zaten son 3 yıldır telegram kullaniyodum, ama whatsapp ta hep vardı. artık whatsap yok sadece telegram var. kendimi hükümete fişleteceğime ölürüm daha iyi.

gilbert’ın hayalleri-leonardo dicaprio*

rahmetli anneannemin misafir odasındaki koltuk takımı.
ciddiyim gülmeyin. o koltuklara gösterilen ihtimam hayatım boyunca bana gösterildi mi diye düşünmüyor değilim. kapısı hep kilitli olan odanın içinde saltanat sürüyordu canımlar.

hatırlatırım ki bundan milyonlarca yıl önce dünyada da yoktu. yıllar ilerledikçe insan yapmadı mı hepsini? hele bir gidelim mars'a, elbet orası da güzelleşir.

insanoğlu böyledir işte. gittiği yeri ya güzelleştirir, çiçek açtırır oraya, ya da zarar verir, kırar döker, yıkar.

mesela bu.aça aça bunu mu açtın derler adama.*

kedinin bağırsaklarında bulunan bir parazit. ana konağı kedidir. kedi pisliğinden çevreye yayılır. kedi pisliği, sokaktayken yağmur suları ile suya ve toprağa karışıyor. hayvanlar o otları yediğinde koyun ve kuzuların kaslarına o parazitler yerleşiyor. şayet, etler çiğ yenirse insana bulaşabiliyor. önlemek için pişmemiş et yenmemeli, toprakla uğraşırken de eldiven giyilmeli.

bitmek bilmeyen bir belirsizlik halidir hayat.

zor zamanların kurtarıcısı, çok basit malzemelerle çok kısa sürede yapılan ve kahvaltıyı şenlendiren yiyecek:
anlık:

günaydınnnnnn.

bütün haftaiçi boyunca koşturdum ve sonunda geldi cuma, gelsin haftasonu wohoooo* eve gittiğimde ayaklarımı uzatabileceğim düşüncesi ile şimdiden musmutluyum. hiç bir negatif düşüncenin tesiri altında kalmayacağım bugün, siz de öyle yapın güzel insanlar.

isveççede "kuşların sesini dinlemek için sabah erkenden uyanıp dışarı çıkma" anlamına gelen bir kelimedir.

"en" kıymetli diye sınıflandıramam ama 1968 basım "nazım hikmet'in kemal tahir'e mektupları" isimli kitap diğerlerinden ayrı bir yerde duruyor. tabii bir de ilk kitapların eski basımları var. ilk tarihi roman ilk psikolojik roman denemesi gibi. 1948'den kalan kitap örneğin nasıl gözüm gibi bakmam?

görse halimizden utanırdı dedirten bir devirdeyiz

çaresiz, köşeye sıkışmış bir haldeyim. elimden hiçbir şey gelmiyor. yapacak hiçbir şeyim yok. enerjim de yok. hayatım olabildiğince düzensiz ve karmaşık. neresinden tutsam elimde kalıyor. en son tutunduģum umut ışığımı da imkansızlıklar aldı götürdü benden. ne yapayım ben şimdi? bilmiyorum ama bir şekilde yaşamaya devam ediyorum. yaşayacağıma ve yaşatacağima söz verdim ve sözümu ne olursa olsun tutarim dostlar*. hayat, devam ediyor...

okudğum en iyi bilim kurgu romanı.

benim ilk başlığım hava tahminleri idi.

velev ki bir gün uyandınız ve aynaya baktığınızda alnınızdaki boynuzu görüyorsunuz. ama hayır malefiz değilsiniz, malesef öyle sihirli gücünüz falan da yok. pek de hoş bir hayal değil öyle değil mi?
ancak bunu yaşayan insanlar var. günlerden bir gün uyanıp da aynaya baktıklarında bir anda ortaya çıkmıyor orası ayrı mesele tabi. neyse ben hastalığımıza geçeyim.

boynuz hastalığı olarak da bilinen bu hastalık yukarıdaki resimden de anlayabileceğiniz üzere kişinin alnında hayvan boynuzuna benzer bir boynuz oluşmasına neden olur. bu boynuzlar, bir hayvanın boynuzuna benzeyen deri tümörleridir, sert ve sarımsı kahverengi renktedirler.

genellikle yalnızca tek bir boynuz büyür ve yaşlı kişilerde en çok yüz, kulaklar ve elin arkasında görülürler. özellikle ayak başparmağında tırnak boynuzları gelişebilir ve nadiren de olsa peniste oluşabilir. bazen, büyüme mercan veya odun gibi görünür. bu tümörler, özellikle güneşten çok zarar görmüş cilde sahip kişilerde, cildin keratininden gelişir.

kutanöz boynuzlar genelde zararsızdır*, fakat prekanseröz veya kanserli olabilirler ve altta yatan bir kistte oluşmalarına neden olabilir. bu yüzden kutanöz boynuza sahip olan herkes tıbbi destek almalıdır.

yönetim caddesi - erzurum

atatürk üniversitesi - erzurum

erzurum kalesi

atomu parçalarken bile fakir olduğumuzu gösteren başlıktır. sen git atom parçala ama altına gazete ser, müstahak bize sonra bir de sarı bezle sileriz.*

yahudi asıllı alman yazardır. yazarlığının yanı sıra bestekar ve de gazetecidir. prag doğumlu bir yazardır ve elbette prag deyince insanın aklına önce; olduğu kişi ile göründüğü kişi arasında devasa farklılıklar olduğunu düşündüğüm, çoğu insanın bir aziz mertebesinde gördüğü ama ziyadesiyle günahkar bir ölümlü olan franz kafka gelir. ve franz kafka koyduğu virgüle bile hayran olduğum tek yazardır.

max brod ortaya koyduğu onlarca eserden bağımsız olarak sadece kafka’nın en yakın arkadaşı olarak tanınmaya mahkum olmuş, kafka’nın dünyanın en büyük yazarı olarak anılmasında aslan payına sahip olan iyi niyetli bir haindir.

nietzsche ile ilgili bir fikir çatışması sonucu tanışan ve çok iyi arkadaş olan ikili kafka ölene kadar arkadaşlıklarını sürdürmüştür. max brod çoğu zaman kendi yazarlığını bir kenara bırakıp dünyanın gelmiş geçmiş en büyük yazarı olarak gördüğü kafka’yı yüreklendirmek ve ona destek olmak için uğraşmıştır.

kafka zor bir insandır, yapay bir karanlığı vardır, olmadık sorunlar uydurur, hastadır, ciğerleri iflas etmek üzeredir, işinden nefret eder, babasını olmayacak şeylerle suçlar ve ayran gönüllüdür. max her durumda kafka’nın yanındadır.

kafka ölüm döşeğinde max’a teslim eder yazdıklarını ve hepsini yakmasını ister. dramatik kafka hareketleridir bunlar elbette. yazdıklarını kendisi yakmak yerine bunları yayımlayacağını bildiği brod’a teslim etmek.

max, kafka’ya görünüşte ihanet ederken aslında tam da kafka’nın istediğini yapar ve her şeyi yayımlar.

max brod dünya edebiyat tarihinin şahit olduğu en muhteşem haindir.

“etrafınıza şöyle bir göz gezdiriniz! gerçek hayat denilen şeyin ne olduğunu, nerede olduğunu bilmiyoruz bile! kitaplarımızı ve hayallerimizi elimizden alsalar öylece ortada kalakalacağız.”