sekiz kişilik bir ailenin ikinci çocuğu olan karl heinrich marx , 5 mayıs 1818'de trêves'de (ren ve köln'e yakın rheinland'da bir kasaba) doğdu (vallaha doğmuş işte). babası trêves temyiz mahkemesi'nde avukat olarak çalıştı. oğluna aydınlanma felsefesine (özellikle voltaire ve rousseau), bilim ve ilerlemenin gücüne, aynı zamanda özgürlük, eşitlik ve kardeşlik değerlerine olan inancını başlatarak aktardı. marx, lisans derecesinin ardından bonn'a ve ardından 1841'de felsefe alanında doktora yaptığı berlin'e gitti.

1843'te büyük prusya aristokrasisinden bir çocukluk arkadaşı olan barones jenny von westphalen ile evlendi. bu konuda, marx'ın babasıyla aynı çevrelerde dolaşan ılımlı liberal babası tarafından desteklenen, “küçük kara domuzu” karl marx ile evlenmeyi tercih ediyor. onun için, topluluğundan genç bir memurla olan ilişkisini bozar. birlikte yedi çocukları olacak, ancak sadece üç kız yetişkinliğe ulaşacak.

siyasi taahhütlerinin kurbanı olan doktorasından sonra üniversitede bir görevi reddettiğini gören marx, gazeteci olarak çalışarak ailesi için zar zor geçimini sağlayamaz. devrimci taahhütleri onu paris'e, ardından brüksel ve londra'ya sürgüne göndermeye yöneltti. hayatının son yıllarına karısının ve iki çocuğunun hastalığı ve ölümü damgasını vurdu. karl marx 14 mart 1883'te öldü.
karl marx, ekonomik düşüncesini mücadelelerinden ve siyasi inançlarından geliştirir: her şeyden önce mevcut kapitalist sosyal düzenin yıkılmasına katkıda bulunmak ister . devrimci , zamanının sosyalist hareketlerine güçlü bir şekilde dahil oldu ve 1848'de arkadaşı friedrich engels, komünist manifesto ile birlikte yayınlandı.

hazır gün pazara dönmüşken en güzel şiirlerinden birini paylaşmak istediğim canım şair.
genco erkal'ın sesinden dinlemek isteyenler için;



bugün pazar.
bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar.
ve ben ömrümde ilk defa gökyüzünün
bu kadar benden uzak
bu kadar mavi
bu kadar geniş olduğuna şaşarak
kımıldamadan durdum.
sonra saygıyla toprağa oturdum,
dayadım sırtımı duvara.
bu anda ne düşmek dalgalara,
bu anda ne kavga, ne hürriyet, ne karım.
toprak, güneş ve ben...
bahtiyarım...

istanbul boşken ne güzel bir şehirsin.

ergenlik çağından çıkmamış sevgililerin ortak hareketleri.

sözünü sakınmayan, görüş ve düşüncelerini savaş meydanına zırh olmaksızın dalan bir berserk cesaretiyle dile getiren bir yazar.
hangi rütbe verilir bilmiyorum ama benim gözümde bir berserk kendisi.



yolu açık, baltası keskin olsun. takipteyiz.

sex and the city ve woody allen kadınları dibine kadar haklıymış şerefsizim, alkol filan hikaye, asıl iş bundaymış, mis gibi oldum, pırıl pırıl oldum.

fil hafızasından balık hafızasına doğru evrildiğim bir süreçten geçiyorum. sonumuz hayrola.

chuck palahniuk'un yazdığı yeraltı edebiyatı'nın en iyi örneklerinden olan muhteşem kitap. tabi ki filmi çekildikten sonra çok daha geniş kitlelere ulaştı ve kült hale geldi ama kitabın yeri bende her zaman çok daha önemli. açıkçası insanın kendine yabancılaşması, topluma yabancılaşması, makineleştirilmesi gibi konuları çok iyi işlemiş bir kitap. kesinlikle temelinde albert camus'nun yabancılaşma üzerine yazıları ve felsefesi mevcut. ve de aynı zamanda jean-paul sartre'ın bulantı kitabını okuduğumuzda da baş karakter jack'inbir bulantı içinde olduğunu anlayabiliyoruz. aslında diğer karakterler de öyle. örneğin marla. kesinlikle hem kendine hem topluma yabancılaşmış, yaşama amacı olmayan, hayatı anlamsız bulan bir karakter. jack ise marla'ya göre farklı görünse de hissiyat açısından aynı yerdeler. jack işi gücü olan, beyaz yakalı, orta sınıf, ikea'dan koltuklarla evini döşemiş, sürekli uçakla yurt dışı seyahatleri yapan bir tip. ancak o da en az marla kadar kendine ve topluma yabancılaşmış. hayatı anlamsız. modern toplumda hiç bir yaşama amacı olmayan bir tip. konformizmin dibine kadar batmış. asla otantik yaşayamayan bir karakter. her şeyi var gibi görünüyor ama mutsuz. işte o zaman ortaya bir başkası çıkıyor. jack'in zıddı bir tip. tyler durden. bu jack'in içinde sakladığı, hep olmak istediği ama olamadığı gölgesidir. jack'in tam tersi, hayatta yapmak istediği her şeyi yapan, otantik yaşayan, mahalle baskısı, toplum baskısı nedir hiç umursamayan biri. dark pessenger. bunu jung'ta görüyoruz. .
aslında olan biten jack ve tyler aynı kişiler. bir tür çoklu kişilik. yani disosiyasyon.
ve işte tyler jack'i hep olmak istediği ama kismeye bahsetmemesi gereken dövüş kulübüne götürür. filim merkezinde bu kulüp var gibi görünse de kitabın da filmin de felsefesi bahsettiğim konulardır. muhteşemdir.

