sen de hak etmiyorsun, ben de, hiç kimse de. 2 diplomamla 1 yıldan fazladır iş arıyorum. ışsiz kalmam pandemi dönemine denk geldi diye işler iyice zorlaştı. zaten hakkıyla bir iş bulmak zorken, artık imkansız hale geldi. insanın kendisini işe yaramaz hissetmesi, maddi anlamda kendi kazancının olmaması insanı alaşağı ediyor. umuyorum iş arayan ve ihtiyacı olan herkes hakettiği işe kavuşur. şu dönemde, iş bulunca da bitmiyor dert o ayrı da, hiç olmaması daha büyük dert. umuyorum son bulur.

2000 yıl önceki bilgi ile bugün yaşayanlar var!

olmayacak şeydir. zira lgbt+ olmak zaten normal bir şeydir. normal olmayan sizin orta çağ avrupası zihniyetiniz.
not: lokasyon bilerek seçilmiştir. zira osmanlıda eşcinsel ilişkiler kanıksanmıştı.

sen niye o zaman bu başlığı canlandırdın? kasmayın diyorsun da kendin kasmışsın biraz. bu başlığa tanım girmek istemiyorum, canım öyle istiyor çünkü.

arkadaş arkadaştır bence. sanalı insan uydurmuştur. ortam, zaman, yer değişebilir. fakat dostluk, ne olursa olsun dostluktur.

cam ne katı ne de sıvıdır. ikisinin arasında bir madde formu olan amorf yapıdadır. atomları çok yavaş "aktığından" sıvı gibi görünmez ama tam bir katı kristali düzenine de sahip değildir.

severken öldürmek diye bir şey var. sevdiğinde bazen ölçüyü kaçırabiliyorsun. seni de seven insansa üzsem ne olur nazım geçer diye bile düşünebilirsin. bunu planlamıyorsun elbet. ama insan kendini bile üzüyor be hem de çok. bazen en yakının da bu duygu karmaşasından nasibini alıyor.
daha çok sevilmek için de yapabilirsin bazen en çok sevdiğinin derdini anlamadığına çok bozulursun. belki bir yardım çığlığıdır belki bir beklentidir.
biz özünde kendi içimizdeki duyguyu anlayamıyoruz ki? bunun sancısını çekerken de sevdiklerimize ters tepkiler veriyoruz.
ayna kırıldığında, cam kırıkları sana battığı gibi en yakınınıda batıyor. bu bir gerçek.

sevdiğim.

intihar eylemini g*tün yememesi durumu.

troller olarak biz dayanamadık buluştuk.
ama korona olduğu için virüsü kırsın diye sabunlandık. yani insan canına değer veriyoruz merak etmeyin.
işte o günah dolu geceden bir kesit.

silahlı kuvvetlerin, en estetik ve şık üniformasına sahiptir d.k.k. aksini iddia edecek olan varsa, etmesin.

yazlık deniz askeri personel üniforması

azizler filmi oyuncu kadrosu
buradan
netflix'in yeni projesi azizler iyi bir yapıma benziyor özellikle binnur kaya ve engin günaydın'ın olması beni epey heyecanlandırdı.

çok kıskandığım isimlerdendir leyla.
ismi leyla olan gönül hayatına önde başlıyor sanki.
cazibe ile doğuyor.
haliyle şarkılarda , edebiyatta ondan bahsediliyor.
nalan'ı da kıskanmaya başladım 1 senedir.
mihriban, destina, dilara, zeynep, feride, zahide vb.

etkileri çok olmuştur ve türkiye'de her kesim tarafından sevilir

insan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
bir yanda akan benim, öbür yanda sakarya.
su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
akışta demetlenmiş, büyük, küçük, kâinat;
şu çıkan buluta bak, bu inen suya inat!
fakat sakarya başka, yokuş mu çıkıyor ne,
kurşundan bir yük binmiş, köpükten gövdesine;
çatlıyor, yırtınıyor yokuşu sökmek için.
hey sakarya, kim demiş suya vurulmaz perçin?
rabbim isterse, sular büklüm büklüm burulur,
sırtına sakaryanın, türk tarihi vurulur.
eyvah, eyvah, sakaryam, sana mı düştü bu yük?
bu dâva hor, bu dâva öksüz, bu dâva büyük! ..

ne ağır imtihandır, başındaki, sakarya!
binbir başlı kartalı nasıl taşır kanarya?

insandır sanıyordum mukaddes yüke hamal.
hamallık ki, sonunda, ne rütbe var, ne de mal,
yalnız acı bir lokma, zehirle pişmiş aştan;
ve ayrılık, anneden, vatandan, arkadaştan.
şimdi dövün sakarya, dövünmek vakti bu ân;
kehkeşanlara kaçmış eski güneşleri an!
hani yunus emre ki, kıyında geziyordu;
hani ardına çil çil kubbeler serpen ordu?
nerede kardeşlerin, cömert nil, yeşil tuna;
giden şanlı akıncı, ne gün döner yurduna?
mermerlerin nabzında hâlâ çarpar mı tekbir?
bulur mu deli rüzgâr o sedayı: allah bir!
bütün bunlar sendedir, bu girift bilmeceler;
sakarya, kandillere katran döktü geceler.

vicdan azabına eş, kayna kayna sakarya,
öz yurdunda garipsin, öz vatanında parya!

insan üç beş damla kan, ırmak üç beş damla su;
bir hayata çattık ki, hayata kurmuş pusu.
geldi ölümlü yalan, gitti ölümsüz gerçek;
siz, hayat süren leşler, sizi kim diriltecek?
kafdağını assalar, belki çeker de bir kıl!
bu ifritten sualin, kılını çekmez akıl!
sakarya, sâf çocuğu, mâsum anadolunun,
divanesi ikimiz kaldık allah yolunun!
sen ve ben, gözyaşiyle ıslanmış hamurdanız;
rengimize baksınlar, kandan ve çamurdanız!
akrebin kıskacında yoğurmuş bizi kader;
aldırma, böyle gelmiş, bu dünya böyle gider!
bana kefendir yatak, sana tabuttur havuz;
sen kıvrıl, ben gideyim, son peygamber kılavuz!

yol onun, varlık onun, gerisi hep angarya;
yüzüstü çok süründün, ayağa kalk, sakarya! ..

tüm yetkilerin merkezîleştirildiği, devlete mutlak itaat beklenen, diktatörlükvari yönetim. totalitarizmde bireysel özgürlüklere izin verilmez ve bireyin yaşamının tüm alanları devlet kontrolüne bırakılır.

yine pişman olacağımız bir haltlar yedik.

2. dünya savaşı döneminde, kurduğu fabrikaya yahudileri işe almak suretiyle çalışma kamplarına gönderilmekten kurtarmış iş adamı. dönemin fırsatlarından faydalandığı, sadece kendine kolay iş gücü sağlamak istediği söylense de bir çok kişinin canını kurtarmış olması önemli bence.
kraków'daki fabrikası müzeye dönüştürülmüş, dönemle ilgili bir çok belge ve eşyanın yanında kendisinin çalışma odasını da ziyaret edebiliyorsunuz. etkileyici bir müze.

ben kendi kendimin hakimiyim ve herkesi kendim gibi sanmak suçundan müebbet yedim.

artık rüyalarda buluştuğumuz viski markasının etkisi.

bu nasıl bir ihtiyaçtır şaşarım. ömrüm gitti yalnızlıktan, ben istemem ama kader işte.