kimileri sevmese de güzel şarkıdır aslında.

tv kumandası. her yere bakıldıktan sonra baba'nın k.çının altından çıkan kumanda.

çok bunaldığım zamanlarda, çoğu zaman olduğu gibi insanlara katlanamadığım anlarda, kitaplarda yazılanları artık aklım almamaya başladığında, izleyecek güzel bir film bulamadığımda ve henüz tüm alışkanlıklarımı değiştirecek yeni bir alışkanlık edinmediğim dönemlerde sıklıkla oynadığım oyundur.

oyunun amacı kıskaçlı bir makine ile yeraltında bulunan altın ve elmasları toplamak. ama bir cümle ile özetlediğim kadar basit değil. akınızda öyle kalmasın sakın. zamanlama ve isabet çok önemli bu konuda. çünkü büyük bir altın parçası almaya çalışırken kocaman bir kayayı çekmek zorunda kalabilirsiniz ki bu da size çok zaman kaybettirir.

ilerleyen turlarda karşımıza çıkan sıçanlar ise işin çabası. bu sıçanlar ağızlarında elmas taşıyarak hızla geçerken onları yakalamak zor ama çok keyifli. arada kullanılan bazı güçlendiriciler ise oyunun stratejik yanı. çuvallarla gelen bu güçlendiriciler oyunu kolaylaştırsa da her zaman hayırlı şeyler çıkmayabilir içlerinden. her çuval mutluluk getirmez insanlara.

her tur sonunda markete gidip güçlendirici alabilirsiniz elbette ama bu kapitalist tuzaklara düşmeyin. sizi güleryüzle karşılayan adam bir şey almadan çıkmaya kalktığınızda arkanızı dönmenizi bile beklemeden surat asmakta. vahşi kapitalizm!

oyun kültürü hiç olmayan biri olarak size anlatabileceğim az şeyden biridir bu oyun. bu sabah yolda yürürken çok güzel bir poyraz getirdi aklıma bu tanım fikrini.

sağ olsun ve altına hücum!

yağmur yağdıktan sonraki toprak kokusu efenim.

insanı gereksiz paniğe sokan harekettir. belirtilerini yazmanla google amca'nın sana "helvan neli olsun? " diye sorması bir olur. doktorların kendi sitelerinden falan bakarsanız en azından doğru bir yönlendirmeyle doktora gidebilirsiniz. anca ne idüğü belirsiz saçma sapan internet haberleri üzerinize toprak atmakta gecikmez. ne yazık ki her şeyi abarttığımız gibi bunu da abartıyoruz. psikolojik etki çok önemli. acaba bende var mı, diye düşünmeye başladığınızda kendinize teşhis bile koyuyorsunuz. bir tıp öğrencisi olarak çalıştığım coğu hastalıkta "bende de mi var" triplerine girebiliyorum. demem o ki orada yazılanlara itibar etmeyin, en iyisini size gideceğiniz doktor söyleyecektir.

ismi kısa olabilir

aziz şehitlerimizin hatırasıdır.

ruhları şâd olsun!

hakkında en güzel tanımlamayı can yücel'in yaptığı onurlu adam.

en uzun koşuysa elbet türkiyede de devrim
o, onun en güzel yüz metresini koştu
en sekmez lüverin namlusundan fırlayarak
en hızlısıydı hepimizin.
en önce göğüsledi ipi..

acıyorsam sana anam avradım olsun.
ama aşk olsun sana çocuk, aşk olsun.

pharomachrus mocinno olarak da bilinen bu kuş aynı zamanda guatemala'nın ulusal kuş türü olarak kabul ediliyor. ve ülkenin para birimine de adını vermiş. türün yerleşkesi aslında meksika'nın güneyinden başlayıp panama'nın batısına kadar uzanmaktadır. quetzal'lar kertenkele, kurbağa ve avokadoyla beslenirler.