sapancada bunlardan bolca bulabilirsiniz arapların parasına köle olmuş her bir işletme. öküz gibi bakıyorlar gelen kadınlara. iğrenç bir durum ama dur diyen yok aksine gayet memnun otel ve restaurantlar.

sabahtan alacağı olan öğle vaktinin akşamdan mirası olan büyük amcası..

arada bi yerde bu zaman dilimi, ikindi dendi mi ilahiyat bile giriyor işin içine ama belli bir zamanı yok, geliyor gidiyor.
bazen 3 gün uğramaz mesela, kimse namazına bile gitmez, öyle yalnız öylece boş geçer o zaman dilimi.

belirsiz kaynaklardan beslenen zaman dilimleri yasaklanmalı, aklımız karışıyor.

söz sende necla!

kraliçe'dir.
bu kadar yoğun nickaltı girilen bir günde kendi nickaltını kontrol edip boş görmesin diye bir uğradım.

nickini akışta görünce heyecanlan sen az. ben daha sonra tekrar geleceğim. * *

dinlememek. inanın dinlememek. anlamamayı geçtim artık. sevmediği birini görünce televizyonda insanlar bağırarak sövmeye başlıyor. kavga ederken bağırarak konuşuyorlar. bunlar hep dinlememek için. çünkü karşılarındaki onları aşağılamıyor. çocukluğundan beri aşağılanıp söz hakkı vermeden kızılmasına maruz kaldıkları için dinlemeyi bilmiyorlar. birin dinlemeleri için karşıdakinin sesi çok gür ve onu aşağılıyor olması gerek. yoksa dinleyemiyor.

tanımlarının bir kısmını okuduğum ve çok beğendiğim yazar arkadaşımızdır kendileri.

nickaltını açmak da bana nasip olmuştur.

şebnem ferah'ın üzerine şarkı yazdığı organ.

--- alıntı ---

içine girdiğin küçük kaygan deliği
yeni ve büyük bir dünya mı sandın?

--- alıntı ---

ooo kimlerin doğum günüsüymüş bugün. *
öncelikle şunu söylemek isterim. domestic 'in enerjisini seviyorum, hatta hayran kalıyorum diyebilirim. o pozififliğin kaynağı ne abicim? bize de söyleyiver, biz de artı iyonlarla yüklenelim. ha bir domestic hıyar kolay yetişmiyor. nasıl bana benzeyeceksin şapşal? dersen de küçük emrah gibi boynumu büker, kaderime razı gelirim.*

tüm bu komiklikleri bir tarafa bırakıp doğum günü çocuğuna* birkaç şey söyleyeyim şimdi.
iyi ki doğdun, gerçekten ama. umarım hayat sana her zaman iyi taraflarını gösterir, yoluna taş koymaz. her günün bir önceki gününden daha mutlu, daha huzurlu geçsin. nice güzel ve sağlıklı senelere.
pastan da burada. üfle bakayım. *

son olarak heppi pörtdey tu yuu. *

üniversite yıllarında, bir arkadaşımın 4. dönem proje stüdyosunda tasarladığı halkevine ısrarla koymak istemediği tuvalet. neymiş efendim tuvaletler unisex olmalıymış...
aynı zamanda enteresan diyaloglara gebe boşaltım mekanı.

kandiller..

arkadaşlarımın hepsi korkuyor. oturduğumuz kafede kedi gelince hepsi masanın üstüne çıkıyor. utanıyorum artık bunlardan. ben de kediyi kucağıma alıp onları seyrediyorum.

"papatyaları soldurttun sen"