“her şeyi ben bilirim” havasında olan insanların dahil olduğu her türlü muhabbet.

minimal devlet yönetim biçimidir. devletin görevi; vatandaşını, potansiyel suçludan korumaktır. asker, polis, yasama ve yargı organları devletin bünyesindeyken, eğitim ve sağlık ise sivil toplum kuruluşları bünyesindedir. sadece içişleri, dışişleri ve adalet bakanlığı vardır. ulusal para değerinin alım gücü yüksek, fiyatlar ise düşüktür. liberal ekonomi hakimdir.

büyük beyinler fikirleri tartışır, orta halliler olayları, küçük beyinler ise insanları.* sözünü hatırlatarak kendimizi sakinleştirmemiz gereken durum.
kimse sizin hakkınızda konuşmasın diye beyhude bir çaba içine girdiğinizde hayatı iskalamış oluyorsunuz. ne yaparsanız yapın insanlar hep arkanızdan konuşur. aynı sizin de zaman zaman başkaları hakkında konuştuğunuz gibi. ben hakkimda konuşulanlara gülüp geçiyorum artık. biliyorum ki zamane insanı çabuk unutur. bugün taşladığını yarın omuzlarda taşır. ne kadar az insan o kadar az hata.

geçici süreyle olmasa olunur da, süreli olunca değmez gibi geliyor bana. 5000 puan verip 1 aylığına değmez bence. bir de soyulmuş hıyar rengi olunca ister istemez soğuyorsun.*

malanın, aynı zamanda bir ameliyat malzemesi olduğunu ilk defa öğrendiğimiz olay.

(bkz: mide duvarlarına alçı çekmek)

cahilce bir sözdür. müslüman değilim ancak başkasının dini veya siyasi görüşüne saygısızlık etmek her şekilde aşağılık bir davranıştır. eğer seni rahatsız eden veya kurallara aykırı bir davranışı yoksa karışamazsın. bir insanın başındaki kumaş parçasının başkasını ilgilendirdiğini sanmıyorum.

çamaşır makinesinin talep ettiği kurban çoraptır.

olmak kolaydır. ama annelik babalık yapmak herkesin yapabileceği bir şey değildir.

erkekler ile top oynamak varken, onun için kızlarla ip atlamayı seçerdim.ilkokulda yaşandı o yüzden bu olay o yüzden pek üstüne düşmeye gerek yok*

anayurdu akdeniz bölgesi olan, kışın yapraklarını döken ağaççık. ilkbaharda açan çicekleri ve kokusu ile kendine hayran bırakır. hristiyan dünyasında 'yahuda ağacı' olarak bilinir. efsaneye göre yahuda ağacının önceleri beyaz olan çicekleri isa'yı ele veren yahuda'nın kendisini bu ağaca asmasıyla kandan ya da utançtan kırmızaya dönmüştür.

gönlün var mı bende sarmaşık?
yol mu karmaşık, her neyse
alıştık belki, aşk bu sırnaşık
öldür dersin ölmez de.
(bkz: mabel matiz)

çocukluk ne güzel bir başıboşluktur.

cengiz aytmatov

ayaklarımın toprağa değişidir
bir geceyi gözlerimden öpen...

bir yolu tutup ağzından
dünyayı
yürüyen
şarkı

bütün arka bahçelerine uyandığım
uyaksız sevinç…

suyun sınırındayım
şiddetini taşa
şefkatini toprağa çiziyor su
insana aşk’ı kırmızı çiziyor
insanı aşk'a kırmızı...

milyarlarca defa yine su
bir sırrın kıyısındayım

ben acıyı tanırım öfkesinden, diyor
mühürlenmişzaman yolcusu

ayaklarımın topraktan çektiği iç
ürpertisi telaşsız
gülümsüyor

tüm tanrıları kardeş ilan eden
haylaz gül hırsızı bahse giriyor
acı’nın hiçbir şey olmadığı üzerine

bir kadeh
dermanıyok dağların şerefine

bir kadeh daha

nefessiz yaşayan ölülerin
yorulmuşların
sevişmek için şiir yazan adamların
yazmak için sevişen tüm kadınların şerefine

gülümsüyor
gürültülü ormanların içinden
gül çaldığı yüzüme

bu, dikenlerini dilime
yapraklarını boynuma yürüyen
dipdiri
bir gülümsemedir


yedinci dem şiiridir.

kabataslak yaptığım hesaba göre 300 kişi online ise 80'e yakin kişi ismini vermek istemeyen yazarımız var ise, sözlüğün kapısından içeri 12. fake hesabını açmak için uygun anı kollayan d.gukan var ise içler dışlar çarpımı, den den, soru işareti onlar birbirini götürürse bu durumda ben yoldaş'ın botuyum.

ben ucuza gitmişim kafadorlar. gözünüz yükseklerde olsun biraz. ne bileyim iko olur,en kötü pavlov olsun hedefiniz.

