kendisini sözlüğe ilk geldiği zamanlardan beri okuyordum. onunla konuşma şansı yakaladığım için çok mutluyum çünkü böylesine pozitif birini kaçıramazdım. gerçek hayatta tanısam muhtemelen çok yakın bir arkadaşım olurdu öyle bir hissiyat aldım. seviyorum seni banuca.*

ergenligim(iz)in basrolu, belki de simdiki dinledigim(iz)/begendigim(iz) muhtesem sarkilarla tanismam(iz)i saglamis olan biricik chazy chaz’e adanmis bir yayin olacaktir efenim.

canim partnerim kafadandeniz ile biraz ani yad etmeli bir program yapacagiz, +1 olmak isteyenler elime mum diksin.*

-alisilageldik yayin saatimizden 5 dk erken basliyoruz, yoklama yapacagim gec kalmayin!!!111!!!*

19 yaşının bu kötü zamana ve gençleri kilitleyen pahalılığa denk gelmesi üzücü ama yine de olabildiğince eğlenmeye çalış ve bol bol okumayı da unutma.

rahmetli babaannem hepsine bir top verseler de kavga etmeseler derdi. anlamış kadın, çözmüş olayı aslında.

üniversitedeki ilk günümde ders programına bakmadığım için dersin kaçta olduğunu bilmeden okula sabahın köründe gitmiştim. o gün aç karnımı dondurmayla doyurmuştum ki o aralar genelde dondurmayla besleniyordum. dersin olduğu binayı bulduktan sonra dersliği yanlış katta sanıp biraz bekledikten sonra aydınlanma yaşayıp doğru kata gittim. sınıfa birkaç dakika geç gelmiştim ama hoca da benim gibi geç kalma huyuna sahip olduğu için sorun olmadı. sınıfa geldiğimde herkesin çoktan kaynaştığını gördüm, sanki birbirlerini senelerdir tanıyorlarmış gibi muhabbet edebiliyorlardı. ben en arkaya geçtim, genelde ya en arkada ya da en önde otururum. en önde oturan bir kız dikkatimi çekti, o diğerleri gibi değildi; biraz çekingen, biraz sessiz gelmişti. hemen o kızın yanına gidip adını sordum ve ilk onunla tanıştım. muhabbeti ilerletmedik ve yerime geçip orada gördüklerimi ve hissettiklerimi hemen getirdiğim minik kağıda yazdım. hoca geldi, kendisini tanıttıktan sonra konuya giriş yaptı. o konuşurken ben lafa atlayıp durdum, susmamı istedi. o susmamı istedikçe kəndimi tutamayıp daha çok lafa atladım ve sonunda söyledikleri yüzünden üniversitedeki ilk günümdeki ilk dersimde ağladım. daha sonra aynı hocayla benzer şeyleri yaşadık ama hep gülerek yaşıyorduk olanları. son dersimizde bana tarak almayı ve fön parası vermeyi teklif etti ben hocaya güldüm ama içimden ağladım o an. bı keresinde de düz yolda giden araçların önüne çıkan bir çukur olduğumu söylemişti. kahsja öyle ya da böyle yine de eğleniyordum dersinde.

üniversitedeki ilk gün de yeni insanlarla tanışıp; ortamı, sınıfdaşlarınızı keşfetmeye başladığınız gün oluyor.

türk televizyon tarihinin en önemli kahramanlarından biridir. tlc kanalında yayınlanan 90 days fiance ( evliliğe 90 gün) programının yıldızıdır.


program esnasında mürsel/ antalya yazan her saniye için balkona astığım bayraklarla üç milli maç çıkarabileceğimi düşünüyorum.


bir yabancı dil tutkunu olarak mürsel’in ingilizceye hakimiyeti gözlerimi yaşartmakla kalmıyor, mesleğimi sorgulama da neden oluyor. çünkü türkiye’nin en turistik şehrinde ve muhtemelen biraz da olsa ingilizceye maruz kalmış birinin dil yetmezliğinden ölecek halde olması bütün ülkenin ayıbıdır.

mürsel türk insanını tlc ekranlarında temsil ederken ille de sarılmalı, dokunmalı, tokalaşmalı sevgi gösterileri ile misafirperverliğimizi yedi cihana göstermiştir. ki bu amerikalılar için çok da alışıldık bir şey olmasa gerek.


ablası ile yaptığı telefon konuşmasında sonra anna’yı bırakıp türkiye’ye dönen ve nasıl olduğunu kimsenin anlamadığı bir şekilde tekrar geri dönüp anna ile evlenen mürsel hiçbir şeyi ile değilse de samimiyeti ve iş bitiriciliğiyle ile artı puan toplamayı başarmıştır.


telefondaki sözlük yardımı ile anna ile iletişim kurmayı başardığını gördüğümüz antalyalı mürsel’in annayı nasıl tavladığı, hala devam etmekte olan evliliği nasıl yürüttüğü konusunda çeşitli dedikodular olsa da göğsümüzü kabarttığı gerçeği asla değişmeyecektir.


anna ve mürsel instagram’da ortak kullandıkları bir sayfa üzerinden bize kültür mozaiklerini sunmaya devam ediyorlar.

başka ne denir öğrenmek istiyorum açıkçası. şuan en yakın arkadaşıma nasıl hitap edeceğimi bilmiyorum.

tek bir mimik ya da el hareketinizden bir çok şey anlayabilmesi. sakladıklarınızda dahil

demokrasinin açıkları olduğunu ve eğitimsiz halkın demokrasi nedeniyle büyük zararlar göreceğini düşünmesi nedeni ile yaptığı eylemdir.
en bilindik eleştirisi şu şekildedir.