şöhretini büyük ölçüde parlak yeşil renkli gövde, kırmızı renkli göğüs ve lacivert, yeşil, sarı renklerin hakim olduğu uzunluğu bir metreyi aşan alaca kuyruğundaki tüylerinden kaynaklanan görünüşüne borçlu. bölge halkına sorarsanız amerika kıtasının en güzel hayvanı o.
kaynak

başlığı okuyunca alaycı bir gülümseme yayıldı yüzüme. kendimle mi alay ettim, bilmiyorum ama bu gülümseme söz konusu mesafeyi anlatmak için yeterli sanırım.

fox tv nin yaz dizileri.

sözlüğe değer katan,samimi yazar arkadaşımız.

ağrı/doğubeyazıt

aydınlanma düşünürü ve yazarı diderot'un eseridir. iş bankası hasan âli yücel klasikleri dizisinden okudum ben. çeviri adnan cemgil'e aittir. diderot diyalog tarzı yazmıştır genel olarak. bu eseri de karşılıklı diyaloglar şeklinde ilerlemektedir. ben ve o. yani anlatıcı yazar ve rameau. rameau oldukça ilginç bir karakter. zamanının ünlü sanatçılarından birinin yeğeni. müthiş işlenmiş bir karakter. dalkavuk aslında. zengin çevrelerde kendisine dalkavukluk yaparak yer bulan birisi. üst tabakadan insanların sofralarına kendisi gibi dalkavuklarla birlikte oturuyor. bunlar üzerine etkileyici sorgulamalar var. rameau'nun ahlak ve erdem konusundaki fikirleri anlatıcı yazardan tamamen farklı. bu konularda tartışıyorlar. klasik felsefeye ve filozoflara da giydiriyor rameau. onların soyut dünyalarında yaşayan işe yaramaz insanlar olduklarını söylüyor. diyalog baştan sonra genel olarak tez ve antitez olarak gelişiyor. rameau dalkavukluk veya soytarılık üzerine söylevler çekiyor. bunlar sıradan bir soytarının zayıf hezeyanları değil. aksine müthiş etkileyici yorumlar var. iyi eğitimli, sanattan ve edebiyattan anlayan birisi rameau. felsefeden anlamam filan diyor ama aslında pekâlâ anlıyor. felsefenin kendisine kalacak bir yer, sıcak bir yemek bulamayacak olmasının farkında. aylak bir soytarı olarak tamamen pragmatist düşünmek zorunda. giyecek elbise, yiyecek yemek, yatacak yer onun ilgisini çekiyor. diogenes filan onu etkileyemez. arada sırada atina'da da havalar soğuyordur herhalde diyor. diderot ne aydınlanma ne de başka dönemlerin filozoflarına benzemiyor. o müthiş bir edebiyatçı çünkü. çok kaliteli bir anlatıcı ve yazar. rameau gibi bir karakter yaratmak kolay iş değil doğrusu. çelişkilerin karakteridir rameau. edebî değeri çok yüksek bir karakter.

caps devri geçti. devir, meme(miim) devri.

çakmak.
bir erkek ismiymiş, yeni duydum.

"bu muydu sorunun?"

ahmet telli'nin bireysel ve toplumsal katmanların iç içe geçtiği, çocuksun sen 1 ve çocuksun sen 2 isimli iki bölümden oluşan şiiri ve aynı ismi taşıyan kitabı.

duru sözcükler ve ahenkle beraber şiirin iki bölümü birbirinin tamamlayıcısı adeta, devamı değil. yapboz parçaları gibi bir dizeden tutup diğeriyle eşleştirmenin ortaya çıkardığı sonuç, ahmet telli şiirinin ne denli özenle örüldüğünün bir kanıtı olmaya tek başına dahi yeter gibi görünüyor.

herkese bi halley olabilir.
molada mesela.

henüz yenilerde tanıştığım kıymetli meslektaşım. hep iyi olması temennisiyle.