iç işleri bakanımızın tamamı : "göreceksiniz temmuz ayından itibaren ekonomi öyle bir atağa kalkacak ki; almanya'sı da, fransa'sı da ingiltere'si de, italya'sı da, hele her şeye burnunu sokan amerika'sı da çatlayacak patlayacak, hazır mıyız?"
evet beklenen an geldi , arkadaşlar hazır mıyız?

buradan

asla yalan söylemem.

memleketimdir kendisi. insanları hakkındaki rivayetlerin hepsine inanmayınız, bazen bu konuda beni şaşırtan yorumlar gördüğümden iliştirmek istedim. ayrıca hepimiz şopar değiliz ve trakya şivesi ile konuşmuyoruz. çok içtiğimiz maalesef doğru bir rivayet çoğunluk için, kalıtsal bir miras resmen. ayrıca askerde bana her gece nöbetinde ''şopaaar napıyon len'' deyip tüylerimi diken diken eden hödük uzman çavuş, sana da selam olsun!

kirazın tadı olarak da bildiğimiz, abbas kiyarüstemi yapımı iran sinemasından bir dram filmi. bireysel bir problemin yanında pek çok sosyolojik gerçeği de iran sinemasının duruluğuyla gözler önüne seren film. bu cümleden sonraki her cümlem çok ciddi miktarda spoiler içereceği için devam edip etmemek size kalmış.

filmde intiharına 20 küreklik toprakla ortak olacak birini arayan bedii, çöp toplayarak geçinen bir adamla karşılaştığında ona üzerindeki kıyafette yazan sözcüğün anlamını bilip bilmediğini sorar. ne yazdığını da ben söylemeyivereyim, izleyen görür. bedii, mimiklerini neredeyse hiç kullanmayan bir adam olmasına rağmen duygu ve kararlarının etkisini gözleri ve göğsünde görülür. filmin bazı sahnelerinde bir tahta gibi duran göğsü heyecanlandığını, nefes alışverişinin hızlandığını belli eder şekilde hızlı ve ritmik bir biçimde iner kalkar.

çekim planlarında güzergahı aracın içinden sadece kuşlar uçarken görürüz. ne zaman kuşlar uçar, o zaman yolu arabanın gözünden izletir kamera. arabasına binen son kişi olan türk adamın bıldırcınları kestiğini öğrendiğinde verdiği tepki de bu mesajı doğrular nitelikte. 20 kürek toprağın pazarlığı süresince durmadan taşınan topraklar, toprakla çalışan insanlar, toprağın kullanıldığı araziler görülüyor. bu toprak çalışmalarından birinde bedii'nin gölgesi ile dökülen toprak birbirine karışıyor ve beni en çok etkileyen sahne de bu diyebilirim.

türk adamla anlaşmasının ardından bir soru işareti bırakıyor, neden çukura kendi aracıyla gitmiyor? teklifini kabul eden birini bulduğu için mi, bıldırcınlar öldüğü için mi, ölmeye kararlı olduğu için mi yoksa zaten ölmekten vazgeçtiği için mi? ki izleyiciyi bu belirsizlikle baş başa bırakıp gidiyor kiyarüstemi.

bedii kendini en mutlu hissettiği yerin, edindiği en iyi arkadaşların askerde olduğu bilgisini sunuyor bize. sıra sıra askerlerden hemen sonra görüyoruz, sıra sıra çocukları. bir... iki... üç... kirazın tadını yeniden almak istemiyor musun?

mumyalama işinin piridir. ölü bedenleri mumyalamak öyle kolay iş değil. o kadar firavun ve vatandaş adamın elinden geçiyor. işin emek kısmında bir nevi. empati yapmak lazım. yemeden içmeden sonsuzluğa kadar insan mumyala, ruh yönlendir buna can mı dayanır?

o sebeple anubis'e sahip çıkmak boynumuzun borcu. misal yunan mitolojisindeki kayıkçı kharon'a bir bakın, o da öte alem yolculuğundan sorumlu ama şahsiyetsizin teki. anubis'in değerini bilelim. ona değersiz falan demeyelim zira adamın yaşamı çalkantılarla dolu; anubis darbe ile görevden alınan bir tanrı. demokratik ilkeleri savunan her birey, anubis'in yanında saf tutmakla mükelleftir.

osiris'in, anubis'e yaptığı tanrısal müdahalenin savunulacak hiç bir yanı yok. yetkileri kısıtlanıp sadece ölülerin geride bırakılmaması işlerine bakmak zorunda kalmış ve bir nevi kızağa çekilmiştir ki, yapılanlar ayıptır, günahtır, zulümdür...

adamın çocukluğu zaten çalkantılı geçmiş, anası olacak neftis'in yediği halt yüzünden çocuk neredeyse canından olacakmış. sen kalk çocuğu babası set dururken osiris'e ver. akıllı işi değil yemin ederim. adam dellenmiş haliyle, vallahi de billahi de keserim bu çocuğu demiş ve düşmüş çocuğun peşine...

neftis bakmış durum ciddi. çocuğu kaptığı gibi nil nehri'nin yakınlarında bir bataklığa saklamış. burada onu isis bulmuş ve büyütmüş. adamın anası babası kaç kere değişmiş, psikolojisini bir düşünün yahu. ilişkiler ağı o kadar karmaşık ki, o mertebelere geldiğine şükretmemiz lazım.

