları durmadan teptim. başından beri fırsat olmadığı belli olanları ise elimde tutmak için çabaladım. çalışmam gerektiği zamanlarda çalışmadım, kendimi sevmeyi de beceremedim. yani sahip olduğum hayatı yanlış kullandım ve kıymetini bilemedim. bütün bunları bu yaşta söylemek mantıklı mı, bilmiyorum. daha çok zamanımın olduğu ihtimali yüksek. yine de ben ne kadar değişebilirim ki bütün bu yaptıklarım değişsin, emin değilim.

eleştirirken hep sandviç metodu kullanın. aksi takdirde bu gibi durumlarla karşılaşıyoruz. dün ben de eleştirel tanım girdim nickaltına. mesaj atıp sorularıma açıklık getirdi ve çiçek olduk. yani şurada gül gibi geçinmek varken, dondurulmuş hesaplar sırf laf sokmak için geri dönüp, esirgemediği lafı sokup, yeniden gidiyor. hayret bir şey. biraz karşıyı düşünmek, kırmamak bu denli zor olmamalı. kafa dağıtmak için burdayız. tatlı tatlı atışın ama dövüşmen guzum.

ps: gevura kızıpta oruç bozulmaz. offline’ken okuyo musun bilmem, umarım geri dönersin.

en fazla dalaverenin döndüğü piyasa.

şiddeti haklı çıkaracak herhangi bir sebep yok. ortada ciddi bir sorun varsa boşanma davası açarsın biter. hep kadınlar mı şiddete uğrayacak gibi bir düşünce olamaz, bunu diyen insan zaten' fiziksel şiddet' durumundan rahatsız değildir ve imkanı olsa kendisi de buna başvuracaktır. fiziksel ve psikolojik şiddetin kime yapıldığından ziyade kendisinden rahatsızlık duyulmalı. adam muhtemelen eşi tarafından ilk defa bu muameleye maruz kalmıyor, umarım gereken ceza verilir. yine de kadının psikolojisi pek normal gelmedi bana.

likitim hazır, bekliyorum heyecanla.*

"ben bir göçmen kızı gördüm tuna boyunda" diye türkü söyleyesim vardı o gün, kadın göçmen değildi ama bana neydi? onun evine, daha sonra bizim olacak dediğimiz eve doğru yürüyordum, "ne istiyorsun gelirken alayım?" diye sormuştum, "ekmek al gel yeter, tamız biz zaten" demişti, zeki ve ince kadın.
dün gibi hatırlıyorum o arabanın bana çarpışını, ölüşümü, şaka gibi ama maalesef gerçek bu, biz biliyoruz siz bilmiyorsunuz.

sonrası kayıp, onu bir daha hiç görmedim, belki gelir / ve lütfen gelmesin / arasında yıllar geçti.
o ekmeği bile paylaşsam yeterdi bana, oysa o bunu bile bilemedi.

sanki sahneye çıkıyor gibi sürekli bir rol/şov havası içinde olup, gereksiz törensel aktivitelerini gerek instagram gerek de sosyal hayatta -genellikle kendileri gibi olan- arkadaşlarıyla yarışırcasına paylaşmak ya da dayatmak olarak gözlemlenen davranışlardır.

bir de bunun "bekarlar dünyası"ndaki örnekleri vardır, oradaki -kadın erkek farketmeksizin- davranışların önemli bir kısmı +18 olarak nitelendirilebilir.

bu hayatın tüm yükünü çeken kişidir.hayatı zaten tatsız olaylara gebedir hep,çayı da şekersiz içer..bu bir miktar üzdü şu an.arada şeker atın la çayınıza.