"eğer ki deniz yoluyla bir yolculuk yapmak isteseydin, geminin kontrolünün kimde olacağına nasıl karar verilmesini isterdin? rastgele ve herhangi bir grup insan tarafından mı, yoksa deniz seyahatleri konusunda deneyimli, bilgili ve eğitimli insanlar tarafından mı?

ademantus'un cevabı çok açıktır: elbette ki ikincisi! sokrates'in buna cevabı ise şu şekildedir:

peki bu durumda nasıl olur da, bir ülkedeki yetişkin insanların rastgele ve herhangi bir grubunun bir ülkeyi kimin yöneteceğine karar verebilecek donanımda olduğunu düşünebilmekteyiz?"

edit: ne hikmetse benim fotolar yan çıkıyor.
edit2: boyun fıtığı olmak istemeyen bakmasın.

son akşam yemeğinde isa’nın benim etimdir diyerek havarilerine ikram ettiği ekmektir. isa ayrıca benim kanımdır diyerek kuddas ekmeğini daha iyi yutabilsinler diye havarilerine şarap da ikram etmiştir.

yemek güzel hoş devam eder, herkes masadaki yemeklerin tadını çıkarırken isa biraz huzursuzdur. masada bulunan fasulye yahnisi, kuzu eti, zeytin, acı otlar, balık sosu, mayasız ekmek, hurma ve aromalı şaraba zar zor elini süren isa birden aranızdan biri bana ihanet edecek deyince herkesin yemeği boğazında kalır.

yehuda ne şarabı ne kuddas ekmeğini önemser o an ve asla ihanet etmeyeceğini söyler. isa ise sen sabaha kalmaz üç kere beni inkar edersin der. olurdu olmazdı derken gerçekten de isa haklı çıkar ve yehuda isa’ya ihanet eder.

bu gece yaşananların hatrına ekmek ve şarap ayni düzenler bir kısım hristiyan kiliseleri. hepsinde aynı mantık yürütülse de uygulamada farklar olabilir. bu ayninin düzenlenme sıklığı kiliseden kiliseye değişmektedir. bu ayinde kullanılan ekmek isa’nın etini ve şarap da isa’nın kanını simgeler, tıpkı son akşam yemeğinde isa’nın havarilerine söylediği gibi.

bir kurtlar vadisi pusu repliği. seneler geçse de unutulmadı, unutulmaz. malum yengelere göz diken polatlar asla bitmez.

olum o senin yengen.

bu başlığın altına birinin 'insan' yazmasını beklerdim.* benim karşılaştığım en vahşi hayvan da bir yılandı, upuzun. ama ölmüştü.

bu kavramlara takılmayın gönül sevdimi gerisi boş. ırkı şuymuş yok başı açıkmış yok başı kapalıymış bunlar boş şeyler. belki bazı insanlar için bunlar önemli olabilir onlara da saygım var. kendi tercihleri kimseye de haksızlık yapmadan ve aşağılamama şartıyla kendi tercihlerinize göre seçim yapabilirsiniz ve buna kimsenin karışma hakkı yoktur. işte dediğim gibi iki tür insan vardır ama doğrusu benim için bu tür kriterler çok önemli değil. sadece insanın kalbine bakıyorum iyi mi kötü mü benim için tek kriter bu.

ilgi çeken tanımların sahibi yazarımız. aslında bir çoğumuzun aradığı o tılsımlı içerikleri usta bir gazeteci gibi hazırlıyor. bir gazetede çalışıyor olsa bugün herhalde hepimizin bildiği gazetecilerden olurdu.
beğeni konusunda da çok cömert biri.
takipteyiz efendim.

sezen aksu'dan bildiğimiz ancak bence en güzel göksel'in seslendirdiği pop şarkısıdır.

''yok olamaz dur dur, gidemezsin
gözlerimin rengi dur, bulutlara dönemezsin
yok alamazsın beni deli zaman, dur
ömrüme o kurşuni renkleri süremezsin''

çünkü insanların tahammül eşikleri gittikçe azalır. ikili ilişkilerde birbirlerine tahammül edemeyen kişiler en sonunda ayrılırlar.

ilk başlarda dış görünüş , merak etme , sevişme , tanıma derken ilişki devam ediyor ve bunlar sıradan hale gelince insanlar birbirlerine tahammül edemiyorlar ve ilişki bitiyor.

sevgiliniz size artık yakışıklı veya güzel gelmiyor çünkü ona alışıyorsunuz.
sevgiliniz artık iyi sevişmiyor çünkü vücuduna tenine alıştınız.
sevgilinizin erken boşalmasından usandınız çünkü yeter artık olmuyor böyle.
sevgilinizi artık tanıdınız merakınız kalmadı.
sevgilinizin kaka esprileri komik gelmemeye başladı çünkü sıkıldınız lan.

twitter da görmüştüm bir kadıköylü olarak çok hoşuma gitti :)

istanbul un başkenti kadıköydür

ne yazık ki başlıktaki durum gerçek. bizzat bu durumda olan bir arkadaşım ile röportaj yaptım. görmeden, duymadan inanmam diyenlerin izlemesini tavsiye ederim.