yandaş olması en büyük etken.

11. sınıftayız, müzik dersindeyiz. sınıfın tüm kızları resim dersini seçmiş, müziğe duyarsız 15 erkek oturuyoruz. hocamız geldi bir gün dedi ki "çocuklar 10 kasım törenleri olacak izmir marşı çalmamız lazım çalmak isteyen var mı?" tabii kimse yanaşmadı çünkü müziği seçmemizin tek nedeni derste hiç bir şey yapmıyor oluşumuz. hoca hafiften ısrar etti. geçen derste de fülüt getirin demişti iki kişi ciddiye almış. ben fülüt arkadaş da melodika getirmiş. tamam hocam biz yaparız dedik bir özgüvenle. hoca notaları verdi dedi ki çalışın.

aradan haftalar geçti ara ara çalışıyorum çalmaya, neyse artık oturdu güzelce çalıyorum tek başınayken. arkadaş da aynı tek başına çalıyor.

çalıyoruz ama kendi başımıza çalıyoruz.
ay oldu bizi kimse çağırmıyor. ya bunun bir provası olmaz mı, hiç değilse bir yoklayın bakalım bizi çalabiliyor muyuz.
10 kasım'dan bir hafta önce çağırdılar bizi. gittik konferans salonuna, baktık ki organizasyon bizden ibaret değil. gitarı var korosu var hocaların biri keman biri yan fülüt çalacak. neyse çaldık bir iki kere ama uyuşamıyoruz haliyle. hoca da dedi
" biraz sıkıntılı ama olsun."
ikinci gün dedik herhalde bugün de bir prova alırlar ama yok. üçüncü gün yok. dördüncü gün yok. derken 10 kasım geldi. okulun bahçesinde, hava güzel. hafta sonu, 40 50 kişi de gelmiş allah bereketini artırısn.
geçtik sahneye son ki üç dört bismillah diyip başladık çalmaya.
ama ne çalmak.
ben fülütle bastım gaza gidiyorum izmirindağlarındaçiçekleraçar, gitarı çalan kız arkadaşımız çok yavaştan çalıyor iiizmiiirin daaağlarında, melodika çalan arkadaş bambaşka bir yerden girdi müziğie, hocaları zaten duyamıyoruz.
gitarcı kız müziğin ortasında bıraktı çalmayı , döndü bana dedi:
"ne yapıyorsunuz siz, çok hızlı gidiyorsunuz yavaş biraz."
ben çaresiz döndüm, kıza bakarak çalıyorum hala. yavaşlayamam çünkü bir kere bırakırsam nefesi daha giremem müziğe, zaten neresinde olduğumuz da belli değil.
acıklı acıklı baktım gözlerine "anla beni hanımabla ne olur "diye.
en nihayetinde hepimiz müziği alakasız yerlerde bitirdik. kocaman alkışlar ve kapanış.

iki şansımız vardı. biri sahnedeki tek mikrofonun koronun önünde olması diğeri de havanın güzel olması. yoksa küçücük, mikrofona gerek dahi olmayan bir salonda çalacaktık.

her ne kadar başarısız bir girişim olsa da iyi ki yapmışım dediğim ve her aklıma geldiğinde güldüğüm bir anıydı. aslında o an da içten içe eğleniyordum.
suç bizde değildi en nihayetinde. suç, prova cimrisi ama pek sevgili müzik hocalarımızdaydı.

- imam hatipler
- küçük pub, disko, pavyonlar
- ünilerde iktisat kantinleri.

öğrenciyken bir tanıdık dolmuşta üç kez peş peşe aramıştı.üçünde meşgule attım.konuşmam imkansız.4.defa arayınca kapattım.hayır,gerizekalılık parayla mı veriliyor.
önemli bir şey de yok.hal hatır sormakmış amaç.

sana pudra şekeri vadetmedim.

ünlü düşünür descartes'in en sevdiğim sözünü feyz alarak hayatımı idame ettirmekteyim.*
"üşeniyorum, öyleyse yarın."

yayındaki herkese, her şarkıya can kurban ama bu nedir ya?

başına döndüğüm çıktı, hem de bu saatte? hem de alkol neyin yokken?

/ eksik olmaz bu sinemde yâreler /

piii..

küfr edemediğim için farklı bir sözlüğe geçip gelicem.

netflix belgesel tavsiyeleri
-social dilemma
-wild wild country
-ıcarus
-cooked
-explained
-cuba and the cameraman
-dirty money
-into the inferno
-ıı. dünya savaşı'nın en önemli olayları
-dünyanın en zorlu hapishaneleri
-dark tourist
-morgan freeman ile inancın hikayesi
-eğlenceli tarih dersleri

bir rocky balboa klasiği.

1934 yapımı romantik komedi tarzında bir frank capra filmi.
başrolde clark gable adeta kadın izleyicileri kendine aşık etmek için oynamış filmde. *
aradan 87 yıl geçmesine rağmen romantik filmlerin bir çoğu bu filmin ekmeğini yemiştir diyerek baya iddialı konuşacağım. hatta yeşilçamdaki bazı romantik komedi filmlerinde bile bu filmden esintiler görebiliriz.
en iyi kadın oyuncu, en iyi erkek oyuncu, en iyi film, en iyi yönetmen ve en iyi senaryo oskarlarını aynı yıl alan ilk film olarak sinema tarihine geçti.

etrafimdaki kadinlara bunu bi turlu kabul ettirememistim zamaninda ama bencede var boyle bisey. saldirganlik ve o istek arasinda gidip geliyorum bende regl oncesi donemde.. degisik bi durum belkide herkeste olmuyodur.

(bkz: carlsberg)

yanında da çikolatalı bisküvi yiyorum salak gibi.*

tanım: anketullah.

wifinin tuvalette çekmemesi, prizin yatağa uzak olması ve su bardağının hep uzakta durması..

aramıza hoş geldin.
+ arkadaşlar aktivist kadın'a hos geldin deyin!!!
-hoş geldin aktivist kadın!!!

gidecekler, hazmedemeyen kabul etmeyen herkes gidecek. *
bu yüzden ilk bunu diyorum. alışıp kaybetmek istemiyorum. çünkü bir hatam olmadan bunu bahane edip giderse mazimize nefret duyacağım. bu sebeple ilk iş ignostik olduğumu söylüyorum.

mırmır.

bazen 20 bazen 40 bazen 3 değişiyor sürekli. ruh halim çok değişken içimde 2-3 insan var bildiğin.

fal bakan kişiye sesleniyorum;
"seni tanımak istiyorum yiğidim beni ara"