bütün bunları yaşamış adam, yine de vazifesini yapmak için elinden geleni yapmış, öte dünya terazisini hatasız tartmak her babayiğidin harcı değil. ölen kişinin kalbini alıyorsun, karşısına bir tüy koyuyorsun ve şaşmaz bir adaletle bu tartıdan sonuç çıkarıyorsun. hangi tanrı bu kadar ince ve hassas çalışıyor?

sırf çakal kafalı diye adama haksızlık yapılmasını kabul etmiyorum. şekilciliğe kurban ediyorsunuz bu emekçi abimizi. artı bu adam iyi ruhları koruyor, kolluyor. milleti öte dünyada ağzı dili lal bırakmıyor. daha ne yapsın da şu ölümlülere yaransın bilemiyorum.

nankörüz vesselam.

sanat ve yardım kulübüne en baştan adımı yazdırmak istiyorum!!! evet çok heyecanlandım.

o gün yaptığı çizimlerin hepsini atıp bunu unutan non-iq gandalfgillerden...

lucifer zamanında yapmıştı.karşılıklı olması lazım yoksa sıkıntı.

güzel bir kapı gördüm (assos'ta), çekerken nereye bastıysam efekt eklemişim, hasbelkadar paralel evrene açılan bir kapı olmuş.

üsküdar'dan sonrasını okumadım.

kendine özgü sahne hakimiyeti,kadife sesiyle unutulmayacak müzisyen.dualarım yoluna,hak etmedim ayrılığı,gitme,yanımda kal,gir kanıma önemli parçalarından bazılarıdır.özlüyoruz seni harun abi.

ingiliz dilindeki (bkz: oxymoron) sözcüğünden türkçeye geçmiş kavramdır. birbirinin tezatı olan iki kavramın bir arada, iki sözcüğün yan yana kullanılması ve bu şekilde oluşturulmuş sıfat tamlamaları, söz öbekleri ve ikilemelerdir. aynı zamanda edebi sanatlardan `tezat`ı kapsar.

insanın içini burkan nazım hikmet ran şiiri. inanılmaz bir öfke, insanın boğazına dizilen bir üzüntü ve adını koymaya cüret edemediğim pek çok şey içeriyor bu şiir. cümleler insanın etine kendi tırnağını geçirdiği bir noktada öylece havada asılı duruyor.

hayvanın kalça kemiğinin üst kısmından elde edilen kas yapısı yoğun yağ dokusu az olan bir ettir. kıyma ve sote olarak değerlendirilir. şarap ile marine edildiği takdirde ızgara içinde uygun bir hale gelir, tecrübe ile sabittir.

1990’lı yıllarda meşhur bir milletvekili “fırıldak kubi” diye bilinirdi. fırıldaklığının sebebi ise çok parti değiştirmiş olmasıydı. kendisiyle yapılan bir röportajda
“bugün kubilay, yarın fırıldak kubi, öbür gün kubik, sonra kubiş… neyse yazsınlar. ne yapayım. bütün partiler beni çağırıyor. piyon olduğumuz için işte. çağırıyorlar, işlerin yapılacak diyorlar. bir şey olmayınca başka kapı arayışına giriyorsunuz. dolayısıyla ben vatandaşa bunların birbirinden farkı olmadığını göstermiş oluyorum.” (bkz: kubilay uygun).
1980 öncesi genç ülkücüler teşkilatı’nın kurucusuydu.
sonra chp’de siyaset yaparken sağ görüşlü anap’a geçti.
1995’te bülent ecevit’in dsp’sinden milletvekili seçilerek meclise girdi.
3 temmuz 1996’da dsp’den istifa etti. 4 temmuz’da sağ görüşlü dyp’ye katıldı.
iki gün sonra ayrılıp dsp’ye döndü.
30 temmuz’da dsp’den bir kez daha ayrıldı, aynı gün yeniden dyp’ye giriş yaptı.
27 haziran 1997’de dyp’den ayrılıp, aynı gün mhp’ye katıldı.
18 temmuz’da mhp’den istifa etti. 28 aralık’ta sağ görüşlü dtp’ye katıldı.
fırıldak kubi yaşasaydın da şimdiki siyasi fırıldakları bir görseydin.

ne konuştuğunu merak ettiğim kızdır. anlattığından en çok kendi heyecanlandığı muhakkaktır.

baştan açıp izleme kararı aldım, insanın cidden canını çektiriyorsunuz, ama dizi içinde çok uyuz olduğum bir yer vardı ki orayı tekrar izlemekten çekiniyorum. isimleri tam olarak hatırlayamasam da, ayağını kaybetmiş ya da ayağı sakatlanmış bir askeri harcıyordu adama ve adamları. spoiler vermemek için fazla yazmıyorum, kim olduğunu sadece izleyenler bilebileceği için. o yapılan haksızlık o derece içime oturmuş ki hala unutamamışım.

değil mustafa kemal, peygamber gelse yine olmaz.

çok acayip bir program ya. iki saat önce ağlamak için kullandığımız mendili şimdi halayda tey tey tey şeklinde sallamak için kullanıyoruz.