çok riskli hesaplar bunlar.

13 kilogram kanlıca ile senenin rekorunu kırdık.

#1048743

bu kişi ve bu kişi gibi düşünen herkese hitaben;

keşke siz erkekler bir kadının dişiliğine yenilip paranızı bu yönde kullanacak kadar ucuz olmasaymışsınız.

dipnot: asıl kadınlar dişiliğini kullanacak kadar ucuz olmasalarmış gibi basit önermelerle gelmeyin!

sıcak su, soğuk sudan daha çabuk donar.
(bkz: mpemba etkisi)

içerisinde bulunduğum yegane kulüptur, burada olmaktan çok mutluyum. son 4-5 aydır aktif olan bir kulüp. kitap okuma temelli ama bazen filmler de belirleyip izliyoruz. oldukça farklı meslek grupları olduğu için tartışmalar çok yönlü oluyor. özellikle tarihçi ve edebiyatçı arkadaşlarımızın görüşleri, karakterlerin psikolojik incelemeleri derken çok keyifli oluyor. bana birçok şey kattı. her toplantıdan sonra bir yığın not alıp onları irdeliyorum kendime farklı şeyler katabilmek adına da bir yol oluyor.
ayrıca öyle sıkı sıkı disiplinli bir grup değil. sen üç toplanti yoktun hadi şimdi by by diyen yok.
katılabildiğiniz kadar katılıyorsunuz o kadar.
kısacasi ben daha uzun süre kalirim buralarda.

yakın zamanda babamın başına gelmiş olaydır. başına gelen insanı yorduğu kadar, etrafındakileri de yorar.
teşhisin konulması ile şikayetleri için ilk kez doktora gitmesi arasında iki ay var.
teşhis konulduktan sonra yapılan tedavi planındaki tedaviye uygun olup olmadığını anlamak için yapılacak testlerin tamamlanması 2-4 hafta sürecekmiş. testleri hızlandırmak için bir kamyon para dökülmese * en erken 2 ay diyorlar.
yani bu hastalık hayatınıza girdiği andan itibaren değil, kendini göstermeye başladığı andan tedaviye başlayabildiğiniz ana kadar neredeyse 4 ay geçiyor.
genelde tedaviye başlamadan 1-2 yıl ömür biçilen bir hastanın 4 ayı teşhis ve tedavi yöntemine karar verecek testler ile geçiyor.
4 ayın kısa bir süre olduğunu düşünebilirsiniz, ancak 10 ay önce gittiği check-up ta hiç bir sorun bulunmayan insanın 10 ayın sonra ciğerlerinde gelişmiş ve çoğalmış birden fazla kötü huylu, kalça kemiğine kadar metastaz yapmış kanser teşhisi konulabiliyor. 10 ayda bu kadar çoğalan ve gelişen bir kanserin tedavisine başlayabilmek için 4 ay beklenmesi demek her geçen gün tedavinin başarı şansının düşmesi, hastanın durumunun kötüleşmesi demek.
işin sonunda ameliyata ve radyoterapiye uygun olmayan, akıllı ilaç tedavisine uygun olup olmadığını öğrenmek için gen testi sonuçlarını beklediğim ve moral bozukluğundan hiç bir şey yediremediğim bir adet kanser hastasına sahibim. zaten hayatı boyunca hiç bir şeyden memnun olmamış, tüm hayatını depresif geçirmiş birinin kanser olması böyle oluyor demek ki.
gelip beyfendiyi kendi babası yapmak isteyen varsa lütfen buyurabilir mi? çünkü ben şimdiden çok yoruldum.*

aylar sonrası gelen edit:
henüz sona gelmedik ama yaklaşıyoruz. verilen ilaçlar işe yaramadı, artık her gün gözümün önünde biraz daha ölen ve moral bozukluğundan değil, nefes alamadığı için yemek yiyemeyen bir kanser hastam var.